Morgunblaðið - 14.06.1987, Page 28
„ tíigum viS ekki -fyrst db toda um
launin. Konan mln erab bi2>a eftir þvi db
komast búðir."
© © ®
CED
Þetta er nýjasti mynd-
bands- plötuspilarinn.
Maður sér plötuna snúast
og heyrir tónlistina.
Með
mor^unkaffinu
Ég er mjög matvandur ...
HÖGNI HREKKVtSI
Ofbeit og offramleiðsla
TU Velvakanda:
Að undanfömu hefur verið rætt
um skaðsemi sauðfjárbeitar í dálk-
um þínum og langar mig til að
leggja þar orð í belg. Ég tel að
skipulagsleysið í íslenskum land-
búnaðarmálum undanfama áratugi
hafi verið með eindæmum og
landinu til stórskaða. Taumlaus of-
framleiðsla hefur verið á lamba- og
kindakjöti undanfama áratugi en
þð líðst bændum að nauðbeita
landið nær hvar sem er. Fyrir
bragðið er gróðurfar landsins næsta
fátæklegt, þar sem ekki era upp-
blásnir melar er landslagið gersam-
lega sköllótt þar sem allan hágróður
vantar.
Þeir sem era með rollumar hafa
jafnan staðið á þeim „rétti“ sínum
að þeim sé heimilt að beita allt land
sem ekki er girt og þeir þurfa ekki
að greiða neinar skaðabætur þótt
kindur þeir skemmi lönd annarra.
Þess vegna verða ræktunarmenn
að girða blettina sína með æmum
tilkostnaði. Árangurinn er ekki allt-
af sem skyldi því ef girðingin bilar
komast rollumar inn eða stökkva
einfaldlega yfír girðinguna ef hún
er sliguð.
Hvers vegna grípum við nú ekki
tækifærið og friðum algerlega stór
landsvæði fyrir beit sauðQ'ár og
heftum þannig offramleiðsluna?
Síðastliðið sumar var um það fjallað
í fréttum að sauðfé ylli miklum
spjöllum í Þórsmörk, einhveijum
fegursta stað íslands. Væri ekki
að minnsta kosti hægt að friða
Þórsmörkina fyrir bitvarginum, þó
ekki væri annað?
Skógræktarmaður
Þessir hringdu .
rO„»^
/fc
Betri
kvikmyndir
Jóhann hringdi: „Ég vil taka
undir með þeim sem hvatt hafa
Ríkissjónvarpið til að sýna fleiri og
betri bíómyndir. Þær era áreiðan-
lega vinsælasta dagskrárefnið auk
framhaldsmyndana, sem reyndar
hafa verið ágætar í sjónvarpinu að
undanfömu. Með hækkuðum af-
notagjöldum eigum við kröfu til að
sjónvarpið sýni fleiri og betir bíó-
myndir en verið hefur. Það er hæpin
spamaður að sýna eitthvað drasl
frá Tjekkóslóvakíu, Ungverjalandi
o. s. frv. Stöð 2 stendur sig mun
betur með kvikmyndir en hvað
fréttir varðar stendur Ríkissjón-
varpið alveg jafnfætis henni. Ef
Ríkissjónvarpið tæki sig á með bíó-
myndirnar yrði það mörgum til
ánægju."
Sammála
skrifum um
þungarokk
Tryggvi hringdi: „Ég er sammála
þeim sem skrifað hafa um þunga-
rokk í Velvakanda að undanfömu.
Það heyrist alltof lítið þungarokk
í útvarpi. Þá fínnst mér óþolandi
hvað þeir sem stjóma útvarps-
þáttum hampa hljómsveitum sem
era rétt byðijaðar að spila eins
og t.d. Sogblettum og Rauðum
flötum. Hins vegar er varla minnst
á hljómsveitir eins og Gipsy sem
hafa verið í bransanum lengi. Ég
skora á umsjónarmann Rokksíðu
Moggans að taka viðtal við strák-
ana í Gipsy og birta mynd af
hljómsveitinni.
