Lesbók Morgunblaðsins - 20.05.1945, Blaðsíða 1

Lesbók Morgunblaðsins - 20.05.1945, Blaðsíða 1
fcélfc 20. tölublað. ., fftorgwnblftftgw Sunnudagur 20. maí 1945. XX árgangur. -HIN FYRSTA FÓRN Kaflar úr predikun eítir sr. Friðrik A. Friðriksson prófast í Húsavík MENN, sem sökkt hafa hug sínum niður í niátt og helgi l'órnarlöoriiiáls ins, hafa spurt: „Hver og hvílík var hin fyrsta fórn?" Einn þeirra gefur ímyndunarafli sínu lausan tauminn, ög segir: Það var lengst aftur í ómunatíð -— miklulengra en nokkur saga nær. Það var í útjaðri skógar, á svölum hnustmorgni. Hrím.er á tr.jám og grösum, eftir napurt næturfrost. í>að var kalt í skógimun. En s.já. — árblik kviknar á Rustur loftinu. Og loksins kenuir sól yfir sjónbaug. Morgungeislnrnir sindrn í hríminu, og breyta |>\í smámgaman í daggnrdropn. Ylurinn vex — og líf færist í allt — allt. sem þráir l.jós ið og daginn. l't úr hellisskúta kemur maður — ef mann skyldi kalla. Leifar af veiðidýri Hggja við skútaopið —* og maðurinn hyggst þegar að seðja. hungur sitt. Eri. ósjálfrátt verður honuin litið upp. Yfir skóginum skín sólin, og sjálf- ur sveipast hann ijóma hennar. Hvílíkur unnður. eftir iiæturhroll- inn, að finna Ijúfan yhfiinn leika lllll sig. Einhver undarleg, ókennileg til- íinning grípur hrjúfa hellisbúann, — eittlivað, sem líkist þakklátsemi og elsku til ])essa lýsandi vinar þarna uppi, sem vermir hann og gerir bjart í kringum hann. Ná veit hann, að hann á og lang- ar til að gera eitthvað fyrir þennan vin — þessa veru. sem er honum svona góð. Eu hvað á það j)á að vera ! Ilellis- húanum er ekki sýnt um flóknar hugleiðingar — en hann kemst að lokiim að niðurstöðu. Ilvers þarfo- ast hann s.jálfur mest? l"mfram allt — matar. iíundi þá ekki þessi l.jós- vera lika þarfnast matar? A ein- hverju hlýtur hún að 'lifa. — Maðurinn lýtur niður og tínir saman fáeina steina. Þeir eru heit- ir. — sólin er í þeim. Og nú tekur maðurinn matinn, sem hann hafði sjálfur ætlað að horða, og leggur hann ofan á stein- ana — fyrsta. fábrotna altarið, sem mannshönd reisti til að þakka gjáf- ii'nai' góðu að ofan. Þessi var þá fyrsta gjöfin, sem maður gaf' guði sínum — fyrsta fórnin, fyrsta sjáll'safneitunin, fyrsta „guðsþjónustan". Og hún. var sönn og helg — því að því var fórnað, sem maðurinn vissi þá dýr- nnvtast í eigu sinni. Þetta var merk stund í.lífi manns ins. Sál hans, innri maður hans, tók að vaxa. Ifanu hafði fengið hug- boð um veru, sem æðri væri honum sjálfum. og af mætti vænta vernd- ar og styrks. Ljós trúarinnar tók nú að ljóma yfir mannlíl'ið — eins og Ijós morg- umsóknirnar yfir vaknnndi skóginn. Ilin ægilega nótt heiðninnnr byrj- aði að missa makt myrkra sinna. Ilrím sjálfselskunnar tók að smá- breytast í daggardropa sjálfsafneit- unar og fórnar. Avallt síðan hefir þetta tvennt — trú og fórn — verið aflvaki og líftaug menningarinuar, verið menn- ingin sjálf. Ilugmyndirnar um Guð og skiln- ingurinn á hinni sönnu, rjettu fórn hefir breyst með vaxandi mætti Framh. á næstu síðu.

x

Lesbók Morgunblaðsins

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Lesbók Morgunblaðsins
https://timarit.is/publication/288

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.