Lesbók Morgunblaðsins - 15.07.1973, Blaðsíða 16

Lesbók Morgunblaðsins - 15.07.1973, Blaðsíða 16
Mundi ekki kjósa að foreyta Framh. af bls. 5 í frístundum ykkar til skemmt- unar? — Ja, við erum ákaílega mik ið heima og dunduni við vinmu eða lestur. Helzt viljum við eyða okkar tómstund- am innan veggja heimilis- ins, enda amnars til flíitiis að eiga heimili. — Myinduð þið vilja breyta ein hverju, ef þið gætuð atftur lif- að .upp siiðustu tíu árin? — Nei, alls ekki. Þó að stund um halfá ekki verið til fyriir mjólkinmi, þá hefur þesisu allt- atf miðað í irétta átt. Þetta er gott iþjóðfélag og fflestir geta komizt vei áfram, eff viijinm er nægilega stertour. IÞað hef ur oft sýnt sig bæði ffymr og síðar. HL Arno Breker Framh. af bls. 11 viirtist itekin S hamastélslboði. „Konam þarna er eiiginkona franisks lútgefanda. Ég igat ikom ið lí veg fyrir, að masistar kyirr settu hana — toún er gyðing- ur. Þaiu voru mikGir vinir mSn- ir á þeim árum. Bn 5 fyrra diró bróðir hams rniig á útgatfu bok- aæ miminaír, „Pairfs, Hitíler og ég," svo lenigi, að ég varö loks að íara með hana til Piresse de la Citté . . ." Útgefamdimm vax lagður til IMiðar með Vlami/nck. Þá kom- um við ofan á mynd aff föður hins ifiræga leikara, Jeam-Paul Belmondo. „Paul Befaiondo var eindreginn fylgismaðun (þýzk- franskrar eindngar," sagðl Breker. Þar mæst urðiu fyrir imyndir af mikilíli skrilf- stofubyggingu, sem Bneker hef iur teiknað fyrir Colognebæ ag hann fór að tala um Síðustu verk sán og sýmdi mér iranraimirn aða mynd aff flóðlýstum skýja- Mjúfi, er hann var að teikna fyirir Manakkókómg. „Hann verður reistur í Casa blanoa," sagði hann. „Ég er ný kominm íra Marokkó. Gisti þar koraunginn." Við spurðlum þá um hina misraeppmuðu valda- ránstiiraun, sem gerð hiaffði ver ið fyrir skemmstu. „Atburða- níkasti dagur ævi minmar," svaraði Breker. „Þá komst ég næst dauðanutm. Hermennimkr voru tfullir, annað hvoxt aí átfengi eða iytfjum, og skipu'liag- ið afleitt . . ." Haran sýmdi okk vr~ með handahreyfingu hve maumleiga hanm hefði sloppiö tfrá kúlunum. „Þar skall hurð nærri hælum. Kóngurinn var reyndar takimm, en komst und- an út um Mósettgiugiga. ÉJg er að vinna að styttu af Múham- með fimmta, föður múverandi koniungs. Það verðiur tfyrsta stytta af konungi, sem reist er S Marokkó. Kqnungsskrúðimn vafðist svolitið ifyirir mér. Af trúairástæðum ríður á, að hann sé eákvæmlega gerður." Hvemig er að gera höigig- mynd af látnumi manni? spyrj- lum við. „Ég hef unnið eftir Ijósmyndum," svarar Breker. „Komið, og sjáið." Við fórum inn í vinnustof- 'una og haran sýmdi akkur stytt luna; hún var þrdr fjórðu af 'Mkamsstærð; Múhammeð kon- ungiur finmnti stifiur og teinrétt 1 í ¦ ¦ Palmoltve uppþvottalögur-gerir hendur yðar mjúkarogliprar,uni leið ogþérþvoið upp. & WtÉ ur 'á hestíbalki. Á t&flv á ein- u.m veggraum héngiu Æréttamyind ir af komungiinum sáiuga, tekn ar við ýmis tækilfærd og á borði par hjá lá myind af fremiur Hotlegu hrossi. „Æ,já," sagði Breker, „hestui- konungs ins saiuga er orðinn mjög gam- aiB." Hann sneri sér atftur að styttunni. „Þetta er toara ffirum- imymd," saigöi haran, „húm verð <usr miiMti steerri I ulgerð." Ég spurði ' Bneker Ibvort haran áliti, að halfa imætti list- ina að vopni. „Útilokað," svar aði hamm af moktourri ákefð. „Maður verður ævinlega að ,vinna úr náttúriunini. Það snairt mig og fyrirmymd mlina ekki, begar geimfararnir ilentu á turaglinu." Þegar við vorum í þamn veg inn að fcveðja galf Breker mér bók með endurpreratunium af verkum hams ©g fomm'ála efitir Oharles Despiaoi og enrafreim- ur nýlegt hefti a'f tfrönsteu stjórniméllatfimariti, „Découvert- es", en í þvi var viðtal við hamn. Á foi'siðunni var dlálitil kveðja frá imyndhöggiviaramim. Af greinium í ritinu má neifna ákæiiu á heradiur hinum þjóð- ermissimmuðu Böskum á Spámi og einlæga stuðmiMgsytfirlýs- inigu við herferð Portú- gala gegn .^iðurrifsmaörun- unium" í Angóla. Meðan við ibiðum etftir leigu- blinum spurði ég, hvort við mættum taka mymd alf honum við Styttuma af Mútoammeð kon umigi. ¦ „Nei. Ég vil það diður. Hún er ekki fuMigerð iog koniuragur- imm aff Marokkó fær alltatf svo slaama útreið í þýzkum blöð- lum. Ég veit ekki hvers vegna." ©

x

Lesbók Morgunblaðsins

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Lesbók Morgunblaðsins
https://timarit.is/publication/288

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.