Morgunblaðið - 29.09.1992, Blaðsíða 52

,52
MORGUNBLAÐIÐ ÞRIÐJUDAGUR 29. SEPTEMBER 1992
MMMtt
„ "Hér íiendur botcc BRöÓTA SAMAN."
... aðhafa hann við
höndina.
TM Reg. U.S Pat Off.—all rights reserved
® 1992 Los Angeles Times Syndicate
Mér þykir hugmyndin að
við búum sjálf til okkar
rauðvín, orka tvímælis ...
Þú verður að hætta að borða
majonesið, það er alveg
klárt...
HÖGNI HREKKVÍSI
fM*rgtuiIi<8Mfc
BRÉF TIL BLAÐSINS
Aðalstræti 6 101 Reykjavík - Sími 691100 - Símbréf 691222
Er íslenzkur almenningur ófær
um að meta EES-samninginn?
Frá Jónasi Péturssyni:
Utanríkisráðherra skipaði ínefnd
fjóra lögfræðinga til að kanna hvort
EES-samningurinn riðlaði nokkuð
utan í stjómarskrána! Þeir komust
sameiginlega að þeirri niðurstöðu
að samningurinn stangaðist ekki á
við stjórnarskrá. Ekki stóð á trúar-
brágðaliði Sjálfstæðis-„flokksins“
— (ekki-sjálfstæðismanna) og Al-
þýðuflokks, að benda á niðurstöðu
„hinna valinkunnu“ fjögurra lög-
fræðinga. Ekki skal úr því lofi dreg-
ið.
En aðrir lögfræðingar að vísu
ekki kallaðir „valinkunnir“ meta
mál á annan hátt. Þeir telja það
ekki vafa að stjómarskráin hindri
að samninginn megi lögfesta.
Nýting lögfræðinnar í þessu
máli felst því í sókn og vörn og
áberandi er í fleiri málum hin síð-
ari ár að lögfræðinni er beitt til að
komast í'ram hjá lögunum!
„Mun hann þó lögspeki skorta
við Njál,“ segir í söguljóði. Lögin
voru einfaldari á þeirri tíð! Eg held
að aðall forfeðranna þá hafi verið
siðferðilegt réttlætisskyn, sem á
ætíð að vera grundvöllur laga.
Meginmálið er að fólkið í landinu
sem tók af hjartans fögnuði hinu
íslenzka lýðveldi hefur réttinn að
meta málavöxtu. Í því felst að allir
íslendingar á kosningaaldri, að þú
og ég, hvar sem við störfum, stönd-
um eða búum, höfum réttinn og
skylduna til að dæma um það, hvað
felst í fullvalda lýðveldi, fullkomn-
um rétti íslendinga til að ráða sínum
málum.
Krónur og aurar
Það er ósvífni, fullmikin ósvífni,
að umræðan er um krónulega kosti
og galla EES-samningsins. Fyrsta
spurning frjálsra manna, ftjálsrar
þjóðar, er þessi: Eru í samningnum
gerðar körfur til okkar um skertan
rétt í okkar landi? Það er sjálfstæð-
ismál, mál sem aldrei verður metið
til fjár, og aldrei kemur til greina
að meta til fjár!
Fjórfrelsin svonefndu gapa við
okkur. Þau skera úr um það, að
við segjum nei, allir fijálshuga ís-
lendingar segja nei!
Það hefur við umhugsun þessa
máls vaknað í vitund minni atvik
frá þingmannsárum mínum, þegar
ég flutti oft ræður á héraðsmótum
sjálfstæðismanna á Austurlandi. Þá
kom þar máli mínu um þær mundir
að ég taldi það ískyggilega áber-
andi að flest skyldi falt fýrir fé.
Ég bætti við: En ennþá eríslending-
TTLVERU-
RÉTTUR
Stefanía Jónasdóttir:
I mínum huga eiga refurinn
og minkurinn tilverurétt eins
og allt annað sem lifir. Dýr
jafnt sem menn drepa sér til
matar — og eitt á þá maðurinn
sameiginlegt með minknum,
báðir drepa meira en þeir þurfa.
Samt eigum við tilverurétt að
eigin dómi. Ég lít svo á að það
séu vissir menn, svo sem refa-
skyttur, sem eigi að sjá um að
halda minknum og refnum í
skefjum. Finnst mér sorglegt
að hver sem er á ferð um nátt-
úruna og kemur auga á ein-
hvem íbúa hennar, s.s. ref,
mink eða önnur dýr, hlaupi upp
til handa og fóta til að drepa
og jafnvel á kvalafullan hátt.
Og hvað þá að böm séu að
verki. Það er ekki hetjudáð, það
eru einhveijar aðrar hvatir og
ekki til fyrirmyndar. Maðurinn
hefur tekið sér það vald að
ákveða hver og hvað eigi til-
verurétt og drepur eftir því,
urinn tæpast svo geðlaus að gefa
heiður maka síns falan, ef hann er
nógu vel borgaður!
