Lesbók Morgunblaðsins - 15.07.1973, Blaðsíða 5

Lesbók Morgunblaðsins - 15.07.1973, Blaðsíða 5
veginn með telpuma, Qiítolega til að aðhafast eitthvað, reymdar. man ég ekki hvað ég hugsaði, ein talið var Síðar, að ég heíði bjargað llíifi ttelpunnar með þess ium hlaupum. Hún var með toraimpa og náði ekki andanum, en við hristingiinm náði hún í llloifit öðru hverju. í>að leið Mukkujttími fra því að hún veiktist þangað til að hún toomst í súirefnistæki í sjútora- bSl, en áður var hún tfllutt smá- spöl í lögreglutoíl og fékk þá hiarttahnöð. Þetta fór ailt sam- an vel og nú eiru bæði sam- gönigur ag önimur þjónusta miMu betri en Iþá var. — Ertu aldrei hirædd um börnin hérna úti, svona rétt hjá stffllunmi og vatnimu? — Nei, aldrei, þau kunna Mka að passa siig, þaiu urðu svo skelkuð eitt simn, er anmar 'bróðirinn sökk örlítið í samd hér hjá vaitninu. Sjaltf vilja þau ekki heyra það mefnt að búa 1 ReykjavSk. Þau vilja ihvengi vera memia hér. -^ Við skiliuni það mæta vei, þegar vdð sjáum sérstakt leik- hús, sem smfíðað hefur verdð toanda þeim utanhúss ásamt ýmsum skernmtileigium leiktækj- um. Þarna hatfia þau fflka hund hjá sér, sem ekki væii heppi- iegt inni S borginni. — Hvar vinnur þú, Trausti? — Ég lærði prentiðn í Kassa- gerð Reykjaivikur, en stofnaði siðar asaimt fleirum prenitsmiðj una Grafik, sem nú er til húsa að Síðumúla 21. Yfirleitt vinn ég frá 'átita tffl sjö aíla daga og lauigardaga fira átta til fjögur. Vinnan er slízt minni núna, en hún var áður. Miig langar til að taka það tfram, að allir ættu að geta bjangað sér 4 þessu þjóð félagi, bæði nú sem fyrir, ef Iþeir aðeins vilja vinna og stefna að einhveriu ákveðnu •marki. — Finnst yktour kauprná'titjur Qauna hatfa haíldizt í hendur við vöruverð? — Nei, ástandið er miMu verra en það var fyrir tttu árum. Við verzlllum ytfdir- leitt í Hagkaupi eða ein- ihverju svdpuðu fyrifntiæ'ki og reynum að gæta sem mestrar toagsýni li innlkaiupum. Við eyð- um Íika síður í óþarlfa, þegar engar búðir eru í nágreiminu. — Hvað /gerið þið helzt S tóm stundum, ef þær eroi nototarar? — Mestar okkar tómstund- ir fara lí húsið og (heimilið. Það væri litoa ffltiiis virði að eiiga heimili, ef svo væri ekki hægt að dvelja þar sér til ánægju. Reyndar ferðunist við mikið 'á sumrim innianlands, en bezt IJíð- ur okkur heiima. Sigríður VUhjálmsdóttir og Jóhann Þórir Jónsson ásamt syni Jieirra. MUNDU EKKI KJÓSA AÐ BREYTA NEINU SÉR- STÖKU Sigríður Vilhjáunsdðttir, kennari, og Jóhann Þórir Jóns- son, ritstjóri, búa i glæsilegri íbúð í blokk við Meistaravelli í Reykjavik. Margir kannast ef laust við Jóhann, því að hann gaf út skákeínvigisblaðið, sem frægt er orðið, en hann er rit- stjóri iímaritsins Skák og fæst jafnframt við að flytja inn ýms ar vörur viðkomandi skáMþrótt inni. Þau hjón eiga þrjú börn og haf a komið sér mjög vel f yr- ir og hugsa varla til hreyfings, nema ef vera skyldi, að Jðhann þyrfti meira rúm handa fyrir- tæki sínu, því hann vill gjarn- an vinna heima fyrir. — Hvar hötfjuð þið ytokar bú- skap? — Við byrjuðium á þvi að kaupa kjallairaiibúð 1 Sörla- skjólinu. Þar bjuggum við í tvö ^ár, þá yorum við á Haigamel í önnur itvö ár, en tftotitum síðan hingað. Þessa ibúð keypbum við alveg tilbúna og höfum sáralít- ið þurft að gera f yrir hana. Við vorum svo heppin að