Morgunblaðið - 25.10.2001, Síða 53

MINNINGAR
MORGUNBLAÐIÐ FIMMTUDAGUR 25. OKTÓBER 2001 53
TVEIR af okkar efnilegri skák-
mönnum gáfu vonandi tóninn fyrir
það sem koma skal á minningar-
mótinu um Jóhann Þóri Jónsson þeg-
ar þeir náðu jafntefli gegn tveimur af
öflugustu stórmeisturum heims.
Magnús Örn Úlfarsson glímdi við Ja-
an Ehlvest sem lengi hefur verið í
hópi sterkustu skákmeistara heims.
Ehlvest er með 2.626 Elo-stig og er í
62. sæti á alþjóðlegum stigalista
FIDE, sem nær til 40.000 skák-
manna. Það er því töluvert afrek að
ná jafntefli gegn slíkum manni. Arnar
E. Gunnarsson lét afrekasögu síns
andstæðings ekki heldur rugla sig í
ríminu, en hann tókst á við hollenska
stórmeistarann Jan Timman, sem
einnig er meðal 100 bestu skákmanna
heims. Timman er með 2.600 Elo-stig
og hefur margoft teflt hér á landi. Ár-
ið 1993 tefldi hann einvígi um heims-
meistaratitil FIDE, þar sem hann
varð að lúta í lægra haldi fyrir Ana-
toly Karpov. Það verður fróðlegt að
fylgjast með þeim Magnúsi Erni og
Arnari í framhaldi mótsins. Eftir
þessa byrjun hljóta þeir að setja
markið á að ná áfanga að alþjóðlegum
meistaratitli á mótinu. Reyndar eru
fleiri skákmenn á mótinu sem sett
hafa sér það markmið og það verður
því hart barist í framhaldinu.
Fyrir utan afrek þeirra Magnúsar
og Arnar var fátt um óvænt úrslit í
fyrstu umferð, þ.e. þeir stigahærri
unnu yfirleitt hina stigalægri. Auðvit-
að er of snemmt að segja fyrir um lík-
legan sigurvegara á mótinu, en ís-
lenskir áhorfendur munu auðvitað
fylgjast grannt með stórmeisturun-
um okkar, þeim Helga Ólafssyni,
Þresti Þórhallssyni og Hannesi Hlíf-
ari Stefánssyni, en einhver þeirra á
örugglega eftir að blanda sér barátt-
una um efsta sætið.
Það var ekkja Jóhanns Þóris Jóns-
sonar, Sigríður Vilhjálmsdóttir, sem
lék fyrsta leiknum í mótinu fyrir Frið-
rik Ólafsson í skák hans gegn Tómasi
Björnssyni, en þeirri skák lauk með
jafntefli. Það verður gaman að fylgj-
ast með Friðriki, eftir að hann hefur
náð að hita sig upp eftir nokkuð langa
fjarveru frá skákborðinu.
Önnur umferð var tefld í gær og þá
mætti Helgi Ólafsson stigahæsta
manni mótsins, Ivan Sokolov, og
Þröstur Þórhallsson tefldi við danska
stórmeistarann Peter Heine Nielsen.
Hannes Hlífar hafði hvítt gegn Leif
Erlend Johannessen.
Teflt er í ráðhúsi Reykjavíkur við
prýðilegar aðstæður. Áhorfendur eru
velkomnir. Teflt er daglega og um-
ferðir hefjast klukkan 17. Þó verður
frídagur 26. október.
Erlendu stór-
meisturunum
gerð skráveifa
SKÁK
R á ð h ú s
R e y k j a v í k u r
MINNINGARMÓT UM
JÓHANN ÞÓRI JÓNSSON
19.–21.10. 2001
Daði Örn Jónsson
Sveitakeppni í Gullsmára
Þriðja og fjórða umferð sveita-
keppni eldri borgara í brids var spil-
uð að Gullsmára 13 mánudaginn 22.
október sl. Að lokinni fjórðu umferð
var staða efstu sveita þessi:
Sveit Kristins Guðmundssonar 81 stig.
Sveit Þorgerðar Sigurgeirsdóttir 72 stig.
Sveit Sigurbergs Sigurðssonar 69 stig.
– Fimmta og sjötta umferð verður
spiluð fimmtudaginn 25. októner.
Sjöunda og áttunda mánudaginn 29.
október. Níunda og síðasta umferð
fimmtudaginn 1. nóvember. Mæting
kl. 12.45.
BRIDS
U m s j ó n A r n ó r
G . R a g n a r s s o n
Bridsfélag Hafnarfjarðar
Hinn 22. okt. var spilað fyrsta
kvöld af þremur í hraðsveitakeppni
hjá Bridsfélagi Hafnarfjarðar – spil-
að var á 10. borðum.
