Dagblaðið Vísir - DV - 10.03.1990, Blaðsíða 12

Dagblaðið Vísir - DV - 10.03.1990, Blaðsíða 12
12 £1 LALJGAR.DAGUR }0;,MARS 1990. Jóhaima S. Sigþóisd., DV, V-Þýskal.: Hún kom svo sannarlega á óvart, hún Helga Melsteð þegar tíðinda- menn DV náðu tali af henni í Amst- erdam á dögunum. Samkvæmt uppskriftinni hefði hún átt að vera ónnum kafin við fyrirsætustörf, því það var einmitt hún sem vann Ford-keppnina hér heima árið 1985, þá aðeins sautján ára gömul. En nei, þarna var hún í allt öðru hlutverki heldur en fyrirsætunnar, því hún stóð uppi á sviði og söng jass. Og satt að segja skaut sú hugs- un upp kollinum að þarna væri hún komin á rétta hillu, svo vel flutti hún lögin sín við dúndrandi undirtektir viðstaddra. „Ég fór eiginlega að læra jasssöng svona að gamni mínu og ég er raun- ar ekki í tímum nema einu sinni í viku," sagði Helga þegar DV náði tali af henni. „Mig hefur alltaf lang- að að læra þetta og nú þykist ég vera að því," bætti hún við og hló. „Mér finnst þetta ofsalega gaman og ætla að halda því áfram, enda hvetur kennarinn minn mig ein- dregið til þess. Og það þarf enga hvatningu til, því ég geri ekkert skemmtilegra en að syngja." Sem fyrr sagöi vann hún Ford- keppnina á Fróni á sínum tíma og fór síðan út til Dallas þar sem aðal- keppnin var háð. Þar komst hún í úrslit. Að því loknu kom hún heim og vann í tískufataverslun í eitt ár. „Ég vildi þetta í rauninni ekki til að byrja með og var ekki nógu hress með að fara út í fyrirsætu-' störfin. Ég kunni ekki nógu góða ensku að mér fannst og það var ýmislegt í veginum. Mér fannst ég einnig vera of ung og hafði heimþrá á meðan ég dvaldi erlendis. En svo fór þó á endanum að yfir mig kom löngun til að komast éitt- hvað í burtu og prófa þetta. Þegar Lacey Ford kom heim árið eftir að ég hafði unnið til að halda næstu keppni þá talaði ég aftur við hana, og var þá náttúrlega orðin árinu eldri. í framhaldi af því fór ég út til Þýskalands og ætlaði að vera þar í nokkra mánuði en hef eiginlega verið erlendis síðan. Að vísu hef ég feröast mikið til Þýskalands og Austurríkis en alltaf búið í Holl- andi." Helgu var vel fagnaö þegar hún hafði flutt nokkur lög. DV-myndir Hjalti Jón Sveinsson fyrirsæta. Það var raunar í starfmu sem þau kynntust. „Hann er alveg á fullu í þessu og gengur æðislega vel. Ég sé satt að segja ekkert eftir fyrírsætustarfinu. Ég er ánægð með það sem ég hef núna. Ég var orðin leið á að búa í ferðatösku og vildi stofna mitt eigið heimili með mínum eigin hlutum. Þegar maður býr alltaf á hóteli er þreytandi til lengdar að hafa ekkert í kringum sig nema fótin sín og töskurnar. Ég var því alveg tilbúin til að hætta, stofna heimili og eignast litla drenginn." Við hverju getur stúlka, sem hyggst leggja fyrirsætustörf fyrir sig, búist? „Þetta er náttúrlega mjög erfið vinna. Ef henni gengur vel þá þarf hún að ferðast mikið og ræður ekki tíma sínum sjálf. Það er erfitt að eiga kærasta ef maður er í þessu, því maður er alveg undir hælnum á vinnuveitendum sínum. En fyrir- sætan má eiga barn og t.d. á systir mannsins míns, sem er mjög þekkt fyrirsæta í Frakklandi og víðar, tveggja ára dóttur. Sú stutta hefur ekki verið henni nein hindrun í starfi. Þá er bróðir mannsins míns líka fyrirsæta, þannig að segja má að öll fjölskyldan sé í þessu." Hvaða ráð myndirðu vilja gefa stúlku sem ætlar að gerast fyrir- sæta? „Það var nú raunar frænka mín, Lillí Karen, sem vann Fordkeppn- ina í fyrra, en það var svo lítið sem ég gat sagt henni áður en hún fór út, því það er svo mikið undir fyrir- sætunni sjálfri komið hvernig henni tekst að spila úr sínum spil- um. Þótt maður sé að reyna að gefa einhver ráð þá er viðbúið að raun- veruleikinn verði allur annar. Þetta kostar mikla peninga í byrj- un, því fyrisætan verður að greiða ljósmyndaranum biðji hún um