Morgunblaðið - 15.11.2004, Blaðsíða 25

MORGUNBLAÐIÐ MÁNUDAGUR 15. NÓVEMBER 2004 25
MINNINGAR
✝ Magnús Sigur-jón Guðmunds-
son fæddist í Hrauni
á Reyðarfirði 30.
nóvember 1921.
Hann lést á sjúkra-
húsinu á Selfossi
hinn 7. nóvember
síðastliðinn. For-
eldrar hans voru
hjónin Guðmundur
Jónsson, f. á Giljum
á Jökuldal 27. ágúst
1880, d. 4. maí 1939,
og Guðrún Jónína
Olsen, f. 6. október
1898, d. 9. júlí 1949.
Systkini Magnúsar eru: Valborg
Guðmundsdóttir, f. 1918, d. 1993,
Óskar Guðmundsson, f. 1919, – d.
1972, Lára Ingibjörg Guðmunds-
dóttir, f. 1923, Jens Ásgeir Guð-
mundsson, f. 1924, og Anna María
Guðmundsdóttir Bachmann, f.
1930.
Magnús kvæntist Sigurbjörgu
Oddsdóttur. Þau skildu. Börn
þeirra eru: 1) Guðrún Jónína
Magnúsdóttir, f. 1949, maki
Hreinn Ómar Elliðason, f. 1946, d.
1998. Þau skildu. Börn þeirra: a)
Elliði Ómar Hreinsson, maki Sól-
veig Jóhannesdóttir, dóttir þeirra
Bergþóra Sól Elliðadóttir. b) Sig-
urbjörg Ásta Hreinsdóttir, sam-
býlismaður Þröstur Guðmunds-
son, dóttir þeirra Sunneva Rún
Þrastardóttir. c) Jóna Bjarney
Hreinsdóttir, sambýlismaður Dav-
íð Atli Jones, þau slitu samvistum.
Börn þeirra Kamilla Rós Davíðs-
dóttir og Hreinn Elí Davíðsson. 2)
1965, sambýlismaður Guðmundur
Sigurðsson, börn þeirra: a) Sig-
urður Þorsteinn Guðmundsson,
unnusta Fríður Ósk Kristjánsdótt-
ir. b) Magnús Sigurjón Guðmunds-
son, unnusta Ester María Ólafs-
dóttir. c) Steinunn Inga Guð-
mundsdóttir. Magnús ættleiddi
son Sigurbjargar, Valgeir Borg-
fjörð, f. 1947.
Magnús fæddist á Hrauni í
Reyðarfirði og ólst þar upp. Hann
útskrifaðist sem búfræðingur frá
Hvanneyri og hóf eftir það störf
við byggingu Andakílsárvirkjun-
ar. Þar vann hann áfram eftir að
byggingu virkjunarinnar lauk, við
ýms störf, allt til ársins 1958. Þá
hann fluttist hann með fjölskyldu
sína til Akraness og starfaði í
nokkur ár við Sementsverksmiðju
ríkisins, þar næst Fiskverkun
Þórðar Óskarssonar, síðar í
Skipasmíðastöð Þorgeirs og Ell-
erts og síðustu ár sín á Skaga við
Síldarmjölsverksmiðjuna þar. Ár-
in 1981–1982 réðst hann að Sól-
heimum ásamt Sigurbjörgu konu
sinni. Þar vann hann á smíðaverk-
stæðinu og hafði einnig daglega
umsjón á Hverakoti, heimili nokk-
urra vistmanna, ásamt konu sinni.
Árið 1983 fluttust þau til Hvera-
gerðis og þar vann Magnús sem
vaktmaður á Heilsuhælinu í
Hveragerði til starfsloka. Magnús
unni tónlist og lék á harmoniku á
dansleikjum þegar hann var ung-
ur maður, bæði á Reyðarfirði og í
Borgarfirði. Hann söng með fjöl-
mörgum kórum og má þar telja
m.a. kirkjukóra á Hvanneyri,
Akranesi og í Hveragerði, Karla-
kórinn Svan og kór aldraðra á
Selfossi.
Útför Magnúsar verður gerð
frá Akraneskirkju í dag og hefst
athöfnin klukkan 14.
Guðmundur Trausti
Magnússon, f. 1952,
maki Ingibjörg Ýr
Gísladóttir. Börn
þeirra: a) Arngunnur
Ylfa, sambýlismaður
Valgarður Sigurðs-
son, börn þeirra: Ið-
unn Valgarðsdóttir
og Þorri Valgarðsson.
b) Brynhildur Yrsa
Guðmundsdóttir, c)
Magnús Sigurjón
Guðmundsson, sam-
býliskona Jenny Hild-
ur Jónsdóttir. Sonur
Ingibjargar Gísli Geir
Einarsson, sambýliskona Carly
Mills. 3) Sævar Þór Magnússon, f.
