Morgunblaðið - 20.11.2001, Síða 43
MINNINGAR
MORGUNBLAÐIÐ ÞRIÐJUDAGUR 20. NÓVEMBER 2001 43
anisklúbbnum Helgafelli. Þar lenti
það oft á okkur að skreyta húsakynn-
in fyrir hinar ýmsu uppákomur í
klúbbnum hvort sem það var Kína-
kvöld, sjávarréttakvöld, villibráðar-
kvöld, nú eða þorrablót ásamt mörgu
öðru. Oft var glatt á hjalla í kringum
þetta því að við gáfum okkur alla í
þessa vinnu í viku til tíu daga að und-
irbúa húsið ásamt öðrum félögum í
Helgafelli. Má ég til með að nefna fé-
laga okkar Guðjón Magnússon, góð-
an vin og öðling, en hann lést fyrir um
einu og hálfu ári. Var hans sárt sakn-
að við skreytingar fyrir síðasta
þorrablót. Þar vorum við Georg
ásamt fleirum við undirbúning. Nú
hafa þeir tveir kvatt. En þegar þar að
kemur að ég fylgi ykkur vona ég að
þið hafið reddað salarkynnum þar
sem við félagarnir Goggi í Klöpp,
Gaui Manga og Finnsi í Fagró getum
skreytt saman fyrir eins og eitt
þorrablót. Þá er einn félagsskapur-
inn, sem ég get ómögulega sleppt að
nefna hér, en það er saumaklúbbur-
inn. Þar störfuðu eiginkonurnar okk-
ar saman ásamt fleirri konum. Að
minnsta kosti einu sinni á ári hitt-
umst við karlarnir með okkar betri
helming, á nokkurs konar árshátíð.
Þá vorum við karlarnir með alls kyns
húllumhæ í mat og skemmtiatriðum
fyrir okkar frúr. Í hvert og eitt sinn
var gefið út fréttablað þar sem allt
var tíundað sem gerst hafði innan
klúbbsins frá liðnu ári. Varst þú þá
ævinlega sjálfkjörinn ritstjóri blaðs-
ins. Vakti þetta ávallt mikla kátínu
innan hópsins. Í endaðan september
sl. komum við saman með sauma-
klúbbssystrunum. Var þá mikið af
þér dregið, Georg minn, en maður
dáðist að kraftinum í þér þetta kvöld
og ánægjunni sem geislaði frá þér,
þrátt fyrir það hversu veikur þú
varst. Alltaf stutt í brosið og þinn
létta húmor. Þetta kvöld kom ekkert
fréttablað út. Það er í eina skiptið
sem það gerðist og sést því hver var
aðalhvatamaður að útgáfu þess.
Á þessari stundu, Georg minn, er
margs að minnast, sem hægt væri að
telja upp. T.d. þegar við fórum með
saumaklúbbssystrunum til Hollands
og sett var upp handavinnusýning á
miðju Damtorginu í Amsterdam. En,
Georg minn, hér vil ég hætta.
Far þú í friði,
friður Guðs þig blessi,
hafðu þökk fyrir allt og allt.
(V. Briem.)
Elsku Harpa mín. Við Þorbjörg
vottum þér og börnunum okkar
dýpstu samúð í sorgum ykkar, með
ósk um að sá sem öllu ræður, styrki
ykkur og styðji. Og að þú, Harpa mín,
megir áfram verða sem klettur.
Blessuð sé minning Georgs Þórs
Kristjánssonar.
Þorbjörg og Sigurfinnur
Sigurfinnsson.
Elsku Goggi. Hver hefði trúað því
að rúmu ári eftir fimmtugsafmælið
þitt værir þú fallinn frá, og að við vin-
konurnar hennar Ragnheiðar dóttur
þinnar sætum saman að skrifa nokkr-
ar línur um þig? En vegir Guðs eru
órannsakanlegir og enginn veit sína
ævina fyrr en öll er.
Þegar við fengum þessar sorgar-
fréttir á sunnudagsmorgun kom það
ekki svo á óvart, miðað við allar þær
þrautir og þjáningar sem þú hefur
þurft að glíma við undanfarna mán-
uði. En það er sárt að missa kæran
vin í blóma lífsins sem alltaf hefur
verið okkur svo góður. Þú sem alltaf
varst svo lífsglaður, góður og sást
alltaf björtu hliðarnar og fannst alltaf
eitthvað gott við allt og alla. Ef allir
hefðu sömu lífssýn og sama skaplyndi
og þú hafðir væri heimurinn frábær.
Það var alveg einstakt að fylgjast
með ykkur Hörpu, hvað þið voruð
samrýnd hjón og hversu mikla virð-
ingu þið báruð hvort fyrir öðru. Það
var dásamlegt að fylgjast með ykkur.
