Þjóðviljinn - 20.04.1969, Blaðsíða 14

Þjóðviljinn - 20.04.1969, Blaðsíða 14
14 SÍBA — ÞJÓÐVILJINN Sunnudagur 20. apríl 19S9. ROLAND GYLLANDER: HÆTTA Á M 14 Hann varð svo reiður, svo dæmalaust argur út í sjálfan sig að reiðin kiknaði undir sjálfri sér og hann raik upp þreytuleg- an hlátur. Dropinn og bikarinn, hálmstráið og úlfaildinn og nál- araugað... hann skrúfaði fyrir vatnið og leit á klutokuna. Hún var nasstum á slaginu ellefu. Andvarpandi rölti hann aftur inn í stafuna og hringdi á leiguibíll. Bíll var til reiðu og eftir fáein- ar mínútur hristisit hann enn einu sinni vestur á bóginn und- ir gufluim natríuljósuTiiuim á Trane- bergbrúnni. Bílstjórinn var hress og ræðinn, en Tom var úrillur og gaf þurrleg svör og það var ekki fyrr en beir voru kommir inoi á mjóa Eplavíkurveginn að hann fór að fá áhuga á umhyerfinu bg líta í kringum sig í undrun: hafði bílstjórinn villzt? Voru þeir á einmanalegum skógarstfg? Það var kolniðamyrkur kringum bíl- inn. Nei, þarna sást götuskilti; í bílljósunum gat hann lesið EJpla- víkurvegur. I bakspeglinum tðk bílstjórinn eftir undrun hans og sagði vingjarnilega, enda ekki langrækinn: — Það virðist haifa bilað hjá þeim rafmagnið hérna út frá. Hann hafði bersýnilega á réttu að.Sjtanda. Þeir beygðu og gegn- um svart laufskrúð sá Tom hvar logaði kerti í gfluiggia. Stráuimur- inn -virtis't hafa farið af húsunum og götuljósunuim. — Ef það var 42, þá ættum við að vera komnir, tautaði bílstjór- inn og hemlaði. Hann stiilti háu ljósin, og hvítt sikinið féll á brekkuna og speglaðist. í svörtu vatni undir risastóru yllitré sem stóð alveg niðri við bátaihöfn- ina. Tom þekkti umhverfið sam- stundis. — Bíðið andartak, sagði hann. HARGREroSLAN Hárgreiðslustofa Kópavogs Hraiuntungu 31. Síml 42240. Hárgreiðsla. Snyrtingar. Snyrtivömr. Fegrurarsérfræðingur á etaðnum. Hárgreiðslu- og snyrtistofa Steinu og Dódó baugav. 18. III. hæð (lyfta) Sími 24-6-16. Perma Hárgreiðslu- og snyrtistofa Garðsenda 21. SÍMI 33-968 — Ég þarif að sækja tösku og svo kem ég. Bílstjórinn lét loga á ljósun- um; mistrið í loftinu endurkast- aði birtunni, 'og Tom gat fyrir- hafnarlaust komizt að húsdyrun- um. Það virtist koldimmit í öllu húsinu. Var frú Lannwood far- in að sofa? Var einkaritarinn Mona Nystedt þarna enn? Hann fálmaði eftir dyrabjöllunni en varð hvumsa þegar hann þreifaði á opinni gátt. Dymar voru gal- opnar! Ekki nema það þó. Hann steig inn fyrir og kom inn í niðamyrkur. Einhvers staðar til vinstri voru dyrnar að setuistafunni; hann þreifaði sig á- fram fót fyrir fót og sá loks móta fyrir gluggunuim í stofumni, sem voru dauflýstir af bílljósunum. Hann gat ekki greint neitt 'tani í stofunni en gat áttað sig eftir gluiggunum eins og steip eftir vit- um og hann gekk rösklega yfir ósýnilegt gólfið og hrasaði um blómarimlana, sem hann hafði auðvitað steingleymt- Fjandinn sjálfur! Hann stundi og néri sára sköfl- ungana. Nú hafði hann auðvitað vakið alla í húsinu... Hann heyrði eittíhvert hljóð