Vísir - 10.02.1976, Blaðsíða 2

Vísir - 10.02.1976, Blaðsíða 2
 Hvað fannst þér um Kastljós síðast liðinn föstudag? visnt Sigurjdn Sigurösson, nemi: — Mér fannst þetta ágætis þáttur. Mér fannst Vilmundur komast vel frá honum. Það er hins vegar erfitt að taka afstöðu i' þessu máli, maður veit ekki nógu mikið. Asta Kristjánsdóttir, við gesta- móttöku á Loftleiðum : — Þetta var sæmilegasti þáttur. Ég hef fylgst með málinu og finnst það virkilega áhugavert. Mér í'innst hins vegar vera fitjað upp á þvi á versta tima, þegar átökin eru i landhelgismálinu. J3k ** Kristján Jönsson, framkva'inda- stjóri: — Mér eru sérstaklega minnistæð ummæli Þorsteins Pálssonar aðhann muniekki láta ráðherra né aðra beita sig þvingunum. Arnheiður Björg\ insdóttit', af- greiðslustúlka: — Mér fannst Vil- mundur frekar daufur i þetta sinn. Annars er hann alltaf skemmtilegur og ég hef gaman af öllu sem hann skrifar og segir. Ég er sannfærð um að hann hefur eitthvað fyrir sér i þessu máli. Kristján G. Kjartansson, fram- kvæmdastjóri: — Mér fannst þatturinn ágætur. Ég tók hins vegar ekki afstöðu til þess hvor málsaðila hefði rétt fyrir sér, ég tel mig ekki nægjanlega kunnug- an málinu til þess. Krla Bjarnadóttir, herbergis- þcrna: — Mér fannst að það væri ráðist of mikið á Vilmund. Ungt fólk verður lika að fá að koma fram með sitt álit. Hins vegar hefur þetta mál snúist upp i of mikla pólitik. <f*V Hvers vegna Ijóslaus viti í hálft ár? Norðfirðlngur hafði samband' við btaðið: Allt t'rá þvi i september i haust hefur verið lesið i til- kynningum útvarpsins aug- lýsing til sjófarenda um að Norðljarðarhorns viti logi ekki. Ég grennslaðist um það hjá skrifstofu vitamálastjóra, hvernig á þvi stæöi að ekki væri kveikt á vitanum. Svörin sem ég fékk voru þau, að þeir hefðu ekkert skip til þess, en sögðu þó að bráð- lega yrði úr þessu bætt. Samt sem áður er þessi til- kynning enn lesin i útvarpið og er þó núna liðið nær hálft ár frá þvi að þessi lestur hófst. Hvað veldur? Vi'sir hafði samband við vitamálastjóra. Sagði hann að landhelgisgæslan sæi um að kveikja á vitum sem ekki væri hægt að komast að eftir venju- legum leiðum. Allt frá þvi i haust hefur leg- ið beiðni um það til landhelgis- gæslunnar að kveikja á vitan- um. Sagðj yitamálastjóriað þeg- ar skip hefði verið tiltækt á þessum slóðum.sem ekki væri alltaf vegna anna hjá gæsl- unni, hefði veður verið þannig að ekki hefði verið hægt að komast að vitanum. Þó hefði þetta oft verið reynt, en veður þarna fyrir austan væri búið að vera óvenju óhagstætt. Ennfremur sagði vitamála- stjóri að það væri alveg jafn óljóstenn hvenær hægt yrði að koma ljósi á vitann, en þeir hefðu gert allt sem i þeirra valdi stæði til að svo yröi. Er íþróttaœðið ð œra þjóðina? Skiíli Ólafsson skrifar: Fróðlegt viðtal við sveitar- stjóra frá Vestfjörðum I sjón- varpi, um byggingu iþrótta- mannvirkja, sem kosta átti nokkur hundruð milljóna, get- ur e.t.v. sannfært menn um, að hégóminn situr i fyrirrúmi hjá okkur. Mörg þau byggðarlög, sem standa i slikum