Lesbók Morgunblaðsins - 02.06.1979, Blaðsíða 13

Lesbók Morgunblaðsins - 02.06.1979, Blaðsíða 13
Framhald af bls. 7 búskap í 17 ár af miklum myndarskap haföi par ágætan bústjóra sem var Óskar Eggertsson. Þegar Hringurinn haföi afhent ríkinu Kópavogshæliö uröu þáttaskil í starfsem- inni. Eftir að Reykjalundur tók til starfa þótti berklavarnarmálum borgiö og því tímabært aö félagiö snéri sér aö öörum verkefnum. Vöxtum af vissri fjárhæö var þó variö enn til hjálpar berklasjúklingum. í fundargeröarbókinni segir aö 11. febrúar 1942 hafi veriö ákveöiö aö aöalverkefni félagsins skyldi nú vera þaö aö beita sér fyrir því aö komiö yröi upp barnaspítala. Tvö næstu sumur gekkst félagiö fyrir útiskemmtun í Hljómskála- garöinum í fjáröflunarskyni og hóf merkjasölu fyrir barnaspítalann. Áriö 1944 fengu Hringskonur því fram- gengt aö gjafir til félagsins skyldu undan- þegnar skatti á árunum 1944—1945 og þaö varö til þess aö margar gjafir bárust. Mér dettur í hug skemmtileg saga sem ég heyröi um þaö þegar þetta mál var afgreitt á Alþingi., og sýnir ef til vill hvaö konurnar þurftu oft aö sækja fast á til aö koma sínum málum áleiöis. Þær ákváöu aö skipta mé sér þingmönnunum og tala viö hvern og einn til aö fá þá á sitt band. Ein konan gekk m.a. á fund eins þing- manns sem hún þekkti vel frá yngri árum og sagöist ekki trúa ööru en hann væri Hringskonum hliöhollur í þessu máli. Hann lofaöi aö gera þaö ef flokksbróöir hans geröi slíkt hiö sama. Hringskonur fjölmenntu svo á pallana þegar greiöa átti atkvæöi um frumvarpiö. Þegar kom aö þessum ákveöna þingmanni og hann átti aö rétta upp hendina til samþykkis hreyföi hann sig hvergi. Þá gerði umrædd kona sér lítiö fyrir og kallaöi nafn hans háum rómi og þá þaut hendin upp. ákvöröun aö beita sér fyrir þessu verkefni. Þegar þessum áfanga var lokiö ákváöu félagskonurnar aö halda áfram aö vinna aö líknarmálum barna og fyrir valinu varö aöstoö viö taugaveikluð börn. Þá tókst i aö fá til afnota fyrir barnageödeild tvær álmur af fjórum í byggingu sem borgin haföi látiö reisa viö Dalbraut og var upphaflega ætluö öll sem upptökuheimili. Þaö varö aö samkomulagi aö borgin gengi frá innréttingum en Hringurinn sæi um allan útbúnað, innanstokksmuni, tæki o.fl. Sú deild tók svo til starfa í marz 1971. Þá held ég aö séu upptalin aðalverkefni félagsins til þessa en félagiö hefur líka veitt starfsfólki deildanna styrki til fram- haldsmenntunar og fleiri líknarmálum hefur félagiö liösinnt meö fjárstyrk. Varöandi verkefnin á þessu ári mætti nefna aö viö gáfum þrjár svokaliaöar vökvadælur á vökudeild fæðingardeildar Landspítalans og tvö monotor-tæki. Ég veit ekki hvort fólk almennt er nokkru nær um þessi tæki þótt þau séu nefnd, en engin skýring gefin á notkuninni, en viö höfum haft fregnir af því aö þau hafa þegar komiö aö ómetanlegu gagni. Nú er á döfinni aö kaupa Sonar-tæki fyrir Landakotsspítalann. Þaö er ákaflega fullkomið tæki getur kannaö sársauka- laust fyrir þann sem í hlut á flest líffæri líkamans og áhættulaust, líkt og röntgen- tæki, en þeim fylgir viss hætta í sumum tilfellum. Þar sem þetta tæki er mjög dýrt — áæltaö ca. 25 milljónir króna — hafa þrjú góðgerðarfélög þ.e. Hringurinn, Kvennadeild Reykjavíkurdeildar Rauöa Krossins og Thorvaldsensfélagiö