Efstu sveitir:
Helga Sturlaugsdóttir 523
Erla Sigurjónsdóttir 508
Vesturhlíð 507
Júlíana Gísladóttir 504
Kristófer Magnússon 502
Íslandsmót í tvímenningi
Undanúrslit Íslandsmótsins í tví-
menningi verða spiluð 27.–28. okt.
Vegna skipulags mótsins verða
skráningar að hafa borist fyrir kl.
17.00 fimmtudaginn 25. október.
Skráning í síma 587 9360 eða bridge-
@bridge.is
það, eða að minnsta kosti að hann
gerði greiða á móti. Líklega hefur
þetta viðhorf Gísla mótast í uppvext-
inum. Faðir hans fórst með togaran-
um Jóni forseta þegar Gísli var aðeins
9 ára gamall. Við vitum að það hvíldi á
honum alla ævi að hann gat ekki kvatt
föður sinn áður en hann hélt í sína
hinstu för. Faðir hans sem var bóndi
hafði ráðið sig tímabundið í skips-
pláss og var kallaður snögglega til
skips. Gísli hafði verið fjarverandi frá
bænum þegar faðir hans hélt að heim-
an og náði því ekki að kveðja hann.
Eftir lát föður Gísla stóð móðir hans
ein uppi með fjögur börn á litlu
sveitabýli norður í Steingrímsfirði.
Heimilið var leyst upp og var Gísli
sendur að bænum Smáhömrum í
Steingrímsfirði þar sem hann fór að
vinna fyrir sér. Það var ekki fyrr en
nokkrum árum seinna sem fjölskyld-
an sameinaðist aftur er Halldóra
móðir hans flutti til Reykjavíkur.
Gísli var þá orðin fyrirvinna fjölskyld-
unnar, stundaði sjómennsku og að-
stoðaði systkini sín við að leita sér
menntunar. Gísli fór síðar í stýri-
mannaskólann og var stýrimaður á
togurum í nokkur ár. Aldrei höfum
við heyrt hann kvarta yfir því að hafa
þurft að leggja mikið á sig á þessum
árum, enda Gísli með afbrigðum dul-
ur maður sem ekki flíkaði sínum til-
finningum. Til marks um þrautseigju
hans má segja frá því að Gísli tók á
leigu heiðarvatn eitt norður í
Strandasýslu. Í vatn þetta setti hann
silungaseiði þrátt fyrir að talið væri
að þar gæti ekki þrifist fiskur. Gísli
lét sér fátt finnast um slík ummæli og
hafði tröllatrú að þar gæti lifað fiskur.
Reyndist þetta rétt hjá Gísla og
komst upp nokkur fiskistofn sem
dafnaði allvel og hafði hann ómælda
ánægju af að skreppa norður og
kanna lífið í vatninu sínu.
Eftir lát Hrefnu var Gísli ekki sam-
ur maður. Hann reyndi að stytta sér
stundir við ýmsa tómstundaiðju svo
sem bókband, útskurð og sagaði út
fallega hluti sem hann gaf ættingjum
sínum. En söknuðurinn eftir Hrefnu
var mikill og hann var einmana þrátt
fyrir að öll börnin og barnabörnin
umvefðu hann með kærleik og ástríki.
Seinni árin hafði hann mikinn fé-
lagsskap af Sigurbirni bróður sínum
og er afrekaskrá þeirra í spila-
mennskunni margar blaðsíður. Þegar
komið er að leiðarlokum er okkur
Kristjáni og börnum okkar efst í huga
þakklæti til Gísla fyrir allt það sem
hann var okkur. Við erum þess full-
viss að hann hefur átt góðan endur-
fund með Hrefnu og öðrum ástvinum
á öðru tilverusviði. Við sendum öllum
systkinunum, mökum þeirra og börn-
um okkar innilegustu samúðarkveðj-
ur.
Kristján, Björg og börn.
Elsku afi. Ég get ekki sagt annað
en að fyrstu minningar mínar um þig
séu sveipaðar hálfgerðum ævintýra-
ljóma – þú varst sko enginn „venju-
legur“ afi með hatt. Þú varst stór og
sterkur, dökkur á brún á brá, með
svarta grófa skeggbrodda, hörkuleg-
an svip, oftast með camel án filters í
munnvikinu og íklæddur stutt-
ermaskyrtu innan dyra sem utan,
vetur, sumar, vor og haust. Þú kunnir
manna best að blóta og það sem topp-
aði allt, það vantaði framan á einn
fingur þinna. Mér fannst þú flottur,
mér fannst þú töffari. Við sem þekkt-
um þig vissum hins vegar að þú hafðir
jafnframt mjúkan mann að geyma.
