Dagblaðið Vísir - DV - 19.07.1985, Blaðsíða 28

40
DV. FÖSTUDAGUR19. JÚLl 1985.
Einarbjörg Böflvarsdóttirlést 12. júlí
sl. Hún var fædd 23. október 1903. Hún
var gift Gísla Jónssyni listmálara, en
hann lést fyrir allmörgum árum. Þau
hjónin eignuðust átta börn, sex komust
á legg, en tvo drengi misstu þau unga.
Utför Einarbjargar verður gerð frá
Fossvogskapellu í dag kl. 13.30.
Hulda Pétursdóttir lést 13. júlí sl.
Hún var fædd á Hellissandi 8. júlí 1914.
Foreldrar hennar voru hjónin Pétur
Magnússon og Ingveldur Sigurðar-
dóttir. Hulda gekk í hjónaband árið
1933 með Guðbrandi Magnússyni, en
hann lést árið 1972. Þau hjónin eignuð-
ust þrjú böm. Utför Huldu verður gerð
frá Keflavíkurkirkju í dag kl. 14.
Bragi Runólfsson húsasmíöameist--
ari, Miðhúsum, Hvolhreppi, lést 13. júlí
sl. Hann fæddist í Reykjavík 28. júní
1934. Foreldrar hans voru hjónin Lilja
Sigurðardóttir og Runólfur Eiríksson.
Ungur að árum missti hann móður
sína og fluttist þá að Berghyl í Hruna-
mannahreppi og ólst þar upp hjá föður-
systkinum sínum. Hann lauk námi í
húsasmíði árið 1961. Arið 1957 giftist
hann Ragnhildi G. Lárusdóttur og varð
þeim 4 barna auðið. Utför Braga
verður gerð frá Stórólfshvolskirkju
laugardaginn 20. júlí kl. 14.00.
Ssaunn Sigurflardóttir, Fálkagötu 1,
lést í Landspítalanum 9. júlí. Jarðar-
förin hefur farið fram.
Margrót Einarsdóttir, Hjallalandi 24,
andaðist í Borgarspítalanum 18. júlí.
Sigríður Ásta Ásbjörnsdóttir,
Vesturhúsi, Höfnum, verður
jarösungin frá Kirkjuvogskirkju í
Höfnum laugardaginn 20. júlí kl. 14.
Jóna Halldóra Jónsdóttir verður
jarösungin frá Breiðavíkurkirkju laug-
ardaginn 20. júli kl. 14.
í gærkvöldi í gærkvöldi
HINN UÚFASTIÞÁTTUR
Þaö þarf enginn sem á annað borö
ætlar að hanga heima á fimmtudags-
kvöldi að láta sér leiöast. Utvarpið
sér fyrir því. Af nógu er að taka á
þessum ágætu kvöldum. Yfirleitt eru
þeir dagskrárliðir sem í boði eru til-
valdir sem undirspil undir spjall, til-
tektir í draslskúffum, prjónaskap,
saumaskap og yfirleitt alla starf-
semi sem ekki þarfnast mikillar ein-
beitingar eða hugsunar.
Það er fátt notalegra en að sitja
heima og dunda við eitthvað slíkt á
björtum sumarkvöldum og hlusta á
hina ljúfu þætti. Það var einmitt
þannig sem ég hafði það í gærkvöldi.
Reyndar var það ekki fyrr en líða tók
á kvöldið að mér gafst tími til
þessara ágætu iðkana.
Fyrst hlustaöi ég á Brot og var
þaö þægileg hlustun þar sem ljúfri
tónlist og enn ljúfari ljóöum var
blandað saman ásamt þægilegu
fræðandi spjall inn á milli. Þetta var
hinn ljúfasti þáttur í alla staði.
Síðan hlustaði ég á þáttinn Kvöld-
sýn sem er svona rabbþáttur og
fannst mér hann ágætur. Þar voru
tveir leiösögumenn yfirheyrðir um
hin og þessi ævintýri sem slíkir menn
lenda í, og voru þeir jafnvel fyndnir á
köflum, eða það fannst þeim
sjálfum, heyrðist mér.