1953. 4) Jenný Ásgerður Magnús-
dóttir, f. 1957, maki Jón Þórir
Leifsson, börn þeirra: a) Daníel
Birkir Jónsson, sambýliskona El-
ínborg Þrastardóttir. b) Davíð
Þór Jónsson, sambýliskona Aðal-
heiður Halldórsdóttir, sonur
hennar Haki Darrason Lorensen.
c) Leifur Jónsson, sambýliskona
Rut Sigurmonsdóttir, d) Arnar
Freyr Jónsson. 5) Margrét Högna
Magnúsdóttir, f. 1960, maki Ás-
geir Pétursson, f. 1960, d. 1996,
börn þeirra: a) Þorgerður Jóna
Ásgeirsdóttir. b) Pétur Haukur
Ásgeirsson. c) Reynir Tumi Ás-
geirsson. 6) Erlingur Birgir
Magnússon, f. 1962. 7) Vilhelmína
Oddný Magnúsdóttir, f. 1963,
maki Þorgeir Gunnarsson, börn
þeirra: a) Einar Njáll Þorgeirsson.
b) Friðrik Örn Þorgeirsson. 8)
Jónína Björg Magnúsdóttir, f.
Á kreppuárunum var öðruvísi um
að litast á Hrauni. Nú bylta stórvirk-
ar vinnuvélar sverðinum þar sem
pabbi sótti kúna og sinnti ánum. Ég
sé hann fyrir mér við hleinarnar nið-
ur undan bænum fylgjast með föður
sínum skjóta sel eða hnísu, og færa
fiskinn heim.
Ég sé hann líka fyrir mér hlaup-
andi á eftir bát föður síns meðfram
fjörunni inn á Búðareyri. Hann átti
að vera heima en þráaðist við og ætl-
aði með. Þessi þrái varð honum þó
ekki fjötur um fót á fullorðinsárum
heldur kom honum til góða við allt
sem hann tók sér fyrir hendur. Hann
lærði t. d. nótur af bók og að spila á
orgel. Fyrir kunni hann að spila á
harmoniku.
Bílaviðgerðir prófaði pabbi og var
til þess tekið þegar hann færði vöru-
bíl virkjunarinnar til skoðunar í
Borgarnes. Gamli Rauður yngdist
upp árlega og reyndist alltaf í betra
standi næst.
Í Virkjun voru þrír Magnúsar,
Sveinjóns-, Þorgeirs- og Guðmunds-
synir. Pabbi kallaði hina Magga Svei
og Magga Þor. Pabbi og Maggi Þor
smíðuðu í kompu uppi undir þaki í
stöðvarhúsinu. Yndi var að sitja í
smíðarykinu og lakkbrælunni og
hlusta á þá.
Kompuna kölluðu þeir Belsen
vegna þess hve loftlaus og lítil hún
var. Þar réðu þeir lífsgátuna, komu
ríkisstjórnum á og af koppi og voru
ekki alltaf sammála.Ræddu bækur
og hlýddu mér yfir af miklum áhuga.
Ég hef þá grunaða um að hafa átt
bágt með að halda andlitinu yfir
endursögn á Dísu ljósálfi.
Guðjón á Syðstu Fossum var góð-
ur félagi pabba. Þeir ortu til gamans
heilu vísnabálkana enda báðir góðir
hagyrðingar.
Smíðastofan síðasta hét ,,Gallerý
Elliglöp“. Smíðisgripirnir voru þó
ekki elliglöp. Tekassar, bátar, bjór-
kútar, amboð, laufabrauðshlemmar.
Ímyndunaraflið var ótrúlegt. Við
sjónvarpið útbjó hann hugvitsam-
lega græju svo garnið rann jafnt og
þétt upp í hendur hans þegar hann
heklaði.
Þessar hnúamiklu, stirðu verka-
mannahendur hekluðu dýrindis hluti
úr mjallhvítu örfínu garni. Það var
eins og hann sjálfur, hrjúfar umbúð-
ir, einstakt innihald.
Hans verður sárt saknað en ríkari
er gleðin að hafa átt þennan pabba.
Guðrún Jónína Magnúsdóttir.
Mér finnst frekar erfitt að sitja
hérna heima og ætla að skrifa minn-
ingargrein um afa minn og alnafna.