feaupa libúð um leið og við byrjuðum að búa og síðan hefur verð- bóigan unnið með okkur. Samt höfiuir þetta oft verið ertfiður tínii og stuniduim 'dálitl tauga- spenna, ,þegaæ niálgast hefur af- borgunardaga og fieira þess háittar, en nú fyrst eftir tíu ár rríá segja að mestu ertfioleik- arnir séu að baki. — Nú vinnuir þú úti, Siigríð- ur, við ikennslu. Viitu firekair starifa uttan heimillis? — Já, ef ég mögulega iget. Ég hef verið svo lánsöm, að hafa getað komið yngri börnunium á leitoskóia og Mtið hef ég tourft að leita til móður minnar eða tenigdamóður, þvlí að ég á yngri systur, sem allitalf hefur verið boðáh og búin til að igœta bairn- anna. Hölfium við þess vegna aOOItaf getað (farið alira otokar JBerða. — Finnst þér þú haifa næg- an tíma til að sinna börnunum, þegar þú ert heima? — Já, ég verð aldrei vör við tínnastooirit, iþö að kennarastarf- inu fylgi oft miMl heimavinna. Dóttir okkar, elzta barnið, er fflka orðin það stálpuð, að hún er mér ttil mikillar hjálpar. Þá getur Jóhann oft verið heima við, etf veikindi eru á heimil- iniu. — Hefur þú, Jóhann, verið mitstjöri Staatoar fra upp- haifi? — Nei, ég tók við rítstjórn itfcnaritsinis árið 1962, en áður haifði það verið S eigu ýmissa aðila og meðal annars verið gef ið úit af 'Stoáksaanbandinu. Áður en ég hótf ritstjórastairífið vann ég S fiímm ár hjá verðlagseftir- litinu. — Nú hefur þetta auðvitað verið góð vertíð hjá þér í sarnbandi við heimsmeistairaeih vtígið í skák í fynraisumar, en hefur hinn miMi skák- áhugi ifólks etoM dvíinað siiðan þá? — Nei, hann virðist haMast óbreyttur. Það er miMð tetfit og niörig teflfélög haía veriö stolfinuð og öranur leru á döf- inni. . —Svo við vSkjium atftuir að búskapnium, finnst ytokuir þá vera tmikiQl munur efnahaigs lega á þvS að búa S dajg og 'fyrir liiu árum? — Ástandið í efnaha'gsmálluim núma er auðvitað mjög óhei'l- brigt og matur og aðrar nauð- synjar hafa aldrei verið dýr- ari. Þá er ekki lengur Öhætt að spara og legigja fyrir fé. Eina öruigga verðtrygiginig- in er fasteignir. Til að spoma við þessari 'þróun, segir Jó- hamn, fyndist <mé$c rétt að viisá- tölutryggja spariifé, sem lagt er S banka. Það mundi manglborga sig fyrir tþjóðarbúskapinn. Orat leg't er að hugsa til toess, hve margt fólk er í rauninni orðið eignalaust, vegna rýrnunar króniunnar og það á nokfcrum arum. Heiðarleg't f ólk, sem Qlært hefur að spara eyrinn og ekki hefur igetað sett siig ihn S fast- eignabrask og sQSka hluti. — 1 dag, segir Siigriður, þýð- ir ekkert annað fyrir umgt fóik en að toaupa sér þak ytfir höf- uðið um leið og 'það byrjar að búa. Það verður bara æ. erfið- ara viðtfangs með vaxandi dýr- tíð. Hér vantar tilfinnánlega leigufibúðir, sem fölto hetfur toost á að búa í til langs tima við stoitokanlegu verði. Ein or- sök tlíðra hjónaskilnaða er án efa taugapressa, sem gerir vart við sðg' hjá ungu fólM, 'þegar þarf að fara að stenda undir öfflum skuQdunum. — Nú eruð !þið hjónin toom- in yfdr helztu byrjuinarörðug- Heikana. Hvað igerið þið þá helzt Framh. á bls. 16 Jóhann Þórir Jónsson vinnur tímaritið Skák heima hjá sér ©

x

Lesbók Morgunblaðsins

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Lesbók Morgunblaðsins
https://timarit.is/publication/288

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.