Morgunblaðið - 29.03.1987, Qupperneq 35

MORGUNBLAÐIÐ, SUNNUDAGUR 29. MARZ 1987
35
Þýskaland er aldrei „í dag“.
Það er „í gær“ eða það er „á
morgun". Eitthvað á þessa leið
sagði Nietzsche í vondri orðréttri
þýðingu. Hefur líklega viljað sagt
hafa: Að fortíð skal hyggja er
framtíð skal byggja. Þessa sömu
hugsun, með ofurlítið öðrum for-
merkjum, mátti greina nú í
vikunni í erindum á ferðamálaráð-
stefnu um landkynningarmál og
náttúruvernd. Enda mikilvæg mál
á íslandi nú um stundir. Ferða-
þjónustan þegar orðin býsna
umfangsmikil atvinnugrein í
landinu. Kynningin á þessu landi
eftir Reykjavíkurfund stórkarla
heimsins farin fram úr viðbúnaði
og hvorugur þessara þátta klár.
Þ.e.hvernig við viljum kynna
landið og hvemig halda árunni
hreinni, svo að einhverjir vilji
heimsækja okkur í framtíðinni.
Og nú er að setjast niður og reyna
að ná áttum.
Aukningin á erlendum ferða-
mönnum til landsins hefur á
undanförnum 2-3 árum verið svo
hröð, eftir lægðina sem varð á
gengisfellinga og óróatímanum í
íslenskum peningamálum, að tvö-
földun hefur orðið á fáum árum.
Olafur Walter Stefánsson skrif-
stofustjóri í samgönguráðuneyt-
inu lét að gamni sínu reikna út
þróunina með sömu hraðaaukn-
ingu á ferðamannastrauminum
hingað. þá munu eftir 100 ár
koma til landsins 133 milljarðar
og 300 þúsund ferðamenn á ári.
Og ef við lítum aðeins 13 ár fram
í tímann, þá mundu koma 803
þúsund erlendir ferðamenn til ís-
lands árið 2000.
Ekki er það nú samt líklegt,
enda hefðu þeir þá raunar ekki
það að sækja til íslands sem dreg-
ur þá að nú. Eða er það ekki
einmitt sérstæð náttura landsins
og kyrrðin? Löngu áður en svo
væri komið, væri nefnilega það
litla sem eftir er af íslenska gróð-
urteppinu farið út í sjó eða upp í
háloftin undan átroðningnum,
eins og Þorleifur Einarsson jarð-
fræðingur vakti raunar athygli á
í sínu erindi.
Þorleifur var ekki sáttur við að
í nýjum landkynningarbæklingum
fýrir ferðamenn, sem yfirleitt eru
sæmilga upplýstir, sé enn verið
að kynna Island sem „ósnortið"
land. Enda er það lygi. Við hveij-
um manni, íslenskum og erlend-
um, á ferð um þetta land blasir
að það er land í tötrum. Fá lönd
eru nefnilega jafn illa slitin af
ágangi mannsins sem okkar land.
Vísindamenn hafa komist að
þeirri niðurstöðu að hver íslend-
ingur, sem hér hefur búið frá
landnámi, hafí með hjálp náttú-
runnar eytt um einum fermetra
graslendis. Allt fokið út í buskann
vegna skemmda á gróðurkápunni
í þessu viðkvæma landi. Féð látið
naga í kviku, fýrst á bestu stöðun-
um, síðan næstbestu, þá þarnæst-
bestu o.s.frv. og sár opnuð fyrir
vatn og vind til að ljúka verkinu.
Og þrátt fyrir þjóðargjöf og átak
höldum við ekki í við eyðilegging-
una, enn fer meira land en við
vinnum.
Nú er ofbeitin af rollunum
væntanlega fyrir bý, enda ekki
lengur arðvænleg. Og við erum
að bytja á öðrum atvinnuvegi í
staðin og beita mannskap á
landið. Hvernig ætlum við nú að
bera okkur að? Beita túrhestunum
á það sem eftir er af gróna landinu
á sama hátt og fyrrum rollunum.
Ætlum við að hópa þeim fyrst
öllum á bestu staðina, meðan þeir
endast. Nú þegar eru margir
þeirra svo illa farnir eða að fara
af traðkinu að hver maður sér
hvað verða vill, svo sem Dimmu-
borgir sem kunnugt er af nýlegum
fréttum, Goðafosssvæðið, vestur-
bakki Gullfoss, o. fl., þar sem
troðningar eru að rista allt sundur
og opna vatni og vindum leið til
að rífa áfram vegna þess að ekki
eru stígar til að ganga eftir. Þeg-
ar þessir vinsælustu ferðamanna-
staðir hafa bæst við götin í
tötrakápunni , þá má beita liðinu
á næstbestu staðina og svo næst-
bestu. Ef ekki verður beitt
einhvers konar ítölu á liðið, eða
það lokkað á minna viðkvæma
staði verður líklega á endanum
ekkert til að flytja það yfir á, því
það verður hætt að langa til að
koma. Offjárfestingin í hótelum
og veitingastöðum orðin álíka og
í gripahúsum og grasköglaverk-
smiðjum nú. Guð láti gott á vita
þegar kölluð er saman ferðamála-
ráðstefna, sem tekur þennan þátt
til meðferðar með aðdráttarþætt-
inum.
