Morgunblaðið - 25.07.1998, Page 37

MORGUNBLAÐIÐ
LAUGARDAGUR 25. JÚLÍ 1998 37

Jóhannes
Matthías Guð-
jónsson fæddist á
Þorgeirsfelli í Stað-
arsveit 14. júlí 1929.
Hann lést á Land-
spítalanum 13. júlí
síðastliðinn. For-
eldrar hans voru
Guðjón Pétursson,
f. 6.5. 1894, d. 7.8.
1968 og Una Jó-
hannesdóttir, f.
12.9. 1908, d. 21.1.
1996, lengst af ábú-
endur á Gaul í Staðarsveit.
Systkini Jóhannesar voru: Jón,
f. 10. júlí 1926; Þorbjörg, f. 27.
maí 1927, dó á unga aldri; Pétur
Ingiberg, f. 25. maí 1928, d. 20.
sept. 1996; Jóhann Kjartan, f.
30. nóv. 1930; Vilhjálmur Marí-
us, f. 4. mars 1932, d. 26. des.
1991; Sveinn, f. 8. okt. 1933;
Gunnar Hildiberg, f. 11. okt.
1934; Ólína Anna, f. 8. apríl
1937; Guðmundur Björn, f. 23.
sept. 1938; Magnús Sigurjón, f.
1. okt. 1940; Soffía
Hulda, f. 18. mars
1942; og Vilborg Inga
f. 1. maí 1950.
Hinn 27. mars 1954
kvæntist Jóhannes
eftirlifandi konu
sinni, Ásgerði Hall-
dórsdóttur, f. 31. jan.
1935 á Borðeyri. For-
eldrar hennar voru
Halldór Kr. Júlíusson
sýslumaður og kona
hans, Lára Valgerður
Helgadóttir. Jóhann-
es og Ásgerður hófu búskap á
Gaul með foreidrum hans, en um
vorið 1955 fluttust þau að Furu-
brekku í sömu sveit og bjuggu
þar til ársins 1992 að þau fluttust
í Kópavog og Jóhannes hóf störf
sem umsjónarmaður við Fjöl-
skyldu- og húsdýragarðinn í
Reykjavík, þar sem hann vann til
dauðadags. Jóhannes vann ýmis
störf samhliða búskapnum.
Fyrstu árin starfaði hann sem bíl-
stjóri, bæði við fólksflutninga og
MINNINGAR
mjólkurflutninga hjá Helga
Péturssyni í Gröf og seinna
vann hann sem fijótæknir á
Snæfellsnesi um árabil.
Jóhannes og Ásgerður eign-
uðust átta börn. Þau eru: 1)
Lára Valgerður, f. 29.4. 1952,
hennar maður er Tómas Þórir
Garðarsson og eiga þau íjögur
börn. 2) Una, f. 6.6. 1954, henn-
ar maður er Bjarni Anton Ein-
arsson og eiga þau fjögur börn.
3) Ingunn, f. 28.8. 1955, hennar
maður er Torfi Júlíus Karlsson
og eiga þau fjögur börn og eitt
barnabarn. 4) Vilborg Anna, f.
2.9. 1957, hennar maður er
Björn Ágúst Siguijónsson og
eiga þau tvo syni. 5) Halldór
Kristján, f. 25.9. 1958, kona
hans er Margrét Þórðardóttir
og eiga þau íjögur börn. 6) Ingi-
björg, f. 27.10. 1960, hennar
maður er Valdimar Pétursson
og eiga j)au þijú börn. 7) Sig-
urður Oskar, f. 17.10. 1964,
kona hans er Helga Bogey
Birgisdóttir og eiga þau fjögur
börn. 8) Guðjón, f. 9.12. 1969,
kona hans er Guðný Heiðbjört
Jakobsdóttir og eiga þau þrjú
börn.
Útför Jóhannesar verður
gerð frá Staðastaðarkirkju í
Staðarsveit á Snæfellsnesi í dag
og hefst athöfnin klukkan 14.
