Lesbók Morgunblaðsins - 02.06.1979, Blaðsíða 15

Lesbók Morgunblaðsins - 02.06.1979, Blaðsíða 15
Sú var nú samt tíöin að þú sagöist ætla þér orö um síðir, og það var ekki lengra síðan en í vor, sagði sá stóri. Þú sagöist geta haft þessa þjóð í höndum þér. Ég hlýt að hafa veriö heldur drukkinn. Ekki ýkja drukkinn, ég er ekki að segja þaö, alls ekki. Fullur eða ófullur, það er jafn bilað hvort sem er. Hver segir aö þú getir þaö ekkil Geti það ekki?... Æ, hættu nú! Þú veist að þú átt traust mitt. Þessi þjóö er of vitlaus til þess að... Þetta heyröi Guðjón ógreinilega, en sá nasvængjaöi sagöi eitthvaö meira. Ég vil bara... sagöi sá með gullið. Mig iángar til aö eitthvaö fallegt veröi til. Mig lángar aö hafa reisn yfir því, og þess vegna er mikiö í húfi aö... Fröken, sagöi sá meö miklu nasavængina. Gulliö mitt, ég skil ekki hvers vegna þetta þrugl er látíö stríöa á léttum aldri þínum og okkur hérna alsaklausum. Viltu nú ekki vera eölilega falleg í þér og setja á kanann ef endilega þarf aö glamra í skrattan- um? Þaö var veriö aö biöja um íslenska útvarpið, sagði hún og var sæl af oröum hans en eitthvað feimin. En andartak, bætti hún viö og sneri sér nú aö Guöjóni. Afsakaðu, sagði hún. Væri þér sama þótt ég setti á kanann? Þaö eru gestir hérna sem vilja hlusta á annaö en þetta. Já, sagöi Guji. Já, ég skil. Má ég þá?... Hvernig á maöur aö þola maliö í þeim! sagöi sá meö ijóta nefiö. Veistu hvað ég hef verið að hugsa um þá? Geturðu ímyndaö þér hvaö mór fannst um þennan landa sem er svo þurr og þrotlaus? Nei, sagöi sá glæsiiegi. Ég hugsaði um þorsk. Nokkru síðar var Guðjón genginn út, og hann hélt af gömlum vana í átt til strætisvagnanna. En þegar hann kom út aö biðskýlinu hryllti hann viö því að verða aö bíöa þar og aka síðan í tómum vagni, svo aö hann stöðvaði leigubíl. Bílstjórinn ók af stað án þess að Guji segði orð. Hann var aö hugsa um Gullu. Honum virtist sem hann sæi hold hennar gegnum augnhárin, honum virtist sem þau hyrfu inn í hold hennar, hann fann til eins og hann væri að svamla í hlaupi af volgu iðandi holdi, og þá fannst honum sem Gulla talaði við hann blíö orð sem hvísluðu aö honum hvað eftir annað já góði minn, já góði minn. Hvert á að aka? spurði bílstjór- inn. Ég veit þaö ekki, sagöi Guji. Það er ekki gott að vita hvar þaö muni vera, sagði bílstjórinn fýldur yfir sér eins og bolhundur. Eitthvað þángað sem gleðin er, sagði Guöjón. Nokkrq. síðar sá hann dyraverði meina manni inngöngu á Naustiö, því hann væri ekki meö bindi, sögöu þeir, og annar lenti í oröasennu við þá vegna þess aö þeir fundu þaö út á búnaö hans aö hann væri í sport- skyrtu, og Guðjón sem var í skyrtu sem kalla mátti sportskyrtu hvarf oröa- laust frá dyrum. Þegar hann kom niður á torg nokkru síðar átti hann ekki nema fyrir strætisvagnínum. ÁSTRÍKUR Á GOÐABAKKA Eítir Goscinny og Uderzo. Birt i samráöi viÖ FjÖlvaútgáf una. Á bekk við skýlið sat rör og drukkinn maöur og var aö líta í dagblaö. Hann hvarf á bak viö blaöið og virtist gera sig hljóöan og lítinn til aö veröa ekki tekinn meö valdi og settur í járn. Hann vann svo sem ekkert á þótt hann hugsaöi sig vand- lega um aö lenda ekki í vandræðum. Hann vann ekkert á, vann engum mein, en tapaöi hetdur engu, skipti lífiö engu máli og gat ekkert gert því? Úr því hann hefur gert sig lítilþægan til að fá aö vera í sátt við umhverfið, þessa hörðu borg og þessa þurru menn? Guöjón hugsaöi um þetta og keypti sig heim með vagni eins og að venju. En núna, um leið og vagninn ók hjá veitíngahúsinu, fannst honum sem hann sæi hvar þeir sætu enn, nasvængjaöi maöurinn, sem Guöjón reyndi aö koma auga á en virtist sem að sæti þarna rólegur, þótt hann væri þar alls ekki, og léti sig dreyma fremur en að hlusta á þann svipmikla sem byrjað hafði að tala um menníngu. En nú sá hann Ölvun á ný, raunar aðeins þann svip af henni eða þann þátt í sál hennar eða þaö við hana sem brosti af augum sér hinu mikla brosi út mót borginni eða lífinu eða honum sjálfum, bára brosti. Hún sat þarna og brosti, bara brosti. ©

x

Lesbók Morgunblaðsins

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Lesbók Morgunblaðsins
https://timarit.is/publication/288

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.