Síðan vil ég koma því að í lokin að
mér finnst rás 2 orðinn einum of fast-
skorðuð og þættirnir allir vera mjög
keimlíkir. Flestir eiga þeir það
sameiginlegt að mikið er um tónlist
af léttara taginu, aðeins minna er af
kjaftagangi, sem oftar en ekki f jallar
um ekki neitt, og svo er það síminn
sem fær drjúgan þátt í of mörgum
þáttum. Það virðist vera mikið sport
að spjalla í hann í beinni útsendingu.
Svo finnst mér óþarfi að hafa alla
þætti í klukkutíma. Styttri þættir
gætu verið betri, held ég, því oft
finnst mér að stjómendur þáttanna
séu að reyna að teygja lopann meö
því að blaöra til þess að þátturinn
þeirra nái klukkutíma.
Guflrún Hjartardóttir.
Tilkynningar
Geysisgos
Ferðamálaráð Islands mun standa
fyrir gosi í Geysi í Haukadal laugar-
daginn 20. júli kl. 15.00.
Ferðamálaráð Islands.
Tony Fitzgerald á samkom-
um
í Háteigskirkju
Trú og lif heldur samkomur í Háteigs-
kirkju dagana 19.—22. júlí. Ræðu-
maður, öll kvöldin, er góðkunningi
margra Islendinga, Tony Fitzgerald
frá Englandi. Andlegt hungur virðist
nú vera að skapast innra með mörgum
og fleiri og fleiri leita eftir því sem
getur satt þetta hungur. Því miður er
það svo að jafnvel í landi sem kallast
kristið þá leita menn í einhverja allt
aðra átt en til Krists.
Ymsar kennisetningar og boðskapur
annarra trúarbragöa á vel upp á pall-
borðið hjá Islendingum. En því að leita
langt yfir skammt? Kristur kom, sá og
sigraði, hann hefur svar og lausn sem
virkar fyrir okkar líf.
Á samkomunum í Háteigskirkju
veröur leitast við að miöla þessu svari
sem Kristur er. Mikið verður um söng
á samkomunum, Tony Fitzgerald
predikar Guösorð og biður fyrir fólki.
Samkomurnar byrja kl. 20.30 öll
kvöldin og að sjálfsögðu eru allir
velkomnir.
Fjalla- og skíðaskólinn
Fimmvörðuhálsi
Helgarferöir meö gistingu á Hótel Gddu,
Skógum. Alhliða námskeiö í skíða- og fjalla-
mennsku. Skíöaferöir um Fimmvörðuháls og
Eyjafjallajökul. Leiösögn: Halldór
Matthíasson og Hermann Valsson. Brottför
föstudaginn 19. júli kl. 20. Ekið að Skógum
þar sem gist er á Hótel Eddu. Allar nánari
uppiýsingar og skráning hjá Ferðaskrifstofu
ríkisins, Skógarhiíð 6, s. 25855.
Ólafsvökuferð
Nokkur laus pláss með Smyrli 25. júlí. Rúta:
Reykjavflt — Seyðisfjörður. Færeyskur farar-
stjóri. Upplýsingar i s. 83766 og 17935 milli kl.
19 og 20. Gisting: íbúð miðsvæðis í Þórshöfn.
Útivistarferðir
Verslunarmannahelgin 2.-5. ágúst.
1. Homstrandir — Homvík. Tjaldað í Hom-
vík.
2. Núpsstaðarskógar — Súlutindar o.fl. Tjald-
aö við skógana. Fallegt svæði vestan Skeiðar-
árjökuls.
3. Kjölur — KerlingarfjöU. Gist í húsi. Gengið
á SnækoU o.fl. Hægt aö fara á skíði.
4. Eldgjá — Landmannalaugar. Gist í góðu
húsi sunnan Eldgjár. Hringferð um Land-
mannaleið.
5. DaUr — Breiðafjarðareyjar. Gist í húsi.
6. Þórsmörk. Brottför föstud. kl. 20.00.
Ennfremur daglegar ferðir alla helgina.
Brottför kl. 8.00 að morgni. Frábær
gistiaöstaða í Utivistarskálanum Básum.
Uppl. og farmiðar á skrifstofunni, Lækjar-
götu 6a, símar: 14606 og 23732. Sjáumst.
