Morgunblaðið - 30.09.1975, Síða 26

26
MORGUNBLAÐIÐ, ÞRIÐJUDAGUR 30. SEPTEMBER 1975
+ Bróðir okkar
MAGNÚS R. STEFÁNSSON,
prentari,
Þingholtsstræti 16,
andaðist 27. september í Landspitalanum Elín Stefánsdóttir, Ólafur P. Stefánsson.
+
Eiginmaður minn, faðir, tengdafaðir og afi
GUÐMUNDUR F.E. BREIÐDAL
húsgagnasmíðameistari
Barmahlíð 40
lézt í Landspítalanum 27. september.
María Þórðardóttir, Ásta Breiðdal
Birgir Breiðdal, Ragnhildur Smith,
Guðmundur, Laufey Ásta, Birgir.
+ Móðir okkar
INGIBJÖRG PÁLSDÓTTIR,
Norðurbrún 1,
andaðist i Landakotsspitala 26 september Sigrún Sigurðardóttir Jón Sigurðsson Páll Sigurðsson
+ Hjartkær móðir okkar,
SÆBJÖRG HALLDÓRSDÓTTIR,
Njálsgötu 87,
andaðistá Landspitalanum laugardaginn 27 Fyrir hönd vandamanna september
Hermann Ástvaldsson, Halldór Ástvaldsson.
+
Að kvöldi hins 26 sept andaðist á Fjórðungssjúkrahúsinu á Akureyri,
HELGA INGIBJÖRG GUÐMUNDSDÓTTIR,
Ránargötu 13, Akureyri.
Fyrir hönd barna okkar, tengdabarna og barnabarna og systur hinnar
látnu
Björn Jónsson.
Systir mín,
MARGRÉT GUÐNADÓTTIR,
andaðist á Elliheimilinu Grund 26 september
Fyrir hönd vandamanna
Kristinn Guðnason.
+
Hjartkær eiginkona mín og móðir okkar
ÞÓRUNN GUÐJÓNSDÓTTIR,
Hraunteig 1 7,
verður jarðsungin frá Fossvogskirkju miðvikudaginn 1. október kl
1.30. Blóm vinsamlegast afbeðin, en þeir, sem vildu minnast hennar,
láti líknarstofnanir njóta þess.
Guðmundur Elfas B/arnason
og börn.
+
Faðir okkar, fósturfaðir, tengdafaðir, afi og langafi
JÓNASJÓNSSON,
f.v. kaupmaður
sem lézt 25 september verður jarðsunginn frá Fíladelfiukirkju
fimmtudaginn 2 október kl. 1 3.30. Þeir, sem vildu minnast hins látna,
eru vinsamlegast beðnir að láta Orgelsjóð Fíladelfíukirkju njóta þess
Guðrún S. Jónasdóttir,
Bergdis R. Jónasdóttir,
Ingólfur R. Jónasson,
Jóhann M. Jónasson,
Sigurður Sigurðsson,
Björgvin K. Grímsson,
Guðbjörg Bjarnason,
Guðm. H. Sigurðsson,
Marta Jónsdóttir,
Sigríður Gunnarsdóttir,
Margrét Eggertsdóttir,
Ásta M. Guðlaugsdóttir,
barnabörn og
barnabarnabörn.
Erlendur Sigurðsson
skipstjóri — Minning
I dag verður til moldar borinn
vinur minn og mágur, Erlendur
Sigurðsson, en hann lézt 21. sept.
sl. eftir stutta sjúkdómslegu, rúm-
lega 81 árs að aldri.
Erlendur fæddist að Görðum
við Skerjafjörð 1. júlí 1894, sonur
Sigurðar Jónssonar útvegsbónda
þar og fyrri konu hans Ólafar
Guðmundsdóttur, og var hið eina
barn þeirra er komst úr barn-
æsku, en með síðari konu sinni,
Guðrúnu Pétursdóttur, átti faðir
hans svo 11 börn og eru 8 þeirra
enn á lífi, 4 systur og 4 bræður, öll
búsett í Reykjavík.