úr ná- grenini 'við eldhúsið. — Halló, sagði hann aulalega. — það er bara ég. Hann fékk ekkert svar. Hann 'bröltl á fætur og þreifaði sig á- fram inn í skáramn í miðju húsinu bar sem stiiginn viar. Enn heyrði hann ekkert nema másið í s.1álf- um sér og langt úr fjarska suðið í leigubílnum, en það vottaði fyrir hianma í stutta ganginum fram að eldhúsinu — kannski logaði Ijós þar? — Halló —? Hann þreifaði sig fram í eld- húsið. Það var mannautt og snyrtilegt og ljósbjarminn kom út <um opnar dyr m gegnum þær gat hann grelnt tröppur sem lágu niður- Kjallarasitiginn. Og þar niðri logaði á einmana ljosi. Og ein- hver hreyfði sig þar niðri, ein- hver sem þagði. Einhver sem þagði... Hvaða fíflalæti voru nú þetta? Var vinnukonan að gramsa í mat- búrinu? Hann lagði af stað nið- ur stigann; hann sá móta fyrir steíngólfinu og vinnuborð fór að koma í ljós. .. BANG! Kúlan snerti vtnstrl jakkaermi hans og sanall í vegginn rétt við hann. Viðbrögð hans voru jalfnein- föld og þau voru slkjot. Þau hefðu ef til vill orðið með öðrum hætti ef hann hefði ekki genglð í giidruna jafngrandalaus og kind sem leidd er «1 slátrumar, en,nú sigruðu - f ramistæðu hvat- irnar: hann fiýðí eims og hrædd- ur hérí. Hann skildi aldrei eftirá hvern- ig haiín háfði eiginlega komizt úit úr Húlsiiinu- í miðamynkirinu. Hanin Waut að hafa stotokið hæð sína án atrennu upp í eldihúsið alftiur, en hann vissi eiginlega eWki af sér fyrr en hann var kominn út í garðinn og Wljóp eins og^fætur toguðu geginium' rumn- ana tif að komast í skjól í Mai- argarðinuim. Skelfingin rak hann áfram: hann bjóst við því á hverri stundu að fá kulu í bok- ið: . ........ Haran áttaði sig ekki fyrr en hanin var kominn hálfa leið að hrirtgtorginiUi þar sem hann nam loks staðar móður og másandi. Hann reyndi að halda niðri í sér andanum <^g hlusta eftir því hvort einhver kæmi á eftir hon- um. Það var aftur farið að úða- rigna og lágt suðið í smágerðum dropunum var eins og þytur fyr- ir eyrum hans sjálfs. Um leið heyrði hann vélar- dyn. Ljóskastarar vörpuðu sillfur- bjarma á grænkuna við Eplavik- ui'veginn, svo nálguðust þeir hringaksturinn og í sömu andrá endasentijst hann inn í Malara- garðinn inn á milli þéttra trjá- stofna, en byrjáði á heljarstökki yfir hvita grindverkið- Hann bograði og skreiddist um eins og moldvarpa og skimaði í átt að veginum. Burknablað lagðist yfir andlit hans eins og kaldur bakstur, hann blés þvi burt og kom auga á bflinn. Upp- lýst leigubílamerkið prýddi þak- ið. Þáð var hans eigin leigubíl- stjóri sem virtist hafa tekið eft- ir æðislegum flótta hans og hefði nú áhyggjur af greiðsl- unni . . . Tom klifraði til baka, klöngr- aðist upp brattan kamitinn og veifaði ákaft. Bílstjórinn kom auga á hann á síðuistu stundu og heimlaði. Tom reif upp hurð- ina og hlamaði sér niður í bak- sætið- Nú var það alvara: fæt- urnir neituðu að bera hann leng- ur. — Akið af stað, hvæsti hann. — akið burt í öllum bænum. Rólyndi bílstjórans haggaðist ekki einu