Lesbók Morgunblaðsins - 15.07.1973, Blaðsíða 7

Lesbók Morgunblaðsins - 15.07.1973, Blaðsíða 7
— Fenguð þið miMa fyrir- greiðslu í samfoandi við ifoúð- arkaiupim? — Nei, vdð tótku<m engin lán, nema hú'snæðismálalán og svo smáræði Ihjá venzlaífölki. Þá ifemigu ekki al'lir húsmæðiisimála- lám eins og nú, heldur var alls konar kl'íka í krimgum; þetta. Oklkur var d fyrsíM synjað um lán. Ég mumdi þá eftir einum kumnimgja tföður mlíin's, seg- ir Sólgurtojöng, sem átti diáMtið uindiir sér. Ég þekkti manninn ekkert og gekk um gólf í kjöt- Ibúðinmd, isem ég vann þa í, í helan daig, áður en ég hafði 'saffinað hugirekki til að hriinigia í hann og biðja hann ium að lið- siinma okkur. Nokknum dögum efitlr að ég (hringdi i hann feng- iuom við tnllkynmimgu um að við hetfðuim 'fengið lán. Ég gæti trú- að að umgt tfólk í dag sé miklu betur að sér ium ýmiis þjóðfé- laigs og efnahagsmái en við vor um þá. Við áttum oft eftir að reka otokiur á og lœra sitt aí hvierju. — Hefur þú alltaf unnið úti, Sigurfojörg? — Já, óg heif ummið við ailt mogulagt, ien um það leyttd, sem við ffluttumst himgað byrjaði ég að vinna á veitimgafoúsum. Var ¦það fyrst og íremst vegna barn anma, því að þá gat ég verið foeima á daginn. SSðar dreif ég mig li matreiðsHu- og veitinga- þjonaskólann. Það var ásteeðu- laust /að vdnna fyrir lágu kaupi, þtegar hægtt var að læra fagið og tfa hærra kaup. Ég út- sfcrdfaðilst sam (þjónn í fyrra- vor og var þá fyrsta konan, sem fékk þessi réttindi, en nú eru einar átta konur við þetta mám. — Hefiurðu ekki átt í erfið- leikum með að koma börniumuim fyrir á meðan þú ert að vinna? — Nei, imóðir imlím heflur hj'álp að mér déffitið og það elzta hatfði ég lengi á dagfoeim- ili. Þetta breyttist auðvit- að, iþegar ég íor að vinna á kvöldim'. ÍÞað er mikffl miunur að igieta verið heima allan dag- imn, en startfinu fylgir Bka sá ókostur, að eiga ekki fW um heigar, þagar aðrir eilga tfrS. — í hrvaða ástandi var þessi íbúð, Svavar, þegar þið keypt- uðhana? — Hún var tiQlbúin umdir tré- venk og hötfum við lunnið allar iinnréttinigar sjálf, nema raf- vdrkja'stöitfim. Nú eftir <tiíu ár erum við moikkurn vegin slkiulld- 'laius orðin og igetum aðeins far- ið að slaJka á, en ýmislegt höíf- um við látið okkur igott þykja og við erum ekki alveg satt við 'það, að þurtfa aö eyða einium Ifiu beztu árum ævinnar í það, að 'koma sér sæmilega tfyrir. Otft (helfur þetta verið mikil Itauga- spenna, em við björguðum okk- ur iog ættum ekki toetta í dag etf Sigurbjörg Eiríksdóltir og Svavar Sigurjónsson með börnin. vdð ihefðum ekki tegt mikið að okkur og verið siamtaka um það, að tdT einhvens vœTÍ að vimna. — Hvað hafið þið helzt get- að veitt ykkur þessi tiu ár? — Við hoíum komizt einum þrisvar sinnum til útH'anda og núna erum við á leiðinini til Spámar með tvö eldiri börnin. Mitt helzta áhugamál, seg- ir Sigurbjöng, er að geta séð mig svolitiö um tt heilminum. Við erum'svo lánsöm, að geta veitt okkur orðið ýmsa hiuti, en fyr- :r tfiu árum trúðum við þvi varla að við mumdum nokkum tima geta eignast eigin 'séríhæð og góðan bíl. Við hugsuðum ekki lengra þá, svo að við höf- um sannarlega verið lánisöm. MIKIL VINNA OG MARGS- KONAR SPORT Baldur Ólai'sson, aðalgjald keri Landsbankans í Múlaúti- búi, og kona hans, María Frí- mannsdóttir, búa ásamt tveim- ur börnum sínum á f jórðu hæð í sambýlishúsi við Alftamýri 50 hér í borg. Þetta er eitt af fjórum sambýlishúsum, sem baerinn byggði við Alftamýri, og hafa áreiðanlega færri kom- izt þar að en vildu. íbúðir sem þessar eru seldar & viðráðan- legu verði og má ekki selja þær aftur nema nokkurn veg- inn fyrir sama verð. Er þetta mjög gott fyrirkomulag, sér- staklega fyrir þa, sem vilja lialda sig utan við darraða dans verðbólgunnar. — Keyptuð þið jbessa íbúð, Baldur, þegar þið byrjuðuð að búa? — (Nefl, fyrst leigðum vdið í Hvassateyti í tvö ár og eiitt ár á Laiugaveginum. Þá keyptum við tveggja henbergja Sibúð í pessari bmökk og skiptum síðam yflr í þessa ífoúð, sem við bú- um í múma og er þriggja her- bergja, þegar hún losnaði inokkinu isíðar. Við þyrítum nú að fara að stækka við okkur, en getum eiginilega ekki hugs- að okkur að yfirgefa þemnan stað. Ibúðir á sömu kjörum eru ekki iflaanlegar nema uppi í BraioThiolti. Þamigað lamgar okk- ur ekki og okkur ógnar ibúðar verðið á Ihinum frjálaa mark aði. Við erum þanmig gerð, að við vMjum helzt ekkert skulda, ef heagt er að komast hjá því. — Vinmur 'þú utam heimilis, Manía? — Ég er nýbyrjuð að vinna á skrifflstooíu hjá ísaga ifyrir ha- degi, en par vanm ég lika áð- ur en ég glfti miig. Þetíta er hæessandi tilibreytinig núna þeg ar foörnin enu orðin það stór, að ég kemst i buntu. — Þið hiónin eruð kanniski nýlkomin úr sumaitfriii i sólar- lönduim, þið enuð bæði svo úti- tekin og ^hressiieg. — Nei, sagði María, við höf- um ekki tfarið itil útlamda síð- usrtu itiiu árdm, iþó að við höf- ium ferðast mikið innan- lamds. Ég mota bara hvent tæki- Ææri tl að iiggja í sóllbaði hér á svolunium og Baldur er mik- ið útivið og 1 íþróttum. Eilgin- María Frímannsdóttír og Baldur Ólaf sson með dóttur þeirra. iega hefur Baldur ótelj- andi áhugamal. — Það er rétt að geta þess, skýtur Baíidiur inn í, að við æta um að skreppa út fyrir land- steimama í sumar, svoina S til- efini atf þvtt, að frúin hefur toll- að tfiu ár á hjónafoamdimu með mér. — Hvaða iþróttir stundar þú, Baldur? — &g spila mikið badmimtDn og varð í vetur Reykjavikur- meistari í tvdliðaleik í badmin- *cm. iÞá spila ég dálitið íótboata og fyölgiist með öðrum iþróttum. iE)kki má igleyma skék og bridge Framh. á ibls. 14. \J^>\

x

Lesbók Morgunblaðsins

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Lesbók Morgunblaðsins
https://timarit.is/publication/288

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.