Morgunblaðið - 20.11.1982, Qupperneq 35

\
MORGUNBLAÐIÐ, LAUGARDAGUR 20. NÓVEMBER 1982 35
Mála helst úti
í náttúrunni
Karl Sæmundsson opnar í dag
málverkasýningu í Ásmundarsal í
Keykjavik, þar sem hann sýnir milli
Tjörutíu og fimmtíu málverk, olíu-
myndir, vatnslitamyndir, og einnig
verk unnin í krít og pastel. I>etta er
þriðja einkasýning Karls, sem sýndi
í Bogasalnum árið 1974 og aftur ár-
ið 1977. Karl er nú á áttræðisaldri,
og hefur því byrjað fremur seint að
sýna verk sín opinberlega. Blaða-
maður heimsótti hann nú í vikunni,
og spurði fyrst, hvað hefði valdið
því að hann hóf að mála þetta seint,
eða hvort hann hefði ef til vill gert
það alla tíð.
Efnahagurinn leyfði
ekki listnám
„Þetta var nú eiginlega það
eina sem mig langaði til, allt frá
því ég man eftir mér,“ sagði Karl.
„Mig langaði til að geta lært
eitthvað og fengist við listir. En
efnahagnum var nú bafa þannig
farið er ég var krakki, að ekki
þýddi að hugsa um það, og svo
þegar ég sjálfur óx úr grasi og
fullorðnaðist, gaf ég mér aldrei
tíma frá brauðstritinu til að
sinna þessu hugðarefni.
Það var svo ekki fyrr en 1974,
að ég fór á námskeið í listmálun,
sem ég hef síðan gert nokkuð, og
byrjaði um leið að mála töluvert.
Fram til þess tíma hafði ég lítið
sem ekkert fengist við þetta, svo
sýningin 1974 var fyrst og fremst
árangur þess sem ég var að vinna
að þá stundina."
Aldrei of gamall
til að læra
„Ég hef haft mjög gaman af
þessu litla listnámi mínu nú síð-
ari árin, því þótt segja megi að
mér hefði komið betur að læra
fyrr, þá er ég þeirrar skoðunar að
maður sé aldrei of gamall til að
læra, enda er maður að læra
eitthvað svo lengi sem maður lif-
ir. Hitt er svo einnig rétt að hafa
í huga, að það er ekki hægt að
læra alla hluti, sumt hafa menn í
sér, og þarf ekki skólalærdóm til.
Enn er svo sá lærdómur sem er
fyrir utan alla venjulega kennslu,
svo sem að fara á málverkasýn-
ingar, en það hef ég alla tíð gert.“
Málar úti í
náttúrunni
— Hvernig málar þú þínar
myndir, heima á vinnustofu, eða
ferðu út í náttúruna?
„Myndir mínar eru fyrst og
fremst landslagsmyndir, eins og
sést á þessari sýningu, og ég mála
þær nærri eingöngu úti í náttúr-
unni. Mér finnst ekki hægt að ná
sömu áhrifum heima á vinnu-
stofu, til dæmis eftir ljósmynd.
Því fer ég út með trönurnar, og
reyni að fullvinna málverkin úti,
eða því sem næst. Ég mála ekki
mikið, ætli það séu til eftir mig
nema svona 200 málverk, og ég er
ekki ánægður með þau öll, og sum
þeirra læt ég ekki frá mér af
þeim ástæðum. Mest vinn ég á
sumrin, enda hentar vetrarveðr-
— segir Karl T.
Sæmundsson,
sem í dag opnar
sína þriðju
málverkasýningu
átta hér illa til vinnu úti í náttúr-
unni. — Myndefnin eru hins veg-
ar ekki síður fyrir hendi að vetr-
inum, það er sérstök stemmning
yfir hverjum árstíma."
Þekkti Kjarval
mjög vel
— Þú átt sjálfur talsvert af
verkum eftir Kjarval. Þekktust
þið vel?