Það er stórt skarð höggvið í
starfshópinn í Fjölskyldu- og hús-
dýragarðinum við fráfall okkar
kæra Jóhannesar, en eftir standa
allar góðu minningarnar um þennan
öðling. Jóhannes húsvörður var
alltaf tilbúinn til aðstoðar og á
óskiljanlegan hátt tókst honum að
verða við öllum óskum um aðstoð og
nærveru og var engu líkara en hann
væri á mörgum stöðum í einu. Nei,
var orð sem Jóhannes notaði ekki
væri hann beðinn um greiða og öllu
sinnti hann með brosi á vör og
glettni í tilsvörum.
Hann var okkar veðurfræðingur
og þótt hans veðurspár væru ekki
með tölvugrafík og loftmyndum
voru þær allt eins áreiðanlegar og
umfram allt skemmtilegi-i. Þegar
Jóhannes fór að dreyma hvítar
kindur var víst að vetur nálgaðist.
Oftar en ekki vitnaði hann í búskap
og það var alltaf gaman að setjast
niður með kaffibolla og spjalla við
Jóa um sveitina, heyskapinn og
skepnurnar, enda var hann bóndi
fram í fingurgóma. Hann unni sveit-
inni sinni meir en öðrum stöðum og
af frásögnunum að dæma var það
engin venjuleg sveit, þar festi aldrei
snjó og hreyfði aldrei vind og
skepnur voru sælli en í öðrum sveit-
um.
Það var einhvern veginn allt svo
gott við hann Jóhannes og erfitt að
koma orðum yfir þær tilfinningar
JOHANNES
MATTHÍAS
GUÐJÓNSSON
sem bærast innra með okkur öllum
þegar horft er á eftir þessum höfð-
ingja og góða félaga, sem kemur ekki
oftar úr sveitinni. Við sem nutum
þess að þekkja Jóhannes og fá að .
starfa með honum erum ríkari á eftir.
„Þótt ég sé látinn, harmið mig
ekki með tárum. Hugsið ekki um
dauðann með harmi og ótta. Ég er
svo nærri að hvert ykkar tár snertir
mig og kvelur, en þegar þið hlæið
og syngið með glöðu hjarta, lyftist
sál mín upp í mót til ljóssins. Verið
glöð og þakklát fyrir allt sem lífið
gefur, og ég, þótt látinn sé, tek þátt
í gleði ykkar yfir lífinu."
(Höf. ó'þ.) ,
Elsku Ásgerður, Anna og fjöl-
skylda, Guðjón og fjölskylda og aðr-
ir aðstandendur; við vottum ykkur «
dýpstu samúð. Minningin um góðan
mann lifir meðal okkar.
Starfsmenn Fjölskyldu-
og húsdýragarðsins.
Elsku Jói minn.
A meðan árin þreyta hjörtu hinna,
sem horfa eftir þér í sárum trega,
þá blómgast enn, og blómgast ævinlega,
þitt bjarta vor í hugum vina þinna.
(Tómas Guðmundsson.)
Hafðu það svo gott með hinum
englunum.
Sigrún Pétursdöttir.
(Fjölsk. Garði.)
BJÖRN
GUÐMUNDSSON
+ Björn Guð-
mundsson var
fæddur á Patreks-
firði 20. september
1930. Hann lést 14.
júlí siðastliðinn á
Orlygshöfn í Pat-
reksfírði. Foreldrar
hans voru hjónin
Jóhanna Pálsdóttir,
f. 17.1. 1907, d.
20.6. 1997, og Guð-
mundur Gestsson, f.
3.7. 1901, d. 19.1.
1982. Systkini
Björns eru Halla, f.
21.3. 1932, Gunnar
Rafn, f. 22.7. 1935, og Svala, f.
