Morgunblaðið - 15.07.1972, Síða 5

Morgunblaðið - 15.07.1972, Síða 5
MORGUNBLABIÐ, LAUGARDAGUR 15. JÚLÍ 1972 Ingvar Hallgrímsson; 1 tilefni útfærslu fiskveiðilögsögunnar 1 SAMBANDI við þá ákvörðun íslenzkra stjómvalda að fœra fiskveiðilögsöguna út í 50 sjó- mílur frá 1. september 1972, sam- kvæmt einróma samþykkt Al- þingis, vill Hafrannsóknastofn- unin sérstaklega fagna þessari sameiginlegu ákvörðun lands- manna. Hins vegar verður ekki hjá því komizt að harma neikvæðar undirtektir nágranna okkar, sem kannski eiga eftir að þakka Is- lendingum framtakið, þótt síðar verði. Eins og nú er, eru nokkrar dýrategundir í islenzkum sjó ein- göngu veiddar innan núverandi fiskveiðimarka, t.d. rækja og humar, og eru sérstakar vemd- unarreglur í gildi um veiðar á þessum dýrum, þótt betur megi, ef duga skal. Sömuleiðis var ís- lenzki sildarstofninn eingöngu veiddur innan fiskveiðilögsög- unnar, en til verndar honum voru sildveiðar bannaðar frá sl. áramótum, er sýnt var, að lang- varandi vemdunaraðgerðir aðrar komu ekki að haldi. Á meðan 12 milna fiskveiði- lögsaga helzt hér við land, hafa verndaraðgerðir Islendinga afar takmarkað gildi hvað snertir þá fiskstofna, sem eru jafnt veiddir utan þeirrar lögsögu sem innan. Við slákar aðstæður erum við þolendur þeirrar þróunar, sem erlendar veiðiþjóðir skapa. Eins og nú er eru helztu fiskstofnar hér við land algjörlega fullnýtt- ir — svo að ekki sé meira sagt — og þola ekki aukið álag. Aukning íslenzkra fiskveiða er því bókstaflega háð því, að álagi erlendra veiðiskipa á íslenzka fiskstofna létti-. Við tilkomu hinnar stóru fisk- veiðilögsögu íslendinga, sem verður meira en tvöfalt flatar- mál landsins sjálfs, koma helztu nytjafiskar okkar undir islenzka lögsögu að langmestu leyti. Okk- ur ber því skýlaus skylda til að vernda þessa stofna gegn rán- yrkju og ofveiði. Það verður að marka þá stefnu að nýta verð- m-æti sjávarins af fuliri skyn- sémi. Sé það ekki gert, fellur allt í sama horf og áður var, og til hvers er þá barizt? Sjálf útfærsla fiskveiðilögsög- unnar er þó aðeins fyrsti þáttur landhelgismálsins. Næsti þáttur er skynsamleg varðveizla og nýting þeirra verðmæta, sem okkur faUa i skaut. Við Islend- ingar verðum einnig að hafa í huga, að eftir að hin stóra fisk- veiðilandhelgi er fengin, höfum við einstakt tækifæri til að verða fyrirmynd annarra þjóða hvað snertir skynsamlega nýt- ingu dýrastofna í sjó, visa öðr- um þjóðum veginn í þessu máli. En til þess að svo megi verða, er nauðsyn á algjörri samstöðu Ingvar Hallgrímsson. allra landsmanna. Slik áframhaldandi samstaða til að vinna að næsta þætti land- helgismálsins — skynsamlegri nýtingu fiskstofnanna — er Is- lendingum meira virði en flest annað. Fjórir færeyskir myndlistarmenn Ingálvur af Reyni: Stúlka. ÞAÐ ríkir sannarlega færeyskur andi í kjallara Norræna hússins þessa dagana, en þar sýna nú í boði hússins fjórir færeyskir myndlistarmenn verk sin, mál- verk og grafík. Færeysk mynd- list er íslendingum ekki með öllu ókunn, því að fyrir nokkrum ár- um var sett upp viðamikil yfir- litssýning á færeyskri list í Listasafni Islands, sem vakti mikla og verðskuldaða athygU og aðdáun. Sýningin sló því föstu, vissu menn það ekki áður, að Færeyingar eiga ágæta mynd- listarmenn, sem athygli vekja án þess að farið sé að tíunda til höfðatölureglunnar alkunnu. Gæði listaverka hafa aldrei ákvarðast eftir mannfjölda þjóða og munu ekki gera, það hafa Færeyingar gert sitt til að und- irstrika og mega vera hreyknir af. Á sýningunni í Norræna hús- inu er Ingálvur af Reyni þekkt- astur hérlendis og nafntogaðast- ur heima fyrir. Myndir hans eru málaðar i dökkum, mögnuðum litum og ósjaldan seinteknar, en í þessum litum sinum er hann kóloristi með ágætum í ramma danskrar hefðar, en með fær- eysku