„Já, mér er óhætt að segja að
ég þekkti Kjarval vel, og hafði
árum saman talsverð samskipti
við hann, einkum í gegnum fólk
er við þekktum sameiginlega. Ég
á talsvert af myndum eftir
Kjarval, það er rétt, nokkuð stór
málverk sem ég keypti af honum,
og svo nokkrar minni myndir sem
hann gaf mér flestar. Kjarval var
skemmtilegur maður, og ég tel
það mína stærstu gæfu í lífinu að
hafa fengið tækifæri til að kynn-
ast góðu fólki. Kjarval var einn af
því fólki.
Það gat verið skemmtilegt að
hitta Kjarval og rabba við hann,
en hann gat líka reiðst illa ef
þannig stóð í bælið hans eða hon-
um fannst sér misboðið.
Skemmtilegs kvölds minnist ég
með honum eitt sinn, það var á
þorláksmessu. Ég átti eitthvað
erindi í bæinn, en hafði þó lokið
öllum jólaundirbúningi. Nema ég
lít við hjá Kjarval, og hafði
eitthvað vín með mér, og svo
skipast að við förum í gönguferð
saman. Við byrjuðum á því að
fara upp á Skothúsveg, þar sem
frænka hans bjó, og þar vatt
hann sér inn. Skömmu síðar kom
hann út aftur, með fullan poka af
laufabrauði. Við gengum svo
áfram, gæddum okkur á brauðinu
og drukkum vínið með. Við vorum
lengi að rabba saman, gengum
alla leið upp í Öskjuhlíð, og mér
er mjög minnisstætt hvernig
hann lét gamminn geisa, og „fíló-
sóferaði" um alla heima og geima
og um lífið og tilveruna. Það var
gaman að kynnast Kjarval.
Marga aðra listamenn hef ég
þekkt og á marga ágæta vini úr
þeim hópi, sem ég heimsæki oft
og rabba við. En af þessum gömlu
meisturum þekkti ég Kjarval best
og svo einnig Einar Jónsson, sem
ég vann töluvert fyrir þegar ég
var með byggingastarfsemi.
Hann var mikill öðlingsmaður, og
ég kom oft til þeirra hjóna austur
í Galtafell.
Kvíði engu!
— Ertu kvíðinn fyrir svona
sýningu eins og þú ert nú að opna,
áttu von á óvæginni gagnrýni?
„Nei, ég er ekki kvíðinn, þetta
verður bara að hafa sinn gang.
Ég á hins vegar ekkert von á sér-
lega góðri gagnrýni, það má vafa-
laust talsvert að mínum verkum
finna, og sjálfur hefði ég viljað
geta gert betur, ég er ekki fylli-
lega ánægður rfiéð ðlk málygrjdn
hér. En það er bara aolaka þvT—
sem að höndum ber!“
— Og þú ert ekkert að hætta
að mála?
„Nei, ég held ekki, þótt ég sé nú
að verða gamall. Ég vona að ég
geti haldið þessu eitthvað áfram,
aðallega sjálfum mér til ánægju,
en annars hef ég nóg að gera, hef
til dæmis ferðast mikið, ekki sist
nú hin síðustu ár. Ég hef nóg að
gera í þessu og öðru, það er engin
hætta á verkefnaskorti," sagði
Karl að lokum.
Sýning Karls opnar sem fyrr
segir nú í dag í Ásmundarsal, og
stendur fram um næstu helgi. Á
sýningunni eru 43 verk, og sýn-
ingin er sölusýning.
— AH
Bnasöludeildin
er opin í dag
frá kl. 2—6
Nýir og notaöir bílar til sýnis og sölu.
Komiö ræöiö málin og þiggið veitingar.
Munið að varahlutaþjónusta
okkar er í sérflokki.
Lada Safir kr. 105.000.-
Lada Station kr. 118.000.-
Lada Canada kr. 124.000.-
D
D
Verö frá kr.
165.000.