Ég man þegar ég var lítill og amma
og afi bjuggu í Heiðarbrún 5 í Hvera-
gerði. Það var alltaf rosalegt ævin-
týri fyrir mig ungan snáðann að fara
um helgar í heimsókn austur yfir
heiði. Amma brasaði oftast eitthvað
gómsætt og afi fór með mig út í skúr
og sýndi mér það sem hann var að
dunda við. Það gat verið allt milli
himins og jarðar, allt frá því að tálga
og pússa smjörhnífa yfir í það að búa
til svínasultu. Mér fannst skúrinn
vera gríðarlega spennandi staður og
hlustaði á gamla manninn með að-
dáun segja mér frá því hvernig lífið
var þegar hann var ungur. Þegar
sögustundin var búin fórum við inn
og gæddum okkur á því sem amma
hafði verið að elda og oftar en ekki
enduðum við svo við orgelið þar sem
afi spilaði „My bonnie is over the
ocean“ og söng hann hástöfum með.
Afi leysti mig svo út með vænni sneið
af svínasultu eða heilu búntunum af
smjörhnífum sem ég átti að selja í
Reykjavík og nota gróðann til að
greiða niður fótboltaferðirnar sem
ég var að fara í.
Eitt sinn fór ég með afa Magga í
vinnuna á heilsuhælinu og þá stopp-
aði hann alla sem hann þekkti og
kynnti mig sem sonarson sinn,
Magnús Sigurjón Guðmundsson
annan. Ég man að ég var að rifna úr
monti og talaði um lítið annað í bíln-
um á leiðinni heim. Minning um
söngelskan góðan mann mun lifa í
mér ásamt montinu yfir að vera
Magnús Sigurjón Guðmundsson,
annar.
Magnús Sigurjón
Guðmundsson II.
Genginn er góður drengur gjöfulla
verka um langa ævileið.
Barn að aldri fékk ég að kynnast
honum heima í Seljateigi og þessi
fyrstu kynni sönnuðu hnokkanum,
að til Magnúsar væri gott að leita,
hann væri gott að mega eiga að góð-
um vini. Sú vinátta varði alla tíð og
nú á þessu ári hittumst við tvisvar og
rifjuðum ýmislegt upp, fyrst í
Hveragerði þar sem hann tók ásamt
öðrum heimamönnum á móti Arkar-
gestum, lék listavel eins og áður á
nikkuna og fór með glettnar vísur
sínar, síðast nú í september í
afmælisveizlu Jens bróður hans þar
sem hann fór með ljóð Davíðs,
Skriftamál gamla prestsins, með
styrkri raust og hafði ekki staf á
blaði að styðjast við. Og nú er róm-
fagra raustin hans þögnuð hinzta
sinni og margar góðar minningar
sækja muna heim.
Ég man enn kvöldið góða fyrir svo
óralöngu, þegar Magnús kom heim í
Seljateig með harmonikuna og fyllti
húsið heima fegurstu tónum, greip
svo sög og lék á hana líka, svo ég sat
eins og töfrum sleginn.
Ég man hann í heyskap heima á
sólvermdum sumardegi þar sem
atorka hans og verklagni fengu
sannarlega að njóta sín og samt man
ég alveg eins vel eftir þessari ein-
lægu hlýju og glaðværð sem fylgdi
komum hans og veru heima, hversu
tilbúinn hann var að ræða við spur-
ulan hnokkann og dillandi hlátur
hans þegar eitthvað skemmtilegt bar
á góma.
Magnús Guðmundsson hefði svo
sannarlega haft við það að gjöra að
ganga menntaveginn, en efni leyfðu
ekki slíkt, hann átti næmar náms-
gáfur, var um leið íhugull vel og
einkar minnugur.
Magnús var líka völundur í hönd-
unum og dugnaði hans hvar sem var
við brugðið. Hann var söngvís og
hafði sterka en þýða rödd og beitti
henni af mikilli smekkvísi. Harmon-
ikan lék í höndum hans og veitti hon-
um ómældar ánægjustundir. Hann
fór létt með stökunnar stuðlamál,
málvísi hans og kímnigáfa komu þar
að en hann fór dult með, prúður þegn
og óáleitinn, alvaran aldrei langt
undan, enda lífsbaráttan löngum
hörð, fjölskyldan stór en samhent og
samhuga.
Magnúsi færi ég einlægar þakkir
fyrir gömul kynni og ný og umfram
allt ágæt, þar fór vammlaust val-
menni. Börnum hans og öðru hans
fólki sendum við Hanna einlægar
samúðarkveðjur. Blessuð sé muna-
björt minning Magnúsar Guðmunds-
sonar.
Helgi Seljan.