tekiö höndum saman um kaup á þessu tæki. Framtíöardraumurinn er hins vegar sá aö byggt veröi ráögert hús á Landspítala- Leikstofa á barnaspítalanum. Næstu ár gekk á ýmsu í undirbúningí aö framkvæmd viö byggingu barna- spítalans en loks varö úr aö Hringskonur lögöu fram sinn Barnaspítalasjóö gegn því aö tvær efstu hæöirnar í vesturálmu nýbyggingar viö Landspítalann yröu f teknar undir bamaspítala. Bið varö þó á H/ framkvæmdum en til bráöabirgöa var opnuö barnadeild á efstu hæö Land- spítalans en Hringskonur styrktu þá framkvæmd meö kaupum á sjúkrarúm- um, sængurfatnaöi o.fl. Barnaspítali Hringsins í núverandi mynd tók svo til starfa í nóvember 1965 en framlag Hringskvenna til hans nam rúmlegar 10 milljónum króna. Þá voru 23 ár frá því aö félagskonur höfðu tekið þá lóöinni þar sem sameinaöur veröi Barna- spítali Hringsins, Geðdeild barnaspítal- ans og Vökudeildin. Þá framkvæmd munum við styrkja af alefli enda er sú bygging okkar hjartans mál. Mér er óhætt aö segja aö Hringurínn nýtur almenns velvilja og við erum þakklátar fyrir það. Margir hafa sent félaginu áheit og gjafir og arfleitt barna- spítalasjóöinn að umtalsveröum fjár- upphæöum. Varöandi innra starf félagsins mætti geta þess aö félagiö á vistlegt félags- heimili aö Ásvallagötu 1. þar eru haldnir félagsfundir og þar fer fram allskonar hópvinna. Félagskonur eru nú um 250 talsins af öllum sviöum þjóöfélagsins. Inngönguskilyröi eru engin en nýir meölimir þurfa þó aö fá meömæli tveggja félagskvenna. Fullorönar konur eru í meirihluta en ungar konur hafa líka laöast aö félaginu til starfa. Viö höfum áhuga á aö yngja upp félagsskapinn en göngum þó ekki á eftir neinum. En þaö er staöreynd aö konur sem hafa kynnst starfinu og félagsandanum hrífast meö af starfsgleðinni og hvetja sína kunningja til aö ganga í félagiö. Guðrún Geirsdótlir er ein hinna ungu kvenna sem hafa starfað í Hringnum undanfarin ár. Hún var spurö hvað hafi oröiö ti þess aö hún gekk í félagiö: Ég þekkti nokkrar félagskonur og haföi því heyrt af starfseminni. Sjálf á ég dreng- sem þurfti aö leggjast á barnaspítalann. Ég sá þá aö margt mátti fara betur ákvaö aö ganga í félagið, til aö reyna aö veröa aö liöi. Ég hef líka gaman af alls konar föndurvinnu en félagskonur hittast einu sinni í viku hér í félagsheimilinu til aö vinna aö gerð ýmissa muna fyrir hinn árlega bazar. Ég á tvö börn, 5 ára og eins og hálf árs. Konurnar koma til starfa í félaginu yfirleitt þegar á þær er kallaö en engin er skyldug til aö eyöa meiri tímaj' félagsstörf en hún vill af hendi láta. Á síöustu árum hafa margar ungar konur bætzt í hópinn. Ég held aö Hringurinn sé eina kvenfélagiö sem vínnur aö málefnum barna án þess að starfiö sé miöað viö einskoröaðar sérþarfir. Þá tel ég það kost aö Hringskonur eru alltaf reiöubúnar að prófa nýjar leiðir til fjáröflunar til aö sinna verkefnunum og þaö gerir félags- starfiö fjölbreyttara. Ekki er þaö síöur ánægjuefni, hve okkur er alls staöar vel tekiö þegar beöiö er um fyrirgreiöslur eöa aöstoð á vegum Hringsins. Það er greinilegt aö félagiö hefur á sér gott orö. Eg finn hér góöan fólagsanda og sam- starfsvilja sem er mikil hvatning. Jóna Ingibjörg Gudmundsdóttir var beðin að segja frá sínu starfi í Hringnunv. „Ég hugsa aö