26.12. 1938. Björn kvæntist
Hrafnhildi Bergsveinsdóttur
1956, en þau slitu samvistum
1973. Börn þeirra eru: Kristín
Jóhanna, f. 5.11. 1956, sjúkra-
liði, maki Kristján Skarphéð-
insson, bakarameistari, Ing-
Björn Guðmundsson var mætur
maður sem lét lítið yfir sér. Hann var
alinn upp á góðu heimili dugmikilla
foreldra sinna. Þegar kynni okkar
Bía hófust fyrir um tuttugu og fjór-
um árum, birtist hann mér sem harð-
gerður maður og yfirlætislaus. Hann
hafði sínar skoðanir á hlutunum en
var ekki að flíka þeim við hvern sem
var. Eftir því sem árin liðu og kynni
okkar urðu nánari, sást undii' skelina
og kynntist ég þá stoltum manni sem
elskaði dætur sínar umfram allt og
vildi allt fyrir þær gera.
Tjáningarformið var ekki alltaf í
orðum, en fas og hagleiksverk hans
dætrum sínum til handa töluðu sínu
máli. Vinnusemi var aðalsmerki Bía
og ótakmörkuð greiðvikni í garð
allra. „Nei“ var ekki til í hans orða-
forða þegar verkefni voru óleyst og
eftir standa ótal minnisvarðar um
handverk hans.
Sem tengdasonur minnist ég
þeirra stunda er veittu Bía gleði og
þai' sem hann sýndi miklar tilfinn-
ingar. Það var stoltur afi sem hélt á
fyrsta afabarninu, nafna sínum, und-
ir skírn fyrir rúmum tuttugu og
tveimur árum. Það voru dýrmætar
stundir barna okkar hjónanna þegar
afi kom suður í heimsókn. Það var
falleg sjón að líta inn í herbergi til
hans og sjá hvar þau kúrðu hjá hon-
um eins og litlir ungar. Aidrei hef ég
séð stoltari og hamingjusamari föður
en þegar Inga útskrifaðist sem
læknir og þakklátur var hann fyrir
umhyggju hennar og skilning á sinni
raunverulegu líðan, án þess að hann
þyrfti að hafa þar nokkur orð um.
Bíi kveinkaði sér yfirleitt aldrei,
veldur Birna, f.
23.2. 1958, læknir,
maki Guðjón Hall-
grímsson, fram-
kvæmdastjóri, Mar-
ía Dóra, f. 8.2. 1963,
BA í sálfræði, maki
Guðmundur Gunn-
arsson, lögfræði-
nemi. Barnabörn
Björns og Hrafn-
hildar eru sex.
Björn lærði húsa-
smíðar og varð
meistari í faginu.
Hann starfaði hjá
ístaki í mörg ár
m.a. við virkjunarframkvæmd-
ir. Sl. rúm tuttugu ár starfaði
hann hjá Byggi á Patreksfirði
og síðustu árin hjá áhaldahúsi
Vesturbyggðar.
Björn verður jarðsunginn frá
Patreksljarðarkirkju í dag og
hefst athöfnin klukkan 14.
sama hvað gekk á. Hjartaáfall fyrir
fimm árum, sem hefði riðið meðal-
manni að fullu, stöðvaði hann ekki í
vinnu. Rrabbamein sem gi'eindist í
vetur og bættist ofan á fyrri veik-
leika, gerði þennan duglega mann að
enn meiri líkamlegum sjúklingi sem
samt hélt áfram að atast. „Það er
ekkert að mér“ var alltaf svarið þeg-
ar að var spurt og fáa grunaði
hversu veikur hann var.
Bjöm Guðmundsson, þú varst
vænn maður. Ég er þakklátur fyrir
kynnin og kveð þig með söknuði og
virðingu.
Guðjón Hallgrímsson.
Elsku Bíi minn. Þetta verður síð-
asta bréfið sem ég skrifa þér í bili.
Mig langaði að þakka þér yndislega
vináttu og allar góðu stundirnar
sem við áttum saman. Ég sakna þín
svo mikið og þess að geta ekki
spjallað við þig um allt milli himins
og jarðar, leitað ráða hjá þér, hlust-
að á þig, séð kankvísan svipinn og
vinalegt brosið. Þú ert sá besti vin-
ur sem ég hef nokkurn tímann eign-
ast, trúnaðarvinur. Þér mun ég
aldrei gleyma og ég trúi því að þú
sért hjá mér og haldir áfram að
hlusta á mig og gefa mér góð ráð.
