Morgunblaðið - 05.07.1992, Blaðsíða 23

Morgunblaðið - 05.07.1992, Blaðsíða 23
',, Uyl ), : , MORGUNBLAÐIÐ mtttmm&t Í3AGOÉ5/- 23 Dýrleif Sigur- björnsdóttír frá Grímsey - Minning Fædd 5. júli 1906 Dáin 26. júní 1992 Dýrleif Sigurbjörnsdóttir verður til moldar borin næstkomandi mánudag. Hún fæddist á Sveins- stöðum í Grímsey, dóttir hjónanna Sigurbjörns Sæmundssonar útvegs- bónda á Sveinsstöðum og Sigrúnar Ágústu Indriðadóttur. Sigurbjörn var sonur hjónanna Sæmundar Jón- atanssonar og Steinunnar Þórleifs- dóttur í Grímsey, en Sigrún var dóttir hjónanna Indriða Kristjáns- sonar úr Aðaldal og Dýrleifar Guð- mundsdóttur fæddri á Svertings- stöðum í Kaupvangssveit. Bjuggu foreldrar Sigrúnar á Svalbarðs- strönd þar sem Sigrún fæddist á bænum Hallanda, en síðar bjuggu þau lengst á Skriðuseli í Aðaldal. Dýrleif ólst upp í Grímsey ásamt sjö systkinum sem upp komust og eru nú þrjú þeirra á lífi. Er hún hélt að heiman lá leiðin fyrst til Húsavíkur, en síðan til Akureyrar og Reykjavíkur þar sem hún stund- aði ýmis störf. Þar á meaðl annað- ist hún um skeið heimili fyrir Ás- geir Ásgeirsson kaupmann í Reykjavík, en kona hans, Kristín Matthíasdóttir, frænka Dýrleifar úr Grímsey, hafði andast frá ungum börnum þeirra hjóna. Minnast þau ávallt umhyggju Dýrleifar á við- kvæmu skeiði ævi sinnar. Árið 1939 giftist hún Þóri Guð- jónssyni máiara, fæddum 9. janúar 1899, en Þórir var þekktur borgari á Akureyri og í nágrannabyggðum sökum leiklistarhæfileika sinna, er hann gladdi samborgara sína með um árabil. Þórir lést 21. september 1961. Þau eignuðust tvö börn, Guðnýju Margréti, sjúkraþjálfara, fædda 1940 og Helga Brynjar, bifreiða- stjóra, fæddan 1942. Eiginmaður Guðnýjar Margrétar er Hðrður Gunnarsson og eiga þau tvö börn. Helgi Brynjar er kvæntur Sonju Lúðvíksdóttur og eiga þau þrjú börn. Heimili þeirra Dýrleifar og Þóris stóð á Akureyri. Var þar löngum afar gestkvæmt og opið hús vinum og vandamönnum framan úr Eyja- firði og utan úr Grímsey. Öllum var tekið með sömu hjartahlýju og glað- værð. Húsbóndinn var einkar kank- vís og fróður um margvísleg efni og húsmóðirin glaðvær og jafnlynd og tóku hverju sem að höndum bar með miklu jafnaðargeði. Hún var jafnan félagslynd og hjálpsöm svo af bar. Árið 1963 brá Dýrleif búi sínu á Akureyri og flutti til Reykjavíkur þar sem hún bjó síðan á heimili Guðnýjar Margrétar. Tók hún þar þátt í uppeldi barnabarna sinna og reyndist vinum sínum og vanda- mönnum sannkölluð hjálparhella sem fyrr. Hún hélt góðri heilsu fram á efri ár og andlegum kröftum fram undir hið síðasta. Sá sem þessar línur ritar átti um nokkurra ára skeið annað heimili hjá Dýrleifu á Akureyri og stend ég ásamt fjölskyldu minni í mikilli þakkarskuld við hana. Svo hagar reyndar einnig til um mörg systk- inabörn hennar sem jafnan áttu víst húsaskjól og aðhlynningu á hinu ánægjulega heimili Dýrleifar og Þóris. Eg veit að ég mæli fyrir munn okkar allra er ég votta minn- ingu Dýrleifar Sigurbjörnsdóttur virðingu okkar og þökk. Hún hvíli í