Lesbók Morgunblaðsins - 05.02.1956, Blaðsíða 15

Lesbók Morgunblaðsins - 05.02.1956, Blaðsíða 15
LESBÓK MORGUNBLAÐSINS 88 ipe>%l£^ze*i£4>%>S>Síe>-9*&9>e>Í>e*i^^ Uof á ^J\omálfóótöd( um Ilmur i lofti, angan frá groandt jörð, omþýða töfra kveikja i vitund og sál. Sindrar á heið.ir. lýsigull leika uin i.i<»rð. lífsstraumar fagnandi kveða við sóirooabál. Huguriiin vængja&t vio þróttmikia sogu og sýn, MgUdra dáða, er vitna um stórhugans þor. Dirska og snilli hcr drýgt hafa aireksverk sin. draumana haekkaö um þjóðlifsins fegrunarvor. Hond sú var gjoiui, er hoí' bér sitt vökula start, hróður sinn treysti við frjómagnsins ilmríka hlyn. Lengi mun bUksiofum bregða um þann hamiivgjuarf, byggð su er auðug, er þvilikan eignaðist vin. Rislar i laufi rjóðu solvakinn blaer, rósfagrar grundir skina við nýrunnið vor. Minningarbjarma mildum á umhverfið slær, morgunn er alltaf um framfarahetjunnar spor. KNCTUR þorsteinsson frá Úlfsstöðum. Gler sem byggingaeíni STÓRKOSTLEGAR framfarir hafa orðið i gleríðnaði að undanförnu og nú er svo komið, að meiín þykjast með vissu vita að gler verði innan skamms eitthvert bezta byggingarefni, sterkt sem stál og eins vel fallið til einangrunar scm timbur. Enn hefur mönnum þó ekki tekizt að framleiða sterkara gier en svo, að styrkleiki þess er 1% af þeim styrk- leika er þaó getur haft, fræðilega séð. En þegar glerið befur náð lO'ó af þeim styrkleika, er það getur haft mestan, er það þegar oröið miklu stcrkara cn stál og þó mörgum sinnum lét-tara. Þegar svo er komið verður farið að byggja hús úr því, það verður notað i flugvélabelgi og rákettur, sem skotið er upp í háloftin, úr þvi verða smiðuð loftför r— og það verður •jafn'vel notað tii þess að þekja yfir stóf svasði a nprðurhveli iarðar, ti.l þess að þar verði hægt að baía alls konar groður, með öðrum orðum að þar verði rcist stór- kpstlegri groðurhús cn mcnn hcfur dreymt um áður. mun alit verða ljóst. En það raun hai'a stórkostlega þýðingu fyrir málrannsóknir ef takast má að upplýsa hvernig á því stendur að rúnastöfunum er raðað á sérstakan hátt, og hvað nöínin á inum ýmsu rúnum rnerktu upphaflega. Þá höí- um vér fengið fótfestu 4000 ár aftur í öldum. t>að er sagt að .rúnirnar sé komn- ar frá guðunum. Það hafði sænski íræðimaðurinn Sig. Agrell, að leið- arljósi og komst þá að þeirri niður- stöðu að samband væri milli rún- anna og bústaða goðanna. í Grímn- ismálum í Eddu eru taldir 11 bú- staðir goðanna í Ásgarði og segir hann að þeir svari til inna 11 ínerkja í dýrahringnum á himni (því að þau merki eru í rauninni ekki nema 11, vegna þess að metin eru ekki annað en klærnar á skorpióninni). í hverju himintákni átti goð heima, og þess vegna hyggur hann að fyrstu 11 rúnirnar svari til inna 11 goðabústaða á himni. Nú er fyrsta merkið í dýra- hringnum hrútsmerki, en fyrsti stafurinn i rúnastaírófinu heitir Fé (f) og þýðir þvi kind. í grísk- hebrezka stafrófinu heitir fyrsti staiurino AMa eða Al-fe, og er forskeytið þar ekkí annað en sem- ítiski greinirinn al. Eins og stalur- inn A er gerður, er hann niynd af kindarhaus. Vegna ins guðlega uppruna rún- anna fylgdi þeim mikill kraítur. i—"t>*tí^—' — liver er sjnnar ga±fu snuður, og skapari allrar sinnar ógæfu. Leiðrétlingar Í niðurlagi þáttarins um Þorgils á Bvimilsvöllum í seinustu Lesbok varð ruglingur á ættartölu frá Sigríði dóttur hans og <;éra Bimi Skúlasyni i Mikla- bæ. Dóttir þeirra var Helga og giftisl Eiriki prótasli Þorsteinssyni, eins og þar er sagt. Þar á eftir hefur ullt brsnglay.t, en svo er ættartalan rétt: Sonur þeirra Helgu og Eiriks var Þorstcinu prcistur i Vesturhópshólum, en dötti- háris var Ragnheið'ir moðir Gunnlac^s Oddsens dóinkirkjuprests. tióttir ne.iU og Eiriks var Oomhiki ur kpnt <íia íorsteins Kctilsscnar a iiraína^iii. Iv-srra dottir var Helga kona Gisia Hallgrnu.scnar i Kristiicsi, þci'-ra son Þorsteinn á Stokkabliiðum, faðir DómhiWar konu Olafs Kricms á Grund. en sonur þcirra \ar Valdimar \igslubiskup. Þá ei- það og villandi er segir i upp- hafi greinarinnar, að Þórunn Daðadótt- ir haii crt't föður sinn. Hún var dáin á undan honum, en Hanncs sonur hcnnar eríói afa sinn og lenti því niikill hiuti Suókdalsauösins hjá honum.

x

Lesbók Morgunblaðsins

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Lesbók Morgunblaðsins
https://timarit.is/publication/288

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.