Snemma hneigðist hugur Er-
lends að sjónum, svo sem hann
átti kyn til og var hann aðeins 15
ára er hann fór fyrst til sjós sem
háseti. Faðir hans vildi þó ein-
dregið koma honum eitthvað til
mennta og varð því úr að hann
hóf nám í Verzlunarskólanum, þá
líklega 17 ára. Ekki gat hann þó
unað við námið þar, þvi hugur
hans var allur við sjóinn, hætti
hann því í Verzlunarskólanum
en hóf síðar nám við Sjómanna-
skólann, er var hönum betur að
skapi, og lauk þaðan skipstjóra-
prófi (fiskimanninum) tvitugur
að aldri.
Síðan hófst sjómannsferill hans
á togurunum, en á þeim starfaði
hann f samfleytt 34 ár, fyrst sem
bátsmaður og stýrimaður en
lengst af sem skipstjóri. Naut
hann í því starfi álits sem happa-
sæll stjórnari, traustur og góður
sjómaður og ágætur aflamaður.
Þótt Erlendur hætti skipstjórn að
mestu árið 1948, hætti hann
engan veginn sjómennsku, því
hann var á bátum, einkum héðan
úr Reykjavík, á línuveiðum, neta-
veiðum, trollveiðum og jafnvel
handfæraveiðum öðrum þræði
allt til ársins 1969, er hann hætti
með öllu, enda orðinn 74 ára
gamall.
28. mai 1925 kvæntist Erlendur
eftirlifandi konu sinni, Guðrúnu
Hálfdánardóttur, dóttur Ing-
unnar Magnúsdóttur og Hálf-
dánar Kristjánssonar er fyrst
bjuggu I Borgarfirði eystra, en
fluttust siðan til Sauðárkróks.
Eignuðust þau Erlendur þrjár
dætur, Rögnu f. 1926, Ölöfu f.
1929 og Ester f. 1931. Þær Ragna
og Ester eru giftar og búsettar i
Bandaríkjunum, en Ölöf býr með
börnum sínum hér í Reykjavík,
en hún missti mann sinn fyrir
nokkrum árum.
Óhætt er að segja að vandfúnd-
inn hefði verið ástúðlegri og
tryggari lífsförunautur en
Guðrún hefir reynzt honum í yfir
50 ára hjúskap, en gullbrúðkaup
áttu þau síðastliðið vor, enda var
ávallt mjög ástúðlegt með þeim
hjónum, og þau samhent við
uppeldi dætranna og við að fegra
og prýða heimili sitt, er ávallt
einkenndist af rausnarskap og
gestrisni svo að af bar. Hjá þeim
var því oft gestkvæmt, enda
ættingja- og kunningjahópurinn
stór og svo hitt að allir er þeirra
heimili kynntust vissu að þar var
gott að koma.
Erlendur var hæglátur maður
dagfarslega, en fastur fyrir og
ákveðinn í skoðunum og at-
höfnum. Hann var með af-
brigðum grandvar maður og mátti
ekki vamm sitt vita í neinu,
tryggur vinur vina sinna og mjög
hjálpsamur.
I vinahópi var Erlendur glað-
vær og skemmtilegur, enda all-
víðlesinn. Hann hafði yndi af
góðum bókum og las allmikið,
einkum hin síðari ár, sérstaklega
voru það ævisögur og margskonar
fræðibækur er honum voru hug-
leiknar.
Reykvíkingur var Erlendur í
húð og hár enda bjó hann hér alla
sína ævi og var annt um borgina
sína.
Með Erlendi er horfinn af
sjónarsviðinu einn þeirra atorku-
manna er með dugnaði sínum og
grandvöru líferni lagði hornstein-
inn að þeirri velmegun er sú kyn-
slóð sem nú er á miðjum aldri,
hefir átt við að búa, enda er það
gæfa hverrar þjóðar að eiga sem
flesta slika syni.
Drottinn blessi minningu hans.
Konu hans, dætrum og öðrum
ástvinum sendi ég og fjölskylda
mín innilegar samúðarkveðjur.
Guðm. Kristmundsson.
Minning:
Jón Diðrik Hannes-
son, múrari
Fæddur 3. janúar 1901
Dáinn 20. september 1975.
I dag er til moldar borinn
tengdafaðir minn Jón Diðrik
Hannesson. Söknuður er jafnan
sár, en stundum er dauðinn
þakkarefni og svo var nú, því að
svo Iengi hafði þessi vinur minn
þjáðst. — Það vissi Jón og skildi,
því veit ég að hvíldin var honum
kærkomin.
Kynni mín af Jóni voru náin.
