Tíminn - 28.10.1970, Blaðsíða 7

Tíminn - 28.10.1970, Blaðsíða 7
HIDVIKUDAGUU 28. oktöber 1970 TIMINN Sovézkur hljómsveitarstjóri stjórnar Sinfóníuhljómsveitinni — á þriðju tónleikum hennar á þessu ári Þriðju tónleikar Sinfóníu- Mjónisvcitar íslands á þessu starfsári, verða haldnir finunta daginn 29. ektóber og hefjast *L 21.00. Stjórnandi tónleik- anna verður Maksim Sjostako- vitsj, og einleikari Karine Georgyan ceBóleikari, bæði frá Sovétríkjunum. Á efnisskrá er foriciknrinn að óperunni Kov- antsína, eftir Mussorgsky, Rok- okko tilbrigðin op. 33 eftir Tjaikovsky og 5. siníónía Beet- hovens. — Sovézkur hljómsveit arstjóri hefur ekki stjórnað Sinfóniuhljómsveit íslands sí'ff- an Katsjatúrían stjórnaði lienni í Þjóðleikhúshra 1950—51. — Maksim Sjostakovitsj er sonur tónskáldsins fræga Dimitri Sjostakovitsj, og er fæddur 1938. Hér á eftir fer grein um Maksfcn Sjostakovitsj, eftir Alexander Avdeenko, frétta- ritara APN: Við Maksím höfum þekkzt í fimmtán ár og höfum margs að minsiast. Við munum hvernig við byrjuðum, hvor hefur gert hvað, og hvaða gleði og sorgir hvorum obkar hafa fallið í skaut. Það er margt sem ég veit um hann. Ég veit, að hann getur rennt sér niðar fjallshlíð á einu skíði, snúið bifreið í 360 gráður á glerhát- um vegi, stungið sér til sunds, þar sem félagar hans standa tvístígandi á bakkanucn. Ég veit líka að hann getur gert við segulbandstæki og yfirleitt allt sem tengt er rafmagni. Og auðvitað veit ég að af 32 árutn ævi sinnar hefur hann fengnst við tóalist i 27 ár. Alla æfi hans hefur ljóminn af nafni föður hans • Dmitri Sjostaovitsjar leikið um lVjnn. Fyrir skömmu minntumst við á þetta og þá sagði hann: Úr því að þú þarft að skrifa þessa grein, þá bið ég þig nm að skrifa um mig sem tótilistar- mann, en ekki sem son Sjo- stakovitsjar. En þar sem Dmitri Sjostako- vitsj var undrabarn í tónlist- inin, þroskaðist Maksím sonur hans aðeins smám saman í list inni. Maksítn varð aldrei gefinn fyrir tónsmiðar, og kennslu- stundirnar í tónlist, æfingarnar og nótnalesturino gerðu hana standum leiðan — hann lang- Hiiómsvcitarstjórinn Maksim Sjostakovitsj. Karinc Georgyan, ceilóleikari aði ferkar til þess að fara út í fótbolta með jafnöldrum sín- um'. Skilningur og tóniistar- þroski hans komu smám sam- an, þó að kennarar hans teldu hann alltaf ótviræðum hæfi- leikum búi'nn. ' Árih í tónlistarskólanu.Ti lið'u — hann hafði góða kennara, bjó að stórbrotnum hefðum i þessum fræga skóla. Á þessum tíma vantaði aðeins eitt — full vissu Maksíms um það, að leið in sem hann hefði valið væri rétt. Á þeirri stundu, sem þetta rann sársaukafullt upp fyrir honum — þá hefur líklega i fyrsta sinni vakaað í hoaum Hstamaðurinn. Og listamaðurinn setti sér nýtt mark — stefndi út á ný lærdómsár. Hann hætti ekki námi í píanóleik, en fór jafn- framt að stunda nám í hljóm- sveitarstjórn. Hann stundaði nám í tónlistarskólanum í átta ár og úskriíaðist ekki aðeins þaðan með tveim prófskírtein- um en sem skapandi víðfe'ðm- ur lista.