Heimilið ykkar var okkur stelpunum
alltaf opið á hvaða tíma sem var. Við
gleymum aldrei Bítlakvöldunum,
boltanum á laugardögum og síðast en
ekki síst þjóðhátíðinni, en þá var
heimili ykkar öllum opið og var sofið í
hverju horni. Þetta þótti ykkur svo
sjálfsagt.
Þú varst mikill áhugamaður um
íþróttir og þá helst fótbolta. (Þú átt
eflaust smáþátt í velgengni Man.
Utd. á undanförnum árum.) Í bæjar-
og félagsmálum léstu til þín taka af
mikilli alúð og eljusemi. Þú þorðir að
taka af skarið og varst fylginn þér og
þinni sannfæringu.
Í þínum erfiðu veikindum var
aðdáunarvert hversu vel Harpa og
krakkarnir hugsuðu um þig og stóðu
þétt við hlið þína allt til loka. Þú varst
lánsamur að eiga svona gullmola eins
og Hörpu og krakkana. Og ekki má
gleyma litla afastráknum og alnafn-
anum sem var ljós þitt og sólargeisli.
Elsku Harpa, Kiddi, Ragnheiður
og Helga, missir ykkar er mikill.
Megi Guð vaka yfir ykkur og styðja á
þessum erfiðu tímum.
Elsku Goggi, nú ertu kominn á
góðan og fallegan stað þar sem þraut-
ir og þjáningar eru ekki til. Minning
um kæran vin lifir og yljar okkur um
hjartarætur.
Guð geymi þig.
Vertu yfir og allt um kring
með eilífri blessan þinni.
Sitji Guðs englar saman í hring
ænginni yfir minni.
(Sig. Jónsson.)
Þínar vinkonur,
Margrét, Sæbjörg, Bergey,
Bryndís og Sigríður Lára.
Fallinn er frá, langt um aldur
fram, góður og gegn bæjarbúi, Georg
Þór. Við vorum samherjar í bæjar-
stjórn Vestmannaeyja tvö kjörtíma-
bil, 1982–1986 og 1990 til 1994. Þar
kom sér vel glöggskyggni hans á hin
ýmsu málefni. Það var gott að vinna
með honum í hópvinnu og einnig var
hann mjög tillögugóður og vildi vand-
aðan málflutning.
Hann var mikill félagsmálamaður.
Honum voru falin margvísleg trún-
aðarstörf á vegum bæjarfélagsins.
Georg var snjall og góður ræðumað-
ur, flutti mál sitt vel og átti gott með
að ná athygli viðstaddra á manna-
mótum.
Hann hafði góða og læsilega rit-
hönd og var oft fenginn til þess að
skrautrita heiðursskjöl og gjafakort.
Hann kom oft út á flugvöll og
sagði: „Er ekki tími fyrir kaffi og
smáspjall?“ Hann gaf sér tíma til að
líta inn hjá vinum og kunningjum í
erli dagsins, enda mjög vinamargur.
Georg hafði alltaf skoðanir á hlut-
unum og fylgdi þeim eftir af mikilli
einurð og átti auðvelt með að fá menn
með sér til að styðja góð málefni.
Hann var góður og hlýr í framkomu,
en gat verið ómyrkur í máli, ef honum
fannst að sér eða vinum sínum vegið.
Bæjarmálin voru honum mjög
hugleikin. Honum sárnaði mjög, þeg-
ar honum fannst gengið framhjá sér
við uppstillingu á lista Sjálfstæðis-
flokksins árið 1994, sem varð til þess
að vinir hans og stuðningsmenn
komu með sérframboð til bæjar-
stjórnar. Það var mikil og góð
stemmning sem myndaðist og hlaut
hann glæsilega kosningu.
Það var í lok september, að hann
kom með nafna sinn út á flugvöll og
sat góða stund í kaffistofunni. Mér
brá að sjá hvað af honum var dregið.
Maður fann það, að hann mat fjöl-
skyldu sína mikils.
Við Laufey sendum eiginkonu,
börnum og afastrák innilegar samúð-
arkveðjur.
Bragi I. Ólafsson.
26. október síðastlið-
inn var til moldar bor-
in í Kornerup á Sjá-
landi Elín Brynj-
ólfsdóttir Vestergaard,
einkabarn hjónanna Hallfríðar
Jónsdóttur (1903–1968) og Brynj-
ólfs Bjarnasonar heimspekings
(1898–1989), fyrrum formanns
Kommúnistaflokks Íslands og
menntamálaráðherra í fyrstu þing-
ræðisstjórn íslenska lýðveldisins.
Liðlega tvítug hafði Elín siglt ut-
an til Danmerkur til náms og ílenst
þar; gifst Gottfreð Vestergaard,
miklum afbragðsmanni, systursyni
Valdimars Þórðarsonar, kaup-
manns í Reykjavík; varð samlíf
þeirra einstaklega farsælt og færði
þeim fjögur mannvænleg börn.
