Dagur - Tíminn - 07.12.1996, Qupperneq 19

Dagur - Tíminn - 07.12.1996, Qupperneq 19
Emilíana Torrini tekur landann enn eina ferðina með trompi með nýju plötunni sinni, Merman. Laugardagur 7. desember 1996 - 31 Ptgur-Œótmm Léttur og mjúkur „Marbendill11 Líkt og Páll Óskar, sat Emil- íana Torrini undir þeim ámæl- um í fyrra (sem og fleiri) að hafa eingöngu á plötu sinni er- lend lög og texta. Á nýju plötunni, Merman, gerist það hins vegar að lögin eru nokk- urn veginn til jafns erlend og frumsamin af Emih'önu sjálfri og hjálparhellu hennar í gerð plötunnar og útgáfu hennar, Jóni Ólafssyni. Textarnir eru aftur á móti áfram á ensku, sem er eiginlega það eina sem sameiginlegt er með plötunni nú og „Krúsidúlluplötunni" frá síðasta ári. Djassinn og blúsinn sem var uppistaðan á henni er nefnilega að mestu fyrir bí, að- eins Premier Lovin’, gott frum- samið djasslag af þeim Emil- íönu og Jóni, minnir beinlínis á forverann. En það er í sjálfu sér allt í lagi, með þá staðreynd í huga að Emilíönu, eða öllu heldur rödd hennar, virðist lítil tak- mörk sett. Ævintýrið með Stonefree, leikriti jafnt sem plötu, auk fleiri verka í sumar, sanna það að flest sýnist liggja vel að rödd stúlkunnar, djass, bljús, popp og rokk. Á hún sér þar fáa líka og er þó ekki nema 19 ára ennþá. f fljótu bragði er það aðeins Andrea Gylfadóttir sem kemur upp í hugann þegar reynt er að finna jafn íjölhæfa söngkonu og Emilíana er. (Þær eru þó eflaust fleiri til í okkar auðuga söngkonulandi). Nú, nú, á Merman, Marbend- ill á íslensku, eru 10 lög og hef- ur platan annars í heildina yfir sér rólegt yfirbragð og umfram alit, mjúkt. Engin læti eða ærsl að finna að undanskyldu smá „fjörflippi” í Red Woman Red, sem er frumsmíð líkt og Premi- er Lovin’ og þrjú önnur, Old Man And Miss Beautiful, titil- lagið og The Boy Who Giggled So Sweet. Það síðastnefnda er sérlega góð smíð, með seiðandi þjóðlagablæ, sem minnir t.d. á sumt sem hún Enya hin írska hefur verið að gera. Valið á er- lendu lögunum er nokkuð gott og þá kannski sérstaklega á Stephanie Says eftir Lou Reed, Blame It On The Sun eftir Stevie Wonder og svo auðvitað I Really Loved Harold eftir Mel- anie, en Emilíönu virðist falla það einkar vel að syngja lög þessarar gömlu hippastjörnu. í heild hefur því tekist nokk- uð sómasamlega hjá þeim Emil- íönu og Jóni, ásamt hjálpar- kokkum á borð við Guðmund Pétursson og Jóhann Hjörleifs- son auk margra fleiri, að skapa jafna plötu sem vel lætur í eyr- um. Reyndar er platan ekkert stórvirki, en fullnægir vel kröf- um um góða tónlist með af- br agðsfly tj endum. Páll Óskar fer sínar leiðir Það fer ekkert á milli mála með hann Palla, Pál Óskar Hjálmtýsson, að hann er góður söngvari og ansi hreint sérstak- ur í íslensku poppi. Hann veit greinilega hvað hann vill og fer sínar eigin leiðir hvað sem taut- ar og raular. Þetta dylst engum sem heyrir og sér drenginn. Vegna þessa og sinnar frjálslegu framkomu, fer hann að vísu í taugarnar á sumum, en þeir eru fleiri, eða hafa a.m.k. kosti verið það hingað til, og það miklu fleiri, sem hafa hrifist af honum og kunnað að meta hann að verð- leikum. Þar með talinn er stór hluti æsku þessa lands. Eins og margir fleiri var Páll Óskar gagnrýndur í fyrra fyrir að syngja eingöngu erlend lög, í hans tilviki, ellismelli frá sjö- unda og áttunda áratugnum. Sem sagt, ódýr og ÖRUGG leið til að selja, að mati þeirra sem gagnrýndu. Vissulega var nokk- uð til í þessu, auk þess sem þetta þótti sýna skort á listræn- um metnaði. Platan seldist líka vel, sem þó bara er ekki hægt að segja að hafi sannað gagn- rýnina, heldur líka sýnt fram á verðleika Páls. Hann er því á nokkurn hátt að gefa gagnrýn- endum sínum langt nef með nafninu á nýju plötunni, „Seif’, „öruggt”, því á henni er tónlist- in öll frumsamin af honum með hjálp frá m.a. Valgeiri Sigurðs- syni