Morgunblaðið - 03.01.1993, Side 32

32
MORGUNBLAÐIÐ SUNNUDAGUR 3. JANÚAR 1993
Þuríður Agústs-
dóttir — Minning
Fædd 12. nóvember 1920
Dáin 22. desember 1992
Guð almáttugur hefur kallað á
ný og í þetta sinn kallað á mína
elskulegu móður.
Mig grunar að faðir minn kæri
hafi farið á fund við þann almátt-
uga og samið við hann því ekki
varð langt á milli þeirra en hann
lést fyrir rúmu ári síðan. Þau voru
mjög samrýmd hjón og hann hefur
vafalaust saknað félagsskapar
hennar.
Síðastliðið ár barðist móðir mín
við veikindi sem hún þjáðist oft
mikið af. Hún barðist við sjúkdóm-
inn með miklum dugnaði og bjart-
sýni og var svo komið að vonir
hennar um bata voru að rætast.
Hátíðir voru móður minni ætíð
mikils virði, sérstaklega jólin. Og
veit ég að hún var ánægð með
hversu miklu hún var búin að koma
í verk heima fyrir þessi jól, allt var
hreint, pússað og jólalegt. Hún var
einnig nýbúin að taka þátt í að
baka laufabrauð og soðkökur með
kærum vinum sem kölluðu á hana
til sín í verk með sér. Ég veit að
hún hafði mikla ánægju af þessu
því mamma mín var mikið jólabarn
og hlakkaði ætíð til jólanna.
Ég bý erlendis og reyni að koma
heim eins oft og hagir leyfa en stórt
verður það skarð og mikið mun
vanta þegar hvorugt foreldra minna
verður heima til að taka á móti
okkur er við heimsækjum ísland.
Foreldra minna verður mikið
saknað en minningin um þau mun
ætíð lifa, björt og gleðirík.
Ég er sannfærð um að kæri pabbi
minn er við stýrið og leiðir kæru
mömmu mína til sín og þau eru
bæði í vemd og umsjá Jesús. Ég
kveð elskulega mömmu mína og
bið hana að bera kærustu kveðju
til pabba þegar hún er komin á leið-
arenda til hans.
Guð blessi og verndi þau bæði.
Guðný.
Sumt fólk ber með sér birtu og
glaðværð hvar sem það fer. Það er
léttara og kátara en flestir aðrir á
gleðistundum og getur beitt hlýju
og bjartsýni á sérstakan hátt þegar
komast þarf yfír sorgir og sjúk-
dóma. Þannig var Gógó. Hún hafði
einstaklega létta lund og stafaði frá
henni hlýju sem seint mun gleym-
ast.
Ekki er nema rúmt ár síðan hún
stóð yfír moldum mannsins síns,
Skafta Kristjánssonar. Þá veittist
örðugt að minnast hans án þess að
nefna Gógó alltaf í sama orðinu svo
nátengd voru þau og samhent í
hartnær hálfa öld. Þegar Skafti
féll frá hafði Gógó átt við heilsu-
leysi að glíma um skeið og var hún
mjög veik síðastliðinn vetur. Ég
held að ég hafí aldrei séð eins vel
og þá hve andlegt þ’rek og létt lund
eiga stóran þátt í því að fólk geti
komist yfir líkamlega sjúkdóma og
afborið þunga sorg.
Um páskana_ í vor var Gógó á
heilsuhæli NLFÍ í Hveragerði. Þar
vann hún ötullega að því sjálf að
yfirvinna veikindin og ná upp lík-
amsþreki. Voru framfarir ótrúlegar
enda ekki slegið slöku við. Alltaf
sama eljan og bjartsýnin. Aldrei
heyrðist hún kvarta þótt oft væri
hún sárþjáð. Hún lét ekki þar við
sitja en studdi og hvatti aðra sem
voru verr á sig komnir en hún.
Veit ég að margir minnast hennar
með hlýju fyrir það.
