Lesbók Morgunblaðsins - 20.05.1945, Blaðsíða 14

Lesbók Morgunblaðsins - 20.05.1945, Blaðsíða 14
[ L'M LESBOK morqunbladsins lijarnason frá Skarðsdal átti það. Þarna þekkti jeg mig fyrst eftir að jeg fór yfir skarðið, áður hafði jeg ckki vitað neitt glögglega hvað jeg fór. Jeg var að hugsa um að fara inn og hvíla niig, eu jeg hætti við það, bæði af því, að jeg óttaðist um að mjer nvyndi kólna um of þar sem jeg var svo illa til reika, blautur og freðinn föt mín og jeg dálítið kal- inn á höndum og ú fæti; jeg hjelt að jeg mundi sofna, og e. t. v. ekki vukna íraniar. Og svo var hitt eigi síður, að jeg vildi sem fyrst og mögulegt væri koma boðum í bæinn, imi lát Einars, svo hægt væri að gera ráðstafanir til þess að sækja lik hans strax. En hversu feginn jeg var, að vita að jeg var nú kom- inn í námd við mannabyggð, það get jeg varla útmálað. Nú var að byrja að birta af degi. Hríðinni var nú að ljetta en frostið að aukast. Jeg afrjeð að reyna að brjótast síðasta söplinn heim að Steinaflótum, því farið var nú að styttast þangað. Þetta'tókst þótt barðsótt væri fyrir mig og komst Jeg þangað heim kl. SYz um morg- Hninn. Yar þá í'ólkið þar komið a fætur. Var mjer tekið þar eins jeg yæri úr helju heimtur og hjúkrað með hinni.mestu nákvæmni og alúð. Þar i'jekk jeg og samstundis mann, til að fara niður í bæinn, til að láta 'Alfons Jónsson lögfræðing vita um slysið, því Einar heitinn hafði verið að vinna fyrir hann innfrá. , Jeg var strax látinn hátta oían í rúm á Steinaflötum og hrestist jeg furðu íljótt. Eins og jeg gat um fyrr, var jcg dálítið kalinn á fingr- iim og tám á öðrumjfæti. Kalið var þýtt með varúð, og fjekk jeg engan yaranlegan baga af því. Kristján Möller lögregluþjónn, kom síðar um daginn fram að Steinaflötum og tókaf mjer skýrslu nm slysið. Seinnipart dagsins var jeg orðinn svo hress, að jeg gat gengið studdur niður í bæinn og heim til mín. Jeg var að vísu tals- vert eftir niig nokkra næstu daga, en^jeg varð furðu fljótt jafngóður. Ljósið eða stjarnan, sem jeg sá, hefir ef til vill verið draumsýn, en hvað sem urui það má halda, þá er það staðreynd, að sýn þessi veitti' mjer styrk, og jeg er ekki í vafa um það, að sýn þessari og þeim styrk sem mjer fannst hún veita mjer, á jeg það fyrst og fremst að þakka, að jeg komst lifandi til bæja. -— Jeg skal geta þess, að jeg var ald- rei hið minsta óttasleginn eða hrædd ur þessa löngu nótt, — þá lengstu held jeg, sem jeg hefi lifað, — og aldrei fannst mjer að jeg vera neitt uggandi um það, að rnjer ekki auðn aðist að komast lifandi til bæja. En nóttin var löng, — óendanlega löng. * m FRÁSÖGX þessi er skráð eftir Guðlaugi Bergssyni sjálfum 15. jan. 1942. Ilann á nú heima í Dal- vík, og er enn hress og að kalla má ósljóvgaður andlega; kvikur á fæti og Ijettur í spori, sem væri hann fertugur. Sjón og heyrn er að vísu dálítið farin að láta á sjá, en þó vonum miima. — Guðlaugur missti íoður sinn ungur og ólst upp með móður sinni, fyrst í Sljettuhlíð og síðar í Svarfaðardal og þar giftist hann, og bjó þar um allmörg ár, en fluttist svo þaðan tjl Sljettuhlíð- ar, og bjó þar á ýmsum jÖJ'ðum (Keldum, Skálaá, Ystahóli, Mýr- um) og eftir að hann hætti búskap, íluttist hann til Siglufjarðar og dvaldist þar til vorsins 1941. Guð- laugur er gagnvandaður maður, greindur vel og vinsæll af öllum, sem þekkja hann. Búðarmaðurinn: — Þetta er al- )veg fyrirtaks rottueitur, frú. Þjer &kulið bara smakka á því. Englaborgin Framh. af bls. 291. hitta þetta fólk, sem dvelur svo fjarri ættlandi síuu. Næsti dagur er gamlársdagur. Þann dag og nýársdag á jeg að dvelja á heimili Lake-hjónanna við ströndina. Um kvöldið sofna jeg við sírenu- væl. Jeg hcyri það í gcgn um svefn inn öðru hvoru alla nóttina. Og svona var það á hverri nóttu, að því er manni fannst, með stundar fjórðungs millibili. Umferðin í Los Angeles og ná> grenni er tröllaukin. Strætin eru breið en bifreiðarnar bruna í margsettum röðum hver fram úr annari á fleygiferð bæði til hægri og vinstri. Hjer munar oft mjóu. Hjer á ,sá sökina — ef slys verður — sem ekki heldur beinni línu. Og hjer er þetta hægt því að hvergi sjest hola í götu. Los Angelcs er að flatarmáli stærsta borg heimsins. Tíminn er þotinn út í veður og vind fyrir gangandi mann. En jafnvcl í bifreið verður að haía hraðann á. Á kvöldin kvikna raðir af blá- grænum eða gulum Ijósum — eins ,og skrautlýsing meðfram eggsljett- um vegunum — og sýna hvort aka má áfram eða ei. Slík lýsing, eða Ijósker á götu- horn, þarf að koma við helstu um- ferðaæðar Reykjavíkurborgar. Þegar jcg dreg upp gluggatjald- ið næsta morgun, er stcrkju sólskin. Hlýr andvarinn berst í bylgjum inn um galopinn gluggann og fugl- arnir syngja hver í kapp við annan. En það cr líka gamlársdagur! á 4 * — Einu sinni varstu svo ástfang- inn af mjer, að þú sagðist gcta borðað mig. — Já, og jeg var sá bölvaður bjálfi að gcra það ekki.

x

Lesbók Morgunblaðsins

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Lesbók Morgunblaðsins
https://timarit.is/publication/288

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.