Morgunblaðið - 05.04.1990, Síða 49

MORGUNBLAÐIÐ FIMMTUDAGUR 5. APRIL 1990
49
Cecilía Þórðar-
dóttir — Minning
Fædd 25. ágúst 1931
Dáin 27. mars 1990
Cecilía Þórðardóttir, eða Cilla
eins og hún var ávallt kölluð, verð-
ur jarðsungin frá Bústaðakirkju í
dag.
Hún var fædd í Odda í Ögur-
hreppi við Djúp, en þar bjuggu for-
eldrar hennar, Þórður Ólafsson út-
vegsmaður og kona hans, Kristín
Svanhildur Helgadóttir. Lifa þau
dóttur sína í hárri elli.
Cilla ólst upp á bernskustöðvun-
um í hópi þriggja systkina, en þau
eru í aldursröð: Helgi, Guðrún, sem
nú er látin, og Þórunn. Cilla var
næstyngst.
Árið 1944 fluttist fjölskyldan til
Isafjarðar og síðan til Reykjavíkur
árið 1947. Cilla gekk í Gagnfræða-
skólann á Isafirði og síðan í Ingi-
marsskólann eftir að hún fluttist
suður.
Þá lá leið hennar í Samvinnuskól-
ann ogþaðan útskrifaðist hún 1950.
Cilla hóf störf hjá embætti bygg-
ingarfulltrúans í Reykjavík 1. sept.
1952, eftir að hafa verið valin úr
hópi umsækjenda, en þeir höfðu
áður orðið að gangast undir strangt
hæfnispróf.
Er þetta víst í eina skiptið, sem
þannig hefur verið staðið að ráðn-
ingu hjá borginni.
Síðan hefur Cilla starfað óslitið
við embættið undir stjórn fjögurra
byggingarfulltrúa og hafði lokið
hálfu 38. starfsári sínu, er hún lést.
Á heilli starfsævi hlýtur starfs-
maður með skapgerð Cillu að setja
mörk sín á stofnunina, enda var
embætti byggingarfulltrúa og Cilla
oftast nefnd í sömu andránni. Störf
Cillu voru frábær alla hennar löngu
Þann 28. mars andaðist á heim-
ili sínu Óskar Sigurvin Ólafsson
bifvélavirki, Fannborg 1, Kópavogi.
Óskar hafði kennt lasleika um
hríð og var undir læknishendi, er
hann kvaddi svo skyndilega.
Óskar var fæddur í Reykjavík
9. janúar 1917. Foreldrar hans Sól-
veig Guðmundsdóttir, Efstadal í
Ögursveit, yngst sautján barna
þeirra hjóna Margrétar Jónsdóttur
og Guðmundar Egilssonar. Faðir
var Ólafur Kr. Ólason trésmiður,
Skarði í Ögursveit, sonur Guðríðar
Bjarnadóttur og Óla Kr. Ólafssonar.
Óskar ólst upp í Reykjavík og
nam bifvélavirkjun og með eljusemi
og dugnaði vann hann við iðn sína
alla ævi.
Óskar var hæglátur maður og
bar ekki tilfinningar sínar á torg,
en þeir sem þekktu hann vissu að
undir sló tilfinningaríkt hjaita og
var hann reiðubúinn að rétta hjálp-
arhönd og halda skildi yfir varnar-
lausum, því hjálpsemin var honum
í blóð borin og hann vildi hvers
manns vanda leysa.
Margir munu minnast hans með
hlýjum huga er fengu bíla sína við-
gerða úr höndum hans, og enn
fleiri munu sakna hans vegna
mannkosta hans og ljúfmennsku
alla tíð.
Eina systur átti Óskar, Sigríði,
og var alla tíð kært með þeim systk-
inum og mikill og góður samgangur
milli heimila þeirra.
Eftirlifandi eiginkona Óskars er
Lára L. Loftsdóttir fædd 1924. Sér
hún nú á bak ástkærum eiginmanni
sínum eftir hálfrar aldar samleið.