Þuríður Agústsdóttir eins og hún
hét fullu nafni fæddist á Ormsvelli
á Rangárvöllum 12. nóvember
1920. Hún var dóttir hjónanna
Guðnýjar P. Pálsdóttur og Ágústs
Þorgríms Guðmundssonar sem þar
bjuggu uns þau fluttu 1922 til Vest-
mannaeyja. Þar bjuggu þau allan
sinn búskap og þar sleit Gógó
bamsskónum í stórum systkina-
hópi. Eins og öll systkini hennar fór
hún snemma að vinna. Ekki hefur
veitt af því munnamir voru margir
sem metta þurfti og kjör bammargs
fólks ekki góð á þessum tímum.
Gæti ungt fólk í dag margt lært
af að kynna sér þá sögu nú þegar
kreppuhljóð er komið í þjóðina.
Þorgrímur stundaði sjó og al-
t
Móðir okkar, tengdamóðir og amma,
ELÍNBORG GUÐMUNDSDÓTTIR,
Hæðargarði 35,
Reykjavík,
verður jarðsungin frá Áskirkju þriðju-
daginn 5. janúar 1993 kl. 13.30.
Blóm vinsamlegast afþökkuð en þeir
sem vildu minnast hennarer vinsamleg-
ast bent á heimahlynningu Krabba-
meinsfélagsins.
Örn Eyjólfsson,
Óli Már Eyjólfsson,
Erna Eyjóifsdóttir,
Hrefna Eyjólfsdóttir,
Tómas Eyjólfsson,
Dröfn Eyjólfsdóttir,
Helgi Eyjólfsson,
og
Bryndís Steinsson,
Hafdís Pálsdóttir,
Hjalti Þorvarðarson,
Ingvi B. Vigfússon,
María Hallgrímsdóttir,
Loftur Þ. Pétursson,
Sveindís Sveinsdóttir
barnabörn.
t
Móðir okkar, tengdamóðir, amma og langamma,
GYÐA SIGURÐARDÓTTIR,
elli- og hjukrunarheimilinu Grund,
verður jarðsungin frá Dómkirkjunni, mánudaginn 4. janúar
kl. 13.30.
Blóm eru vinsamlega afþökkuð en þeim sem vildu minnast henn-
ar er bent á líknarstofnanir.
Gunnlaugur Pálsson, Margrét S. Pálsdóttir, ,
Inga Ingibjörg Guðmundsdóttir, Björn Magnússon,
Páll Gunnlaugsson, Dagbjört Osk Steindórsdóttir,
Björg Eva Erlendsdóttir, Einar Magnússon,
Anna Gyða Gunnlaugsdóttir, Hrefna Lind Borgþórsdóttir,
Jóhanna Gunnlaugsdóttir, Jórunn Magnúsdóttir
og barnabarnabörn.
menna verkamannavinnu, en Guðný
drýgði tekjur heimilisins með því
að taka kostgangara. Hafa dætur
hennar sagt mér að á vertíðum
hafí hún oft ekki farið úr fötum
sólarhringum saman, því að auk
fæðist þurfti að huga að plöggum
kostgangara og heimilisfólks. Hefir
þá vinnudagur oft verið langur hjá
eldri systrunum sem reyndu að létta
undir með móður sinni. Þær undruð-
ust oft elju hennar og sögðust ekki
skilja hvenær hún svaf.
Gógó flutti ung til Reykjavíkur.
Þar giftist hún 4. september 1943
Gunnari Skafta Kristjánssyni frá
Sigríðarstöðum í Ljósavatnsskarði.
Þau bjuggu fyrst í Reykjavík og
síðar í Keflavík þar sem Skafti
stundaði akstur Iangferðabíla. Síð-
ustu áratugi bjuggu þau í Reykja-
vík. Þar ók Skafti leigubíl en Gógó
vann ýmis störf. Hún rak m.a. efna-
laug og vann við veitingastörf.
Þau Gógó og Skafti eignuðust 4
börn. Elstur var Jóhann Kristinn,
fæddur 24. nóvember 1943, dáinn
18. nóvember 1947, tvíburarnir
Guðný og Grétar fæddust 30. maí
1945. Grétar fórst með bátnum Ver
frá Vestmannaeyjum 1979, hann
átti einn son. Guðný er gift Frank
Fisher og eiga þau fjögur börn.
