Morgunblaðið - 29.06.1980, Blaðsíða 2

34
MORGUNBLAÐIÐ, SUNNUDAGUR 29. JÚNÍ1980
Efsta myndin var tekin í V-Virginíufylki í Bandaríkj-
unum. Miðmyndin var tekin úr Gemini-XI-geimfarinu.
Neðsta myndin var tekin í Japan árið 1978.
hægt að útskýra að menn til
forna þekktu áhrif og notagildi
rafmagnsins?
Sagnritarinn Jesephus Gor-
iondes skýrir frá því að þegar
Alexander mikli fór í herför
gegn Persum árið 334 fyrir
Krists burð, hafi hann á eyju
einni nálægt Persíuströndum
rekizt á menn sem mæltu á
tungu skyldri grísku, og nærðust
eyjarskeggjar þessir á hráu kjöti
einvörðungu. Var í munnmælum
haft á eyjunni að Kenan, afkom-
andi Adams, hafi verið grafinn á
eyjunni. Samkvæmt sögusögn-
unum átti hár turn að hafa
staðið á gröf Kenans, og var
turninn bersýnilega útbúinn raf-
magnsöryggiskerfi. Hver sá sem
nálgaðist gröfina varð lostinn
banvænum geislum sem turn-
spíran sendi frá sér. Hver var
þessi Kenan? Kannski var það
strandaður geimfari sem kunni
að verja sinn hinzta hvílustað
með lasergeilsum. Wilhelm Kön-
ig, sem lengi starfaði hjá íranska
safninu í Bagdad, fann furðu-
legan hlut við rætur Rabuafjalls
árið 1936. í fyrstu taldi hann
hlutinn hafa verið í eigu Parþa,
en þeir voru indógermanskur
þjóðflokkur sem settist að við
austurbakka Kaspíahafs u.þ.b.
tvöhundruð og fimmtíu árum
fyrir Krist.
Hluturinn var koparhólkur
12,5 cm á hæð og 3,75 cm að
þvermáli. í hólkinum var ryðg-
aður járnteinn sem skagaði 1 cm
upp fyrir barm hólksins.
Síðar frétti König að þýzkir
vísindamenn hefðu fundið fleiri
slíka hluti við uppgröft nálægt
Ctesiphon í írak. König fór nú að
rannsaka málið, og komst hann
að þeirri niðurstöðu að hér væri
í raun og veru um rafhlöður að
ræða.
Sögusagnir frá öllum tímum
herma frá kennurum og kenni-
mönnum, sem enginn vissi hvað-
an upprunnir væru, og sem
fluttu mönnum fróðleik og vizku
sem gat ráðið örlögum þjóðanna
svo árþúsundum skipti.
Á síðari tímum voru uppi
menn sem voru framar öllum
sínum samtímamönnum hvað
þekkingu snerti. Ætli þeir hafi
verið gáfaðri en aðrir menn, eða
ætli þeir hafi getað ráðið af
líkum þróun þá er verða myndi,
eða voru hér á ferðinni menn
sem höfðu þá gáfu að geta
skyggnzt fram í framtíðina?
Þeir vizkubrunnar sem spá-
menn og vitringar fortíðarinnar
bergðu af eru okkur ókunnir ef
frá eru talin Kabbalaritin, laun-
kenningar gyðinganna á Miðöld-
um. Getur hugsazt að vizka þessi
sé fremur runnin frá framtíðinni
en fortíðinni? Ef svo er hafa
forfeður vorir öðlazt kunnáttu
sína fyrir tilstilli vera sem gátu
ferðazt gegnum tíma og rúm og
miðlað þeim þekkingu ókominna
alda.
Dularfull fyrir-
bæri í fornöld
og á miðöldum
708
1
fyrir Krists
burð: Þetta
ár, þegar
pestin geysaði í Róm, á
„bronsskjöldur" að hafa
fallið af himnum. Konungur
Rómaborgar, Numa Pomp-
ilius (715—672), notaði at-
burð þennan til þess að
stappa stáli í þegna sína.
Sagði hann að sér hefðu
vitrazt verndargyðjur borg-
arinnar, og vildu þær með
jarteikni þessu gefa til
kynna að borgin væri þeim
sérlega hjartfólgin. Líklegt
er að umræddur hlutur hafi
ekki verið loftsteinn, heldur
gerður af manna höndum.
Einnig er sennilegt að hon-
um hafi verið varpað niður
úr lítilli hæð, því annars
hefði skjöldurinn aflagazt.
Ekki getur skjöldur þessi
hafa líkzt venjulegum skildi,
annars hefðu Rómverjar,
þótt hjátrúarfullir væru,
ekki lagt trúnað á söguna.
Plútark gefur nákvæma lýs-
ingu á skildinum, sem hann
segir hvorki hafa verið
kringlóttan né sporöskjulag-
aðan, og hafa Rómverjar
sennilega kallað hlut þenn-
an „skjöld" af því að þeim
fannst hann líkjast einna
helzt þeim grip.
Æ fyrir Krists
I burð: Á
„JLþessu ári
reyndu Rómverjar að hrifsa
hið frjósama Campagnahér-
að frá Latíníumönnum. Lí-
víus skýrir frá furðulegum
atburði sem á að hafa gerzt
á þessum tíma í herbúðum
Rómverja. Segir hann að
nótt eina hafi sama veran
birzt báðum konsúlunum og
opinberað þeim að jarðar-
gyðjan krefjist mannblóta.
