Dagblaðið Vísir - DV - 03.12.1999, Blaðsíða 18

Dagblaðið Vísir - DV - 03.12.1999, Blaðsíða 18
horfnir skemmmtist a ö i r Haustið 1982 var Villti tryllti Villi heitasti unglinga-skemmti- staðurinn í Reykjavík. Ekkert var til sparað við að gera staðinn sem glæsilegastan en hann lifði þó aðeins í 5 mánuði. Dan ur Kopar fullur af aosi Unglingaskemmtistaðurinn Villti tryllti Villi var opnaður um verslunarmannahelgina 1982. Stað- urinn var til húsa að Skúlagötu 30, þar sem seinna voru til húsa stað- ir eins og Safarí og Casablanca. „Á þessum tíma var engan ung- lingaskemmtistað að finna í Reykjavík og mér fannst vera þörf fyrir einn slikan," segir veitinga- maðurinn Tómas Tómasson um tilurð ViUta tryUta Villa. Á þess- um tíma átti Tómas fimm Tomma- borgarastaði og það að innrétta Villta tryllta Villa kostaði jafnmik- ið og að innrétta alla fimm ham- borgarastaðina til samans. „Það var vandað til alls. Dans- gólfið var úr kopar og staðurinn var með rosalega flott ljósasjóv og hljómkerfi," segir Tómas. Sjónvarpsherbergi og Pac Man-spil Villti tryllti Villi var ekta ung- lingastaður, ætlaður fyrir aldurs- hópinn 16-18 ára en þó slæddist inn eldra fólk, einfaldlega vegna þess hve flottur staðurinn var. Partur af innréttingunni var end- urgerður Mercedes Benz Gazelle, árgerð 1929, sem vakti mikla at- hygli. Honum var komið fyrir í anddyrinu og var hin fóngulegasta sjón. Fyrir utan að geta sveiflað sér á koparklæddu dansgólfinu gátu gestir fengið sér hamborgara og franskar eða horft á videomynd- ir í sérstöku sjónvarpsherbergi. Einnig var að finna 6 eða 7 kassa með Pac Man-spilum sem voru óspart notaðir. En hvers vegna nefndi Tómas staðinn Villta tryllta Villa? „Einu sinni var ég að keyra um á Miami Beach og þá sá ég bar sem hét Crazy Horses Salong og þá flaug mér í hug að það væri flott að nefna stað á íslandi eitthvað i þessa átt, eitthvað með þessu orði crazy eða villtur eins og það heim- færist upp á íslenskuna. Eftir því sem ég fór að hugsa meira um þetta þá smátt og smátt kom þetta nafn. Það skemmtilegasta við nafn- ið var samt það að skemmtana- stjóri staðarins hét Vilhjálmur Svan og líklega margir sem héldu að staðurinn héti i höfuðið á hon- um," segir Tómas. Rennblautur staður Á Villta tryllta Villa var ekki selt áfengi en samt var þar að finna risastóran bar sem var ekki með mikið í hillunum en pumpaði út gosi á dælum. Staðurinn var þó oft ansi blautur í orðsins fyllstu merkingu. „í vondum veðrum lak oft inn og Það var ekkert til sparaö við gerð Villta tryllta Villa. Dansgólfið var úr kopar, speglar úti um allt og geðveikt Ijósasjóv. Yfirleitt voru tveir plötusnúðar á vakt, einn sem sá um tónlistina og annar sem sá um Ijósin. stundum var hreinlega allt á floti í kringum dansgólfið og teppin urðu gegnsósa. Gestirnir voru þó ekkert að gera veður út afþvi," segir nú- verandi tónlistarstjóri Bylgjunnar, ívar Guðmundsson sem vann sem plötusnúður á staðnum frá upphafi. Hann segir að venjulega hafi verið tveir plötusnúðar á vakt í einu, þar sem annar sá um tón- listina og hinn um ljósin. „Starfsfólk staðarins var látið vera i sérstökum búningum. Plötu- snúðarnir voru t.d. í svörtum víð- um samfestingum. Þetta var mjög kúl og þægilegur búningur," minn- ist ívar sem var 16 ára gamall þeg- ar staðurinn var opnaður. Að sögn ívars var aldrei svo lítið af fólki i húsinu að þeir hefðu hreinlega þurft að loka og iðulega var líka stór hópur fólks sem hékk fyrir utan staðinn og má segja að með tUkomu ViUta tryllta Vma hafi fækkað til muna á Hallærisplan- inu og fleiri fóru að hanga á Skúlagötunni í staðinn. Þrátt fyrir að Villti tryUti Vmi væri í upphafi gífurlega vel sóttur þá lifði