Lesbók Morgunblaðsins - 18.03.1945, Blaðsíða 7

Lesbók Morgunblaðsins - 18.03.1945, Blaðsíða 7
LESBÓK MOROUNBLAÐSINS flWW 151' hmd, að ,,í góðsemi vogur þ»r hvci' annan", og stendur enginn eftir uppi er diigur rounur, en næsta kvöld ondurtekur sngnn sig. Þótt- ust margir þess fullvissir, að þetta væru ræningjariddarar sem ekki fengju frið í gröfum sínum, vogna unninna illvirkja. Viandenbúar, eru alldrjúgir yí'ir ])ví, að franska öndvegissknldið Yictor Hugo, dvaldi þar um nokk- ur ár, af hinum langa útlegðartíma sínum, og ritaði þar að sjálfsögðu eitthvað hinna heimst'rægu skáld- vorkn sinna. Er hiisið sem hann bjó í haft sem synisgripur. 1 Vi- anden, er húin til sjerstök tegund brauðs, Yianden-kringlur. ei'U þær meira en landfrægar og í niiklu á- liti í Belgíu, þó ekki hafi þær náð eins mikilli hylli og hrauð hinna stóru höfuðborga, Berlínarbollur og Wínar-brauð. En fyr má nú líka gagn gera. í Knþólskum löndum, eru píla- gríms og áheita staðir, ekki ótíðir, þannig var og hjer í landi til forna, svo sem: Kaldaðarnes. Hofsiaðir og Strandarkirkja. sem best hefir staðið af sjer tönn tímans í þessu efni. í Luxenl)urg, er einkum einn ]>esskonar heitgöngustaður. er það; bæi'inn Ecthernach, alveg við landa mæri Þýskalands og skilur árspræna löndin að. Kristin tríi náði öflugri fótfestu í Luxenburgarhjeruðunum, löngu áður en áhrifa hennar fór að gætai að nokkru ráði, í löndum þeim sem þýska ríkið er soðið saman vir, eða, snemma á 7. öld. Um þær mundir1 var all fjölment Benedikts-munka klaustur í Ecthernach. Einn munk- ur var þar sem svo mikinn ljóma hefur lagt af, að staðurinn hefur orðið víðfrægur pílagríms-staður. Heilagur Willebrord (oða Ville- hadus, eins og hann heitir í islenska Almanakinu) faadéút í Englandi ár ið 6(8, ungur að aldri gokk hann í reglu hl. Bonedikts, og stundaði <ir. U 7.;;>vmí><>í<.-t>. X'tawi-ti Kuíws >h* fí'íÍMW Kasctalarústir í Vianden skólanám í Irlandi, en árið 690 fór hann ásamt 11 reglubræðrum sín- um. í Kristniboðsleiðangur. til Frís- lands, var einn þeirra Wynfrid, einnig enskur, hefir hann verið kall- aður ])ostuli Þýskalands, on kunn- astur undir nafinu hl. Bonifatíus, (sá er gerir gott) sem Páfinn veitti, honum, er hann sótti biskupsvígslu til Róm. leið hann síðar píslarvætt- isdauða í Ilollandi. Willibrord og fjelögum hans, varð mikið ágengt við Kristniboðið, fór hann að nokkr um árum liðnum til Kóm, til bisk- upsvígslu og varð fyrsti biskup Ilollands með sæti í hinni síðar svo víðfrægu borg Utrecht. Er aldur tók að færast yfir hl. Willibrord ljet hann af biskupsst. fluttist í klaustrið, í Echternach og settist þar í ,,helg- an stein". Andaðist hann þar svo í hárri elli, 81 árs gamall, mjög rómaður fyrir heilagloika, er messu- dagur hans 7. nóv. I frönsku st.jórn arbyltingunni, leið klaustrið í Eeht- ernach undir lok og hefur ekki ver- ið endurreist síðan. en skríninu með helgum dómum Willibrords, var bjargað frá eyðileggingu, og er það enn í gömlu klausturkirkj- Tíiini, sem er rjett utan við bæinn. Sinn er siður í landi hverju, má segja, því í Echternach, fara menn dansandi til kirkju að vísu er það ekki noma einu sinni á ári. En sá siður hefir verið tíðkaður þar í margar aldir, að um morgiinhm á ]>riðja í Páskum hefst „dans- skrúðgangan", for athöfn ])essi þannig fram, «ð fólkið Iiópast hjá brýnni á ánni, ]),arar sig saman, tekst í hendur, og er tími or til kominn, leggur skrúðgangan af stað Gengur hún þannig fyrir sig. að h()])])uð eru þrjú s])or áfram en því næst tvö aftur til baka. og svo koll af kolli. Þarf töluverða leikni til að allir verði veí samtaka. Sung- jn or Willibrords-.,líanía'í, en á milli er leikið einraddað á hljóð- ])ípur, að þessu sinni gengur klerka Jýðurinn aftast, og tekur okki þátt í dansinum. Er svo haldið þannig áfram sem leið liggur, til gömlu klausturkirkjunnni', og dansað inn- eftir kirkjugólfinu, skiptast menn nú í sæti og fer Guösþjónusta fram. Þykir þetta vern góð og snklaiis skemtun og keniur árlega fjöldi að- komumanna, bæði innlendir og frá nágrannalöndumnn til að vera við- staddir. (Wkcldur niiklnr eru við raetur Frnmh. n hls. J59.

x

Lesbók Morgunblaðsins

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Lesbók Morgunblaðsins
https://timarit.is/publication/288

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.