Útivist.
Menning Menning Menning Menning
MIKIÐ EIGA MENNIRNIR BÁGT
Stúdentaloikhúsið.
Draumleikur
oftir Ágúst Strindberg.
Þýöandi: Sigurður Grimsson.
Leikstjóri: Kéri Halldór Þórisson.
Tónlist: Ámi Haröarson.
Lýsing: Ágúst Pótursson.
Leikmynd og búningar: Ýmsir.
Stúdentaleikhúsið, sem í eina tíð
var dekurbarn gagnrýnenda blað-
anna, hefur síðustu dagana fengið
óbliöar viðtökur hjá tveim bók-
menntagagnrýnendum, sú dirfsku-
fulla tilraun að frumflytja á íslensku
sviði eitt magnaðasta og flóknasta
leikverk norrænna bókmennta,
Draumleikinn sjálfan, vekur hjá orð-
vöru fólki afdráttarlausa skoðun —
aldrei þessu vant.
Engan skyldi undra þótt tiltæki
Stúdentaleikhússins mistakist í stóru
og smáu. Það á að vera fastagestum
leiksýninga á miðjum.aldri mætavel
kunnugt að viðvaningar geta ekki
miðlað nema afar takmörkuöu og
bjöguöu sviði í tjáningu. Það eru
engin ný tíðindi. Meðal annars fyrir
þá sök hefur undirritaður forðast
skrif um áhugamannasýningar. Lof
og last um slíka starfsemi setur hana
ósjálfrátt á stail með leiklist atvinnu-
manna. En þessi sýning á fyrir
nokkrar sakir skilið að fá umsögn.
Fyrst ber að nefna frumflutning
leiksins — við erum svo aum í kynn-
ingu heimsbókmennta leiklistarinn-
ar að Draumleikurinn hefur ekki
verið fluttur hér fyrr. Strindberg hef-
ur um langa hríð verið sorglega van-
ræktur af þeim stofnunum sem eiga
að sinna lagalegum skyldum um
leiksýningar. Það er einna helst
Ríkisútvarpiö sem hefur kynnt þenn-
an mæta höfund. Vanræksla af þessu
tagi á sér ugglaust sínar orsakir —
eina vil ég nefna: hugleysi. Og það
verða forráðamenn Stúdentaleik-
hússins ekki ásakaöir fyrir.
Draumur
Leikurinn er, eins og nafnið ber
með sér, ígildi draums, hann hefur á
sér mörg einkenni draumfara eins og
við þekkjum sjálf frá svefnrofum
okkar. Eftir að við höfum áttað okk-
ur á helstu þáttum draums getum við
oft fylgt þeirri breytilegu og furöu-
legu atburðarás sem hugurinn leiðir
okkur í. I Draumleik koma margar
persónur við sögu, þar breytir oft um
svið, rof eru í tíma og stokkið fram
og aftur. Þessar forsendur í form-
gerð leiksins gera hann við fyrstu
sýn einkar flókinn, en við náin kynni
verður fléttan sáraeinföld og skiljan-
leg, ljós eins og spá í bolla eða kafli
úr draumaráðningabókinni.
En mikið veltur því á við framsetn-
ingu Draumleiksins að hún sé klár,
hvort sem umsjónarmenn leiksins
fylgja flóknum sviðslýsingum
skáldsins, sem í áratugi reyndu á
nýjustu leikhústækni hvers tíma, eða
kasti burt böndum hefðarinnar og
stokki spilin uppá nýtt, eins og Kárí
leikstjóri segist gera í leikskrá.
Stokkurinn er alltaf sá sami. Kári
hefur stytt leikinn, eins og flestir
Leiklist
Páll B. Baldvinsson
gera, sumar styttingar hans orka
tvímælis, á öðrum stöðum hefði hann
mátt skera betur, til dæmis í rimmu
deildarforsetanna. En sárasti
skurðurinn er í umgerð leiksins, ekki
síst sökum þess að leikendur eru
þess ekki umkomnir að skapa með
túlkun sinni þá umgerð sem leikur-
inn þarfnast.