Við Helga hittum Elínu og Gott-
freð Vestergaard í fyrsta sinn við
opnun málverkasýningar ekki löngu
eftir að við fluttumst til Kaup-
mannahafnar árið 1992; nú, níu ár-
um síðar, þegar Elín er svo óvænt
ELÍN BRYNJÓLFSDÓTTIR
VESTERGAARD
✝ Elín Brynjólfs-dóttir Vester-
gaard fæddist í
Reykjavík 5. septem-
ber 1928. Hún lést í
Kornerup í Dan-
mörku 20. október
síðastliðinn og fór út-
för hennar fram frá
Kornerup-kirkju 26.
október.
og fyrirvaralítið látin,
þykir mér sem ég hafi
þekkt hana allt mitt líf.
Ég var heldur ekki frá
því þegar ég kynntist
henni að ég myndi
hana sem unga stúlku
koma upp Vonarstræt-
ið á leið heim úr MR,
vestur á Brekkustíg;
kannski vegna þess að
hún var í árgangi með
eldri bróður mínum,
eða að einhver hafi
haft orð á því að þarna
færi dóttir Brynjólfs
Bjarnasonar. Og eftir
að Sameiningarflokkur alþýðu –
Sósíalistaflokkurinn flutti onað
Tjörn mátti einnig úr stofuglugg-
anum í Suðurgötu 6 oft sjá Brynjólf
föður hennar koma norðan götuna,
stefnufastan og hnarreistan, og
hverfa fyrir Vonarstrætishornið
inní Tjarnargötu, eða þá að hann
birtist þar og hvarf uppmeð Dillons-
húsi. Fas hans, eins og margra ann-
arra úr gömlu framvarðasveitinni,
ekki síst þeirra sem komu úr
Kommúnistaflokknum, var mótað af
þeim sjálfsaga og þeirri sjálfsafneit-
un, sem ærleg barátta ætíð krefst.
Þetta agaða viðmót og háttvísi virt-
ist mér Elín Vestergaard hafa tekið
í arf, ásamt glettni og stórlyndi, sem
gerði þessa glæsilegu konu einstak-
lega höfðinglega í framgöngu. Og
ekki kom okkur mjög á óvart að
frétta, að hún hefði að lokum tekið
dauða sínum með mikilli reisn.
Elín og Gottfreð voru komin á
sjötugsaldur þegar við kynntumst
þeim, en þó nánast eins og ást-
fangnir unglingar, og auðvelt að sjá
hver mundi höfuðskýringin á vel-
gengni þeirra, sem að öðru leyti var
grundvölluð á dugnaði þeirra og
óvenjulegu hugviti Gottfreðs, sem
byggði upp heimsfyrirtæki stein-
snar frá heimili þeirra í Kornerup.
Þau komust því með árunum í góð
efni og auk þess að geta veitt börn-
um sínum gott atlæti held ég að El-
ín hafi verið afar þakklát fyrir að
geta veitt föður sínum, öldruðum
ekkjumanni, aðbúnað sem honum
sómdi.
Á heimili þeirra var gott að koma.
Þar ríkti fáguð smekkvísi, sem þeim
báðum var ásköpuð, og hafði yfir-
bragð þess besta í danskri og ís-
lenskri menningarhefð. Og óvíða
voru móttökur jafnhlýjar. En það
sem þó vakti mesta aðdáun var hvað
þau virtust óbundin af þeim verald-
legu gæðum, sem þau bjuggu að og
voru svo óspör á við aðra, líkt og þau
væru hvenær sem væri reiðubúin að
ganga allslaus saman út í óvissuna
og hefja lífsbaráttuna að nýju.
Við Helga sendum Gottfreð,
börnum hans og öðrum vandamönn-
um einlægar samúðarkveðjur.
Blessuð sé minning Elínar Vest-
ergaard.
Úlfur Hjörvar, Færeyjum.
- !
!
!
-&4
68 ;
)
!5
3
;
))5!""
)5'3," ) !""
)
$+#"!""
$+
$#" '2 5!""
&'2" +5--!""
)5 !' "=
8) 5'G,
-!
!!
!
4
1)HI
!9
! )
33
44
5
!6 6
6
(5 '
!!"" ''')
'('!')!
)J+!!"" ,)
**+)***+,
5=35$
5*'"/0
(1 #
+
!
:
!#
! 3;
44
5 !!< ! " ,
) '5!""
!5
:$&!(!""
(25 '*$+)!""
-,5 18!'&8$=(!""
**+)***+,
6 ! 6 %
%
!"
4: 5)+"'>K
351 #,
-&)52!""
5'*$+
$+!""
*$+!"" C"L# 8(
58!'8!"" &)''
)**+,
& !
4: 4G=!
"5
"8(=5"'
55
;
! ! 3
:
9/"
)-))"
'2 5!""
')'$!"",