framkvæmd- um, hafa ekki viðunandi hafnarskilyrði, ekki hreint. vatn eða fullnægjandi vega- eðaflugsamgöngur. Þó er ver- ið að festa stórfé i hálfkóruð- um hiísskrokkum sem eru ekki betrienrúmgóðar hlöður, sem mætti alveg eins nota til æfinga. Við verðum að sjálfsögðu að taka þátt I keppni i ýmsum iþróttum. En þegar búið var að koma upp iþróttamann- virkjum á höfuðborgarsvæð- inu, sem nægja mundi milljónaborg, þá töldu keppendur sig ekki geta mætt til æfinga hér á landi. Til þess að mæta i keppni hér á landi þurfti að fljúga með hópinn til Danmerkur, með tilheyrandi fylgdarliði, halda þeim þar uppi i hálfan mánuð (við höf- um nægan gjaldeyri i slikt?). Vestmanneyingar eru með stór (dýr) mannvirki I smið- um, fyrir iþróttastarfsemi, sem væntanlega ber góðan ávöxt. Þar er um sérstakar aðstæður aðræða þarsem þeir geta ekki haft aðgang að iþróttamannvirkjum á megin- landinu, til jafns við aðra landsmenn. Þar að auki eru Vestmanna- eyjar mjög öflugt bæjarfélag. En viða verða þessi iþrótta- mannvirki aukinn baggi á al- menningi, svo að þessi byggðarlög verða verr sett en ' áður i samkeppni við hin betur '< settu bæjarfélög. Með öllum tiltækum ráðum verður að bæta aðstöðu hinna ýmsu bæjar- og sveitarfélaga, sem eru afskipt. En það verð-, ur ekki gert með þvi að flana útl „módel" byggingar, sem kosta margfalt meira en þörf er á og eru á engan hátt not- hæfari en stöðluð hús. Stórþjóðirnar láta sér þau' nægja til iþróttaiðkana og • keppni. Æskufólk telur ekki eftir sér að skreppa bæjarleiðir til dans- eða iþróttaiðkana, og' þess vegna er óþarfi að byggja , i hverri krummavik bákn, sem er sveitarfélaginu ofviða um fyrirsjáanlega framtið. Ómannúðlegar upprif j- anir á óhugnanlegu máli Krlendur Jónsson bifreiðar- stjori skrifar: Eltir að hala horft á þennan margumtalaða sjónvarpsþátt frá umræðum á Alþingi, mánudaginn 2. febrúar, kemst Þuriður Jónsdóttir i lesanda- bréfi frá 6. feb. meðal annars að þessari niðurstöðu. „Þar virtist mér Sighvatur Björg- vinsson verja málstað þelrra sem ekkert hafa sér til varnar, enga hjálp hafa og sýnilega hafa gleymst i öllu moldviðr- inu." Að svo miklu leyti, sem ég skil hvað konan er að fara, er ég henni mjög ósammála. Mánudaginn 2. febr. gerðist sá einstæði atburður i sögu hins háa Alþingis, að alþingis- maðurinn Sighvatur Björg- vinsson innleiddi þar til um- þessari greinilega góðhjört- uðu konu, ef henni dettur það i hug eitt augnablik, að þarna séu þeir komnir, þessir varan- legu merkisberar siðgæðis og réttlætiskenndar i landinu, þeir Vilmundur Gylfason og Sighvatur Björgvinsson. Skrif Vilmundar undanfarnar vikur og þessi einstæða framkoma alþingismannsins bera þess eindregið merki, að svo muni ekki vera. Það má vel vera að Þuriður Jónsdóttir og aðstandendur Sighvatar Björgvinsson- ar, hafi horft á hann með að- dáun á sjónvarpsskerminum, þegar hann reifaði þetta mál á Alþingi. En hvað um aðstand- endur Geirfinns Einarssonar? Er það vist að aðdáun þeírra hafi verið jafn óblandin? Gaf með eðlilegum hætti, er öllum . sár, en timinn