friði. Björn Friðfinnsson. Frú Dýrleif Sigurbjörnsdóttir frá Sveinsstöðum í Grímsey andaðist á Landspítalanum í Reykjavík 26. júní síðastliðinn, nær 86 ára að aldri. Útför hennar verður gerð frá Bústaðakirkju í Reykjavík mánu- daginn 6. júlí kl. 13.30. Dýrleif Sigurbjörnsdóttir varð fyrir hjartaáfalli á síðasta ári og í nokkur skipti síðan en eftir eitt slíkt { febrúar á þessu ári hafði hún leg- ið samfellt á hjartadeild Landspítal- ans. Átti Dýrleif góða veru þar í höndum hæfs fagfólks og naut umhyggju og viðmótshlýju, sem sérstaklega ber að þakka. Þegar komið var að leiðarlokum átti Dýr- leif hógláta andlátsstund i návist dóttur sinnar, Margrétar, sem stundaði hana nær daglega alla sjúkraleguna af mikilli væntum- þykju. Dýrleif Sigurbjörnsdóttir var fædd 5. júlí 1906 að Sveinsstöðum í Grímsey. Foreldrar hennar voru hjónin Sigrún Indriðadóttir og Sig- urbjörn Sæmundsson útvegsbóndi. Ekki verða forfeður Dýrleifar frek- ar raktir hér enda mun það væntan- lega verða gert af ættmennum hennar. Dýrleif ólst upp heima í Grímsey í föðurranni en hleypti snemma heimdraganum og hélt til starfa á Akureyri og í Reykjavík á heimilum virðingarmeiri borgara. Naut hún trausts og var vel virt af störfum sínum sökum velvirkni og ósérhlífni og gott eitt lagði hún til allra mála fjölskyldu, þegar það átti við. Hlaut hún vináttu húsbænda og niðja þeh-ra fyrir þjónustu sína. I þjónustu annarra komu fram þeir mannkostir, sem prýddu Dýr- leifu Sigurbjörnsdóttur frekar öðr- um og ótaldar voru þær stundir, er hún vann ættmennum og vinum af einlægri fórnfýsi. Aldrei gekk hún til þessa af þeirri hvöt, að hún myndi alheimta að kvöldi verkalaun hjálpseminnar önnur en þau, sem verkamaður í víngarði Drottins finnur eftir að hafa unnið öðrum gott til. Dýrleif var glaðlynd kona og skemmtin í góðra vina hópi og var löngum leitað eftir viðveru hennar, þegar fagnaður ættingja eða vina átti sér stað. Sá hún mörgum öðrum fremur broslegu hliðar tilverunnar og gat hent spaug að án þess að undan sviði. Af spilamennsku hafði hún mikla ánægju og kapal lagði hún löngum stundum allt fram á þetta ár. Átthagarnir í Grímsey áttu hug Dýrleifar óskiptan og fór hún að jafnaði hvert sumar út í Eyju með- an aldur og heilsa leyfðu, hið síð- asta sinni til þátttöku í ættarmóti Sveinsstaðafólksins á Jónsmessu sumarið 1988. Þá, sem oftast, þeg- ar Dýrleif og ættfólk hennar hittist var söngvaseiður framinn og lá hún ekki á liði sínu í margrödduðum samkór, er flutti þjóðsöng Grímsey- inga eða Kostervalsinn, sem einnig leikur Sveinstaðafólki létt um tungu. Söngvin var Dýrleif og kunni ógrynni kvæða og lögin þekkti hún mörg. Ætla má samt, að þjóðsöng- ur Grímseyinga hafi verið henni bragna kærstur. Eignaðist hún kvæðið ritað eigin hendi skáldsins Hreiðars Geirdals frá honum og geymdi hún það skjal öðrum betur. Er því vel við hæfi að birta hér Opið alla daga f rá kl. 9-22. fyrsta erindi þjððsöngsins. Heiti kvæðisins er Grímsey: Þú varst fyrr af mönnum metin meir en eyðisker. Kóngar úti' í