Sveinbjörg fæddist 19. september
1950. Hún er gift Jóni Sigurðssyni.
Þegar börnin voru vaxin úr grasi
helgaði Gógó sig ýmsum félags-
störfum. Hún var virk í Húsmæðra-
félagi Reykjavíkur og Mæðra-
styrksnefnd. Hún var einn af stofn-
félögum Almannavarna ríkisins og
tók þátt í störfum þar til dauða-
dags. Síðast en ekki síst var hún í
safnaðarfélagi Áskirkju. Þar vann
hún mjög ötullegá að því að koma
upp kirkju safnaðarins og veit ég
að þau hjónin áttu bæði mörg hand-
tök á þeim vettvangi. Þetta er ekki
tæmandi upptalning en mér finnst
að glöggt megi sjá hvem mann
Gógó hafði að geyma þegar skoðað
er hvemig hún valdi sér verkefni á
sviði félagsmála. Hún hafði unun
af því að liðsinna og láta gott af
sér leiða. Það var einkennandi fýrir
þau hjón að ef einhver átti erfitt
eða þurfti hjálp eða félagsskap vom
þau dugleg að koma og bjóða fram
aðstoð, taka ættingja með sér í
smáferðir og heimsóknir eða bjóða
þeim til sín. Gógó var ótrúlega nösk
á að finna hvar þörf var fyrir lið-
sinni og fljót að bregða við og koma
og bæta úr, hvort sem baka þurfti
fyrir erfisdrykkju, pijóna sokk á
lítinn fót, eða eitthvað enn annað.
Þegar ég hugsa um andlát henn-
ar kom mér í hug ljóð Hannesar
Péturssonar „í stofu“ en þar segir:
„uns kemur hann sá eini er engan spyr
hvað augun sáu, höndin snart, en fer
með okkur gepum hússins læstu hurðir
heim með sér...“
Hún hafði staðið af sér missi
barna og eiginmanns og sigrast á
heilsuleysi, en þegar hennar tími
kom hvarf hún hljóðlega á braut
með þessum óumflýjanlega óboðna
gesti. Ekki er mér grunlaust um
að beðið hafí verið eftir henni fyrir
handan. Hún átti góða heimvon.
Eftir stöndum við harmi slegin en
þakklát fyrir svo þrautalítið og fag-
urt andlát.
Við frændfólkið á Selfossi eigum
eftir að sakna heimsókna þeirra
hjóna um langa tíð. Við erum þakk-
lát fyrir þær stundir sem hún dvaldi
hjá okkur á síðasta ári. Hún var
alltaf gefandi, aldrei þiggjandi. Við
óskum henni velfarnaðar á æðri
sviðum fullviss um að hún fái meira
að starfa guðs um geim. Innilegar
samúðarkveðjur til dætranna og
fjölskyldna þeirra frá okkur öllum.
Guðrún S. Þórarinsdóttir.
t
Maðurinn minn, faðir okkar, tengdafaðir, afi og langafi,
GÍSLI GUNNAR GUÐLAUGSSON,
Langagerði 56,
sem lést þann 22. desember, verður jarðsunginn frá Bústaða-
kirkju þriðjudaginn 5. janúar kl. 15.00.
Guðrún Guðmundsdóttir,
Guðmundur Þór Gíslason, Margrét Einarsdóttir,
Kristín Gisladóttir, Þórir Þórisson,
barnabörn og barnabarnabörn.
t
Móðir okkar, fósturmóðir og tengdamóðir,
HALLDÓRA SÆMUNDSDÓTTIR,
verður jarðsungin frá Akureyrarkirkju mánudaginn 4. janúar kl.
13.30.
Guðbjörg Anna Árnadóttir, Ingólfur Ólafsson,
Konráð Arnason, Nanna Bjarnadóttir,
Halldóra Gunnarsdóttir, Árni Leóson.
t
Eiginmaður minn, faðir, tengdafaðir og afi,
HELGI E. GUÐBRANDSSON
_ skrifstofumaður,
Neðstaleiti 2,
Reykjavík,
verður jarðsunginn frá Fossvogskirkju miðvikudaginn 6. janúar
kl. 13.30.
