Þjóðviljinn - 18.01.1975, Blaðsíða 2

Þjóðviljinn - 18.01.1975, Blaðsíða 2
2 SÍÐA — ÞJÓÐVILJINN Laugardagur 18. janáar 1975. SKAMMTUR AF RUGGUHESTI Það hlýtur að vera matsatriði hverju sinni hverjum hliðum menningarmála sjónvarpinu beri að sinna, svo og hve miklu af hinum dýrmæta tíma þessa dýrmæta menningar- miðils skuli varið til að kynna hinar ýmsu greinar menningarinnar í landi voru, Islandi. íþróttir hafa verið mjög afskiptar hingað til, og hefur sjónvarpsnotendum ekki gefist nærri nægilegur kostur á að fylgfast með hinum ýmsu varíöntum eða svo notuð sé islenska, afbrigðum, þessa likamlega menningarfyrirbrigðis, sem er svo ótrúlega snar þáttur í ellef uhundruð ára tilveru þjóðar- innar. Hvað sagði raunar ekki Hypofanes þegar Curriculo spurði hann þessarar kref jandi og frægu spurningar ,,Quid novi", Hypofanes svaraði þegar umhæl: ,/Nemosaltat sobrius", og hafa landsmenn um ára- og aldaraðir dregið mikinn lærdóm af þessu djúphugsaða svari Hypofanesar. Það er fyrst núna uppá síðkastið að forráðamenn sjónvarpsins virðast hafa fundið köllun hjá sér að veita íþróttum verðugan sess í dagskránni, og er nú — eins og vera ber — meiri tíma varið í það að sinna íþróttaef ni en öllum greinum vísinda og lista í landinu samanlagt. Ef einhver skyldi hafa misst af íþrótta- þættinum um síðustu helgi, þar sem sýndar voru æfingarnar á bogahestinum, þá f innst ossaðekki megi láta hjá líða að f jalla lítillega um hann hér, þótt ekki verði unnt að gera þættinum og æf ingunum á bogahestinum nein verðug eða tæmandi skil. Hér verða lagðar til grundvallar þær skýringar, sem komu fram í þættinum, á þessu stórmerkilega fyrirbrigði — bogahest- inum — og stuðst við það sem þar kom f ram, eftir minni. Þátturinn byrjaði á því að stjórnandinn kynnt dómarann, en mundi ekki hvað hann hét. Dómarinn leiðrétti þetta strax, og eftir nokkurn þæfing um nafn dómarans var hægt að hef ja lýsingu á bogahestinum sjálfum. Þar kom eftirfarandi fram. Bogahesturinn er gífurlega erfitt áhald ef að nota á til nokkurrar hlítar. Keppni á boga- hestinum fer fram í þrem þrepum, og þeir lökustu af keppendum eru í fyrsta þrepi, en hinir hæfustu í þvi þriðj<a. Þeim sem eru i þriðja þrepi er gert að framkvæma æfingar, sem eru miklu erfiðari en fyrir þá sem eru í fyrsta þrepi. Er þetta , gert til þess að þeir lökustu geti sigrað þá hæfustu í þessari keppni. Keppninni í sjónvarpssal lyktaði hins vegar með því, að enginn sigraði, og varð það að sjálfsögðu til mikillar hugarhægðar fyrir ýmsa af keppendum, því með því að enginn bar sigur úr býtum, þá tapandi heldur enginn. Hér varð algert jafntefli. Eða eins og forráða- menn íslenskra landsliða segja svo oft: ,,Það er ekki aðalatriðið að sigra, heldur að taka þátt í drengilegum leik". Náskylt tæki bogahestinum er rugguhestur- inn, og það skrítna er, að þótt rugguhesturinn sé að vísu eldra tæki en bogahesturinn (Allir muna eftir Jóhanni prófasti fyrir austan, sem jafnan var kallaður Jóhann rugguhestur eftir rugguhesti konu sinnar Sveinbjargar prest- maddömu, sem brotnaði í miðri æfingu) þá hef ur Ungmennaf élag íslands ekki séð ástæðu til að taka upp kerf isbundna keppni á ruggu- hestum fyrr en nú nýverið. Við náðum sambandi við Grím Pálsson iþróttaf ulltrúa til að inna hann eftir því hvað liði kerfisbundnum æfingum á rugguhestum. Grímur veitti okkur greið svör og sagði að spurningin væri mjög tímabær einmitt núna, því verið væri að velja rugguhestalandsliðið. Hins vegar væri því ekki að leyna, að ruggu- hesturinn væri mun erfiðara tæki en boga- hesturinn, því bogahestinn mætti nota í báða enda, en rugguhestinn aðeins að aftan sakir makkareisnar rugguhestsins. Þá er alltaf talsverð hætta á því að keppendur lendi með tærnar undir ruggubogum rugguhéstsins og getur það valdið tánum óþægindum og jaf nvel sársauka. Gleiðstaða með öðrum fæti hlýtur og alltaf að verða erfiðari á rugguhestinum, einkum ef um gamlan hest er að ræða, sem iskrar í. Þó er gleiðstaðan alltaf erfiðari á hinum endanum, einkum þegar hringsveifla er tekin með öðrum fæti. Hringsveiflu með báðum fótum í húkkstöðu aftan á rugguhesti verður að æfa sérstaklega, og svo orð Gríms Pálssonar séu eftir honum höfð orðrétt,þá.... „verður í slíku tilviki að hafa tvo íþrótta- kennara karl og konu og síðan verður að leika annað hvort tónlist eða músík, sem þjálfar- arnir taka með sér." Að endingu