hljómborðsleikara Ununar, Trausta Haraldssonar úr Fant- asíu, Lhooqfélaganna Jóhanns Jóhannssonar og Péturs Hall- grímssonar og Rósu Ingólfsdótt- ur. Svona sletta og önnur orðs- krýpi, sem nú eru svo algeng, ekki síst hjá Páli Óskari, eru reyndar sérlega leiðinleg og má vel skammast yfir þeim, en það er ekki að ofansögðu hægt ann- að en að brosa dáh'tið með sjón- armið tónlistarmannsins í huga. Hvort svo dæmið snýst við og „Seif’ reynist ekki standa undir nafni, er síðan annað mál. Páll Óskar er að nokkru leyti að taka upp þráðinn að nýju frá • Gunnlaugur Falk, gítarleik- arinn knái, sem gerði garð- inn frægan með Þrumu- vagninum og Exizt og kom við sögu hjá HAM um tíma, er nú að senda frá sér sína fyrstu plötu í eigin nafni. Verður hún að líkindum vel rokkuð og grípandi, ef þekkja má piltinn rétt. • Hallgrímur Óskarsson vél- virki hjá Flugleiðum, hefur kveðið sér hljóðs á íslensk- um tónlistarmarkaði og sent frá sér sína fyrstu plötu sem kallast Hugurinn heima. Hefur hann fengið til liðs við sig á plötunni marga þekkta poppara, m.a. Stefán Hilmarsson, Pál Óskar og Jón Kjell. Hall- grímur semur alla texta á plötunni, sem margir hverj- ir eru ljóðrænir og semur líka lögin ásamt fleirum. • Ekkert lát virðist nú vera á „framleiðslu” nýrra og framsækinna rokkhljóm- sveita í Biætlandi, sem greiða leið eiga til frægðar og vinsælda. Vart hefur fyrstu eiginlegu plötunni sinni frá 1993, Stuð. Þar gerði hann með sínu lagi diskóinu skil og nú er það „Beneluxbítið”, Evró- danspoppið, eða hvað sem menn vilja nefna það, skilgetið aíkvæmi diskósins, sem vaðið er út í á fullu. En fleira hangir á spýturmi. Innan um danspoppið eru nefnilega lög af öðru sauða- húsi sem lita plötuna skemmti- lega. Bossanovalag Rósu við tríóið Kula Shaker lagt rokkunnendur að fótum sér með fyrstu plötunni sinni, K, fyrr en önnur sveit frá London, Tiger, þykir jafnvel líkleg til að gera enn betur. James Hetfield og féiagar hans í Metallica komu öllum að óvörum á MTV verðlaunaafhendingunni. Mun nú hvert stórfyrirtækið af öðru hafa hug á að krækja í Tiger, í kjölfar þess að fyrsta platan, We Are vísurnar öldnu Ræ ég við róður minn og ónefnda síðasta lagið, brjóta plötuna upp og gera hana sumpart aðgengilegri. Það er svo til hróss, að flestir text- arrnr eru á íslensku og hljóma lögin ekkert verr við það. Páll ögrar sjálfsagt einhverjum með þeim, en það hefur löngum þótt vera til tekna frekar en hitt. Puppets, kom út fyrir stuttu á vegum lítillar útgáfu. Er platan lofuð í hástert og sögð vera einn allra besti frumburður ársins. • Þeir sem sáu útsendingu frá MTV Evrópuverðlaununum um daginn, urðu vitni að nokkuð óvæntri uppákomu. Metallica, mesta rokksveit heims um þessar mundir að margra mati, kom þar 3.000 gestum og milljónum sjónvarpsáhorfenda í opna skjöldu með því að spila tvo árásargjarna „pönkslag- ara“ í stað eigin lags, Kong Nothing, sem upphaflega stóð til. Var það sérstaklega seinna lagið, So What? úr smiðju Anti Nowhere Le- ague, sem fékk hár til að rísa, því texti þess er fullur blótsyrða. Leiddi þetta til þess að hin „siðprúða” sjónvarpsstöð, ITV í Bret- landi, klippti lagið út úr þætti sínum um verðlaunin, sem sjónvarpað var tveim- ur dögum seinna. É iii iÉti Á ii áiil ’k í . i 1 1 u lii. ká iJ kííik áik é i i í m P O ká. i i f ' T ’ P P iiu I lik r J .,1 . IW " i .1 i i 'M» ik. 1 i 1 i ■ á ! " ! a i u A : 1 ! f i . < y 1 "VV " " VI yv wv

x

Dagur - Tíminn

Direct Links

Hvis du vil linke til denne avis/magasin, skal du bruge disse links:

Link til denne avis/magasin: Dagur - Tíminn
https://timarit.is/publication/254

Link til dette eksemplar:

Link til denne side:

Link til denne artikel:

Venligst ikke link direkte til billeder eller PDfs på Timarit.is, da sådanne webadresser kan ændres uden advarsel. Brug venligst de angivne webadresser for at linke til sitet.