Margrét K. Friðleifsdóttir,
Friðleifur Helgason,
Lilja Helgadóttir, Gisli Jónmundsson,
Gunnar Helgason,
Helgi Reyr, Jónmundur og Róbert Gislasynir.
Kveðja frá Húsmæðrafélagi
Reykjavíkur
Við vorum flestar að ljúka undir-
búningi jólahátíðarinnar er okkur
barst sú sorgarfregn að Þuríður
okkar hefði kvatt þennan heim, að
heimili sínu þriðjudaginn 22. des-
ember. Ein af hennar bestu vinkon-
um, Jónína, hafði verið í heimsókn.
Þuríður var hress í anda þó lasin
væri. Hún ætlaði að fara til læknis
og síðan átti að drífa sig heim og
setja köku í ofninn. Hún hafði til
mikils að hlakka því von var á dótt-
ur hennar og tengdasyni frá Banda-
ríkjunum. En þau höfðu ráðgert að
dvelja hjá Þuríði yfir áramótin. Um
þetta og fleira snerust umræður
þeirra vinkvennanna. Þær kvöddust
með bros á vör með þessum orðum:
„Við heyrumst." Það var tími til
kominn að drífa sig og vera tilbúin
því dóttir hennar var á leiðinni að
sækja hana og fara með hana til
læknis. Hún kom á tilsettum tíma
en þá var kallið komið.
Þuríður gekk í Húsmæðrafélag
Reykjavíkur árið 1970. Þá var frú
Jónína Guðmundsdóttir formaður
félagsins. Henni fannst mikill feng-
ur að fá þessa myndarlegu konu til
Iiðs við félagið, en Þuríður var þá
fyrir nokkru flutt frá Keflavík. Þar
hafði hún starfað að félagsmálum
um nokkurra ára skeið og m.a.
haldið saumanámskeið. Hún var
mjög vel verki farin og vandvirk
og naut Húsmæðrafélagið starfs-
krafta hennar til síðasta dags. Þur-
íður sat í stjórn félagsins um ára-
bil og einnig gegndi hún trúnaðar-
störfum fyrir félagið út á við, m.a.
í Mæðrastyrksnefnd og Almanna-
varnanefnd ríkisins. Þessum störf-
um sinnti hún af stakri trúmennsku.
Margar góðar minningar um
skemmtilegar samverustundir
koma upp í hugann öll þau ár sem
við áttum með Þuríði. Ekki kom til
greina að steikja laufabrauðið fyrir
jólafundinn nema Þuríður gerði
það. Það var hennar sérgrein og
lærðu margar okkar handbragðið
af henni. Þuríður var góð og félags-
kona. Trygg og blíð og vildi hvers
manns vanda leysa. Eiginmaður
Þuríðar var Gunnar Skapti Krist-
jánsson, leigubílstjóri, en hann lést
fyrir rúmu ári. Þau eignuðust fjög-
ur börn, tvo drengi og tvær stúlk-
ur. Báða drengi sína misstu þau
af slysförum, annan ungan en hinn
fyrir nokkrum árum. Eftirlifandi
d'ætur þeirra eru Guðný, búsett í
Bandaríkjunum, og Sveinbjörg, bú-
sett í Reykjavík.
Við vottum öllum aðstandendum
innilega samúð. Minningin um okk-
ar góðu félagskonu mun lifa. Útför
hennar fer fram mánudaginn 4.
janúar kl. 13.30 frá Áskirkju.
Steinunn V. Jónsdóttir
formaður.
<’ Ðlóm Skreytingar Gjafavara
Kransar Krossar Kistuskreytingar
Opið alla daga frá kl. 9-22
Fákafeni 11
s. 68 91 20
Suðuriandsbraut 10
108 Reykjavík. Sími 31099
Opið öll kvöld
til kl. 22,- einníg um helgar.
við öíl tllefní.