Lesbók Morgunblaðsins - 05.11.1950, Side 10

510
- LESBÓK MORGUNBLAÐSINS
báSu aftur um chichi. on það fór á
sömu leið. Þá var þar einhver góð-
ur maður sem skýrði þeim frá því,
að chichi þvddi að vísu miólk. en
eins og beir hefði borið það fi'am,
bá hvddí bað brióstnmíólk. eða öllu
be’dur brióst fuil af miólk.
Þ^ð gegnir furðu um sigraða
þjóð, eins og Japana. hvað þeir
sætta sig vel við hernámið. Vonj
þeir þó engir vinir hvítra manna
áður. Á þessum fimm hernámsár-
um hefur það aðeins tvisvar komið
fvrir að ráðist hafi verið á amc-
rískan hermann. Ástæðan til þessa
er sú, að Japanar áttu von á öllu
illu, þeir heldu að eins mundi farið
með sig eins og þeir mundu hafa
farið með sigraðan óvin. En þegar
þeir voru ekki beittir neinni hörku
og hinir útleudu hermenn komu
fram við þá sem iafningia sína, þá
fell þeim allur ketill í eld. Má og
vera að keisarinn hafi með for-
dæmi sínu haft góð áhrif á þegn-
ana. En ein saga flaug þó um land-
ið þvert og endilangt:
— Það var fyrsta hemámsárið.
— Maður úr ameríska hernum
var kominn inn í lyftu í húsinu
Dai Icki, þar sem setuliðið hefur
aðalskrifstofu sína. Japanskur smið
-ur ætlaði að fara inn í lvftuna á
eftir honum. „Bíddu snöggvast,
þetta er Mac Arthur,“ sagði lyftu-
vörðurinn japanski. Smiðurinn ná-
fölnaði af skelfingu, því að hann
hafði frá blautu barnsbeini vanist
því að ekki mátti koma nærri hátt-
settum japönskum herforingjum.
En yfirhershöfðíngi bandamanna
skipaði honum að koma inn í lvft-
una. „Hún getur vel borið okkur
báða,“ sagði hann brosandi. Svo
tók hann manninn tali og spurði
hve hátt hann ætlaði og sagði hon-
um svo til þegar hann var kominn
nógu hátt og ljet hleypa honum þar
út.
Smiðurinn sagði frá þessu á eftir
og þetta þótti ekki neinn smáræðis
viðburður. Japanskur listamaður
teiknaði mynd af hershöfðingjan-
um og smiðnum í lyftunni. Og svo
var gefin út sjerstök bók með þess-
ari mvnd og sögunni um þetta
ferðalag þeirra. Og sagan klvkti út
með bessum orðum: „Hershöfðing-
inn hefur engan vörð um sig og ber
ekki einu sinni á sier marghlevpu“.
Bókin rann út og hún dreifðist um
allar Japansevjar og vakti almenna
furðu. — Og upp frá því fóru að
strevma allskonar gjafir til hers-
hofðingjans. Þar á meðal barst hon-
um karfa með þúsund éldflugutn
frá ungmennafjelagi í Takata og
utan á stóð skrautritað: „Til hins
mikla hershöfðingja."
Japanar eru mjög smávaxnir,
karlmenn um 5 fet á hæð og konur
tæp 5 fet. Þetta er talið stafa af
þvi að þjóðin hefur öldum saman
lifað á mjög Ijettri fæðu, sem í
hefur skort protein og kalk. Nú
hefur hernámsstjórnin um nokkur
ár gefið um 5 miljónum skólabarna
mjólk. Hefur þetta borið þann ár-
angur að börnin ná meiri þroska
en áður var títt. Þetta hefur mælst
ákaflega vel fyrir. Foreldrum þyk-
ir mjög vænt um böm sín og þeir
segja, að úr því að lýðræðið láti
sjer ant um börnin, þá sje þeir
lýðræðinu fylgjandi.
Mikið hefur einnig verið gert til
þess að hefta sjúkdóma og stuðla
að bættu heilsufari almennings. —
Berklaveiki var þar ákaflega út-
breidd, en 31 miljón manna hefur
verið bólusett við berklum og hef-
ur það haft þau áhrif, að dánar-
talan hefur lækkað úr 280 af 100.000
niður í 181,1. Hvergi í heimi hafa
jafn margir verið bólusettir gegn
berklaveiki eins og í Japan. Þá hef-
ur og tekist að draga mjög úr mann
-dauða af völdum bólusóttar, því að
hvert mannsbarn í landinu hefur
verið bólusett. Og yfirleitt er mik-
ið gert að því að kenna fólki heil-
brigðisreglur, t. d. má enginn hand-
leika bækur á söfnum nema hann
hafi þvegið sjer um hendur áður.
Þótt mikill munur hafi orðið á
kjörum. manna í borgum Japans,
þá hefur breytingin þó orðið miklu
meiri á kjörum bænda. Áður var
það svo að þeir höfðu svolitla land-
skækla á leigu frá hinum auðugu
jarðeigendum og voru kjörin svo,
að þeir urðu stundum að borga
hálfa uppskeruna í leigu. Nú hofur
þetta fyrirkomulag verið afnumið
með lögum. Bændurnir hafa fengið
jarðir sínar keyptar með tilstyrk
ríkisins og greiða andvirði þeirra
á mörgum árum. Nú eru þar ekki
neinir menn, sem eiga stórar jarð-
eignir, stjórnin hefur keypt þær
af þeim og fengið hverjum bónda í
hendur sinn jarðskika. Með þessu
er margra alda oki ljett af bænda-
stjettinni, og þar sem bændurmr
eru duglegir og hagsýnir jarðrækt-
armenn svo af ber, munu þeir fljótt
efnast á þessu. Með þessu móti er
loku fyrir það skotið að kommún-
isminn breiðist út um sveitirnar.
Samskonar ráðstafanir hafa verið
gerðar til þess að leysa sjómenn
undan oki skipaeigenda. Mac Art-
hur segir því að kommúnistum
muni aldreí verða neitt ágengt í
Japan. Þakkar hann það bæði þess-
um ráðstöfunum og svo hinu, að
Japanar hata Rússa, en hafa
skömm á Kínverjum og vilja því
hvorugum líkjast.
^ Rí
Blindur betlari sat á götuhorni og
hattur hans lá þar hjá. Brjóstgóður
vegfarandi fleygði pening, en hitti
ekki hattinn og peningurinn skoppaði
eftir gangstjettinni. Betiarinn rauk á
fætur og náði í peninginn.
—Jeg helt að þjer væruð blindur,
sagði gefandinn.
— Nei, jeg er ekki blindur, jeg sit
hjer aðeins og gæti hattsins fyrir þann
blinda á meðan hann er í bíó.