Dagblaðið Vísir - DV - 04.03.1985, Síða 14

14
DV. MÁNUDAGUR 4. MARS1985.
Menning
Menning
Menn
KJARABARÁTTA OG RÍKISEINOKUN
Rauði kross íslands
efnir til námskeiös fyrir fólk sem hefur hug á aö
taka aö sér hjálparstörf erlendis á vegum félags-
ins.
Námskeiöiö verður haldiö í Munaöarnesi dagana
8.—14. apríl nk.
Umsækjendur þurfa að uppfylla skilyröi sem sett
eru af Alþjóða Rauða krossinum og RKÍ og eru
m.a.:
1. Lágmarksaldur 25 ár.
2. Góö menntun.
3. Góö enskukunnátta.
4. Gott heilsufar.
5. Reglusemi.
6. Nauösynlegt er aö geta fariö til starfa
með stuttum fyrirvara ef til kemur.
Leiöbeinendur á námskeiöinu veröa frá Alþjóöa-
sambandi Rauöa krossfélaga, Alþjóðaráði Rauöa
krossins og Rauöa krossi islands. Kennsla fer
fram á ensku.
Umsóknareyðublöð fást á skrifstofu RKÍ aö Nóa-
túni 21. Þar eru einnig gefnar nánari upplýsingar,
sími 26722.
Námskeiðið er ókeypis en fæðis- og húsnæöis-
kostnaður er kr. 3.000 sem þátttakendur greiða
sjálfir.
Umsóknir ber að skila fyrir 8. mars nk.
iRauöi kross íslands
KR. 94.500 STGR.
Erlendis er NP-155 kölluð The Winner. NP-155 er ekki að-
eins sigurvegari i verði því aö zoom linsan (stækkun og
minnkun í öllu sviðinu 65% —142%) og Ijósritun í þremur
litum, auk lítils viðhalds, hafa gert þessa Ijósritunarvél að
athyglisverðustu Ijósritunarvélinni.
Suðurlandsbraut 12. Símar 685277 og 685275.
Hugleiðingarí tilefni bókarinnar Verkfallsátaka og
fjölmiðlafárs eftirBaldurKristjánsson
ogJón Guðna Kristjánsson
NTogET
♦
Þeir Baldur og Jón Guðni segja í
heilum kafla í bók sinni frá hug-
myndum NT-manna um sérsamninga
við prentara snemma í verkfalli
þeirra. Þar kemur fram, að Þorsteinn
Pálsson hafi hótað Steingrími Her-
mannssyni að rjúfa stjómar-
samstarfið, yrði af slíkum
samningum, en stjómarmenn í NT
látið undan þessum hótunum. Ég sé
enga ástæðu til að rengja þetta. En öll
er sagan einhliða eins og hún er sögð í
Bókmenntir
Hannes H. Gissurarson
Sjötta grein
bókinni. Hvað vom NT-menn að gera
með því að reyna að semja sérstaklega
við prentara, á meðan keppinautar
þeirra á Morgunblaðinu og DV gátu
ekki gefið út blöð sín? Þeir vom að
reyna að brjóta leikreglur í samkeppn-
inni, gefa út blað, á meöan aðrir gætu
þaö ekki. Það er i lagi að vinna sam-
keppni við önnur fyrirtæki með því að
bjóða fram betri þjónustu, en það er
ekki í lagi að vinna hana með bola-
brögðum sem þeim að taka ekki á sig
Bréf til iðn-
aðarráðherra
Herra iðnaðarráðherra. Áöur en ég
vik að þvi sem ég aetla aö skrifa um
hér ætla ég aö byrja á þvi aö segja þér
að ég er ekki kommúnisti. En það
viröist vera orðin regla aö kalla menn
öllum illum nöfnum ef þeir vilja að
eitthvað fari betur i þessu þjóðfélagi.
Það sem veldur mér hugarangri er
fyrirtæki sem heitir Landsvirkjun.
Mér er sama hvar þessi Finnbogi
Jónsson er i pólitik. Maðurinn hefur
að minu mati rétt fyrir sér um fjár-
festingargleöi Landsvirkjunar. Nú er
mitt mat kannski ekki upp á marga
físka, Sverrír minn, þvi ég hef aidreii
veríð sleipur i stafsetningu en það eru
nú lika miklir menn 1 þessu þjóðfé-
lagi sem ekki eru þaö.