Kveðja frá
Hörpukórnum á Selfossi
– söngstjóra og kórfélögum
Góður vinur og kórfélagi til
margra ára, Magnús Guðmundsson,
Frumskógum 5, í Hveragerði, er lát-
inn. Hann lést á Heilbrigðisstofnun
Suðurlands á Selfossi sunnudaginn
7. nóvember s.l.
Við félagarnir söknum vinar í stað
sem svo snögglega hverfur úr vina-
hópnum yfir móðuna miklu.
Magnús Guðmundsson var ein-
stakt prúðmenni, karlmannlegur og
glæsilegur að vallarsýn. Hann var
kunnáttumaður um söng og góður
söngmaður, las nótur og spilaði einn-
ig á hljóðfæri. Hann hafði hljóm-
mikla og áferðarfallega bassarödd
og var einn af burðarásum Hörpu-
kórsins um langt árabil í þeirri rödd.
Magnús var vel lesinn og kunn-
áttumaður í íslenskri ljóðagerð og
kunni mikið af ljóðum og heilum
ljóðabálkum utanað.
Þá var hann afburða góður flytj-
andi ljóðlistar með sína hljómmiklu
rödd og höfum við kórfélagarnir og
aðrir söngvinir okkar í kórasam-
starfi vítt um land notið þess á okkar
samkomum. Magnús var auk þess
ágætis hagyrðingur, en fór þó vel
með þá kunnáttu sína. Hann var líka
hagur vel í öllu handverki og smiður
góður og eru víða til eftir hann marg-
ir fallega gerðir smíðisgripir.
Um margra ára skeið hefur Magn-
ús verið óskráður leiðtogi þess hóps
kórfélaga Hörpukórsins sem búa í
Hveragerði og af sinni alkunnu ljúf-
mennsku og gleði séð um flutning á
þessum söngvinum sínum á einka-
bifreið sinni á vikulegar æfingar
vetrarlangt og á aðrar samkomur
kórfélaga á þessum árum.
Fyrir þetta allt og ómetanlegar
samverustundir með Magnúsi viljum
við félagarnir þakka og minnumst
þessa góða drengs með miklum
söknuði.
Aðstandendum hans öllum send-
um við innilegar samúðarkveðjur.
Hafsteinn Þorvaldsson,
formaður.
MAGNÚS SIGURJÓN
GUÐMUNDSSON
Kársnesbraut 98 • Kópavogi
564 4566 • www.solsteinar.is www.mosaik.is
LEGSTEINAR
sendum myndalista
MOSAIK
Hamarshöfði 4 - sími: 587 1960
Guðmundur
Jóhannsson
f. 10. 6. 1932
d. 8. 3. 1989
Minning þín lifir
Hvíl í friði
Elskulegur faðir okkar, tengdafaðir og afi,
JÓN I. JÚLÍUSSON
kaupmaður,
Skúlagötu 40a,
Reykjavík,
sem lést mánudaginn 8. nóvember verður
jarðsunginn frá Hallgrímskirkju þriðjudaginn
16. nóvember kl. 13.00.
Júlíus Þór Jónsson, Agnes Viggósdóttir,
Sigrún Alda Jónsdóttir, Gunnar Þór Guðmannsson,
Rut Jónsdóttir, Árni Heiðberg,
Einar Örn Jónsson, Guðný Magnúsdóttir,
Jón Þorsteinn Jónsson, Sigrún Karlsdóttir
og barnabörn.
Ástkær faðir okkar, tengdafaðir, afi og langafi,
SIGURBJÖRN BJARNASON,
Stórholti 24,
Reykjavík,
sem lést fimmtudaginn 11. nóvember verður
jarðsunginn frá kirkju Óháða safnaðarins
miðvikudaginn 17. nóvember kl. 15.00.
S. Sjöfn Sigurbjörnsdóttir, Tryggvi Rúnar Leifsson,
Hreiðar Sigurbjörnsson,
Elfar Ingi Sigurbjörnsson,
Rósa María Sigurbjörnsdóttir, Jódís Skúladóttir,
barnabörn og barnabarnabörn.
Ástkær móðir okkar, tengdamóðir, amma, langamma og langalangamma,
INGILEIF MAGNÚSDÓTTIR
Skjóli,
áður Háagerði 22,
andaðist laugardaginn 13. nóvember.
Aðstandendur.
Minningarkort
570 4000
Pantanir á netinu: www.redcross.is
Rauði kross Íslands bregst við neyð jafnt innanlands
sem utan og veitir aðstoð er gerir fólk hæfara til að
takast á við erfiðleika og bregðast við áföllum.
Þegar á reynir
Rauði kross Íslands