Lesbók Morgunblaðsins - 17.10.1971, Blaðsíða 1

Lesbók Morgunblaðsins - 17.10.1971, Blaðsíða 1
-¦ M BAVID BUTWIN er travel editor eða ritstjóri þess efnisSaturday Beview, sem fjallar um íerðamál. Þessir ferðaþættir birtast viku- lega ag ýmist skrifar Butwin þá sjálfur eða fær aöra góða menn til þess. Eins og að likum lætur er Butwin maður víðreistur og hefur mjög góðan samanburð á því, hvað telst óhæft, frambærilegt eða gott í ferðamannaþjónustu. Hann hefur einnig næmt auga fyrir því sérkennilega. Að undanförnu hafa allmargar greinar verið ritaðar í eriend blöð og tímarit um fsland og eru þær misjafnlega vandaðar eins og gengur. Eftirtektarvert er, að flestar eru þessar greinar skrifaðar af velvild; grein Butwins þar á meðal. Enda telur hann fsland hafa verið skotepón margra fordóma, hindurvitna og beinna ósanninda. Saturday Review er mjög víðlesið blað og grein Butwins er hiklamst mujög góð landkynning fyrir okkur. Land, þar sem hnefaleikar «11 forboðnir og bann er iagt við hundahaldi í fjórum eða ifimm stærstu bæjunum, getur ékki verið með öllu illt. Ég á hér við Island, eyfþjóð í Norð- ur-Atlantshafi, sem svo oft hef ¦ur verið skotspórin svo margra fordóma, hindurvitna og beinna ósanninda, að jafnvel nafn landsins er hálfgerð lygi. Það var norskur vikingur, gest koimandi, sem eftir vefcursetu í landinu kleif fjall eitt og leit hiður i fjörð einri fullan af Lsi eftir langdreginn vetur, og hafði nýja nafnið með sér heim tíl Noregs. 1 rauninni er aðeins einn áttundi hluti hins marg- toreytiiega og víða stórbrotna lands þaikinn ísi og enda þótt •s'etrarnæðingurinn geti vakið hroll hjá íslendingnum jafnvell ¦um hásumardaginn, er sannleik •urinn sá að í höfuðborginni, Reykjavik, féll snjór aðeins fimm sinnum síðastliðinn vetur. Nafn Grœnlands (nágrannans í norðvestri) hefði ef til vill verið betur viðeigandi. Við kvöldverð í Reykjavík fyrir akömmu heyrði ég amer- iska stúlku segja við vinkonu sína að hún væri fegin að haifa staldrað við á Islandi einn dag á leiðinni til Evrópu, en eftir að hafa augum litið nokkra hveri og horft á hinn mikia Geysi gjósa þætti sér meira en mál að halda áfram ferðinni.Ég fór að útlista fyrir henni hvað hún færi á mis við, en henni varð bersýnilega ekki haggað. Island er, ekki siður en önnur lönd, eins og á það er litið. Og hún var þegar farin á flakk um sveitir Frakklands. Þrir af hverjum fjórum far- þeg'um, sem st'iga fæti á ísland, teygja þar aðedns úr sér áðiur en þeir fara aftur upp i Loft- leiðaþotuna, sem heldur áfram með þá á áfangastaðinn í Lux- embourg. Fiugvöllurinn í Kefla Vík á suðvesturhorni íslands um 45 kilómetra frá Reyfkjavik liggur í svo hrjóstrugu, líf- vana umhverfi, að fólk er fljótt að trúa því sem oft hetfur verið sagt á prénti, að alttt landið lik- ist helzt sneið af tunglinu. Satt að segja voru Neil Armstrong og félagar haris eitt sinn sendir til ísílands í stutta þjálfunar- ferð eh þeir haía án efa orðið jafn hissa; og ég á að finna þar grænár fjallshliðar, lyngi- vaxnar heiðar og grösuga ár- bakka á eylandi, sem betur er þekkt fyrir eld sirin og ís. 1 sumar misstu Loftleiðir orðs tir sinn sem „hippa-flugfélag" nokkra mánuði til stærri flugfé laga í millilandaflugi sem sviptu þær miklum viðskdptum með þvi að bjóða skólafólki og öðr um ungmennum mun lægri far gjöld en verið höfðu svo lokk- andi hjá Loftleiðum til þessa. Hins vegar var ennþá ódýrast fyrir ferðamenn