Lesbók Morgunblaðsins - 02.06.1979, Blaðsíða 14

Lesbók Morgunblaðsins - 02.06.1979, Blaðsíða 14
Krossgáta Lesbókar Morgunblaðsins Lausn á síðustu krossgátu /.// £# *P w* H^ iff V£íS«C r'Æfi' ¦ H«fr iia ,y íflW- -slÍIS^ i L L A +* 4 £ N 6. u R "» b -^t^fjMPi * ~ tíit Aí '0 A N A N A L UR T A á iví D u 6. L A N f í Ci-'. NA U ^B 'o 5) A * f <<-rP f;wíj t n r U gg N ! S T 1 £> * M 2 B A R A N tmm R A £ N A K AWSffl v*ri- A M A ruu- A R A N N A •.TflFH L A u N A K :¦¦¦¦::. A N KffM R b UA D M R T U R Vöft- Ai :, -ir A u T T fá^ H ! r ¦ 5 A R, ÍÍ.ÆR D A N 4 L aI ft HU1F IHiU i £> i '/ E í Z^ n ¦ ¦ ¦ ;.:¦-/ n M A T 4^ 1-/C/- ¦ 2 rv*m JuRt r 'J !<f/T/1 5 N A R K A K U 5 L I rf R E N T A R brrr\ A 5 s A N A jV Æ £ rt ÍKÓU A A vissu tC U N N u «^ tt Á e 5 <f? F" A B d 1 /r A & A' A a <*<•" í> £> A AMHfl A S n A N N A HjrfT; 4 A p. p A N A|a| £#£ AVdxt) A »,$ FofZST- firAt-ÍM! ISFftJT FÓLKCÍ I Andi göLUW S/er-1 18. M'ruR UR Hf/NT-J |FÆ- £>OI Z./9T- /hl Fuci.- /VRMIP- VoTf? f=l £> I F^Ad SL'fírKS fftjMS flSKT- feflBS -V^- AR FoR5 L0C1-Ð ¦^A WetiLUÍ IPEILÍI WrJD Huft,- i-flUÍ- End FÆ£>A vcv- eiKuiz. 5/"*»- oo.e> Hu'iLD IR. 'A FÆrf FÆR iM cíe-i.r Reif> Ag. KlftL AÐI ^ dif •<<« ScFlR Lir- AÐÍ IwrtTuR. ÍÍW© ffoKtSIÍ Mirw ^ :5l>lPT--| sr£-rr- R K. Litil PW6.L INfi. !?(V[ /fVr 5 AM- HLT. AFAR. ¦iitJ&l eiij 5PIL -V- ^ L/eR- L^ ^TtRC- SKRlF'ff n IL.L- Myndlista- og handíða- skóli íslands Framhald af bls. 9. efnistækni (malteknik) — menn þurfa aö geta búiö til mismunandi léreft sjálfir, rifiö liti og unniö liti úr náttúrunnar ríki. Búiö til pensla og hvers konar hjálpartæki. Rannsakaö mismunandi litategundir, olíur og blöndunaraoferöir o.s.frv. Um þetta hef ég rætt um árabil án nokkurs sýnilegs skilnings. — Lúövíg Guomundsson mun alveg hafa vitaö að hverju hann gekk, er hann stofnaöi skólann, því aö honum var fullljós þýðing slíkra skólastofnana meðal menningar- þjóða, — mikilvægi listrænnar undir- stöðumenntunar og almennra hand- mennta. Honum veröur seint full- þakkað fyrir elju sína og þrjósku, hann bauð öllum erfiðleikum byrginn og er merkilegt, að jafnan skyldi takast aö halda skólanum gangandi, á stundum óskiijanlegt kraftaverk. Ég mínnist þess, hve glaður hann var, er vel gekk, hið ábúöarmikla andlit Ijómaði, augun geisluöu og hann tókst eins og á loft. Hins vegar skal því ekki neitað, að hann var oft þungbrýnn og skapið úfið og má það vera eðlilegt. — Hér fór mikill menntafrömuður og óvenjuríkur húmanisti, er einnig vildi greiða götu þeirra, er áttu við erfiðleika að stríða. Hann vildi, aö þeir fengju jafna möguleika til náms og aðrir, svo fremi sem kollurinn væri í lagi. Það var óvenjulegt hérlendis á þeim tímum (og er um margt enn), svo að hér var hann einnig framsýnn og velgjörðarmaður slíkra. Hefði Myndlista- og Handíðaskóli íslands þegar frá fyrstu tíð notið þess skilnings og brautargengis, sem hann veröskuldaöi, vaxiö og dafnað svo sem efni stóðu til, hefði vafalítið mátt komast hjá mörgu, sem er landi og þjóð til lítils sóma. Við skulum einungis hafa það sem viðmiðun hér, að við seljum bestu hráefni veraldar á mörgum sviðum úr landi og oft með öllu óunnin, en flytjum á sama tíma inn í ótakmörk- uðum mæll fáfengilegan skranvarn- ing. Það er grátlegt, að aldrei hefur veriö meira um það en í dag og smekkleysið aldrei verið jafn áber- andi. Þó hefur um-leið margt áunnist á liðnum árum á sviði list- og handmennta, og margt hið fram- sæknasta í þeim skilningi er ávöxtur af starfi Handíða- og myndlistaskóla íslands. BatteríiÖ Framhald af bls. 12 Og hvernig heföi þá verið umhorfs í borginni núna? Það er ekkert smáræöi af jarövegi og grjóti, sem fariö hefir í hafnargaröana og uppfyllingar, enda mun flatarmál Miö- bæarins hafa stækkaö um helming á þessari öld. Upphaflega var bogadregin sandfjara fyrir botni víkurinnar, allt frá Arnarhóls- kletti vestur aö Hlíöarhúsaklettum. Þarna á sjávarkambinum, innan viö víkina, voru reist fyrstu verslunarhúsin, en framan við þau var alfaravegur. Þar sem hann var, kom svo Hafnarstræti