Húsið
Salurinn í Félagsstofnun hefur um
nokkurn tíma verið eitt afdrep minni
leikhópa í Reykjavík. Þetta er
vandræðahúsnæði með vondum
hljómi og bágri aöstöðu, salinn er
ekki einu sinni hægt að myrkva full-
komlega. Að þessu sinni er leikrýmið
á palli fyrir öðrum enda salarins og
nær nokkuö fram í áhorfendasvæðiö.
Leiksviðiö er tjaldað rauöu, með brú
í bakvegg. Sviðsrýmið nýtist ekki
nema miölungi vel og sökum þess að
engin aðstaða er í þessari leikmynd
aö gera áhorfandanum ljósar sviðs-
breytingar vaknar sú spuming
hvaða rök hafa ráðið úrslitum um
byggingu hennar. Greina má rök-
réttar innkomur út frá leiknum, jafn-
vel þegar tjöldin eru felld af grófri
timburgrind er fylgt hugsun skálds-
ins. En það er ekki nóg. Búningar eru
samtiningur og fara nærri því að
gefa til kynna stöðu persónanna.
Mest er um vert að þeir sem í fötin
fara fylli út í þær.
Leikendur
Það er ekki heiglum hent að gera
persónum Draumleiks verðug skil —
til þess þarf ekki aðeins styrka og
frjóa stjóm heldur líka þrautþjálf-
aða og gáfaöa listamenn. Enginn
getur ætlast til þess af ungum þátt-
takendum þessarar sýningar aö þeir
valdi hlutverkum sínum. Fram-
ganga þeirra er vissulega misjöfn
frá atriði til atriðis, setningu til
setningar. Fjarri er að þeir ráði við
að gæða þessi rofnu atriöi djúpri
merkingu, þjáningu og trega, sem
búa nánast í hverri setningu þessa
texta. En þau geta unað við það eitt
að þeim tókst að koma leiknum á
svið og gefa þannig fáum og flestum
trúi ég velviljuðum áhorfendum
þannig tækifæri til að sjá þetta leik-
rit.
Flest eru þau skýrmælt og laus við
fum í framgöngu á sviðinu. Mest
mæðir á Hörpu Arnardóttur í tví-
þættu hlutverki Agnesar og dóttur
Indra. Hún hefur, eins og margir
aðrir í hópnum, þokka í hlutverk sitt,
einlægni og ákefð sem fleytir henni í
átt að markinu þannig að það verður
í sjónmáli áhorfandans, en birtist
samt ekki holdi klætt á sviðinu.
Hefðir
Leikstjóm Kára eru vissulega tak-
mörk sett, tæki hans til að búa
sýningunni réttan farveg eru bág,
duga ekki til verksins. Honum er
umhugaö að kasta svokölluðum hefð-
um í sögu þessa leiks á sviðinu fyrir
róða, þó nokkrar þeirra fylgi með:
hárgreiðsla á Skáldinu er sótt beint
til Agústs, oröaskiptum Indra viö
dóttur sína í upphafi er sleppt, eins
lokaorðum skáldsins, hvort tveggja
eru hefðir í sýningum Draumleiks
frá Molander til Bergmans.
Vitaskuld er vandaverk að koma á
skömmum tíma og í íhlaupum
saman skaplegri leiksýningu áhuga-
manna — Kári má samt vel una við
sitt verk, það margt í sviðsetníngu
hans skilar hugsun og tilgangi leiks-
ins.
Tónlist Arna Harðarsonar féll mér
miður í geð, hún er ósamstæð, bæöi
áhrifshljóð og svo stef, sitt í hvorum
stílnum og hefði mátt skapa sýning-
unni mun skýrari ramma í þeirri
deild.
Stúdentaleikhúsið á að ráöast í
erfið verkefni, hafi það á annaö borð
efni á slíkum lúxus. Mér er þó i mun
að brýna fyrir forráðamönnum
þeirrar starfsemi að þeir sinni þá
frekar nýsköpun ungra íslenskra
höfunda sem ég trúi að þeir eigi betri
aðgang að en flestir aðrir. Þannig
getur leikhúsið orðið sú gróörarstöð
leiklistar sem okkur sárlega vantar.
Harpa Arnardóttir i hlutverki sínu í Draumleik.
Mynd ívar Brynjólfsson.