Óskar og Lára áttu barnaláni að
fagna, en börnin eru: Guðmunda
Hjördís fædd 1941, Margrét Sólveig
starfsævi. Hún þroskaðist með
stofnuninni og var ávallt reiðubúin
að tileinka sér nýjar starfsaðferðir
með nýjum tíma. Hún hafði brenn-
andi áhuga á tölvuvæðingunni sem
átt hefur sér stað síðustu árin.
Það er ekki ofmælt að segja að
hún hafi verið lykillinn að stofnun-
inni, henni mátti alltaf treysta, hún
vissi um alla hluti og minnið var
það traust, að hún hafði upplýsing-
ar á reiðum höndum, ef til hennar
var leitað. Hún var ætíð reiðubúin
að vinna fyrir embættið og margar
eru þær aukavinnustundir, sem hún
lagði á sig, en þær eru oft óumflýj-
anlegar á slíkum vinnustað.
Cilla giftist ekki en eignaðist einn
son, Þórð Eínarsson húsasmið.
Barnabörnin eru þijú: Ólafur,
Cecilía og Þórður Hjálmar.
Þegar Cilla þurfti að vinna um
helgar, sem oft kom fyrir, tók hún
oft nöfnu sína með og engum gat
dulist hve náið samband var á milli
þeirra.
Það var á fyrri hluta síðasta árs
er Cilla veiktist en sjúkdómurinn
greindist ekki fyrr en sl. sept. Hann
hafði þá búið svo rækilega um sig
að við ekkert var ráðið. Hún hélt
þó sínu andlega þreki og eygði von-
ina um að brátt brygði til betri
tíðar. Þessa síðustu mánuði dvaldist
hún á heimili sínu á milli þess sem
hún var á sjúkrahúsi. Vildi hún
helst vera heima sem lengst og
naut umönnunar og hjálpar einka-
sonar síns sem hjá henni var þessa
síðustu mánuði.
Ævisól Cillu er hnigin til viðar,
smitandi hláturinn er þagnaður —
en minningin lifir.
Við samstarfsfólkið þökkum
henni allar samverustundir.
fædd ’43, Ólafur Kristján fæddur
’44, Anna Edda fædd ’45, Sigrún
fædd ’47, Guðríður Ósk fædd ’48,
Kjartan fæddur ’51.
Að auki ólu þau hjón upp dóttur-
dóttur sína og nú eru barnabörnin
orðin 27 og barnabarnabörnin 23.
Af þessu má sjá að frá Óskari
og Láru er kominn stór og myndar-
legur hópur, sem saknar nú föður,
afa og langafa, sem var fastur
punktur í tilverunni, enda var ást
hans og kærleiki bundinn fjölskyld-
unni sem var honum allt.
Börnin munu nú öll sem eitt
styrkja og umvefja móður, ömmu
og langömmu.
Fjölskylda mín mun líka minnast
af þakklæti fjölmargra samveru-
stunda, því það var svo gott að
koma í heimsókn og njóta gleði og
hlýhugar fjölskyldunnar.
Ennfremur minnist hans mágur
hans, Páll M. Ólafsson, ekkill
Sigríðar, og þakkar honum sam-
fylgdina og tryggðina gegnum árin,
Vandamönnum sendum við inni-
legar samúðarkveðjur — þeirra er
missirinn sárastur.
Gunnar Sigurðsson,
byggingarfúlltrúi.
Ég man eftir því að í fyrra stóð
til að skipta um gardínur í stof-
unni. Mömmu hraus hugur við að
standa í þeim framkvæmdum og
færði í tal við Cillu frænku. Ekki
liðu margir dagar þar til verkið var
hafið og búið. Auðvitað var það
Cilla sem dreif allt áfram. Tók efn-
ið með upp í Espó og saumaði það
sem sauma þurfti.
