Morgunblaðið - 28.10.1992, Qupperneq 35

MORGUNBLAÐIÐ MIÐVIKUDAGUR 28. OKTÓBER 1992
35
Jet Black Joe
Lipstick Lovers
Kolrassa krókríðandi
Vímulaus vellíðan
Á FIMMTUDAGSKVÖLD
verða miklir tónleikar í Hinu
húsinu, þar sem fram kemur a
annan tug hljómsveita. Tón-
leikarnir, sem haldnir eru und-
ir yfirskriftinni Vímulaus
vellíðan, eru til styrktar óhefð-
bundnum meðferðarúrræðum
fyrir unglinga og eru skipu-
lagðir meðal annars af Tind-
um.
Tónleikarnir í Hinu húsinu
hefjast kl. 19.30 og standa fram
undir miðnætti, en eins og áður
sagði kemur þar fram á annan
tug hljómsveita á fjórum hæðum.
KK
Á fyrstu hæð troða upp Kristján
Kristjánsson eða'KK Band, Kol-
rassa krókríðandi og Lipstick
Lovers. Á annarri hæð leika Júpít-
ers, Jet Black Joe og Bleeding
Volcano. Á þriðju hæðinni leika
Sirkus Babalú, Jökulsveitin og
Synir Raspútíns, en á fjórðu hæð-
inni verða svo ýmsar ótilgreindar
bílskúrssveitir. Aðgangseyri er
mjög stillt í hóf, en eins og áður
sagði eru þessir tónleikar til
styrktar starfsemi tengdri Tind-
um og gefa allir listamennirnir
vinnu sína.
Júpíters
Ljósmynd/Björg Sveinsdóttir
ÁRNAÐ HEILLA
HJÓNABAND. Gefin voru saman
í Dómkirkjunni 12. september sl.,
af sr. Valgeiri Ástráðssyni, Svava
B. Sigurbjörnsdóttir og Kent L.
Ellard. Heimili þeirra er í Los Ang-
eles í Bandaríkjunum.
Ljósm. Sigr. Bachmann.
HJÓNABAND. Guðný Magnús-
dóttir og Einar Jónsson voru gefin
saman í Háteigskirkju 19. septem-
ber sl. Prestur var sr. Pálmi Matthí-
asson. Heimili þeirra er í Brúna-
stekk 1.
Námskeið
Sjálf sþekking - Sjálfsðryggi
Á námskeiðinu kynnast þátttakendur:
• Hvaöa persónulegan stíl þeir hafa í samskiptum
• Hvernig má greina og skilja samskipti
• Hvernig ráða má við gagnrýni
• Hvernig finna má lausnir í árekstrum
• Hvernig læra má samskipti sem auka sjálfsöryggi
Leiðbeinendur
eru
sálfræðingarnir
einþórsdóttir og Guðfinna Eydal.
InnrituR oa nánari npplýsingar
í símnn Sáilræðistöðvarinnar. E
623075 og 21110 kl. 11-12.
Eitruð vinkona
Kvikmyndir
Arnaldur Indriðason
Eitraða Ivy („Poison Ivy“). Sýnd
í Laugarásbíói. Leikstjóri: Katt
Shea Ruben. Aðalhlutverk:
Drew Barrymore, Sara Gilbert,
Tom Skerritt, Cheryl Ladd.
Eitraða Ivy er myndin sem gera
á litlu stelpuna úr E.T., Drew
Barrymore, að kynbombu og henni
tekst það nokkurn veginn þótt
margt annað mistakist. Myndin er
þokkalega leikið en afar drunga-
legt og þunglamalegt melódrama
er snýst í kringum mjög óverulegan
söguþráð, sem sennilega hefur ver-
ið fórnað fyrir erótískar senur með
Barrymore. Hún hagar sér varla
eins og hver önnur menntaskóla-
stúlka í myndinni en hver hún er
og hvað rekur hana áfram til að
eyðileggja líf vinkonu sinnar,
hrinda helsjúkri móður hennar
fram af svölum og tæla föður henn-
ar til ástarleikja, virðist aukaatriði.
Sara Gilbert úr gamanþáttunum
Roseanne leikur lífsleiða stelpu
sem kynnist nýrri vinkonu, Ivy,
leikin af Barrymore, í skólanum
og af því að Ivy er einstæðingur
tekur hún hana inn á ríkmannlegt
heimili sitt. Fjölskyldulífið þar er
ekki upp á marga fiska reyndar;
móðirin er dauðvona lungnasjúkl-
ingur, faðirinn er alkóhólisti með
kjálkasjúkdóm „sem næstum drap
Burt Reynolds", eins og hann seg-
ir hróðugur, og dóttir þeirra er
þunglyndissjúklingur. Óg ekki
batnar það þegar hin vergjarna
Barrymore fer að hræra í hlutunum
og snúa þeim öllum sér í hag.