Vesturlína
Min saga er þessi. Til Vestfjarða
liggur geysimikil rafíina sem gerir
okkur Vestfíröingum kleift aö kaupa
rafmagn af Landsvirkjun. En ég ætla
að halda þvi fram að ekki sé hægt aö
kaupa þetta rafmagn vegna þess hve
dýrt það er. Er það nú ekki dálitiö
dýrt að leggja byggðarlinu til Vest-
fjarða og svo hefur enginn efni á þvi
aö kaupa rafmagn eftir henni. Eða
treystir þú þér tO, hr. ráöhora, aö láta
smiöa togara, binda hann siðan við
bryggju þó svo að fiskiri væri slikt að
þeir sem reru sæju ekki fram á
hvernig ætti að komast yfír vinnslu á
þeim afla sem þeir öfluðu. Þannig er
þetta hjá Landsvirkjun. Það er nóg
vatn en það er ódýrara aö lóta það
renna i sjóinn heldur en að nota þaö
til raforkuframleiðslu. Hér á Vest-
fjörðum eru heilu fjarvarmaveiturnar
kyntar meö oliu á veturna, þvi þaö er
ódýrara aö nota oliu en að versla viö
Landsvirkjun. Flest ef ekki öll frysti-
hús, rækjuvinnslur og bræöslur nota
oliu þvi það er hagstæðara. Skip, sem
bundin eru við bryggju hér á Vest-
fjörðum, þá á ég við landanir eöa
timabundin stopp, nota sum hver raf-
magn vegna þess að útgeröarmenn
þeirra eru það efnaðir að þeir geta
veitt sér þann munað að segja:
veljum islenskt.
Kjallarinn
GUÐMUNDUR
HAGALÍN
GUÐMUNDSSON
VÉLSTJÓRI
MJÓLKÁRVIRKJUN
Dýrara en olía
Nú spyr ég þig, herra iðnaðarráð-
herra, hvort er ódýrara fyrir islenskt
þjóðfélag að fíytja inn orku i formi
oliu, sem borguö er með erlendum
gjaldeyri, eða aö láta Landsvirkjun
nota þau verkfæri, sem hún nú þegar
hefur undir höndum, til að skaffa
orku á hagstæðara verði en erlend
orka er og spara um leið gjaldeyri.
Gjaldeyrinn mætti siðan nota sem
greiðslu upp i fjárfestingar Lands-
virkjunar, þó með þvi skilyrði að það
fé færi aldrei i hendur forráðamanna
Landsvirkjunar, þvi menn sem þurfa
að taka erlend lán til framkvæmda og
leika sér svo að þvi að gefa hvorir
öðrum gjafír upp á hundruð þúsunda
eiga aö vera „undir kontról”. Ég er
ekki á móti veglegum viðurkenning-
um þegar menn hafa unniö tii þeirra.
En ef þaö er ódýrara að láta vatnið
og vélarnar hjá Landsvirkjun standa
ónotaðar, þar sem rekstrarkostnaður
vatnsvéla er hverfandi, þá segi ég
ekki annað en það „að guö forði
okkur Islendingum frá þvi að fínna
oliu, þvi þá fer að fjúka i flest skjól á
þessu landi”. Varla hækka erlendu
lánin við það eitt að láta vélarnar
framleiða rafmagn.
Olíufélögin
og Landsvirkjun
Getur hugsast, herra ráðherra, aö
eitthvert makk sé á milli oliufélag-
anna og Landsvirkjunar um þaö að
láta vatnið renna slna leið svo saia á
oliu detti ekki alveg niður á landi til
upphitunar. Ef ekki, hvers vegna
reyna mennirnir þá ekki að ná i allan
þann markaö sem fyrir hendi er og
undirbjóða oliufélögin? Min skoðun
er sú að það hljóti bara að ráða ein-
hver eiginhagsmunasjónarmið en
ekki sjónarmið góðs forstjóra sem
reynir að vinna fyrirtæki sinu mark-
aö og byrja á þeim markaði sem við
höndina er. Að lokum, hr. ráðherra,
ef það er ekki siðferðisieg og lagaleg
skylda Landsvirkjunar aö skaffa
orku á sambærilegu veröi og innflutt
orka kostar, þvi það er staðreynd að
fjárfestingin hefur átt sér staö, og við
verðum aö standa straum af afborg-
unum hvort sem við notum fyrirtæk-
ið eða ekki, til hvers er þó og varð
Landsvirkjun til?
Guðmundur Hagalin Guömundsson
0 „Er það nú ekki dálítið dýrt að
leggja byggðarlínu til Vestfjarða
og svo hefur enginn efni á því að kaupa
rafmagn eftir henni.”