I fyrrasumar kom þar í spjalli
við sænsk hjón með tvö börn, sem
höfðu eins og við kosið sér gist-
ingu á bóndabæ, Brunnhóli í
A-Skaftafellssýslu, að þau spurðu
hvað er það sem við eigum að sjá
í Mývatnssveit? Þau ætluðu dag-
inn eftir að skila bílaleigubflnum
í Höfn og fljúga norður. Ferða-
skrifstofan sem skipulagði Is-
landsferðina hafði sagt að þangað
ættu allir ferðamenn að fara. Nú
veltu þau þessu fýrir sér þegar
þau heyrðu um skemmtilega leið
okkar suður eftir Austfjörðum.
Því er öllum ferðamönnum beint
á þessa perlu, Mývatnssveitina,
þar sem nægilega margir eru þeir
náttúruunnendur sem koma
gagngert til að njóta þar hins ein-
stæða fuglalífs og annarra nátt-
urugersema. Af hveiju er hinum
ekki kynntir aðrir og minna ásett-
ir staðir? Og nú berast þær fréttir
að ferðamannastraumurinn í Mý-
vatnssveit kalli á ný hótel, sem
er ágætt, en að Mývetningar
hyggist velja því stað á vatns-
bakkanum, þar sem umferð bæði
truflar fuglalífíð og frárennsli með
eyðileggjandi þvottaefnum af
sængurfatavaski stórhótels fer
beint eða óbeint gegn um gljúp
hraunin í vatnið, í stað þess að
velja því stað þar sem afrennsli
má leiða frá vatninu. Hvað endist
vatnið lengi með fuglalífí ef síau-
knu afrennsli verður ekki veitt frá
því?
Sænsku hjónin með krakkana
hefðu ekki síður skemmt sér vel
á íslandi með því að aka áfram á
bflaleigubíilnum sínum, fara fyrir
Hvalnesskriður og áfram um
Austfírði, og t.d. verið þeim hreint
æfíntýri að aka niður hriklega
leiðina í Mjóafjörð til að gista þar
í ágætu skólahúsinu, sem ferða-
kynningar virðast ekki einu sinni
setja á skrár og skreppa svo út á
Dalatangavita. Til að létta á við-
kvæmustu stöðunum og nýta vel
öll þau hótel sem verið er að
byggja upp á suðaustuhomi
landsins mætti allt eins fara með
ferðafólkið, sem ekki er að sækj-
ast eftir einhveiju ákveðnu í ferð
um Reykjanesskagann. I Heið-
mörk þar sem em fyrir göngustíg-
ar eða t.d. Reykjanesfólkvang þar
sem er að fínna allt landslag og
náttumfyrirbrigði sem einkenna
Island. Kostimir em margir til
dreifíngar á túrhestunum, svo
þeir ekki traðki upp og eyði dýr-
mætu perlunum sakir ofbeitar.
Og nú skulum við bara reikna
að hefðbundnum hætti okkar
bjartsýnisfólksins: Hvað skyldu
800 þúsund túrhestar geta etið
mikið af lambakjöti á árinu 2000
,- ef eitthvert gróðurlendi verður
þá eftir á tötrakápu Islands til
að beita á rollum og erlendum
túrhestum? Kannski þeir sem em
að reikna okkur tekjumar í fram-
tíðinni geti reiknað út að arð-
bærara sé jafnvel tötmm klætt
land en nakið.
TOYOTA
FJÖLVENTIA VÉUN
Tveir knaslasar,
górir venllar
og „kross-flicði"...
TOYOTA
FIÖLVENTLA
VÉLAR
Tvívirk
títringsdempun
á trissu ...
Rismyndað
brunahólf
og kertí í miðju ...
Camry og tjöh entla vélin
Enn kynnir Tovota tækninýjung á sviði fólksbfla,
fjölventla vélma, sem er tvímælalaust upphafið að nýrri
kynslóð bflvéla. Þessi vél hefur 4 ventla við hvem strokk,
eða alls 16, og tölvustýringu á vél og bensíninnspýtingu.
Þessi búnaður eykur afl vélarinnar, nýtir eldsneytið
betur og minnkar eyðsluna.
Aðrir kostir
Fjölventla vélin hefúr einnig svonefnt „breytilegt
sogkeifi". í tveggja hólfa soggrein er annað hólfið lokað
\dð lágan snúning vélarinnar. Við aukinn snúning eykst
lofttæmi í soggreininni, sérstakur búnaður opnar hitt
hólfið og eykur þar með flæði blöndunnar tfl brunahólfa.
Ái'angurinn er ótvíi'æður
Hraðari og betri bruni
Meira nýtanlegt afl
Aukin sparneytni
' Snarpara viðbragð
Þessi léttbyggða og kraftmikla vél er einmitt í
hinum nýja og glæsilega Toyota Camrj', íjölskyldu-
bflnum sem nú hefur öðlast akstui'seiginleika sportbfls.
Sem sagt: Háþróuð tækni... og bíll sem hæfir
henni. Hvort sem ekið er hægt eða sprett úr spori, verður
ánægjan af Toyota Camry óblandin.
TOYOTA
Fjölventla vélin - bflvél framtíðarinnar
TOYOTA