Morgunblaðið - 25.10.2001, Side 49

Morgunblaðið - 25.10.2001, Side 49
MINNINGAR MORGUNBLAÐIÐ FIMMTUDAGUR 25. OKTÓBER 2001 49 honum og hefði ekki þurft að spyrja að leikslokum ef Valgeir hefði ekki komið heim. Síðustu árin hafa verið Valgeir erfið þar sem hann hefur gengið í gegnum hverja sjúkdómsleguna af annarri en alltaf hefur hann haldið í góða skapið og æðruleysið. Ekki var Valgeir í nokkrum vafa um það að eftir þetta jarðlíf tæki við annað og betra þar sem gömlu ástvinirnir tækju á móti okkur. Ég er viss um að nú hafa Valgeir og Elsa samein- ast aftur og um leið og ég og fjöl- skylda mín þökkum Valgeiri sam- fylgdina sendum við afkomendum og öðrum ættingum hlýjar kveðjur. Guðjón Þór Victorsson. Undanfarin ár hefur vinskapur hjóna á Ártúnsholtinu vaxið með hverju árinu sem líður. Þetta er ekki í frásögur færandi nema þá ef vera skyldi að við þetta unga fólk gerum allt of lítið af því að rækta vinskapinn. Kapphlaupið um lífs- gæðin er orðið svo mikið, sam- keppnin við afþreyinguna er orðin svo stórkostleg að tíminn til þess að rækta vinargarðinn er einfaldlega ekki til. Stundum gengur þetta svo úr hófi fram að við vitum ekki fyrr en það er orðið of seint. Vegur lífs- ins í þessum heimi er ótrúlega stuttur, tíminn er svo fljótur að líða og áður en við vitum af er vegurinn á enda. Við hjónin höfum átt því láni að fagna að sitja nokkrar kvöldstundir með Valgeiri seinustu árin hans í vegferð sinni hér á jörðu. Ástæður þessar eru ótrúleg eljusemi sonar Valgeirs og eiginkonu hans Berg- þóru við að taka hann heim í faðm fjölskyldunnar. Gleðja hjarta aldr- aðs manns sem svo sannarlega gaf okkur yngra fólkinu skilaboð um hvað lífið er dýrmætt. Valgeir var sáttur við hlutskipti sitt í lífinu. Hann hafði frá ótrúlega mörgu að segja úr lífsskeiði sínu sem var hjúpað ævintýraljóma. Þessu miðlaði hann til okkar í stutt- um kaffiheimsóknum sem við hjónin höfum svo oft átt hjá Ævari og Bergþóru í Fiskakvíslinni. Við vottum ykkur, Ævar og Bergþóra, okkar dýpstu samúð. Við erum þakklát fyrir það eitt að fá að kynnast yndislegum manni síðustu ævisporin. Málfríður og Sigurþór. Dagur var að kveldi kominn er Lára frænka mín tilkynnti mér lát föður síns Geira, eins og hann var ætíð kallaður. Eftir þetta símtal fór hugur minn að reika aftur í tímann og fljót var ég að finna hvað það var sem stóð upp úr, það voru árin með Geira og Elsu í sumarbústað þeirra úti á Vatnsleysuströnd þegar við Lára vorum smástelpur. Þarna fékk ég að vera hjá þeim hjónum nokkur sumur, við hvílíka sælu getur barn notið sín. Geiri kenndi okkur að bera virð- ingu fyrir því smæsta til hins stærsta því allt líf hefur sinn til- gang, kindurnar, hestarnir, fuglarn- ir og jafnvel var okkur bent á flugur og alls kyns lítil dýr sem erfitt var að greina. Land sem þessi bústaður var á hét eða var kallað Tangi og var fjaran við túnfótinn. Geiri tók okkur stundum á sjó og sýndi okkur ýmsa fiska sem voru við ströndina, einnig fylgdi fróðleikur með. Þvílík þolinmæði sem maðurinn hafði, aldrei skammast heldur talað til okkar með góðlegu brosi og glettni í augum, þannig er Geira best lýst, eindæma ljúfur, öðruvísi man ég ekki eftir honum og góð er sú minn- ing. Elsku Lára, Regína, Ævar og fjölskyldur ykkar. Guð veri með ykkur. „Þó ég sé látinn, harmið mig ekki með tárum. Hugsið ekki um dauð- ann með harmi og ótta; ég er svo nærri að hvert eitt ykkar tár snertir mig og kvelur, þótt látinn mig hald- ið. En þegar hlið hlæið og syngið með glöðum hug, sál mín lyftist upp í mót til ljóssins. Verið glöð og þakklát fyrir allt sem lífið gefur, og ég, þótt látinn sé, tek þátt í gleði ykkar yfir lífinu.