kvaðst Grímur vilja taka það sérstaklega fram, að æfingar á rugguhesti væru mun heilsusamlegri en flestar aðrar íþróttagreinar, og að hægur vandi væri að sanna það að dánartala þeirra sem stunduðu rugguhestinn af elju væri lægri en þeirra sem forsmáðu hann. Hvað sagði raunar ekki landlæknir um árið við Pétur sútara, sem iá fyrir dauðanum: Ef þér líður ei sem best, ef að þú ert veikur, þá reyndu þig við rugguhest og ríddu hvergi smeykur. Flosi. Heitar lummur handa peningamönnum Ekki var langt liðið á þjóðhá- tlöaárið mikla þegar árvissir kveinstafir bókaútgefenda fóru að heyrast með tilheyrandi pisl- arvættistóni sem allir kannast við úr munni athafnamanna i byrjun vertlðar. Allt var að sigla I strand og „geigvænleg verðbólga hefði leikið bókaiítgáfuna grátt" sagði þrautseigur forystumaður útgef- enda I Morgunblaðsviðtali. 1 sama blaði fór formaöur Félags Islenskra rithöfunda ekki fram á meira en að „rithöfundar á Is- landi stæðu I sama þjóðfélags- þrepi og kýrin eöa sauðkindin", en þau húsdýr eru öfundsverð vegna þess að afurðir þeirra eru undanþegnar söluskatti. Enn einu sinni vofði sú hætta yfir góð- kunnri bókmenntaþjóð að hún færi á mis við jólabókaflóðið. Maöur leyfði sér tæpast að vona aö útgefendur myndu leggja þetta á sig fyrir okkur einu sinni enn. Svo fór þó að þeir brugðust okk- ur ekki fremur en endranær, og við fengum jólabækurnar okkar. Nú má vera að þeir hafi farið á hausinn fyrir bragðið, en það sem glæðir vonir okkar um hið gagn- stæða, er það að þeir fundu upp nýtt snilldarbragö i þrengingum sinum fyrir jólin. Þaö sannaðist enn einu sinni að hjálpin er næst þegar neyöin er stærst, og þökk sé þeim oddvitum bOkaútgefenda, bréf til blaósins sem burgðu á þetta snjallræði þvi að ella hefði líklega öll btíkaút- gáfa I landinu lagst niöur (nema Flosi). Ráðið var einfaldlega fólgiö i þvi að gefa út dýrar bækur — ekki fyrir bókamenn heldur fyrir pen- ingamenn. — Bókin er góð fjárfesting og hækkar I verði með árunum. Eitt- hvaö á þessa leið voru auglýsing- arnar, og þær fundu greiða leið til þeirra sem miðað var að. „Ferðabókin og Landnáma renna út eins og heitar lummur" var þriggja dálka frétt I Morgun- blaðinu strax snemma I nóvem- ber. Þessi verk kostuðu um 15 þúsund krónur hvort um sig. Svo ör var salan að menn voru á bið- lista I bókaverslunum, ekki til að kaupa bækur heldur til að festa fé sitt I arðbærum hlut. Nú er ekki loku fyrir það skotið að einhvern réttan og sléttan bókamanm hafi langað til að eignast þessa fjár- festingarhluti vegna þess að þetta eru bækur. En bókamenn eru sjaldan peningamenn, og hætt er við að þeir hafi lent aftarlega I biðröðinni um það leyti sem þeir kynnu aðhafa önglað saman fyrir einni sllkri bók. Sú er þó huggun harmi gegn að i þann mund sem peningamenn höfðu keypt upp þessar merkis- bækur og hlaðið þeim I geymslur til ávöxtunar, þá gaf Hið islenska bibllufélag út bibliúna „i alskinni með rennilás og gullsniði" á að- eins 7400 krónur stykkið. Það er hins vegar vísast að bæði bókamenn og biblíumenn láti sér nægja vasabiblíuna renni- lásslausa á 700 krónur, en renni- lássbibllan ætti að vera kærkomin bók fyrir peningamennina sem keyptu upp áöurgreind öndvegis- rit. Hér skal þvl borin fram sú fróma tillaga að bíssnismenn kaupi allt upplagið af rennilás- bibllunni og efni síðan til útsölu fyrir fólk á Landnámu og Ferða- bók Eggerts og Bjarna fyrir al- þýðlegt verð. Bóksalafélagið heldur bráðum árlegan bóka- markað sinn og myndi áreiðan- lega aðstoöa við þetta. Blssnis- menn ættu eftir sem áöur sínar gullsniðs-bibliubirgðir og öruggu fjárfestingu því að heimsmark- aðsverð á rennilásum mun fara ört hækkandi um þessar mundir. Sáluhjálp eiga þeir vfsa I ofaná- lag. eyþ Salon Gahlin — Hærri lifistandard þýðir fyrir flesta að þeir skulda svolitið meira á dulitið fleiri stöðum. Mótmæla 121% bensínhækkun Stjórn F.I.B. mótmælir harð- lega þeirri hækkun á benslni sem varð þann 11. þessa mánaðar A einu ári hefur verð á bensini hækkað úr 23 krónum upp i 51 krónu hver litri eða um 121% Verð á bensini hér á landi er nú orðið með þvi hæsta sem þekkist I heiminum og er það mjög var- hugaverð þróun i landi sem byge- ir svo mjög á notkun bifreiða

x

Þjóðviljinn

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Þjóðviljinn
https://timarit.is/publication/257

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.