myndatökurnar, eins og áður sagði. Þá þarf að passa upp á aö maður fái myndirnar, sé ekki lát- inn borga of mikið og svona mætti lengi telja. Það er ekkert óalgengt að stelpur, sem eru að byrja, séu sviknar um myndir, látnar borga alltof mikið og lendi á fleiri vegu ffla í því." Helga Melsteð, fýrrum sigurvegari í Ford-keppninni: Hætt að sitja fyrir og farin að syngja jass Hefðiáttað vera lengur „Ég fór til Mílanó á þessum tíma og mér gekk mjog vel þar. Ég byrj- aði strax að vinna og hefði átt að vera lengur. En þá vildi ég endilega fara heim til íslands og lét það eftir mér." Hvernig myndirðu lýsa fyrstu reynslu þinni af fyrirsætustarfinu? „Það er ekki hægt að lýsa henni, því þessi atvinnugrein er ólýsan- leg. Eitt eru þó allir sammála um og það er að fyrirsætustarfið er afar erfitt. Maður fær ekkert að fara að vinna strax heldur verður að fara í myndatökur og safna í möppu, sem er svo endalaust bætt við. Myndatökurnar verður fyrirsætan að borga sjálf, nema hún sé komin í vinnu. Þá fær hún auðvitað mynd- ir þaðan. Út á þessar myndir fær hún svo vinnu og út á hana enn fleiri myndir, sem aftur auka möguleika hennar á meiri vinnu, ferðalögum og peningum. Svona gengur þetta koll af kolli. En til að byrja með er þetta mjög erfitt og mikil píslarganga. Þetta reynir mjög á þolinmæðina og eins þarf maður að hafa kjarkinn í lagj til að missa ekki sjálfstraustið." En hver eru laun fyrirsætunnar? „Þau geta verið afar mismun- andi. Það er hægt að fá frá 600 mörkum upp í 1600 á dag, eða um 22.000-57.000 íslenskar krónur. Maður fær minnst borgað fyrir bestu myndirnar, til dæmis eins og forsíðumynd á Vogue, því það þyk- ir næg greiðsla til fyrirsætunnar að komast á forsíðu svo virts tíma- rits. En fyrir leiðinlegustu tökurn- ar, svo sem nærfatatökur fyrir verðlista, fæst best greitt. Ef fyrir- sætu gengur vel fær hún alltaf yfir 1000 mörk á dag (samsv. um 36.000 ísl. krónum). Hún er kannski bók- uð allan daginn, mætir á staðinn og af henni eru teknar tvær mynd- ir. Hún á þá frí það sem eftir er dagsins en heldur greiðslunni. Ef hún vinnur vel og skrifstofan „Það skemmtilegasta sem ég geri er að syngja." hennar er ánægð með hana þá er allt gert fyrir hana. En ef hún tekur upp á því að slá slöku við og gerir það í nokkrar vikur þá er henni einfaldlega hent út í horn. Þess vegna verður maður að leggja alla áherslu á að vinna vel og koma sér vel og þetta er alltaf stöðug bar- átta." i Var á leið tilFrakklands Helga starfar ekki sem fyrirsæta lengur. Hún býr nú ásamt manni sínum og ungum syni í Hollandi, í bæ sem heitir Sandfort, skammt frá Amsterdam. „Ég varð að hætta að vinna sem fyrirsæta þegar ég varð ófrísk fyrir rúmum tveim árum. Þá átti ég að fara til Frakklands en af þvi gat eðlilega ekki orðið þar sem ég var orðin barnshafandi." Það er þó ekki svo að þessi starfs- grein sé langt undan, því eigin- maður hennar starfar einnig sem En þú sjálf, færðu aldrei heimþrá? „Jú, jú, hún hverfur aldrei. Ég er víst alveg ekta íslendingur og símareikningurinn hjá mér er stundum ansi hár. En ég fer alltaf heim tvisvar, þrisvar á ári. Ég er til dæmis á leiðinni heim nú í apríl. Þá fer maðurinn minn til Spánar en mig langar frekar að skreppa heim og sjá hvort ég kemst ekki á skíði." En hvað um framtíðina? Ertu sest að hérna úti fyrir fullt og allt? „Ég á náttúrlega mína fjölskyldu og heimili hérna úti. En maður veit aldrei hvað getur gerst. Við gætum þess vegna átt eftir að flytja heim, þótt síðar verði, ef maðurinn minn fær einhverja vinnu þar. Það er allt hægt, en við erum ekkert að flýta okkur, enda líður okk- ur mjög vel þar sem við erum.

x

Dagblaðið Vísir - DV

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Dagblaðið Vísir - DV
https://timarit.is/publication/255

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.