Lesbók Morgunblaðsins - 05.06.1982, Blaðsíða 13

Lesbók Morgunblaðsins - 05.06.1982, Blaðsíða 13
betra aö eiga viö þennan hól í dumb- ungi. Sjáiö þiö beitibuskuna. Hún er síö- sumarsblóm; stendur kannski út sept- ember. Viljið þið hnetur, bræður? Hann tók hnetupoka upp úr vasa sín- um og henti til okkar. — Það er gott að boröa hnetur, sagöi hann og markaöi fyrir mosaþembu neöan við hólinn. Sjálf- ur neyti ég einskis meöan ég vinn. Ekki einu sinni sherry eöa hangikjöt. Maður má ekki leyfa sér allt. Eruð þið eitthvað aö læöast? Hann fór að raula og smurði á léreftiö með fingrunum jafnt sem penslinum. Skugginn af honum féll á léreftið þar sem hann var aö mála, en það virtist ekki trufla hann neitt. Hann hætti að raula og sagöi: — Einu sinni vildu myndirnar verða í þrem hlutum hjá manni: forgrunnur, miðjan og fjarlægðin, hvað út af fyrir sig. Það kostaði óskaplega vinnu aö fá þessa þrjá hluta til aö falla saman í heiid. — Hvernig ætlarðu að fá himininn í þessari mynd til aö falla saman viö þaö, sem kemur fyrir neðan? — Það verður vandamál. Ég leysi það ekki hér. Nú fer óg heim meö þetta og kannski veröur eitthvað úr þessu hjá manni. Ég á nákvæma teikningu af hóln- um. Nú gerði ég skakkt, ég má ekki hafa þennan lit hér. Mikiö er þetta ógeöslega Ijótt hjá mér. Eruö þiö ekki alveg búnir að missa trúna á mér, piltar? Eruð þið ekki hroöalega skúffaöir? Þaö var bara verst aö taka hann ísleif ekki með. Heyrðu ritstjóri, geturðu ekki haft hann ísleif á baksíöunni. Hann mál- ar svo fína hvítabirni. Maöur á aö reyna aö láta gott af sér leiða. Sólin var komin vestur á himininn og blikan, sem þar var, dró úr skörpustu birtunni og geröi skuggana ógreinilegri. Ljósmyndarinn var búinn með filmurnar sínar. — Nú hættum við þessu, sagði Kjar- val. Hatturinn var kominn einn hring og sneri nú orðið rétt. Hann lagði krossvið- artöskuna saman, pakkaöi litunum inn í skyrtuna og lagöi tvistinn á sinn staö í sprunguna. — Halda á þessu fyrir mig, bílstjóri. Fínimann, fínimann. — O — — Við þurfum póló aö drekka, sagöi meistarinn, þegar.viö komum á Kópa- vogsháls. En þaö var ekki til póló heldur aðeins sínalkó eða kók. Það varð að hafa þaö. Þá sneri hatturinn orðiö öfugt aftur. Nokkrir smástrákar lögðust á rúð- una hjá Kjarval og mændu á hann. Þá gretti hann sig og því var vel fagnaö. — Bílstjóri, sagði Kjarval, — fáðu þessum börnum peninga fyrir drykkelsi. Þessir ungu menn eru svo efnilegir. Líka málararnir. Þeir eru séní. Skilja allt svo vel. Strákarnir komu aftur hlaupandi og bönkuöu í rúöuna hjá Kjarval. — Áttum við að kaupa eitthvaö fyrir Þig? — Þið áttuð aö hafa þetta fyrir drykkelsi, sagöi meistarinn, en þeir skildu ekki. — Þiö megiö eiga þetta, fariö og kaupið ykkur að drekka. — Þá skildu þeir og lustu upp fagnaöar- ópi um leiö og þeir hlupu í sjoppuna. Viö ókum áfram. — Þegar ég var á skútu rétt eftir aldamótin, þá sagði einn kallinn við mig: „Mikiö hélvíti leizt mér alltaf illa á þig. En það hefur rætzt úr þér." Þeim þótti ég eitthvaö gugginn. — Varstu þá farinn aö teikna? — Ég teiknaði stundum um borð. Bíl- stjóri, niður Snorrabraut og svo með sjónum. Það er svo fallegt. Bara að við truflum engan. — Hann tók ofan og bauð góöar stundir utan viö vinnustofuna á Laugarnesvegin- um. Gísli. — Listahátíð 1982 NYTJASKART Sýning sem íslenzkur heimilisiönaöur stendur aö A listahátíö aö þessu sinni veröur að vanda margt að sjá og heyra. íslenzkri hönnun verða gerð sérstök skil með sýn- ingu á Kjarvalsstööum og veröur fjallað um þá sýningu í Mbl. í Lesbók er hinsveg- ar vakin athygli á merkilegri Kjarvalssýn- ingu — sjá opnuna hér að framan — og hinsvegar sýningu, sem íslenzkur heimil- isiðnaður stendur að og ber heitið: Nytja- skart. Sjálft heitið er lýsandi og segir hvað hér er um að raaða. Fagur gripur gleður augað, en hann getur einnig verið til nytja. Raunar á það við um listiðnað yfirleitt. Hitt er svo annaö mál, að hlutir af þessu tagi eru til misjafnlega mikilla nota. íslenzkur heimilisiönaöur hefur val- ið þrjá aðila, sem fyrirtœkið hefur á sínum snœrum og hafa þeir fengið þaö hlutverk aö hanna sórstaklega og búa til gripi á sýningu í tilefni Listahátíðar 1982. Þessir aöilar eru Listiönaöarverkstœði Katrínar og Stefáns, Vefstofa Guðrúnar Vigfús- dóttur á ísafirði og Jens Guðjónsson gullsmiður. Hjónin Katrín Ágústsdóttir og Stefán Halldórsson vinna saman í batik og hafa kosið að sýna kvenfatnað: Kjóla, buxnasamstæöur og tjaldkjóla. Þetta er glæsilegur fatnaöur eins og myndirnar ættu að bera meö sér og liggur í hlutarins eðli, að notagildiö er mest hór. Frá Vefstofu Guörúnar Vigfúsdóttur á ísafirði eru sýndir höklar, kjólar og vegg- teppi og hökullinn á myndinni er fagur í einfaldleika sínum. Jens Guðjónsson þarf varla að kynna, svo víðkunnur er hann fyrir sérstæöa og persónulega skartgripi, sem lofa meistar- ann. í seinni tíð hefur Jens í vaxandi mæli snúið sór að sjálfstæöum myndverkum, skúlptúr úr silfri eða öðrum málmum ásamt steintegundum og kristal. Þarna er Jens að sjálfsögðu kominn út fyrir svið nytjalistar, en heldur henni áfram í gerð skartgripa. Á sýningunni eru einnig skúlptúrverk úr silfri, sem einnig má nota fyrir blómavasa og þar með er listaverkiö orðið nytsamt. Raunar nær ekki nokkurri átt að segja, að listaverk hverrar tegund- ar sem er, seu ekki nytsöm, þótt ekki hafi þau beint notagildi. Að ofan: Silfurskúlptúr eftír Jens, sem hann nefnir Bjarg- fugl, en sumir þykjast raunar sjá Concorduna ensk-frönsku í verkinu. Til vinstri: Blóma- vasi úr silfri og til hægri: Silf- urskál, allt eftir Jens Guð- jónsson. Sjá einnig næstu síðu 13

x

Lesbók Morgunblaðsins

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Lesbók Morgunblaðsins
https://timarit.is/publication/288

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.