hinn miskunn- sami samverji græðir flest sár að lokum. En um týndan ást- vin, sem enginn veit hvað um < varð, gegnir allt öðru máli. Þar verða spurningarnar um, hvert fór hann? hvar er hann? ' hvað varð um hann?, sem , brenna I hjörtum viðkomandi, aðstandenda mjög sárar, og gefa engin grið, fyrr en svarið* er fengið. Sifelldar upprifjanir á opin- berum vettvangi og nú siðasH úr sölum Alþingis, á þessu óhugnanlega máli, finnst mér ómannúðlegar og nánast grimmdarlegar gagnvart< þeim, aðstandendum, sem , þarna eiga um sárt að binda. Svívirðileg háðsyrði Þurlour Jónsdóttir skrifar: f:c horfbi á I sjónva'rpinu.' umræburnar frá Alþingi utan dagskrár. >ár virtisí inér Sig- hvatur Björgvinsson vprja"' málstab þeirra. sem ekkert hafa sér til varnar. enga hjálp hafa og sýniiega hafa gleymst. i öllu moldviörinu. ' Ey á þar viö þá sem þolao hafa þaft ao missá ástvini sina a voveíflegan hátt. Veriö getur ¦' aö -nú gangi á meoal vor lif- andi fólk.'sem nú veit eftir íanga Ovissu, aö barn þess hef- ur veriö drepiö og uroao á ' vfoavangi. ' Eger þessu fólki algjörlega oKunn og þekki ekki ti) þess. "En.'hvernig getur dómsmála- raoherra leyft sér aö standa . upp og hæöa rnálsvara þessa ¦ fólks fyrir augum alþjóftar? - Þoli dómsmálaráoherra mikiö þessa dagana, tel ég aðra þurfa ao þola mikið " meira og sárara. Þau háosyroi semþarna voru viöhöfö, hafaf minum-augum svlvirt Alþingi. E'ru petta vinnubrdgo ai- þingismanna? Þab-eitt ao hæba samborgara slna opin- beriega hlytur aö teljast úreft pólitlk og ekki karlmannleg af manni meo breitt bak. ræðna mjög viðkvæmt saka- mál, kannski morðmál, i þeim.aðþvier virtist, eina til- gangi að koma höggi á'.póli- tiskanandstæðing (ogá ég þar við hið svokallaða Géirfinns- mál). Slik vinnubrögð hljóta að vekja andúð allra hugsandi manna, sérstaklega erú þessi vinnubrögð ámælisverð fyrir það eitt, að þetta mál er i rannsókn og enginn veit hvað út úr þvi kann að koma.. Merkisberar siðgæðis og réttlætiskenndar Ég vorkenni sannarlega málflutningur þessa háttvirta alþingismanns virkilega til- efni til.aðihonum mætti finna einhvern sérstakan málsvara þeirra „sem ekkert hafa sér til varnar" eða yfirleitt þeirra smælingja sem „gleymst hafa i öllu moldviðrinu", eins og Þuriður Jónsdóttir, orðar svo fagurlega. Ef svohefur verið, þá héfur það algjörléga farið framhjá mér. Stóru orðin tæpast nógu stór Astvinamissir, sem gerist Það er min persónuleg* skoðun. Um Klúbbmálið hef ég ekk- ert að segja. Upp úr þvi má hver sem vill velta sér eins og ' hann hefur náttúru til, alveg < athugasemdalaust frá minni, hálfu, og um stóru orðin dóms- málaráðherrans hef ég það að ' segja, að mér finnst þau tæp-< ast nógu stór, svo aumkunar-, legt finnst mér hlutverk þess- ara áðurnefndu félaga vera I þvi máli, sem ég hef sérstak- lega fjallað um i þessum lin- um minum, og kannski i báð- um þessum malum.

x

Vísir

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Vísir
https://timarit.is/publication/54

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.