Undir harðri skelinni leyndist yndis-
legur maður sem var mjög annt um
sitt fólk – um það voru þó ekki höfð
mörg orð, við vissum það bara.
Þú hafðir mikinn listamann að
geyma eins og heimili okkar flestra
afkomenda þinna bera merki. Það
fyrsta sem gestir reka augun í á heim-
ili okkar Þorsteins er útskorin klukka
í arnarlíki sem þú gafst okkur í brúð-
kaupsgjöf. Hún er mér mjög kær.
Elsku afi, ég þakka þér fyrir sam-
veruna. Berglind veit að „langiafi“ er
fluttur til guðs og Jesú og biður að
heilsa, við hin sömuleiðis.
Blessuð sé minning þín.
Guðmunda Smáradóttir.
Mér finnst það ótrúlegt að ég sé
að kveðja þig. En þannig er það nú
samt. Í þögninni á eftir tilkynningu
um andlátið rifjast upp minningar,
hver af annarri. Fyrst til æskuár-
anna átta í Skeiðarvoginum, með
ykkur ömmu, og öll árin sem á eftir
komu. Þetta er orðinn langur tími,
afi. Missirinn er mikill. Nú hættum
við að skiptast á blöðum – ég með
Morgunblaðið til þín og heim með
DV. Þetta gerðum við flesta daga
vikunnar í mörg ár. Þú sagðir stund-
um að það væri ekkert í blaðinu, allt-
af þetta sama. Samt fannst þér verra
þegar það var borið seint út og ég
tala nú ekki um ef blaðið kom alls
ekki. En þetta var þá og ég er ekkert
að setja það í minningargrein um
hvað við töluðum að öðru leyti. Ég
veit að þú ert sáttur og feginn að
vera farinn í ferðina miklu. Þú gafst
mér það í skyn í samtölum okkar upp
á síðkastið að þetta væri nú orðið
ágætt í 83 ár. En þá er það líklega
eigingirni í mér að vilja hafa þig
lengur, afi minn.
Margs er að minnast,
margt er hér að þakka.
Guði sé lof fyrir liðna tíð.
Margs er að minnast,
margs er að sakna.
Guð þerri tregatárin stríð.
(V. Briem.)
Hafþór.
Með þessum orðum vil ég kveðja
afa minn Gísla Ólafsson sem lést hinn
16. október.
Hann var af þeirri kynslóð sem
lagði grunninn að þeirri velmegun
sem við Íslendingar búum við í dag.
Ósérhlífni, vinnusemi og dugnaður er
lýsandi fyrir persónuleika hans,
ásamt því að vera ekki í skuld við
nokkurn mann.
Við sem teljum okkur vera á
„besta“ aldri í dag og höfum alla tíð
haft allt til alls getum illa ímyndað
okkur hvernig lífsbaráttan hefur ver-
ið á 3. áratug síðustu aldar hjá litlum
dreng norður á Ströndum sem nýbú-
inn er að missa föður sinn í sjóslysi.
Þessi upplifun og sú harða barátta
sem þessu fylgdi mótaði trúlega mik-
ið persónuleika hans um alla tíð.
Hann hefur með sæmd skilað sínu
hlutverki á þessu tilverustigi og skilið
eftir sig stóran hóp afkomenda sem
mun minnast hans um ókomna tíð.
Brynjólfur Smárason.
Elsku afi okkar, nú hefurðu kvatt
þennan heim og við sitjum eftir með
söknuð í hjarta en mikil huggun er í
því að nú hefurðu fengið hvíld og þið
amma eruð sameinuð á ný.
Takk fyrir allt, elsku afi, minningin
um þig, góðan mann með stórt hjarta,
mun ávallt lifa sterkt í hjörtum okkar.
Guð geymi þig.
Far þú í friði,
friður guðs þig blessi,
hafðu þökk fyrir allt og allt.
(V. Briem.)
„Þótt ég sé látinn, harmið mig ekki
með tárum, hugsið ekki um dauðann
með harmi eða ótta. Ég er svo nærri,
að hvert eitt tár ykkar snertir mig og
kvelur, þótt látinn mig haldið. En
þegar þið hlæið og syngið með glöð-
um hug, lyftist sál mín upp í mót til
ljóssins. Verið glöð og þakklát fyrir
allt sem lífið gefur og ég, þótt látinn
sé, tek þátt í gleði ykkar yfir lífinu.“
(Kahlil Gibran.)
Hrefna, Gísli, Magnús og Ívar.
✝ Kristján SveinnKristjánsson
fæddist 31. júlí 1924
á Ísafirði. Hann lést í
Keflavík 15. október
síðastliðinn. Foreldr-
ar hans voru Alberta
Albertsdóttir hús-
móðir, f. 11.2. 1899,
d. 24.2. 1987, og
Kristján Sveinn Stef-
ánsson skipstjóri, f.