332
L
fyrir Krists
burð: Á
meðan Al-
exander mikli sat um borg-
ina Týros, gerðust undur og
stórmerki. Italski lærdóms-
maðurinn, Alberto Fenoglio,
skýrir frá atburðum þessum
á eftirfarandi hátt: „Virkis-
veggirnir voru óvinnandi,
fimmtán metra háir og svo
rammgerðir að engar vígvél-
ar fengu þeim grandað. Dag
einn virtist Makedóníu-
mönnum einskonar fljúg-
andi skildir birtast yfir her-
búðum þeirra. Flugu skild-
irnir (í oddaflugi), og fór þar
fremst skjöldur sem var
stærri en allir hinir".
Heimildarmaðurinn lýsir
því hvernig fyrirburður
þessi leið hægt yfir Týros og
hve furðu lostnir sjónar-
vottar voru. Skyndilega
skaut stærsti og fremsti
skjöldurinn eldingu sem
laust niður á virkisvegginn
og rauf hann. Síðan fylgdu
fleiri eldingar sem kurluðu
niður alla veggi og turna
jafnauðveldlega og þeir
væru úr sandi. Eftir það
áttu árásarmenn auðveldan
leik. En það er af „skjöldun-
um“ að segja að þeir hring-
sóluðu yfir borginni unz þar
stóð ekki steinn yfir steini.
Við annað tækifæri, þegar
lið Alexanders var að fara
yfir fljót, á sama fyrirbærið
að hafa gerzt, en þá skelfd-
ist og riðlaðist liðið þegar
„skildirnir" steyptu sér
niður ur loftinu. Heimild-
armenn eru sammála um að
þessir „glampandi og eld-
spúandi silfurskildir" hafi
ætíð flogið burt eftir atburði
sem þessa.
234
223 og 221
fyrir Krists
burð: Þegar
Gallar herjuðu á Ítalíu
sáust bæði í Rímíní og á
öðrum stöðum þrjú „tungl“,
sem komu aðvífandi úr
þremur áttum.
218
fyrir Krists
burð:
Glampandi
„loftskip" sáust á himni.
Einnig sáust úr fjarlægð
menn í skínandi búningum,
en þeir komu aldrei það
nærri neinum að hægt væri
að grandskoða þá.
217
fyrir Krists
burð: Það
dró fyrir
sólu, og nálægt Praenestum
rigndi glóandi steinum, og
einnig sáust skildir á lofti
nálægt Arpi. Talið var víst
að sólin ætti í útistöðum við
tunglið. Við Capernaum
sáust tvö „tungl" á lofti.
Yfir Falerii virtist himininn
opnast, og streymdi skært
ljós út um opið. Hjá Capua
virtist mönnum himininn
standa í ljósum logum.
fyrir Krists
1 L| burð: Þrjár
JL % „sólir" sá-
ust samtímis á himni, og
nálægt Lanuvium féllu
„blys“ af himni.
173
fyrir Krists
burð: Yfir
Lanuvium
þóttust menn greina stórefl-
is „herskipaflota", en „grá
ull“ þakti jörðina hjá Pri-
verno.
100
fyrir Krists
burð: Á
embættis-
tíma konsúlanna Luciusar
Valeriusar og Gaiusar Mari-
usar sáust logandi og gneist-
andi „skildir" sem flugu með
ofsahraða í austurátt.
fyrir Krists
I burð: Hræði-
legir vígahnettir
sáust við sólarlag á fleygi-
ferð yfir sjóndeildarhringn-
um. I Spoletum laust niður
gylltum vígahnetti. Stækk-
aði hann, en hóf sig von
bráðar aftur til flugs og
stefndi í austur. Við það
hafði hann vaxið svo mjög,
að nær skyggði á sólu.
776
eftir Krists
burð: Enn á
ný sáu
menn fljúgandi „skildi". í
Annales Laurissenses stend-
ur skrifað að Engilsaxar
hafi gert uppreisn gegn
Karli mikla og hafi þeir
hertekið virki eitt nálægt
Aeresburgum, sem nú heitir
Eresburg í Brilonhéraði.
Síðan hafi þeir ætlað sér að
hertaka Sigiburg, sem nú
heitir Hohensyburg. Þegar
Engilsaxar ætluðu að hefja
árásina gegn kristnum borg-
arbúum sem voru langtum
fámennari, gerðist mikið
undur. Dýrð Drottins á að
hafa opinberazt yfir kirkju
einni sem stóð innan við
virkisvegginn, og sögðu
sjónarvottar að tveir gló-
andi og eldspúandi skildir
hafi birzt yfir kirkjunni.
Þegar hinir heiðnu Engil-
saxar sáu sýn þessa, riðluð-
ust fylkingar þeirra, og
lögðu þeir við svo búið á
flótta.
Q m i| eftir Krists
/NzLLI I burð: Á
miðöldum
kenndu franskir bændur
svokölluðum „Magonium"
um vanhöld á skepnum og
allskyns óáran. Segir sagan
að menn þessir hafi flogið á
loftskipum yfir ökrum
bændanna og dreift eitri
yfir akra og búfénað. Erki-
biskupinn Agobard af Lyon
skýrir frá því að eitt slíkt
loftfar hafi hrapað. í loft-
farinu segir hann að hafi
verið þrír menn og ein kona,
en bændur hafi grýtt fólkið
til bana.
eftir
Krists
burð:
1557
Það ár sáust sjálflýsandi
hlutir á flugi yfir Vínar-
borg. Heimildir herma að á
sama ári hafi „fljúgandi
drekar og glóandi diskar“
sést á sveimi yfir Niirnbert.
Eftir því sem á leið átjándu
öldina urðu slík fyrirbæri æ
tíðari, einkum í Bretlandi,
Frakklandi, Bandaríkjunum
og yfir Atlantshafi.
J