sinni við þetta. Hann hafði ekið leigubíl í þrjátiu &r og var ýmsu vanur. Hann vék fyrir bíl á mjóum veginum og spurði róiega: — Eigum við þá að aka afibur í Bergsgötuna? Tom leit sem snöggvaist af afturrúðunni. — Ha? Já, einmitt. Akið eins og vitlaus maður. En hvað um töskuna? hugsaði bílstjórinn. Hvað kom eiginlega fyrir manninn þarna í húsinu? Flæmdi fjðlskyldudraugurinn hann á burt? (Hann hafði ekki heyrt skotið í kjallaranum þar sem hann sat í lokuðum bílnum með vélina í gangi). Enginn virtist veita þeitn eJft- irför. Tom kúrði úti í horni og þreifaði á jakkaerminni. Kúlan hafði tætt langa rifu í tauið. Hann reyndi að sigrast á vanlíð- an sinni. Þarna munaði mjóu, Tom Granath. Það skráfaði í bréfinu í vasa hans. Nafnlaus hótumin hafði svo sannarlega verið gerð í fullri al- vöru. Þau öfl sem stóðu að baki Thordgren-Lannwood leyndar- dómnum virtust mun hættulegri en hann hafði gert sér í hugar- kind. Þau viku ekki úr vegi fyrir morði. I myrkrinu í bílnum þreifaði hann á rifinni erminni eins og það væri skemimd tönn. Þetta hafði ekki verið skot til að skjóta honum skelk í bringu. Það hafði ekki munað nema broti úr sentimetra að skotið færi í hann. Annars hefði munað meiru. Bn skyttan hafði ekiki hitt hann. Tom hafði ekki séð tang- ur né tetur af 'henni eða honum; hann halfði ekkí komizt svo Iangt SKOTTA íslenzk frímerki ný og notuð kaupir hassta verði RICHARD RYELi Álfhólsvegi 109. — Sími 41424. — (Bezt á kvöldin). Tökum að okkur viðgerðir, breytingar, viðbyggingar, gler- ísetningu og mótauppslátt. Útvegum einn- ig menn til flísalagninga og veggfóðrunar. Athugið: Tökum einnig að okkur verk upp til sveita. — Vönduð vinna með fullri ábyrgð. — Sími 23347. RAZNOIMPORT, MOSKVA VEGIR EÐA ^!Í,^^^^^ms^^-g^^^^?^^S% VEGIEYBUR RUSSNESKI HJOLBAROINN ENOIST Hala enact 70.000 km akstun samkvnml vottorOl atvtanubltetlðra Faest hjá Mestum hlölbat*Oasttlum a landinu Hvepgl lægpa vortS /lf&4^íf SlMl 1-7373 TRADIMd co. Þvoið hárið úr LOXENE-^hampóo - og ilasau fer © King Fe>tuie» Syndietle. Inc. 1967. WoiH lighl. ieMtved.l — Bn ég hef etoki keypt nema fjórar plötur í heila vikiu og ©kki farið neina ívisvar í bíó — sto taÆarðu uim sóuin. MIKIfl IIRVAl GOimPPA Framlcifionduv: Vefarinn hf. Últíma hf. Alafoss Teppi hf. Hagjivwm og gðð þjómista Ktinfremnr nælontcppi og tinnur erlend tcppi í úrvali ^" SiuVmlaiulsliraui 10 8ími,'83570 ¦ :¦ i . , ¦'. II1 • ^^H ¦HHH Klapparstíg 2G Simi 1980» [lll-ii-li'LTIj] I Isabella-Stereo SOLO-elduvélar Framleiði SÓLÓ-eldavélar af mörgum stærðum og gerðum. — Einkum hagkvæmar fyrir sveitabæi. sumarbústaði og báta. yarahlutaþjónusta. Viljum sérstaklega benda á ný'ja gerð einhólfa elda- véla fyrir smærri báta og litla sumarbústaði. ELDAVÉLAVERIgSTÆöI JÓHANNS FR. KRISTJÁNSSONAR h.f. Kleppsvegi 62 — Sírrji 33069.

x

Þjóðviljinn

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Þjóðviljinn
https://timarit.is/publication/257

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.