og ber þaö enn svip sinnar tíðar, því að það er bogiö, alveg eins og sjávarkamburinn var. Allt svæðið noröan Hafnarstrætis er nýtt land. Og ef menn líta yfir það, þá munu þeir geta séö aö þaö samsvarar hálfri stærð Miöbæarins eins og hann var, þegar Reykjavík var úthlutaö því landi sem kaupstaöarlóö. Auk þess hefir Miö- bærinn stækkaö til suöurs, því aö allt svæðiö sunnan Vonarstrætis og að því meötöldu hefir verið tekið af Tjörninni. Vel á minnstl Það er ekki óhugsandi aö elzta hús í bænum standi í Hafnarstræti. Jacobæus kaupmaöur keypti kóngs- verslunina í Keflavík þegar kóngurinn seldi hana, og 1794 fékk hann útmælda lóö í Hafnarstræti í Reykjavík til þess að versla þar líka. Árið eftir, 1795, flutti hann svo hingaö fiskverkunarhús frá Keflavík, og annað hús flutti hann þaöan 1799 og setti það þversum viö endann á hinu, þannig aö framhliö þess vissi aö Kola- sundi, sem þar kom síöar. Þessi tvö kóngsverslunarhús úr Keflavík, gátu veriö komin til ára sinna. Enginn veit nú hvenær þau voru reist, en það var siður hjá einokunarversluninni, aö láta standa von úr viti þau hús, sem hún reisti hér á landi. Þess vegna er alls eigi loku fyrir þaö skotiö aö þessi hús hafi veriö hálfrar aldar gömul, þegar þau voru flutt til Reykjavíkur. Væri svo, þá eru þetta elztu húsin hér í Reykjavík. Þessi hús standa í Hafnarstræti 18. Árið 1806 var þriöja húsinu skeytt við austurendann á hinum. Er því húsiö nr. 18 í Hafnarstræti upphaflega þrjú hús og ef menn horfa eftir endilangri framhliö þess, má enn sjá hvar samskeyti húsanna hafa verið. Þarna hefir stöðugt veriö verslað um 184 ára skeiö, og margir hafa ráöiö þar húsum. Nú er þar versl. Optik o.fl. Kvöldvaka Framhald af bls. 3. hvarflaöi augum, þau svo aö segja horfðu inn í sjálfan hlátur sinn. Hve ég hló aö Bill elskan, og amma hinum megin við þilið, sagði Ölvun. Ó, ef hún hefði nú vaknað sú gamla og komið inn á okkur! Og sjá fótinn á Bill skjótast upp í loft og demba sæng- inni ofan af ykkur niöur á gólf! É minn eini! Frá Texas, sagði hann. Dáldiö feiminn þessi elska og kúrekalegur og meö stóran maga. Þú alveg trompuð og vildir heldur minn og bara stundir, en við James samt að horfa á og flissa niöur i sængina og sáum löppina á Bill rísa hátt í loft! Ó elskan, aö sjá hana skella í þiliö svona föla og æöabera! ( þessum svifum gengu tveir menn inn í salinn og þeir virtust finna mikiö til sín því þeir gengu eitthvaö gleitt inn og töluöu saman eins og þeim virtist að þeir væru einir og engir aörir hér. Sá þeirra sem svipmeiri var gekk viö staf, og hann var með gull á fíngri og á vöngum skegg sem skorið var eftir stakri tísku, virtist Guðjóni, og eftir andartak komst hann aö raun um að þessi maöur væri einhvers konar menníng- arfrömuður. Hinn var á svipuðum aldri, eöa um fertugt, en hann var lítill fyrir mann aö sjá, fremur ófríður og ekki vel klæddur. Nef hans var með miklum vængjum og hann var þannig á svipinn aö kulda lagöi frá persónu hans. Æ, er þaö nú gamla seiga kvöldvakan, sagði sá nasavíði þegar þeir höfðu sest. Enn er glímt viö þessi gömlu gráu vandamál um hugsanleg- an uppruna og höfunda ýmsra sagna, og svo er karlakórinn látinn hrjóta úr sér inn á milli til að hefja efnið upp í göfgina. Sá með stafinn spurði hinn hvort hann hefði eitthvað á móti gömlum minnum. Ef hefðin er á traustum grunni.. . Heföin! sagöi sá smái og brosti við þeim störa; hann brosti enn og sagði rólega, næstum geispaði: Gröfin hiröi hana. Sá meö gulliö sagði ekkert við þessu en sneri sér aö öðru efni. Svo ég snúi mér aö erindinu, sagöi hann, þá lángar mig að vita hvort þú sért ekki til í viötal. Viðtal? Hvaö ætti þaö aö þýöa! Vegna útgáfu nýs tímarits. Mig lángar aö fá viö þig tal. Það er og. Um hvað? 0, um mennínguna... bók- ménntirnar. Æ, ég held ekki aö þaö mundi hánga saman. Ekkí nema þaö þó! ®

x

Lesbók Morgunblaðsins

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Lesbók Morgunblaðsins
https://timarit.is/publication/288

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.