5.12. 1896, d. 4.10.
1924, þau bjuggu á
Ísafirði. Systkin
hans eru Jónína Jó-
hanna Kristjánsdótt-
ir, f. 5.6. 1922, Stefanía Áslaug
Kristjánsdóttir, f. 30.5. 1923,
Guðmundur Jón Dan Marsellíus-
son, f. 26.10. 1927, d. 22.2. 1994,
Kristín Marsellíusdóttir, f. 30.9.
1928, Sigríður Guðný Marsellíus-
dóttir, f. 27.9. 1929, d. 23.1. 1930,
Helga Þuríður Marsellíusdóttir,
f. 24.11. 1930, Kristinn Marsel-
líusson, f. 13.3. 1932 d. 16.10.
1932, Högni Marsellíusson, f.
10.10. 1933, Bettý Marsellíusdótt-
ir, f. 18.12. 1935, Þröstur Mars-
ellíusson, f. 16.9. 1937, Sigurður
Magni Marsellíusson, f. 7.6. 1940,
d. 30.10. 1994, og Messíana Mars-
ellíusdóttir, f. 18.5. 1942.
Kristján Sveinn var kvæntur
Þórunni Maggý Guðmundsdótt-
ur, f. 19.9. 1933. Börn þeirra:
Kristján Sveinn, f. 5.3. 1953,
Helgi Jóhann, f. 19.10. 1954, Ingi-
björg Dagmar, f. 30.1. 1957, Al-
berta Marselína, f. 4.5. 1961, d.
25.8. 1961, Magnús Þór, f. 11.5.
1963. Kristján og Þórunn slitu
samvistir. Sambýliskona Krist-
jáns um árabil var
Andrea Guðmunds-
dóttir, f. 10.10. 1908,
d. 1996. Eftirlifandi
eiginkona Kristjáns
er Erla Friðgeirs-
dóttir, f. 6.11. 1935.
Kristján var
yngsti sonur Al-
bertu og Kristjáns
og var tæplega
þriggja mánaða
þegar faðir hans
fórst með vélbátn-
um Rask í Ísafjarð-
ardjúpi. Hann ólst
upp hjá Helgu Guð-
mundsdóttur frá Bakkaseli í
Langadal við Ísafjarðardjúp og
eiginmanni hennar Sigurði á Ísa-
firði.
Þau bjuggu um skeið á Flat-
eyri, en Kristján nam skipasmíð-
ar hjá stjúpföður sínum, Marsel-
líusi Bernharðssyni á Ísafirði.
Kristján var þrátt fyrir að hafa
átt fósturforeldra sína mikið með
systkinum sínum, móður og
stjúpföður, á æskuárunum. Móðir
hans var ötul við að fara með
börnin/fjölskylduna í myndatöku
og var hann alltaf með á þeim
myndum. Hann vann við upp-
byggingu í Djúpuvík, flutti til
Reykjavíkur og kynntist fyrrver-
andi eiginkonu sinni þar. Hann
vann um tíma á Reykjalundi. Síð-
ustu árin bjó hann ásamt Erlu
konu sinni í Njarðvík og rak m.a.
um tíma fiskbúð með Helga syni
sínum.
Útför Kristjáns fór fram frá
Ytri-Njarðvíkurkirkju 23. októ-
ber.
Þótt að oss sæki sótt og hel,
vér samt því megum trúa,
að hér ef lifað höfum vel,
oss heim er gott að snúa
til Drottins og í dýrðarvist
frá dauða leystir fyrir Krist
við sælu’ og blessun búa.
(Þýð. Einar Jónsson.)
Við viljum senda samúðarkveðju
til Erlu og fjölskyldu, okkar kæra
bróður og frænda Kristjáns Sveins
Kristjánssonar.
Hér á Austurveginum á Ísafirði
má sjá merki um smíðar hans.
Hann var tryggur við okkur og kom
nokkuð reglulega í heimsókn hing-
að vestur. Við hittum hann síðast á
niðjamóti 1997, þar sem hann fór
m.a. ásamt Kristjáni Sveini syni
sínum og lagði blóm að minnisvarða
um horfna sjómenn á Ísafirði.
Við áttum þá saman góða helgi
hér og á Núpi. Kristján lést eftir
skammvinn veikindi hinn 15. þ.m.
Hann var hægur og ljúfur maður.
Blessuð sé minning hans.
Helga, Þórður, Áslaug,
Magnús, Helga, Rakel,
Finnur, Ása og Baldur.
KRISTJÁN SVEINN
KRISTJÁNSSON