hann einung- is fram tU áramóta. „Þar sem við seldum ekki áfengi þá kostaði inn á stað- inn, eitthvað sem ekki var svo vanalegt á þessum tima," segir Tómas og bætir við að ung- lingar séu ekki sá hópur sem eigi hvað mestan pening. Ung- lingarnir sóttu einnig í að komast inn á staði sem seldu áfengi svo það ásamt því að það var ekki mikið meira en að- gangseyrir upp úr staðnum að hafa gerði það að verkum og nýr skemmtistaður var opnaður í hús- næði vmta tryUta VUla um ára- mótin 92-93. Árið 1996 var reynt að opna nýj- an Vmta tryUta Vma í sama hús- næði og sá Vllli sem Tómas opnaði árið 1982 var i en sá staður varð ekki langlífur. Frá þeim skemmti- stað minnast líklega margir hinn- ar hrottafengnu hnífstunguárásar sem leiddi tU þess að einn maður dó. -snæ plötudómur Ensími - BMX •• Rokkáhugamenn kynntust Ens- imi i fyrra með plötunni „Kaf- bátamúsik". Þar var rokkið ögn poppað og 9. áratugarleg hljóð- gerflanotkun og tölvubít settu skemmtUegan svip á margar nett- ar lagasmíðar. Tónlistin var per- sónuleg, maður hafði ekki alveg heyrt akkúrat svona rokk áður. Ef Ensími var dúUulegur konubUl í fyrra er '99 módelið traustbyggt eins og brynvarinn peningaflutn- ingabíll. Bandið hefur hert á rokkinu tU muna og um leið gefið eftir nokkuð af persónuleikanum sem einkenndi síðustu plötu. Á nýju plötunni hljómar Ensimi eig- inlega meira eins og Botnleðja heldur en eins og Ensími. Gruggugt gítarrokkið skiptist á miUi snarpra og hraðra rokklaga og hægari rokkbaUaða. Bassi og trommur halda uppi traustum grunni, gítarar rispa og tæta yfir- borðið og Hrafn syngur laglínurn- ar ögn skrækróma, stundum barnalega feiminn, stundum reið- ur og æpandi. Textarnir fylgja ekki með frekar en í fyrra, söng- urinn er aftarlega og þó maður skUji ekki mikið í textunum trúir maður ekki að verið sé að missa af miklu. Eins og hjá flestum ís- lenskum rokksveitum virðist fara lítið fyrir innihaldi eða sniðug- heitum í textagerð Ensíma, rödd- in er fyrst og fremst hugsuð sem hljóðfæri, ekki tæki til að segja eitthvað sem hugsanlega skiptir einhverju máli. Tónlistin verður því að standa ein og óstudd. í flestum tmeUum tekst það ágætlega og stundum hrekkur bryndreki Ensími í flug- gír. Platan byrjar vel. Fyrstu fjög- ur lögin eru best; „Tungubrögð" (ágengur rokkari), „Vínrauðvín" (dramatískt lag með flottri dínamík - líklega besta lag plöt- unnar), „Böstaður i tollinum" (hálfpoppað stuðrokk) og „Rafrið- Ul" (dúndur indí-grugg með Sonic Youth-legum innskotskafla). Þetta er allt toppklassa rokk, kannski ekki frumlegt eða spes, en gott samt. Þegar hér er komið sögu á plötunni slumpast rokkið smáveg- is niður og í lokin mjatlast inn leiðinlegustu lögin, „Própanól" og „Homo banios". Þá er eins og bryndrekinn spóli, hielódíurnar eru svifaseinar og ofteygðar og lögin aðeins brotin upp með tU- gangslitlu gítar- eða hljóð- gerflarúnki. Sándlega er platan flott, Addi 800 gefur hinum heimsfræga Steve Albini ekkert eftir (þeir vinna fimm lög hvor), en í hljóð- súpunni eru fá ný krydd. Umslag- ið finnst mér fábrotið. Maður hefur á tUfinningunni að Ensími hafi ekki alveg verið tU í slaginn. Fyrri platan varð tU á löngum tíma og uppskar eftir því, en sum lögin hér hefðu mátt fara Á nýju plötunni hljómar Ens- ími meira eins og Botnleðja heldur en Ensími. í ruslið eða mátt slípast betur í skúrnum. Þegar best tekst hér upp gefur Ensími þó í engu eftir því besta sem rokkvélin íslenska hefur framleitt. Dr. Gunni f Ó k U S 3. desember 1999

x

Dagblaðið Vísir - DV

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Dagblaðið Vísir - DV
https://timarit.is/publication/255

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.