Síðustu daga hefur skotið upp í
kollinn minningum um Cillu. Sú
fyrsta sem kemur upp í hugann er
Cilla í ijölskylduboðum. Annaðhvort
inní Barðavogi eða hjá afa og ömmu
upp á Boðahlein og áður á Njálsgöt-
unni. Það var alltaf Cilla sem tók
stjórnina í sínar hendur ef um meiri-
háttar boð var að ræða. Þegar nóg
var að gera, eitthvað sem þurfti að
drífa áfram, þá tvíefldist hún og
stjórnaði öllu með miklum krafti.
Hún var stór hluti háværrar og
hressilegrar fjölskyldu. Einu sinni
vorum við niðri á Njálsgötu í jóla-
dagsboði hjá afa og ömmu. Það var
verið að ræða málin og öllum systk-
inunum frá Odda liggur heldur hátt
rómur. Það var alltaf þannig aö
allir þurftu að komast að og þá
sérstaklega ef umræðan snerist um
stjórnmál, eða þá sænska sálfræð-
inga svo eitthvað sé nefnt. Nema
hvað; þar sem allir töluðu og töluðu
hver í kapp við annan og þöndu sig
var afa nóg boðið. Hann stóð upp,
hreinlega til að geta yfirgnæft eig-
in afkomendur og tók til að koma
sínum skoðunum að. Það datt allt
í dúnalogn og allir horfðu undrandi
á afa. Er hann hafði lokið máli sínu
settist hann niður og brosti ánægð-
ur. Þegar fjölskyldan rankaði við
sér sprungu allir úr hlátri. í þessu
andrúmslofti kynntist ég Cillu
frænku.
Vinnan hjá byggingarfulltrúa
Reykjavíkur er annað sem alltaf var
sem og við hin úr fjölskyldu systur
hans.
Hjartanlegar samúðarkveðjur
sendum við til fjölskyldunnar allrar
og biðjum við Guð og blessa minn-
ingu góðs manns.
Margs er að minnast,
margt er hér að þakka.
Guði sé lof fyrir liðna tíð.
Margs er að minnast,
margs er að sakna.
Guð þerri tregatárin stríð.
(Vald. Briem.)
Hulda og Qölskylda
stór hluti af lífi Cillu. Einkenni
hennar þar voru öðru fremur mikil
samviskusemi. Ef hún átti einhveiju
ólokið í vinnunni mætti hún gjarna
á laugardagsmörgni til að ljúka við
verkefnið. Hún vann hjá byggingar-
fulltrúa í 38 ár. Þar hóf hún störf
fljótlega eftir að hún lauk prófi frá
Samvinnuskólanum. Hún fylgdist
alltaf með nýjungum í starfi sínu
og kunni út í hörgul allt sem viðkom
götum og byggingum í Reykjavík
síðustu. 38 árin.
Fjölskyldan hefur misst mikið.
Tói og krakkarnir og afi og amma
sjá á bak umhyggjusamri dóttur í
annað sinn á fimm árum.
Cilla var ótrúlega sterk og barð-
ist hetjulegri baráttu við erfiðan
sjúkdóm og ef hennar ódrepandi
viljastyrkur hefði haft lækninga-
mátt þá hefði hún sigrað.
Blessuð sé minning hennar.
Kristín S. Hjálmtýsdóttir
Cecilía Þórðardóttir er látin. Cilla
var reyndar ekkert á þeim buxunum
að láta undan, þegar ljóst var við
hvaða sjúkdóm hún átti að stríða.
Bjartsýnin var jafnan til staðar og
hún ræddi um framtíðaráform sín.
Þá var ekki talað um að dauðinn
væri á næsta leiti, heldur réð
lífsgleðin ríkjum sem fyrr. En eng-
inn má sköpum renna.
Tilveran er undarleg og oft á
tíðum óskiljanleg. Lífsbaráttan er
sjaldnast eilífur dans á rósum, en
jákvætt hugarfar er oftar en ekki
lykill að hamingjunni. Cilla hafði
þennan eiginleika í ríkum mæli og
ekki skemmdi kímnigáfan fyrir.