flestir borgarbúar þekki eitthvaö til starfsemi Kvenfélagsins Hringsins, sem nú hefur starfaö aö líknar- og mannúðarmálum í 75 ár. Ég kynntist starfi félagsins persónulega í gegn um vinkonu mína, en móöir hennar er frú María Bernhöft sem hefur unnið þessu félagi bæöi mikiö og vel. Ég hef veriö í varastjórn síöan 1977 og er nú einnig í svokallaöri kortanefnd, en sú nefnd sér um val útgáfu og dreifingu á jólakortum sem gefin eru út á vegum félagsins. Þaö er mikil vinna viö þetta en kortin gefa líka töluvert í aöra hönd — hátt í tvær milljónir í fyrra. Þaö er sérlega ánægjulegt aö vinna fyrir þetta félag. Starfiö er hér með miklum blóma og félagsheimilið á sjálf- sagt töluveröan þátt í því. Konurnar eru alltaf boönar og búnar aö leggja fram sinn skrerf. Fjáröflunarleiöir eru margar. Hringur- inn hefur í mörg ár staöið fyrir jóla- kaffisölu á Hótel Borg, bazar og kökusölu á haustin, merkjasölu á kosningadögum og sl. 5 ár hefur félagiö gefiö út jólakort. Nú í vetur önnuöust Hringskonur veitingasölu á Bókamarkaöinum, sem gafst mjög vel. Ég held aö þaö sé mikilvægt aö félagskonur finna aö þær eru aö vinna aö góöu málefni. Þær kynnast vel í félagsstarfinu og eignast margar hér sínar beztu vinkonur. Hóp- vinna gefur starfinu líka sérstakt gildi. Nútímafólk fer því miður oft á mis við þann félagsanda sem þannig skapast. Viö höldum árshátíð einu sinni á ári með heimatilbúnum skemmtiatriðum — körlum er boöiö á árshátíöina á fimm ára- fresti — og svo er farið í eins dags ferð á hverju sumri. Margskonar námskeiö hafa veriö haldin á vegum félagsins bæöi til gagns og gamans. ----------------Hulda Valtýsdóttir. Þorsteinn Þorsteinsson BLEKKING Blekking, ó fagra blekking. Innviðir sálar minnar kalla á þig, röddu þess dauöadæmda. Þú ert fjarstæðukennt fall mitt. Beiskir drættir andlits míns bera vitni og aliar gefnar reglur halda áfram að hlægja innantómum hlátri. Lýður og lýðskrumarar lyganna taka undir, þó sumir með ótta- og vandræðasvip. Síðasta reipi veruleikans er slitnað: dæmdur til trúar, eigin trúleysis. Nú er ægitign blekkingarinnar eftir, svo fögur, draumþýð og sæt. Ó fagra blekking ég dýrka þig. Þú ert frelsi mitt. Veruleiki hlutanna . nauðgar frels-inu. Og allir hafa rétt fyrir sér í mismunandi afskræmingu, ég líka. Fjarstæða draumsins blaktir i hillingum og hin rauðu ský, slæva tilgang vanabundinnar heimsku. Kraftur minn, hvert stefnir þú. Tvíræðni blekkingarinnar og gjafarinnar, heimta trú og trúleysi. Afturganga til... .. .nei, n'ei... óttinn læðist einsog kaldir fingur haturs og botnlausrar upplausnar, fyrst um hræ mitt og síðan um sálarkynni titrandi sálarteturs. Er þetta dómurinn. Allt er eitt HVAD. Ó fagra blekking, ég dýrka þig. Höfundurinn er nýlega látinn, ungur aö aldri. Skólafélagar hans í Skálh- oltsskóla veturinn 1977—78 hafa komiö þessu síóasta Ijóöi Þorsteins á framfæri. Magnús Guobrandsson HUGHRIF ð samsöng Föstbrœðra Leikur sér með létta hljóma, lyfir söng íhærra veldi, silfurhreina unaðsóma, yndislega saman feldi, eykur gaman gleðistundar, guminn Jónas Ingimundar.

x

Lesbók Morgunblaðsins

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Lesbók Morgunblaðsins
https://timarit.is/publication/288

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.