öðrum löndum ágirnd fengu á þér. Einn hann sendi biðilsbréfið beina leið á þing. Þá var happ að ísland átti Einar Þveræing. Öll voru fjögur erindi þjóðsöngs- ins henni reiprennandi á tungu og söng hún þau oft, þótt einraddað væri. Dýrleif Sigurbjörnsdóttir var lundgóð að eðlisfari, kát og fjörleg í framkomu en engin veifla og þykkjuþung gat hún verið, ef svo bar undir og var þá engin mál- skrafsmanneskja. Aldrei fór hún að skammast út úr manninum en þægilegri og viðmótsbetri manni í allri umgengni var leitun að. Þegar fundum okkar Dýrleifar, tengdamóður minnar, bar saman í fyrstu var hún komin yfir miðjan aldur og hafði verið ekkja um skeið eftir Þóri Guðjónsson, málara á Akureyri. Ekki greindi okkur á um, að hún yrði í fjölskyldunni, þegar við Margrét dóttir hennar giftumst og hófum búskap. Tel ég, að það hafí verið vel ráðið í alla staði og eiga þó börnin, Þórir og Svanhild- ur, henni mest upp að una. Reynsla kynslóðanna í þessu landi hefur reynst affaragóð og merlaðist í háttum fjölskyldunnar, því þótt þrír ættliðir byggju saman myndaðist ekkert kynslóðabil og þar sannaðist hið fornkveðna, að ungur nemur hvað gamall temur. Við lok þessa heims vegferðar Dýrleifar Sigurbjörnsdóttur, tengd- amóður minnar, tel ég mig dómbær- an á, eftir aldarfjorðungs samfylgd, að minnast hennar með þeim hætti, sem hér er gert og tel eigi of mælt eða hallað réttu máli. Megi hún hvíldar njóta og bið ég henni bless- unar Guðs á Himna vegum. Hörður Gunnarsson. ?aCía Elsku Leifa frænka er dáin. Ég trúi þessu varla þó ég hafi vel vitað að hverju stefndi og ekki gat ég óskað henni lengri lífdaga eftir að hún var orðin alvarlega veik. Það er bara svo stutt síðan við héldum upp á áttræðisafmælið hennar í glaða sólskini og mikilli gleði að ógleymdum söngnum sem alltaf fylgdi henni. Þar hittust sex systkini sem sungu saman Gríms- eyjarbraginn. Nú eru bara þrjár systur eftir, Ella, Bára og Dóra. Upp í hugann koma ótal minningar. Eg var send til hennar þegar Þórir, maðurinn hennar, dó því hún var þá ein. Dóttirin var að læra sjúkraþjálfun í Svíþjóð og sonurinn á sjó. Fyrir mig var þetta yndisleg- ur tími þar sem hún dekraði við mig á allan hátt. Ennþá ríkari er minningin um dvölina á Eiríksgötu 19 þar sem við bjuggum í kjallaran- um hjá henni tvær frænkur, Leifa með börnin sín á miðhæðinni og sjúkraþjálfarar af ýmsum þjóðern- um á efstu hæð. Þar stjórnaði nns BlömaSi Friófi Suöuriandsbraut 10 108 Reykjavík. Sími 31099 Opið öll kvöld til kt. 22,- elnnig um helgar. Skreytingar við öll tilefni. Gjafavörur. FÁKAFEN111 SÍMI: 68 91 20 „abbadísin" eða reyndi að stjórna fjölda ólofaðra stúlkna á giftingar- aldri með misjöfnum árangri. Henni þótti nú samt stundum gott að fá far í vinnuna á morgnana með gesti sem hafði kannski dvalið fulllengi og eftir að hún varð veik og ég minntist á „abbadísina" spurði hún strax eftir Bjarna. Á Eiríksgötunni var alltaf glaum- ur og gleði. Leifa var líka algjör snillingur í matargerð sem við nut- um góðs af. Hún kom og