Lesbók Morgunblaðsins - 02.06.1979, Blaðsíða 9

Lesbók Morgunblaðsins - 02.06.1979, Blaðsíða 9
Sá er þetta ritar, var nemandi myndlistardeildar Handíöa og Myndlistarskólans (fyrra nafn skól- ans) árin 1947—50 og man vel eftir 10 ára afmælissýningu skólans, sem haldin var í Listamannaskálanum gamla viö Kirkjustræti vorið 1949. Það var mjög eftirminnileg sýning, enda óhætt aö fullyröa, aö þau árin hafi mjög efnilegir árgangar veriö í skólanum, t.d. margir, er nú standa framarlega í myndlist og hand- og myndmennt almennt. Að hluta til var sýningin söguleg úttekt, en aöallega voru á henni verk eftir nemendur síöustu tveggja ára. Á þeim árum stunduöu nám í skólanum nafn- kenndir einstaklingar í myndlist eins og Eiríkur Smith, Sverrir Haraldsson, Benedikt Gunnarsson, Valgeröur Hafstao, Guömunda Andrésdóttir, Jóhannes Geir, Guðmundur Elíasson o.fl. í kennaradeild voru m.a. Þórir Sigurðsson, Guðrún Þórhallsdóttir, Hörður Ingólfsson o.fl., er markað hafa spor í sögu myndmennta- kennslu á íslandi. Þá útskrifaöist afmælisárið fyrsti og óvenju fríður hópur handavinnukennara, og um leið einn sá stærsti fyrr og síöar. Skólastarfiö var þannig í miklum blóma, skólinn fluttur frá Grundar- stíg í rúmgóö húsakynni aö Lauga- vegi 118 og andinn, er ríkti innan skólans, frjór og upplífgandi. Fé- lagslífiö var gott og var reynt aö fá sem flesta til aö taka þátt í skemmti- atriðum, kennara jafnt sem nemend- ur. Starfskraftur á skrifstofu var þá Róbert Arnfinnsson, sem flestir þekkja sem einn okkar mikilhæfustu leikara um árabil, — og þótt hann væri ekki nemandi, má ætla, aö hann hafi hrifist með af því, sem var að gerast innan veggja skólans, og aö þaö hafi veriö honum nokkur lærdómur og lífsreynsla aö hafa þar starfsvettvang. Ég rifja þetta hér upp vegna nýafstaðinnar 40 ára afmælissýning- ar skólans, sem haldin var í öllu Myndlistarhúsinu á Miklatúni, því aö ég heföi meira en gjarnan einnig viljað birta hér myndir frá þeirri sýningu svona til samanburöar, en því miður hef ég engar Ijósmyndir handbærar. Samanburöur væri og máski ekki réttlátur, vegna þess aö skólinn í dag er allt önnur stofnun en þá, námsbrautir margfalt fleiri og námstíminn helmingi lengri. Þó að skólinn sé enn þann dag í dag allra skóla fátækastur af hjálparútbúnaði og tækjagögnum, þá er einnig hér fráleitt að gera samanburð, þar sem í þá daga var aðeins um nauðsynleg- ustu tæki að ræða í myndlistardeild, örfáar málaratrönur, teiknibretti og statív fyrir leirmótun. En þetta dugöi þó vel í þá daga og þrátt fyrir styttri námstíma má fullyröa, aö í teikningu og málun voru menn síst eftirbátar þess besta, sem mátti sjá á sýning- unni á Miklatúni og hugmyndaflugiö frjórra. Ástæöan til þess er auövitaö sú, aö um sterka einstaklinga var aö ræöa og þó máski frekar, að námiö var öllu samfelldara og hnitmiöaöra, menn höföu þegar markaö sér braut og áhuginn var gífurlegur. Menn fylgdust meö öllu, skoöuöu hverja listaverkabók er menn komust yfir í krók og kring, og unnu eins og berserkir. Sumir voru stööugt aö koma með myndir í skólann til umsagnar kennara, er þeir höfðu gert heima og án þess aö þaö væri skylda eöa nokkur bæöi þá um þaö. í dag verður aö ganga hart á eftir flestum nemendum til að sýna slíkt framtak og hugmyndaflugiö beinist helst í þá átt aö finna myndræn viðfangsefni í Ijósmyndum til að mála eftir! Slíkt er þó aö fullu leyti réttlætanlegt sem eitt atriði af mörg- um, og er ég síst á móti því. Ég er einungis andvígur því, að menn noti hjáleita tækni alfarið sem hjálpar- gagn við myndsköpun sína í skóla a.m.k. Ég tek hér aðallega til meðferöar þróunina í myndlistardeild í þessum stutta pistli mínum, en hún er aftur komin á réttan kjöl með stofnun málunardeildar árið 1976, að því er að málaralist, teikningu og grafík snýr, og árangurinn er strax farinn að koma í Ijós, hvað málaralistina áhrærir, þótt aöeins þrjú ár séu liðin frá stofnun hennar. Að vísu voru málverkin á sýningunni á Miklatúni æði misjöfn, en hið besta var gott ög ég er sannfærður um, aö deildin á eftir aö skila betri árangri á næstu árum. Grafík-deildin er alltaf í sókn og þar fer fram athyglisverö þróun. Ég minnist þess til gamans, hve áhuginn á grafík var gífurlegur á árunum eftir 1960 og í þá veru, að öðrum kennurum blöskraöi. Menn voru einfaldiega ekki reiöubúnir til aö meötaka slíkan áhuga og veita honum brautargengi. Þó kom til tals á fyrsta kennarafundi, er Kurt Zier hélt, nýorðinn skólastjóri, (1961), að gera listgrafík að sérnámi, og kom hugmyndin frá honum sjálfum og jafnframt aö auka viö tækjakost grafík-verkstæðisins. Þó fór svo, er áhuginn var í hámarki, að fariö var að svelta grafíkina og hemendur jafnvel lagðir í einelti, er hér sýndu „of mikinn" áhuga. Þeir tímar komu, er dapurlegt var aö vera kennari í grafík, því að hér stóð maður einn. Kennslan minnkaði og jókst ekki aftur, fyrr en fyrri nemendur komu aftur að utan fullir áhuga og það, sem reið baggamuninn, með nauð- synlegan tækjakost með sér. — Þetta heyrir sem betur fer liðinni tíð, en mátti þó gjarnan koma fram hér og þá til viðvörunar, ef að slík staða kemur upp í einhverri mynd innan skólans. — Nú vantar tilfinnanlega höggmyndadeild (skúlptúrdeild), því það er móðgun að taka þessa mikilvægu námsgrein þeim vettlinga- tökum, sem gert hefur verið fram að þessu innan skólans og afleiðingarn- ar meir en sýnilegar. Þá vantar deild Framhaldábls. 14 ©

x

Lesbók Morgunblaðsins

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Lesbók Morgunblaðsins
https://timarit.is/publication/288

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.