Þakka þér fyrir samfylgdina og alla
hjálpina, sem er ómetanleg.
Gleymdu því aldrei hvað þú ert
mér kær. Ég hugsa til þín og sakna
þín. Ástvinum þínum votta ég mína
dýpstu samúð. Guð geymi þig.
Þín vinkona
Sigríður (Sirrý).
Guðmundur
Sigurbjörnsson
fæddist á Akureyri
22. maí 1949. Hann
lést á heimili sfnu 7.
júlí siðastliðinn og
fór útför hans fram
frá Akureyrar-
kirkju 16. júlí.
Elsku hjartans „Pilli
afi“, eins og við Kamilla
köllum þig gjaman
okkar á milli. Það eru
að verða níu ár frá því
að ég kynntist þér og
ykkur öllum í Borgar-
hlíð 6d. Þú sást ekki mikið af mér
fyrstu vikurnar sem við Einar vor-
um að byrja saman, kannski einna
helst skóna á forstofugólfinu. Svo
leið rúmt ár og ég var flutt inn á gafl
til ykkar og áttum við Einar okkar
hreiður niðri hjá þér og Diddu. Þú
hefur alltaf verið mér góður og
reynst mér vel á allan hátt. Alltaf
gátum við Einar leitað til ykkar með
hin ýmsu mál. Mér þótti alltaf svo
sætt af ykkur þegar við byrjuðum
að búa og erfitt reyndist að ná end-
um saman, er þið hjónin komuð í
heimsókn með 1-2 poka úr Nettó til
að fylla í ísskápinn.
Ég er mjög stolt af því að hafa
gengið með þitt fyrsta barnabarn
og gefið þér nafnbótina „afi“, sem
þú varst svo stoltur af. Það fór ekki
fram hjá neinum hvað þú varst
ánægður með þessa litlu dúllu og
hvað þú naust þess að vera afi. Þú
gleymdir henni aldrei, alltaf færðir
þú henni eitthvað er þú komst heim
úr ferðalögum eða viðskiptaferðum.
Reyndar færðir þú okkur öllum
eitthvað sem sýnir hversu gaman
þú hafðir af því að gleðja aðra. Þeg-
ar við mæðgur fluttumst suður í
vetur út af náminu mínu, varst þú
tíður gestur hjá okkur, þú gafst þér
alltaf tíma til að heimsækja okkur.
Þú sast á fundum allan daginn,
þreyttur og lúinn, en gafst þér
alltaf tima til að líta inn til okkar.
Þá settistu iðulega á gólfið í her-
berginu hennar Kamillu og lékst
við hana.
Svo kom skellurinn, eftir ái’amótin
greindist þú með krabbamein. Þínar
vikulega heimsóknir hættu og þín
var sárt saknað af okkur Kamillu.
Þrátt fyrir þá staðreynd hversu
veikur þú varst, varstu alltaf já-
kvæður og reyndir að bera þig vel.
Þú ætlaðir að berjast gegn þessu,
sem þú og gerðir. Það var erfitt og
sárt að horfa upp á þessa erfiðu bar-
áttu þína, Guðmundur minn, og þau
áhrif sem það hafði á
alla fjölskylduna.
Ég mun alltaf dást
að Diddu, Einari,
Bjarna og Klöru fyrir
það hversu dugleg og
sterk þau eru búin að
vera við hlið þér. •
Við eigum öll eftir að
sakna þín mikið og
tómarúmið, nú þegar
þú ert farinn, verður
aldrei fyllt.
Kamilla mun alltaf
vita af honum Pilla afa
sem nú er hjá Guði á
himnum. Allar mynd-
irnar og minningar okkar hinna sjá
til þess.
Við kveðjum þig með allri okkar
ást, elsku Guðmundur.
Þín tengdadóttir og litli auga-
steinninn hans afa,
Katrín Melstað og
Kamilla Einarsdóttir.