stjórnaði hjá mér í sláturgerð og laufabrauðs- bakstri í mörg ár. Það sem einkenndi Leifu frænku og reyndar öll systkinin frá Sveins- stöðum í Grímsey var hvað þau voru alltaf glöð og ánægð og þótti lífíð skemmtilegt. Þess vegna var svo gott að vera nálægt þeim. Með þessum orðum langar mig að kveðja hana, ég veit að það hef- ur verið tekið vel á móti henni af þeim sem farnir eru á undan. Guð blessi Leifu frænku. Maja og fjðlskylda. Föstudaginn 26. júní sl. rann upp skír og fagur en svo var nú ekki lengi, því hann varð mikill sorgar- dagur fyrir okkur. Hún amma Dýr- leif var farin heim. Það er ótrúlegt til þess að hugsa að við fáum aldr- ei að sjá þessa glaðværu konu aftur nema í minningum okkar. Hún hafði átt við veikindi að stríða síð- ustu mánuði. Við vissum að hún færi frá okkur að lokum en við vonuðumst til að kallið kæmi ekki svona fljótt sem raun varð á. Það er stórt tómarúm sem situr eftir í hjörtum okkar nú þegar amma er farin, því hún var ein sú besta amma sem nokkur getur átt. Árið 1961 dó afi Þórir, maður ömmu, og hélt amma heimili síðan með móður okkar. Frá því að foreldrar okkar giftust var hún hluti af okk- ar fjölskyldu. Hún var alltaf heima þegar við komum heim úr skðlanum því foreldrar okkar voru báðir úti- vinnandi. Við vorum því ekki þessi svokölluðu „lyklabörn" nútímans og má því segja að hún hafi nánast alið okkur systkinin upp. Alltaf var gott að koma heim því amma beið með mat eða annað góðgæti handa okkur. Við minnumst ömmu sem hjarta- hlýrrar og elskulegrar konu og því er söknuðurinn enn sárari. Elsku mamma, pabbi og Helgi og fjölskylda. Við systkinum vottum ykkur dýpstu samúð á þessum döpru tímum. Svanhildur og Þórir. t Eiginkona mín, móðir okkar, tengdamóðir, amma og langamma, AGNES GUÐRÍÐUR GÍSLADÓTTIR frá Gjögri, lést í Sjúkrahúsinu á fsafirði að morgni 30. júní. Jarðsungið verð- ur frá Arneskirkju þriðjudaginn 7. júlí kl. 14.00. Axel Thorarensen, Jóhanna Sigrún Thorarensen, Benedikt ívarsson, Ólfur Gfsli Thorarensen, Steinunn Thorarensen, Ólafur Óskarsson, Kamiila Thorarensn, Rósmundur Skarphéftinsson, Olga Soffía Thorarensen, Sveinbjörn Benediktsson, Jakob Jens Thorarensen, Elva Thorarensen, barnabörn, barnabarnabörn og barnabarnabarnabörn. t Innilegar þakkir fyrir auðsýnda samúð og vináttu við andlát og útför, GUÐBJARGAR BERGSDOTTIR, Grundargerði 11. Sérstakar þakkir til starfsfólks Vífilsstaðaspítala. Gissur Sigurðsson, Ingigerður Gissurardóttir, Örlygur Benediktsson, Jón B. Gissurarsson, Erna B. Guomundsdóttir, og barnabörn. Lokað Vegna jarðarfarar Erlu Gestsdóttur leikskólastjóra verður leikskólinn Smáralundur lokaður þriðjudag- inn 7. júlí. Aðrir leikskólar bæjarins verða lokaðir e.h. þann sáma dag svo og Félagsmálastofnun Hafnarfjarðar. Félagsmálastjórinn í Haf narfir&i. HELLUHRAUNI 14 ¦ 220 HAFNARFIRÐI ¦ SIMI 652707

x

Morgunblaðið

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Morgunblaðið
https://timarit.is/publication/58

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.