“ Anna-Lísa. ✝ Bergþór Jónssonfæddist á Flakk- nesstöðum í Þverár- hreppi í Húnavatns- sýslu 28. febrúar 1909. Hann lést á Landspítala, Landa- koti, að morgni 16. október síðastliðinn. Foreldrar hans voru hjónin Jón Þórarinn Bjarnason, f. 12. jan. 1866, d. 5. maí 1918, og Anna Helga Árnadóttir, f. 4. febr. 1877, d. 10. júlí 1928. Bræður Berg- þórs eru Valdimar, f. 1900, d. 1990, Guðmundur, f. 1905, d. 1992, Jón Leví, f. 1913, og er hann enn á lífi, og Guðni, f. 1915, d. 1990. Hálfsystir þeirra bræðra samfeðra var Ingibjörg, f. 1895, d. 1996. Bergþór kvæntist 1937 Þor- björgu Helgu Finnsdóttur, f. 15. júlí 1916, d. 13. apr- íl 1996, þau skildu, og 1945 Jóhönnu Lilju Sigurjónsdótt- ur, f. 27. des. 1912, d. 13. mars 1948. 1954 gekk hann að eiga eftirlifandi konu sína, Lovísu Jónsdóttur, f. 19 apríl 1924. Bergþór var barnlaus. Bergþór lauk námi í trésmíði og varð húsasmíða- meistari. Hann vann við húsbyggingar, var verkstjóri trésmíðaverkstæð- is við byggingu Áburðarverk- smiðjunnar í Gufunesi og rak svo eigið smíðaverkstæði á Frakka- stíg 23 í Reykjavík og smíðaði aðallega húsainnréttingar. Útför Bergþórs fer fram frá Fossvogskirkju í dag og hefst at- höfnin klukkan 13.30. Hann var fæddur á Vatnsnesi. Húnvetningur í báðar ættir. 18 ára flutti hann til Reykjavíkur og tók að nema trésmíði undir handarjaðri Ar- inbjarnar Þorkelssonar. Föður mín- um, Ellerti K. Magnússyni, kynntist hann skömmu síðar og vann með honum við byggingar, aðallega á ár- unum 1930 til 1940. Sumarbústað foreldra minna í Laxnesslandi í Mos- fellssveit, byggði Bergþór. Á stríðs- árunum byggði hann hús við Skafta- hlíð og síðar í Vatnsholti. Gamalt lélegt hús á Frakkastíg 23 keypti hann um 1950, hugðist rífa og byggja nýtt hús á staðnum, en byggingar- fulltrúi leyfði það ekki. Fyrir full- tingi Gunnars Thoroddsens þáver- andi borgarstjóra fékk hann að endurbyggja húsið og þar bjó hann í rúm 50 ár og hafði þar einnig tré- smíðaverkstæði. Bergþór var hag- leikssmiður, allt lék í höndunum á honum, fyrst var hann við húsasmíði, síðar verkstjóri trésmíðaverkstæðis þegar Áburðarverksmiðjan í Gufu- nesi var byggð og svo vann hann lengi vel nánast eingöngu við smíðar innréttinga í hús. Sérsmíðaðar eld- húsinnréttingar, skápar í svefnher- bergi o.s.frv. Allt var svo vel gert, að unun var á að líta. Handbragðið leyndi sér ekki. Eitt sinn smíðaði hann fyrir mig innréttingu. Hann vissi að þröngt var í búi með greiðslu. „Hérna, Ásgeir, sagði hann, sam- þykktu víxil fyrir upphæðinni og ég geymi hann svo niðri í skúffu þangað til betur stendur á.