Lundin var létt og ótrúlegt er, hve
miklu hún fékk áorkað. Hún var
sífellt gefandi — það var birta,
ljömi, kátína, hlátur og tilheyrandi.
hávaði hvar sem hún fór.
Cilia var staðföst og samvisku-
söm, trú starfi sínu og traust fjöl-
skyldu sinni. Hún vann alla tíð mik-
ið og þótti mörgum nóg um, en
ætíð hafði hún tíma fyrir sína nán-
ustu, ræktaði frændgarðinn af alúð.
Fyrir það verður henni ekki lengur
þakkað með orðum, en fordæmið
er verðugt til eftirbreytni.
Cilla verður jarðsungin í dag og
lögð til hinstu hvílu við hlið Guðrún-
ar systur sinnar og móður minnar,
sem sami sjúkdómur lagði að velli
í september 1984. Allir geta átt von
á dauða sínum hvenær sem er, ekki
síst þegar krabbamein er annars
vegar, en engu að síður er ávallt,
erfitt að sætta sig við fráfall náins
ættingja. Áfallið er mikið, en tíminn
græðir öll sár og mestu skiptir að
minningin um trausta, góða og
umfram allt jákvæða og lífsglaða
konu lifir.
Steinþór Guðbjartsson
t
Útför móður okkar, tengdamóður og ömmu,
ÞORGERÐAR LÁRUSDÓTTUR
frá Heiði, Langanesi,
til heimilis í Nýbergi,
Keflavík,
sem andaðist 30. mars, fer fram frá Háteigskirkju föstudaginn
6. apríl kl. 15.00.
Grétar Árnason,
Þráinn Árnason,
Petrína Bára Árnadóttir,
Hrönn Árnadóttir,
Elínóra Á. Árnadóttir,
Arnþrúður B. Árnadóttir
Þórdís Herbertsdóttir,
Guðrún Jónsdóttir,
Örn Randrup,
Gregory Patrick,
og barnabörn.
t
Astkær móðir mín, amma okkar, systir og mágkona,
CECILÍA ÞÓRÐARDÓTTIR
fulltrúi,
Espigerði 16,
Reykjavík,
verður jarðsungin frá Bústaðakirkju í dag, fimmtudaginn
5. apríl, kl. 15.00.
Blóm vinsamlegast, afþökkuð, en þeim sem vildu minnast hennar
er bent á Krabbameinsfélagið.
Þórður Einarsson,
Ólafur Þórðarson,
Cecilfa Þórðardóttir,
Þórður Hjálmar Þórðarson.
Þórður Ólafsson, Kristín S. Helgadóttir,
Helgi G. Þórðarson, Þorgerður Mortensen,
Þórunn Þórðardóttir.
t
Hjartans þakkir til allra, sem sýndu okkur samúð og vinarhug við
andlát og útför systur okkar,
GUÐRÚNARJÓNASDÓTTUR
frá Litladal,
til heimilis á Grettisgötu 55c,
Reykjavík.
Sérstakar þakkir færum við starfsfólki Hvítabandsins fyrir hjúkrun
og vináttu við hina látnu.
Fyrir hönd vandamanna,
Ásta og Sigurbjörg Jónasdætur.
t
Þökkum auðsýnda samúð og vinarhug við andlát og útför eigin-
manns míns, föður okkar, tengdaföður, afa og langafa,
HANNESARÁRNASONAR
frá Brekkum, Holtum,
Þingskálum 12,
Hellu.
Guð verndi ykkur og blessi.
Halldóra Ólafsdóttir,
Jóhanna Hannesdóttir, Jón. I. Guðmundsson,
Erna Hannesdóttir, Hjörtur Egilsson,
Árni Hannesson, Guðbjörg ísleifsdóttir,
Sigríður Hannesdóttir, Þorsteinn Ragnarsson,
barnabörn og barnabarnabörn.
Minning:
ÓskarS. Ólafs-
son biívélavirki