Hvað nú, ungu íslendingar! Metið
þið sjálf ykkar mannorð og heiður
i krónum og aurum? Þjóðar-
atkvæði? Lýðveldið krefst þess, ef
Alþingi samþykkir samninginn.
JÓNAS' PÉTURSSON,
fyrrv. alþingismaður,
Fellabæ
samanber refínn, af því að það
er skaði af honum fyrir bónd-
ann. Hvalina þarf að fara að
drepa því þeir éta of mikið frá
okkur og svona mætti halda
áfram.
Það em villt dýr úti í henní
náttúru og ég vona að þau fái
að vera sem mest í friði. Þau
em verðugir íbúar hennar.
PÁFAGAUKUR
Páfagaukur, gulur að lit,
tapaðist frá norðurbænum í
Hafnarflrði og hans er sárt
saknað. Vinsamlegast hringið
í síma 652238 ef hann hefur
einhvers staðar komið fram.
ÁKEYRSLA
Ekið var utan í bláan Lancer
skutbíl á bílastæði við Engi-
hjalla, fyrir ofan bensínstöðina,
aðfaranótt föstudags, á tíma-
bilinu frá kl. 1.30 til 8. Óskað
er eftir vitnum að ákeyrslunni.
Vinsamlegast hafið samband
við lögregluna í Kópavogi eða
Ólaf í síma 641272.
VELVAKANDI
Víkveiji skrífar
Vinur Víkveija á börn á ungum
aldri og horfir þess vegna
stundum á barnaefni sjónvarps-
stöðvanna með þeim. Hann gladdist
í hjarta sínu fyrir skömmu þegar
hann sá að byijað var að endursýna
þættina um Línu langsokk einu
sinni enn, því hann var vart af
bamsaldri þegar hann sá þættina
sýnda fyrst í ríkissjónvarpinu fyrir
margt löngu. Hann hafði það þó
þá umfram börn sín nú að vera
læs, því það er nú eins og þá nauð-
synlegt skilyrði þess að geta notið
þáttanna sem skyldi. Þessi vinur
Víkveija nær vart upp í nefið á sér
fyrir reiði og fínnst það hreint með
ólíkindum að ríkissjónvarpið, sem
er í aðstöðu til að skattleggja alla
sjónvarpseigendur í landinu, skuli
ennþá bjóða börnum upp á textað
sjónvarpsefni. Hann fær það alls
ekki skilið hvað getur legið að baki
því að ríkissjónvarpið taki upp sýn-
ingar á þessum þáttum án þess að
láta talsetja þá og dregur þá einu
ályktun af því að þeir sem þar halda
um stjórnvölinn séu í engum tengsl-
um við óskir sjónvarpsnotenda í
landinu, svo ekki sé minnst á þær
skyldur sem ríkissjónvarpið hefur
gagnvart íslenskri tungu og menn-
ingu. Eða skiptir það engu máli að
börn heyri góða íslensku talaða í
jafnsterkum íjölmiðli og sjónvarp
er? Varia þroskast málvitund þeirra
best í orrahríð erlendra áhrifa! Rík-
issjónvarpið tók ekki að talsetja
myndir fyrr en keppinauturinn hafði
mtt brautina. Enn reynir ríkissjón-
varpið að komast upp með það að
líta framhjá óskum þessa yngsta
áhorfendahóps. Því á ekki að hald-
ast það uppi lengur.
xxx
Víkveija þykir vænt um aðal-
útibú Borgarbókasafnsins í
Þingholtunum og þótti ánægjulegt
að komast að því að safnið hafði
verið tölvuvætt á dögunum. Að
hans mati fylgir þó sá galli á þessu
framfaraspori að nú fær lánþegi
aðeins einn lausan miða með dag-
setningu skiladags á bókunum því
alltaf er hætt við að miðinn týnist
og minnið bresti. Er þess vegna
viðbúið að nú fjölgi rukkunarmið-
um, þar sem lestarhestar eru sakað-
ir um að liggja á bókum eins og
ormar á gulli.
xxx
Hrefna Ingólfsdóttir, blaða- og
upplýsingafulltrúi Pósts og
'síma sendir Víkveija eftirfarandi
línu:
í bréfi sínu miðvikudaginn 23.
september spyr Víkveiji hvort ekki
sé í gildi samningur milli íslands
og Austurríkis um colleet-símtöl.
Slíkur samningur var í gildi fram
til 1. mars 1982 þegar Austurríkis-
menn sögðu honum upp. Því var
ekki lengur hægt að gjaldfæra sím-
töl þaðan á númer hér heima. Þótt
slíkir gagnkvæmir samningar séu í
gildi milli íslands og flestra Evrópu-
landa, hafa Þjóðveijar ekki heldur
viljað semja um collect-símtöl við
okkur eða önnur Evrópuríki. Á milli
íslands og Þýskalands býðst hins
vegar ný þjónusta sem kölluð hefur
verið ísland beint og Þýskaland
beint og vonast er til að hægt verði
að semja um sams konar þjónustu
í náinni framtíð.“