Jón var með hæstu mönnum og
karlmannlegur á að líta. En þeir,
sem kynntust Jóni, fundu fljótt að
meira var en ytri glæsileiki, því
að beztu mannkostum var Jón bú-
inn, hlýr heimilisfaðir og ein-
stakur afi.
Jón far fæddur í Röðgul á
Stokkseyri. Sonur Hannesar Jóns-
sonar frá Flókastoðum I Fljóts-
hlið og Þorgerðar Diðriksdóttur
frá Króki í Hraungerðishreppi.
Þau eignuðust stóran barnahóp
og var Jón þriðja yngsta barn
þeirra hjóna. Móðir hans lézt, er
hún fæddi tiunda barn sitt. Var
Jón þá 6 ára að aldri. Nokkru eftir
Iát móður Jóns leystist heimilið
upp og barnahópurinn fékk sama-
stað hjá vinum og kunningjum.
Jón minntist þess tíma ætíð með
trega og för hans úr heimahúsum
að Hjálmholti í Hraungerðis-
hreppi var í huga hans sú lengsta
og erfiðasta, sem hann hafði farið
um ævina.
I Hjálmholti bjuggu þá hjónin
Guðlaug Jónsdóttir frá Neista-
stöðum og Guðmundur Jónsson
frá Kvoslæk i Fljótshlið. Þar var
Jóni fljótt bætt upp sú raun að
skilja við foreldrahús, þar sem
+
Eiginmaður minn og faðir okkar
ANDERSBERGESEN
verður jarðsettur frá Landakirkju I Vestmannaeyjum í dag þriðjudaginn
30 september kl 2 e.h
Sólveig Ólafsdóttir og dætur.
þau hjón reyndust Jóni sem beztu
foreldrar. Á þvi heimili dvaldi
Jón fram yfir fermingu, en fór þá
í kaupavinnu og til sjós eins og þá
var títt.
Árið 1922 kynntist Jón eftirlif-
andi konu sinni Jónínu Margréti
Jónsdóttur frá Hlemmiskeiði á
Skeiðum. Þau gengu í hjónaband
það ár. Flytjast síðan til Reykja-
víkur. Skömmu síðar kaupa þau
sér hús við Óðinsgötu og búa þar,
þar til að þau flytjast að Barma-
hlíð 52. — Oft heyrði ég Jónínu og
Jón rifja upp skemmtilegar minn-
ingar frá Óðinsgötunni, því að þar
hafði oft verið gestkvæmt. Þar
eignast þau börnin fjögur, Þor-
gerði, Jón Vilberg, Auði og Jó-
hönnu. Afkomendur þeirra hjóna
eru nú tuttugu. Eftirlifandi
systkini Jóns, sem á lífi eru, eru
fjögur alsystkini og tvö hálf-
systkini af síðara hjónabandi
Hannesar.
— Fyrstu ár sín í Reykjavík
stundaði Jón sjómennsku á skút-
um og togurum. Var ætlun hans
að gera það að lifsstarfi sínu, en
vegna áfalls, sem hann varð fyrir
til sjós, breyttist starfssvið hans.
Lærði og stundaði hann eftir það
múraraiðn, sem hann vann að og
bera mörg hús hér í Reykjavík
handbragði hans vitni, en öllum
ber saman um, að hann hafi verið
vandvirkur og afkastamikill.
Jón veiktist skyndilega árið
1949 og varð að hætta störfum.
Hafði hann þá nýlokið við að reisa
fjölskyldu sinni hús við Barma-
hlíð.
— I veikindum Jónshefurkona
hans Jónína, ávallt reynzt honum
einhver sú mestá stoð, sem hugs-
ast getur, því að hennar starfs-
orka og dugnaður hefur verið ein-
stakur, eins og heimili þeirra ber
vitni um eftir að fyrirvinnan
bregst.
Ég mun jafnan minnast tengda-
föður míns með hlýhug og þakk-
læti og ég er þess fullviss, að svo
muni minning hans geymast í
huga allra þeirra, sem kynntust
honum á lffsleiðinni.
Sævar Ilalldórsson.
+
Maðurinn minn,
ÁSGEIR JÓNSSON,
járnsmiður, Kópavogsbraut 80,
lést í Vífilsstaðaspitala 28.
september.
Fyrir hönd vandamanna
Jóhanna Sigurðardóttir.
útiaraskreytlngar
blómcvuaf
Groðurhúsið v/Sigtun simi 36770