yfirbragði. Ingálvur er án efa þroskaðastur málaranna. Það gefa einkuim til kynna rnyndir hans svo sem nr. 2 „Landslag", nr. 4 „Úr borginni" og nr. 8 „Landslag — frá Mikladal". Lýs- ingin á myndunum er þvi miður mjög afleit, og njóta margar þeirra sín ekki sem skyldi, ljós- blettir eru hér og hvar á mynd- um og veggjum án sýnilegs tilgangs, sumar myndir oflýstar, en aðrar vanlýstar. Það skal áréttað hér, að lýsingin í kjall- arasölunum hefur frá upphafi verið mikið vandamál varðandi myndlistarsýningar og oft að- eins á valdi færustu fagmanna að leysa það þannig, að vel fari. Ingálfur af Reyni er sagður einn af beztu og virtustu portrett- málurum í Færeyjum, sem stað- festir að farið getur saman að vinna huglægt og hlutlægt í myndlist. Abstraktmálarar eru til dæmis ósjaldan mjög slyngir teiknarar. Fróðlegt hefði verið að kynnast einn- ig þeirri hlið listar þessa málara. Zakarías Heinesen, sem er yngri að árum en Ingálvur, er skyldur honum í vinnubrögðum, litir málverka hans . eru þungir, djúpir og mettaðir, og ber það vott um að hann hafi ausið af brunni sömu erfða- venju og Ingálvur. Það bregður fyrir kúbistískum áhrifum í myndum Zakaríasar, og misjafn árangur bendir til, að hann sé enn að leita fyrir sér, en að mínum dómi er hann skýrastur i formi og lit í myndum sinum nr. 1 og 3, sem hann nefnir báð- ar „Á Velbastaðarhálsi“. Krítar- myndir hans frammi í gangi eru mjög ólíkar málverkunum, sem bendir til efniskenndar lista- mannsins, hann upplifir þannig efnið, en stefnir ekki að einu marki með mismunandi efniviði. Tunimas Arge er gjörólíkur áð- urnefndum starfsbræðrum sín- um í formi og lit, hann er einnig yngsti þátttakandinn á sýning- unni aðeins þritugur að aldri og því fulltrúi nýrrar kynslóðar. Tummas er expressjónískur og mjög ijós í litameðferð, en slepp- ir ekki með öllu almennum, sjón- rænum fyrirbærum. Mjög skemmtileg er mynd hans nr. 2 „Langviustallur“, bæði í vinnu- brögðum og lit. Artistískt eðli hans minnir stundum á Kjar- val i upprunaleika sínum, þótt sennilega sé ekkert samband þar á milli. Elinborg Liitzen sýnir dúk- skurðarmyndir, enda eru dúk- skurður og trérista sérgreinar hennar, þótt hún hafi einnig mál- að með vatnslitum og olíu með eftirtektarverðum áranigri að sögn. Listakonan leggur rika áherzlu á blæbrigðaríkan skurð, beitir skurðarhnifnum ekki ósvipað og hún væri með lit milii handa. Liitzen hefur gert mikið af því að myndskreyta bækur, einnig námsbækur, og eftir vinnu'brögðum að dæma eiga Færeyingar þannig myndlistar- þátt, sem nær óþekktur er hér- lendis. Hefði verið næsta fróð- legt að sjá einnig sýnishorn bóka hennar. Það er í senn skemmtilegt og menntandi að virða fyrir sér myndir Færeyinganna, en þeir eru þvi miður mættir með of fáar myndir hver og einn, svo að einungis annar salurinn er nýtt- ur. Hér mun hafa ráðið ókunn- ugleiki á sýningai'húsnæðinu, þar sem af nógu mun hafa verið að taka heima fyrir. Ég vil svo hvetja l'istunnendur til að fjöl- menna á þennan ánægjulega list- viðburð, sýningunni lýkur á sunnudagskvöld og verður ekki framiengd, að ég bezt veit. Hefði verið æskilegra, að sýningin hefði staðið lengur en þessa einu viku. Að lokum ber að þakka Norræna húsinu framtakið og llstamönnunum viðkynninguna. Elínborg Eutzen: Dúkskiirðarmynd. Tumnias Arge: Landslag. Zakarías Heinesen: Á Velbastaðarhálsi.

x

Morgunblaðið

Beinleiðis leinki

Hvis du vil linke til denne avis/magasin, skal du bruge disse links:

Link til denne avis/magasin: Morgunblaðið
https://timarit.is/publication/58

Link til dette eksemplar:

Link til denne side:

Link til denne artikel:

Venligst ikke link direkte til billeder eller PDfs på Timarit.is, da sådanne webadresser kan ændres uden advarsel. Brug venligst de angivne webadresser for at linke til sitet.