Lesbók Morgunblaðsins - 20.05.1945, Blaðsíða 15

Lesbók Morgunblaðsins - 20.05.1945, Blaðsíða 15
LESBÓK MORGUNBLABSINS 29Ó AÐ GEFNU TILEFNI AF ÞVÍ AÐ jeg heí'i orðiö þess vör, öll árin síðan sögukverið mitt, Þráðarspottar, kom út, að iólk á- lyktar að jeg hafi haft lítið aí' í'or- eldrum mínum að segja, af því jeg tileinkaði fósturforeldrum mínum kverið, þá vil jeg hjer mcð leið- rjetta, þann misskilning. T'oreldrar mínir eru eða voru ckki, þau einu á íslandi, sem urðu i'yvir fátæktar sakir eða annara erf- iðleika, að koma börnum síuum í i'óstur, íyrir leugri eða skemmrÍ! tíma. Forcldrar mínir unnu bæði fyrir mjer i'yrst í stað með eigin hönduui, móðir mín sáluga allra f'yrst, því þá lá faðir minn rúmfastur. Síðar, er liann korust á fætur, voru kring- umsta'ðurnar þaimig, að faðir minii kom mjer í ióstrið. Sjálfur vann hann fyrir mjer á heimiliuu, á ann- að ár. Jeg var því alls ekki mjer þess mcðvitandi, er jeg vitkaðist, að jeg hei'ði kynnst^foreldrum mítt- um persónulega, heldur umii jeg fólkinu, scm jeg var með, er jcg, vitkaðist og sem reyndist nijer ást- i'íkt. Af þessum ástæðum vildi jeg ómögulega fara til föður míns, þeg- ar hann hafði heimili nokkru seinna og vildi þá fyrir hvern mun taka mig. Jcg gat ekki hugsað til þess, að skilja við pabba og möniniu, scin. jcg kallaði og sem jeg tmiii hugást- um. I:m citt skcið rcri l'aðir minn ;i útvegi i'óstra míns. Þá kynntist jeg honum persónulcga. Jeg hel'i þá vcr-. ið um átta til níu ára aldur. Faðir minn er vel greindur mað- ur, stiltur og umgcngnisgóður í dag fari og svo hjartagóður að engau Jickki jcg, sein tekur honum þar fram. Ilann Ijet sjer ávallt annt um mig og var vandlátur mjög á minn daglega framgangsniáta, þar á meðal það, að jcg auðsýndi íóst- urforeldrum mínum bæði ást og virðingu. Faðir minn kenndi mjer fyrst að draga til stafs. Fósturforeldrar mín- ir kenndu mjer að lesa. Faðir minn hafði sjálfur barist iyrir því að læra að skriía, því þar sem hann er nú, ei' hann er lifandi, kominn nokk uð yiir nírætt, er skil.janlcgt kunn- ugum, að ekki var lögð, að jafnaði, mikil rækt við það að kenna alþýðu nianna bókmenntir á hans æsku- skeiði. Samt var það vinnumaður á næsta bæ við haun, er hann var iinglingur við ísaf.jörð, sem gai hon um íyrst iorskritt og ritiöng. Sárs- auki og eríiði fylgdu þessu írain- iaraspori en þrátt fyrir það lærði' i'aðir minn að skrifa. Ilann skrit'aði sjerlega vel læsilega liönd og árið 104.> skrifaði hauii m.jer brjef, er var í alla staði vel úr garði gert. Móftir mín, Stcinunn Kergsdóttir J'rá Minnihlíð í Boitingarvík, var talin vel gefin með afbrigðum ogj ráðvönd að sama skapi. Ilún mætti þungum raunum í æsku í missi ást- vTni og óðals. ITún átti settlr að rekjfl í ki'ingum Isai',jarðard,jú|). Faðir minn, (íuðinundur (íuðmun<ls- son, cr Breiðfirðingur l>ó bæði ætt- mcnn hans margir Dg hanii s.jált'ur. dvi'ldi löuguiu við Isaf.jarðard.júp. Afi hans og anima bjttggu á líreiða- J'irði í tíð Sigurðar lu-eiði'.jörðs. T'aðir minn heíir sagt mjer að for- ieðiir Iihiis í iöðurætt hal'i, í marga liði lieitið (i'uðiuundur og orðið langlíiir mcnn. Auk þess, sem Íaðir minn synti íiin niig eitir mætti á unga aldri, ]iá b.jargaði hann mjer einu sinni Ór lífsháska, er jeg var komin >-fir iermingaraldur. Jeg var við það að sundríða í cinvega söðli. á slóðuin. sem jcg haiði verið stranglega vör- uð við að íara. Faðir minn sá iil mín og lagði sig í liættu til þess að bjarga mjer, áður en í sundið kæmi. Það tókst, annars er það stórt spurs- mál hvort jeg hefði lifað til þess að skriia þessar línur. (íuð blessi foreldra mína bæði lífs og liðna. » Rannveig Kristín Guðmunds- .dóttir Sigbjörnsson. m ' 1 hörðum vetri veðjuðu Skoti og Gyðingur um það( hvor þeirra gæti jengur haldist við í híbýlum sínum 'ineð því að kynda aðcins einum poka af kolum. Þeir fóru nú til, og .keyptu s.jei' jal'n stóra kola- jmka og hjclt síðan hvor heim til sín. I>cgar \'cturinn var liðinn, var Skotinn búiun úr sínum poka og (þóttist nú ^iss um að hafa unnið Vcðmalið. Ilann Eó* því til (íyð'ings- ins til ))ess að alhuga ástandið hjá. honuni. Þcgar hann koni inn vnr (íyðinguriun að ganga uni si'ili mcð sinn poka á bakinu og vai' ckki biiinn að cyða einuni cinasta mola. J'annig hat'ði hann haldið á sjer hita allan veturinn. • — Jlamnia. kennarinn veit ekki einu sinni, hvað hcstur er. — Ilvaða vitlcysn cr í þ.jer, dreng Jir. — Það er cngiu vitleysa. Jeg teiknaði hest, og hann spurði mig, hvað þftð etti að vera. • Jón kemur heim undir morgun og segir við konu sína : — Ei þú — hik — g'etur — hik — gctið rjctt upp á — hik — bvar jeg var í nótt — skal jeg gefa þjer ný.jan k.jól — hik. Konan: — Þú hefir orðið að vinna svona lengi í skrifstofunni. Maðurinn: — Alveg rjett m hik — þú i'ærð kjólinn. .. .; _;

x

Lesbók Morgunblaðsins

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Lesbók Morgunblaðsins
https://timarit.is/publication/288

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.