Hvers vegna, hvers vegna þú,
elsku pabbi minn? Þú sem varst
svo fullur af orku og aldrei veikur,
fyrr en þú greindist með krabba-
mein 28. janúar sl. Þú þurftir að
ganga í gegnum erfiða lyfjameð-
ferð, sem þú stóðst þig eins og
hetja í, eins og öllum erfiðum verk-
efnum sem þú tókst þér fyrir hend-
ur. Þú kenndir okkur systkinunum
svo margt, sem við munum varð-
veita í framtíðinni. Síðastliðin þrjú
ár voru búin að vera erfið hjá okk-
ur fjölskyldunni í sambandi við mín
veikindi, sem þið mamma studduð
mig í upp á hvern einasta dag. Þær
voru margar ferðirnar til Reykja-
víkur sem þú fórst með mér til að
hitta lækna og síðast í janúar
fórstu með mér til Svíþjóðar. Ég
sakna þín svo mikið að ég get ekki
lýst því með orðum. Að hugsa sér
að maður geti aldrei aftur rætt við
þig um fótbolta, eins og við gerðum
þegar við horfðum á enska boltann
og aldrei klikkaðir þú á harðfiskin-
um og smjörinu.
I djúpri sorg og söknuði kveð ég
þig, elsku besti pabbi minn, og bið
algóðan Guð að vernda þig og gæta.
Ég veit að þú fylgist með okkur og
gætir okkar.
Þinn sonur,
Bjarni Freyr.
Elsku pabbi minn, það er svo
ótrúlegt að þú skulir vera farinn frá
okkur eftir stutta en hetjulega bar-
áttu við þann ömurlega sjúkdóm
sem krabbamein er. Það er ekki
lengra síðan en um síðustu áramót
að þú varst manna hressastur í ára-
mótafagnaði í Borgarhiíðinni,
söngst og og dansaðir langt fram
eftir morgni og endaðir á því að
flagga íslenska þjóðfánanum,
klukkan átta um morguninn. Ekki
gat mig órað fyrir því á þeirri
stundu að þú værir byrjaður að
veikjast.
Alveg síðan ég man eftir mér
fann ég hversu miklu máli ég skipti
þig eins og aðrir meðlimir fjölskyld-
unnar. Við vorum alltaf númer eitt
og þegar ég var lítill tókst þú mig
oft með þegar þú þurftir að fara á
fundi eða sinna einhverjum af þín-
um áhugamálum. Eftir því sem árin
liðu sá ég sífellt betur og betur,
hversu heiðarlegur og góður maður
þú varst og ég vissi alltaf hvar ég
hefði þig.
Ég á mjög erfitt með að sætta
mig við það að þú sért farinn frá
mér en e.t.v. mun sá tími koma að
ég læri að lifa með því. Þú varst svo
stór hluti af lífi mínu og alltaf tilbú-
inn að gefa mér ráð þannig að miss-
ir minn er mikill.
Ég trúi því að þér líði betur og að '
þú hafir mikilvægu hlutverki að
gegna hinum megin og það sé
ástæða þess að þú varst tekinn
þetta snemma frá okkur.
Með miklum söknuði kveð ég þig,
elsku pabbi minn.
Þinn sonur
Einar Már.
Skila-
frestur
minning-
argreina
EIGI minningargrein að birt-
ast á útfarardegi (eða í sunnu-
dagsblaði ef útför er á mánu-
degi), er skilafrestur sem hér
segir: I sunnudags- og þriðju-
dagsblað þarf grein að berast
fyrir hádegi á fóstudag. í mið-
vikudags-, fimmtudags-, föstu-
dags- og laugardagsblað þarf
greinin að berast fyrir hádegi
tveimur virkum dögum fyrir
birtingardag. Berist grein eftir
að skilafrestur er útrunninn
eða eftir að útfór hefur farið
fram, er ekki unnt að lofa
ákveðnum birtingardegi. Þar
sem pláss er takmarkað getur
þurft að fresta birtingu greina,
enda þótt þær birtist innan hins
tiltekna skilafrests.
GUÐMUNDUR
SIG URBJÖRNSSON