“ Aldrei rukkaði hann. Víxillinn var síðar greiddur án vaxta. „Hann pabbi þinn rétti að mér nokkrar krónur oftar en einu sinni, þegar erfitt var hjá mér á kreppuár- unum,“ voru orð hans. Bergþór var þríkvæntur. Fyrsta kona hans var Þorbjörg Helga Finnsdóttir. Þau skildu. Lilju Sigur- jónsdóttur kvæntist hann 1945 en missti hana eftir þriggja ára sambúð. Núverandi kona hans, Lovísa Jóns- dóttir, ættuð frá Ísafirði, hefur staðið við hlið hans sem klettur í tæp 50 ár. Bergþór var þéttur á velli og fast- ur fyrir. Hafði ákveðnar skoðanir um menn og málefni. Samviskusemi, vandvirkni, skyldurækni og dugnað- ur einkenndu hann. Honum mátti treysta. Hann var léttur í lund. Gerði oft að gamni sínu og hafði dillandi, smitandi hlátur. Stundum leit ég inn til þeirra hjóna á Frakkastíg og var Lovísa fljót að bera á borð kaffi og meðlæti að ógleymdum kandísnum. Hvergi fékk ég kandís nema þarna. Um margt var rabbað og alltaf var Bergþór með á nótunum, fjölfróður mjög um menn og málefni. Bergþór var hraustur um ævina. 85 ára lagð- ist hann í fyrsta skipti inn á spítala. 92 ára fór hann á Landspítala í Foss- vogi. Hjá honum greindist alvarleg- ur sjúkdómur. Hann var þreyttur og slappur en skýr í allri hugsun. Náði sér aftur nokkuð á strik og fékk vist- un á Landakoti og heima var hann um vikuskeið nú í október. Þegar ég kvaddi hann síðast bað ég honum alls góðs. „Sé þig, ef Guð lofar, annað hvort hér á spítalanum eða heima þegar ég kem úr fríi,“ sagði ég. Þá benti Bergþór upp í loftið. „Eða þarna!“ Já, þú hefur kvatt en óður vonarinnar bendir fram á við og upp á við. Kristin trú er trú vonar. „Gott þú góði og trúi þjónn, gakk inn til fagnaðar herra þíns,“ eru orð Krists. Þeim orðum megum við treysta. Guð blessi minningu góðs manns og varð- veiti Lovísu í einu og öllu. Ásgeir B. Ellertsson. BERGÞÓR JÓNSSON                      !                          ! "        #$  %%& "  #  !$%   &"'( )"" *"$ #  !+" , $,"-$% #%  .   &"#  !+"    +/ "/0 "(                 # 12  3435 /%"$ +/ 6   &% 7 8 & "$ 9  8&6&0        '               )      #*  +&& ,    -  -                (# 6$" +" +$%  "$%   &"# 6$" +"     %"'+ / $% ""# " # 6$" +" :  "/& " $% * # # 6$" $% /&0 "'+   +" # 6$"  # 6$" +" ' . '+ /& " $% , !-# 6"! # 6$" +" "1 ;<  $% " :&0 # 6$" $% #  2  # 6$" +" * -"" /&0 # 6$" $%   . # "$# 6$" $% #6=%  !+/+" / "/0 "+/ "/ "/0 "( . '        5 6 2  6           *             /     0 (    #*  +&& ,          -  -        /      2  !  &"$% ( 1          1 23* 1 5 !  + >?   -   #%  2   3      &" 6+" :&0  "$%   6$% '+   "" ". +" 6 @ " 6+"   6 $% -  %"$% *"$ " +" / "/0 "+/ "/ "/0 "( . '                 #1 *(A5B* #C   D !&.!       ##    " ; +" ""*( 6$%   ""(*"$+" # *( 6$% # $% ; +"  " (+  , E +  / "/0 "+/ "/ "/0 "( . '             (   45   *9 1 9 1 , 5 6 !  !  0"$ 1"$ / !!> %)+          )     )     #*  +&& 6       1     #$  &%& % -"5$$"F %"$%  6"  $   "+" , "".   "$% "$ :+ "   %  "$%  "":&0  "+"   / "$   "+" #6 -"#6  "$% +/ "/0 "(

x

Morgunblaðið

Direkte link

Hvis du vil linke til denne avis/magasin, skal du bruge disse links:

Link til denne avis/magasin: Morgunblaðið
https://timarit.is/publication/58

Link til dette eksemplar:

Link til denne side:

Link til denne artikel:

Venligst ikke link direkte til billeder eller PDfs på Timarit.is, da sådanne webadresser kan ændres uden advarsel. Brug venligst de angivne webadresser for at linke til sitet.