yfir þritugt að komast til Evrópu með Loftleið um (að frátöldum leiguiflugvél- um) enda var flugvélin min um miðjan júlí úttroðin af 250 ald- urhnignum hippum. En 1. ágúst unnu Loftleiðir aftur á sitt band nokkra krakka með nýj- um 16.300 króna unglingafar- gjöldum (14.500 kr. yfir vetrar mánuðina frá 1. september tii 31. maí) sem er 1300 til 3000 krónum lægra en hjá hinum. Þar eð Loftleiðir tilheyra ekki þeim angalöngu samtökum er nefnast International Air Trans port Association hefur þeim ver ið í sjálfsvald sett að ákveða eigin fargjöld og annan viður- gerning. Hinar furðulega þol- góðu flugfreyjur virðast verja mörgum klukkustundurn í mjó- um ganginoim við að skenkja vín og koriiak en þessi hlurm- indi mega IATA flugvélar ekki veita. Engu að síður var mér Ijúft að sfiga út á Keflaivikurfliug- velli eftir fimm klukkustunda flug frá New York og láta jörmungandinn eiga sig í bili. Loftleiðir hafa skipulagt eins, tveggja og þriggja daga ferðir um landið, en sá sem gerir sér vonir um að sjá meira en suð- vesturhornið af landi sem er stærra en írland þyrfti til þess margar vikur, sterkan bil og þolinmæði i þverpokum. Fyrir um það bil 2000 krónur á dag fær maður þrjár máltiðir, her- bergi á Hótel Loftleiðum, ferð ir til og 'frá flugvellinum og get ur valið um áætlunarferðir inn i landið — það eru vildarkjör og fudlboðleg jafnvel sjálfstæð asta ferðalangi. Eflaust hefiur það gert gæfumuninn fyrir mig að ég var svo lánsamur að fá leiðsögrumann sem ekki aðeins kunni sitt fag heldur hafði lag á að koma því til skila án þess að svæfa farþegana — en það er ærið venkefni ef tekið er til iit tit svefngengilsástands fiestra nýkominna ferðamanna. Kristján Arngrímsson heitir maðurinn, en kýs hins vegar að kalla sjálfcin sig „aðal Eskimó- ann" í stil við þá villutrú, sem sums staðar rikir, að á íslandi séu aðeins Eskimóar og snjókof ar. Þar fyrirfinnst raunar hvor ojgt. Landið var numið fyrir rúmum þúsund árum af víking um frá Noregi, sem höfðu með- ferðis nokkra skoz;ka og írska þræla, en þeirra gætir enn í dimmu og prakkaralegu svip- móti fólksins sem annars er yf irieitt bjart yfirlitum og ljós- hært. Kristján sem er á svip- inn eins og hrekkvís dökkálf- ur, kveður hart að errunum með djúpum kverkhljóðum ís- lenzkunnar og minnir á sam- bland af herskáum vikingi og irsikum ölkneifara. Að sjálfsögðu talar hann bet ur ensku en flestir hinna 200.000 landa hans, en aðkomu manni veitist ekki erfitt að gera sig skiljanlegan í Reykjavík — og það þrátt fyrir þann ræki lega og dýgga vörð, sem ísOend ingar hafa staðið um sína eigin tungu í þúsund ár. Enda þótt áhrif frá keltnesku og iatinu og síðar þýzku, dönsku og öðr- um tungumálum hafi sótt að henni í timans rás, er íslenzk- an enn í höfuðatriðum sama málið og víkingarnir töluðu, sama tungan og íslenzkir sagna ritarar skrifuðu á fyrir sjö, átta öldum. Flest tungumál hafa tilhneigingu til upptöku erlendra orða um leið og þau komast i umferð, en á Islandi heitir „telephone" sími og „jet" heitir þota. IslenzJ-an hefur að sínu ley.ti auðgað enskt orða- safn um að minnsta kosti tvö orð — geysir og saga. Það er varla að Islendingar geti átt orð yfir pollution (mengu: ). Reykjavík, sem er Frr-"i. á Wk. 8

x

Lesbók Morgunblaðsins

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Lesbók Morgunblaðsins
https://timarit.is/publication/288

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.