Kvennablaðið - 07.05.1915, Blaðsíða 6

Kvennablaðið - 07.05.1915, Blaðsíða 6
22 K V B N N k B L A BIÐ réttur þjóðanna sé verndaður með lögum i stað ofbeldis. Skynsamlegt að konurnar verði með- ráðandi i því landi, fyrir hvert þær ala og upp- ala hina nýju kynslóð. Á þessu skelfinganna ári, er nú hefur hulið sinn blóðuga hjúp i náttmyrkri liðna tímans, hefur einn atburður orðið mér tákn framtíðar- mðguleikans. í Rómaborg komu saman í októbermánuði íulltrúar frá 55 ríkjum — þar á meðal frá öllum ófriðarrikjunum — til þess að halda hinn alþjóð- lega landbúnaðarvisindafund. Meðan jörðin vökvaðist hlóði, huldist likum og tættist sundur af sprcngikúlum, var það umhyggjan um móður- næringuna, sem á ófriðartimunum sameinar fulltrúana einnig frá ófriðarþjóðunum. Sá dagur mun koma, er umhyggjan fyrir móður- kölluninni á sama hátt saman safnar fulltrúum alls mannkynsins. Eigi munu þá — frekar en nú — stríð meðal þjóðanna, tálma friðsamlegri samvinnu er stefna að því, að gefa þessum tveimur miklu lífseflandi og lífsverndandi öflum — móðurinni og jörðunni — sinn rétta stað í tilverunni. Of Iengi hafa mæðurnar sætt sömu meðferð og jörðin. Móðir jörð, sem átti að þola alt og þó án afláts gefa. Langt er síðan mönnum skild- ist það, að þetta er misskilningur að þvi er jörð- ina snertir. Á meðan þolinmæði kvennanna helst, fremja mennirnir hina sömu yfirsjón gagn- vart þeim. En þessi ófriður leiðir óðfluga að þvi að þolinmæði kvennanna þrjóti. Konurnar — eins og jörðin — hafa styrjöld eftir styrjöld notað krafta sina til þess að endur- nýja það, er styrjöldin eyddi. Það munu þær gera einnig nú. En ætli það verði, eins og áður, án allrar umhugsunar? Eða mun ei árið er leið, og það ár, er nú byrjar, verða til þess að vekja þúsundir kvenna og kenna þeim, að það er skylda þeirra gagnvart fósturjörðinni, að krefjast réttar, til þess að ráða að sínu leyti örlögum sinum og barna sinna. Að karlmennirnir séu eigi einfærir um það. Þar umætti arið ioi4seintogum síðir að hafa sann- fært — jafnvel karlmennina sjálfa. Þegar konurnar hafa unnið rétt til þess að ráða með i þjóðfélagsmáluuum, mun hinn lifandi. mannlegi máttur, sem nú í gengdarleysi er fórnað, af svokallaðri stjórnarfarslegri nauðsyn, verða talinn dýrasta eign hvers ríkis. Og fremsta hlut- verk stjórnhyggindanna verður þá að vernda, efla og göfga þennan mátt. Við það verður friðar- hugmyndin vakandi og áhuga stjórnmálamann- anna beint að þvi að leysa úr þrætunum á frið- samlegan hátt í stað þess, sem nú, með vígbún- aðarsamkepni. Þetta er sú eina framtiðarvon er eg get gert mér. Og þessi von hvflir á engu öðru en áliti minu á insta krafti kveneðlisins. Er ekki allrí móðurtilfinningu svo mjög storkað með þessum ófriði, að það hlýtur að draga að því að konur rísi upp allar sem ein á móti ranglætinu. Vöxtur og blómgan þjóðanna er sú von, er menn nú fórna lífi sínu. Takmörk kvennana er hið sama, ea hjá þeim verður vissan um það, að mann- kynið verði að leita nýrri ráða til þess að ná því marki, æ öflugri og ákveðnaric. Inga Ldra Ldrusdóttir. (Fyrirl. haldinn i Kvenréttindafél. í Rvík.) Danmðrk lærir stjórnvizku af íslandi! I3að tákn tímanna hefir borið við að allir stjórnmálaflokkar í Danmörku hafa komið sér saman um nýtt Grundvallar- lagafrumvarp, sem þeir eru ásáttir um að Iáta ganga fram og gengið verði til kosninga um, œsingalaust i vor. Vona menn að það verði orðið að lögum 5. júni næstkomandi sjálfan Grundvallar- lagaafmælisdaginn. En það allra furðu- legasta í þessu máli er það, að flokk- arnir hafa allir tekið upp hinn nafnfræga íslenzka, stjórnvizkulega búhnykk, að veita ekki konum fullan kosningarrétt, heldur smá skamta þeim hann úr hnefa i 15 ár, þannig, að byrjað sé á þeim fer- tugu og svo haldið ofan eftir þangað til að 16 árum liðnum að allar 25 ára kon- ur hafi fengið hann. Auðvitað munu hinar dönsku systur vorar eins og vér, verða fegnar að fá þessum rétti þeirra slegnum föstum, held- ur enn að verða að berjast um hann með öllum ráðum um marga tugi ára enn þá, og sjá þó engan árangur. En ilt og broslegt er það þó, að sjá hvernig

x

Kvennablaðið

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Kvennablaðið
https://timarit.is/publication/152

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.