Víkverji skrifar
Nær hálfur norðurbakki Tjarn-
arinnar tók upp á því að hrynja
fyrir skemmstu. Homið á spildunni
sem Iðnó stendur á er líka hranið
á kafla. Þar eins og víðar við Tjöm-
ina hefur myndast eins konar
baðströnd, eins konar andabað-
strönd að vísu. Ekki að svanimir
og aðrir vængjaðir gestir þama
notfæri sér ekki þessa aðstöðu líka
þegar þeir eru að betla brauðið af
bömunum.
í einhveijum fjölmiðlinum var
upplýst og borinn fyrir því háttsett-
ur maður hjá bænum, að ekkert
yrði aðhafst að sinni til þess að
lagfæra skemmdimar. Viðgerð á
nýja skarðinu í Tjarnarbakkanum
og svo líka á hinum eldri mundi
verða látin bíða endanlegrar ák-
vörðunar um staðsetningu ráðhúss
við Tjömina eða jafnvel að ein-
hveijum hluta úti í henni. Annað
væri tvíverknaður að dómi embætt-
ismannsins.
XXX
að er semsagt hætt við að bið-
in verði löng. Spjallið um
Tjömina og ráðhúsið — nema mas-
ið eða þrasið hæfi hér jafnvel betur
— hófst svosem ekki í gær. Ekki
aldeilis. Þetta er búið að vera að
krauma í mönnum áram saman og
bijótast svo upp á yfírborðið annað
slagið og valda þá þessu venjulega
rifrildi.
Tjömin er svo mikil bæjarprýði
og á svo mikil ítök í okkur öllum
að við getum ekki leikið hana svona
grátt, látið hana gjalda þessa eilífð-
arvandamáls. Að spyrða saman
ráðhúsdrauminn og Tjömina er
nánast eins og að lýsa yfír að hún
kunni að verða með þessi lýti áram
saman.
Það væri hneisa. Reykvíkingar
ætlast til þess að 'Ijöminni þeirra
sé sýndur meiri sómi en þetta.
Ástand hennar í dag er þar að auki
afleit auglýsing fyrir land og þjóð.
Ijömin seiðir til sín útlendinginn
engu síður en okkur innbyggjana.
Hverskonar fólk er þetta, hlýtur
hann að spyija, að láta svona hörm-
ung viðgangast nánast í stofunni
hjá sér?
XXX
Annars þarf svosem ekki afsök-
un á boð við heilt ráðhús til
þess að við iátum hlutina danka
einmitt þegar skjótra viðbragða er
þörf.
Takið eftir fjórhjólaplágunni. Nú
gengur maður undir mannshönd að
lýsa yfir að þessi farartæki jaðri
við verstu plóga, að tjónið sem þau
séu búin að valda megi þegar heita
óbætanlegt. Viðbrögðum yfírvalda
má á hinn bóginn helst lýsa á þann
veg að þau séu svona fremur að
hnusa af þessum vanda en takast
á við hann af alvöra. „Já, en þetta
má ekki,“ er tónninn eða „óttalegt
er að heyra þetta".
Þegar okkur íslendingum bauðst
leiðtogafundurinn frægi, vora við-
brögð okkar svo snögg og karl-
mannleg að hálfur heimurinn dáðist
að — og ekki síst við sjálf. Sandur
af peningum var allt í einu til og
fyöll af ódrepandi vilja.
Við mundum að vísu ekki öðlast
heimsfrægð þó að við sýndum nú
jafnmikinn áhuga á því að forða
landinu okkar frá frekari spjöllum
óskammfeilinna fjórhjólaböðla. En
ætli við nytum þess samt ekki leng-
ur en sýningarinnar á Höfða?
XXX
Nú mega kándidatar til Nóbels-
verðlauna í læknavísindum
fara að vara sig. Þjóðviljinn gerði
stórkostlega læknisfræðilega upp-
götvun fyrir nokkram dögum og sló
henni enda upp í fjögurra dálka
fyrirsögn.
Hún var svohljóðandi: „Heilbrigði
tryggir lengra líf.“