Gilbert leikur mikið til sömu
persónu hér og í Roseanne og er
sögumaður Eitruðu Ivy. Myndin
er kvikmynduð af sama þunglynd-
inu og hijáir hana. Mikill hluti
hennar fer fram í risastóru húsi
foreldra hennar þar sem allt er
mjög dauflega lýst og þungbúið
enda liggur sannarlega andi hnign-
unar og dauða yfír heimilislífínu
þótt öllu megi nú ofgera; rigningin
dembist úr loftinu og þrumur og
eldingar eru tíðar. Ivy, sem Barry-
more leikur eins og hún viti ná-
kvæmlega allt um kynferðislega
ertni, er um tíma litli ljósgeislinn
þar til hún fer að haga sér með
fyrrgreindum afleiðingum, tekur
af vinkonu sinni móðurina, pabb-
ann og jafnvel hundinn líka.
Útlitið, þótt klisjukennt sé, er
ekkert slæmt. Það Sem vantar er
meira innihald, nánari útfærslu á
persónunum. Myndin er öll um
afleiðingar, ekkert um orsakir, svo
maður stendur eftir jafnnær. Sag-
an nær einhvern veginn aldrei
neinu hámarki heldur fjarar smám
saman út og skilur mann eftir í
nokkurn veginn sömu sporum.
Leikararnir standa sig prýðilega í
þessu eitraða andrúmslofti. Cheryl
Ladd er dauðvona húsmóðirin, Tom
Skerritt er faðirinn sem missir
skyndilega allt þegar hann fellur
fyrir Ivy og Gilbert hefur æfínguna
í þunglyndisleiknum úr Roseanne.
Stjarnan er þó Barrymore, sem
hagnast líka á því að hún virðist
sú eina í allri myndinni með lífs-
marki.
Nunna í nauðiun
Kvikmyndir
Sæbjörn Valdimarsson
Bíóborgin - Bíóhöllinn:
Systrag'ervi — „Sister Act“
Leiksijóri Emile Ardolino.
Handrit Joseph Howard. Kvik-
myndatökustjóri Adam Green-
berg. Aðalleikendur Whoopi
Goldberg, Maggie Smith, Harv-
ey Keitel, Bill Nunn, Kathy Naj-
imy, Mary Wickers. Bandarísk.
Touchstone Pictures 1992.
Það er virkilega ánægjulegt að
fá loksins að sjá eina bestu gam-
anleikkonu Bandaríkjanna í hlut-
verki henni samboðið, því stað-
reyndin er sú að Whoopi Goldberg
hefur ekki fengið nándar nærri góð
hlutverk hjá kvikmyndaiðnaðinum
í Hollywood í gegnum árin. Gold-
berg sló fyrst í gegn á hvíta tjald-
inu í hádramatísku hlutverki í The
Color Purple en leikkonan er fyrst
og fremst gamanleikari sem hefur
margsannað sig á sviði, i sjónvarpi
og nokkrum afleitum gamanmynd-
um, að undanskilinni Draugum,
hvar hún stal senunni. í mörgum
myndanna hefur Goldberg virkað
útá þekju í illa skrifuðum rullum
en nú er einhver heima.
Því fer þó fjarri að Systragervi
sé eitthvert meistaraverk, hún er
einfaldlega létt og ljúf gamanmynd
sem kann galdurinn að skemmta.
Goldberg leikur þriðja flokks söng-
konu í slagtogi við skálkin Keitel
sem hyggst senda þessa vinkonu
sína yfir í eilífðina er hún verður
óvænt vitni að ódæði sem hann
fremur. Hún nær þó áður fundum
lögreglunnar sem hyggst notfæra
sér vitnisburð hennar gegn Keitel
og felur Goldberg í nunnuklaustri
uns réttað verður yfir þijótnum.
Næturklúbbasöngkonan passar
ekki par vel í kramið hjá systrunum
uns hún fær það hlutverk að hressa
uppá ömurlegan nunnukórinn. En
þá fara hjólin líka að snúast á
fullu og skálkarnir komast á spor-
ið.
Hér er ekki verið að fást við
neitt annað og meira en að hressa
uppá tilveru áhorfenda í níutíu
mínútur, eða svo, og það lukkast
prýðilega. Hugmyndin sjálf er
fyndin og vel útfærð og það má
meira að segja lesa útúr henni
örlítinn boðskap til kirkjunnar
manna, þ.e.a.s. þeirra mörgu sem
álíta að starfsemi guðshúsa eigi
öll að vera hin alvarlegasta og sem
ábúðamest, en þannig tókst hinni
geistlegu stétt að fæla heilu kyn-
slóðirnar frá helgidómnum. Búllu-
söngkonan er ekki lengi að um-
tuma afleitum nunnukómum í
fjaðrandi söngflokk sem iðar af
Qöri, kyrjandi slagara Guði til
dýrðar. Sannkallað krossmanna-
stuð.
Frábærir aukaleikarar lífga
uppá stemmninguna og engin bet-
ur en Kathy Najimy, sem virðist
alltaf vera við það að springa í
loft upp af lífsgleðinni einni sam-
an. Maggie Smith er glimrandi góð
að vanda í hlutverki abbadísinnar
stífu - mótvægi Goldbergs. Mary
Wickers er óborganleg sem kór-
stjórinn fyrrverandi og Keitel gjör-
þekkir skúrkshlutverkið. Farið og
skemmtið ykkur, en takið myndina
ekki alvarlega. í alla guðanna
bænum.