-naðiir: Eftir að . hu£i» halclið marga tónleika sem einleikari varð hann aðstoðarmaðar við sin- fóníuhljómsveitina í Moskvu. Síðar sótti hann um stöðu að- stoðarhljómsveitarstjóra Sia- fóníuhljómsveitar Sovétrikj- anna. Þegar þetta er skrifað hefar han unnið í fjögur • ár með þeirri hljómsveit. Ég hef fylgzt með Maksím Sjostakovitsj á æfingum. Hljómsveitarmennirnir eru fólk, sem hefur leikiS undir stjórn fjölmargra mikilbæfra stjórnenda, iólk sem finciur fyrr en nokkur gagnrýnandi' lyadis- Framhald á bls. 14 Þyrmið tekjustofni Styrktarsjóðs vangefinna Þegar ég heyrði í þingfrétt- um, að Sigurvin Einarsson og lagvar Gíslason hefðu borið frain á Alþingi frumvarp um námskostnaðarsjóð, fannst mér sem þar myndi aðeins vera um að ræða tillögur um úrlausn máls, sem sannarlega er tfcna- bært að leysa, sem sé aðstöðu- mun unglinga til mennta eftir búsetu í landinu. Er það mál, setn mér hefur jafnan verið hagstætt og lengi óttazt þær afleiðingar, sem af mynda hljótast fyrir lands- byggðina, ef ekki yrði úr bætt. Hitt olli mér beiskum von- brigðum a'ð sjá í 3. gr. frv., að þar er lagt til, að sjóðurinn skuli að hluta myndaður af af gjaldi á selt öl og gosdrykki. Árið 1958 voru samþykkt á Alþingi lög um aðstoð við van gefið fólk og með þeim stofn- aður Styrktarsjóður vangef- inna, sem einungis hefur tekjur sínar af hundraðshluta af sölu á öli og gosdrykkjam. Síðar var samtökunuin „Hjarta- verad" veitt hlutdeild í þeim tekjum, sem fást á þennan hátt, en hundraðstalan þá um leið hækkuð, sem af söluverðinu er tekin. Ég geri mér í hagarlund, að flatningsmönnum frumvarpsins um námskostnaðarsióð hafi af einhverjum ástæðum verið horf in úr huga þessi lagasetning, hver not hafa af henni orðið og hye óendanlega er brýn þörf ¦fyrir að Styrktarsjóður vangef inna fái óáreittur að búa að þessum tek.iustofni. Ég'get ekki stillt mig um að telja app þær byggingar, sem risnar eru vegna tilvistar, Styrktarsjóðs- ins: Á Kópavogshæli var fullgert elzta vistmannahúsið. reist starfsmannahús, vistmannahús fyrir 45 vistmenn, læknis- og stjórnunarbygging hælisins. sem einnig er notuð fyrir vinnu stofur að hluta. og nú hafin bygging barnadeildar. Á Sólheimahæli var styrkt bygging skólá og vistmanna- húss fyrir 12—14 vistmenn, mötaineyti með eldhúsi o.fl. Á Skálatúnshæli hefav verið reist starfsmannahús, nýtt vist heimili fyrir 30, og gért við gamalt hús, svo að í því er nú aðstaða fyrir 11 vistmenn. Styrkt hæli i Tjaldanesi í Mosfellssveit fyrir 10 vistmenn. Á Akurevri er nýtekið til starfa vist- og dagheimili, Sól- borg, sem rúmar 32 vistmenn og 10 dagheimilisgesti. Til dagheimilisins Lyngáss í Reykjavík veitti Styrktarsjóð- urinn 800 þúsund kr. og nú er Styrktarfélagið að brjótast í að reisa annað dagheimili í borg- inni. sem nauðsynlegt er að njóti fiár úr styrktarsjóði á næsta ari, þvi sjóðir félagsi,ns eru þrotnir. Lesendum kann að sýnast, að þessar framkvæmdir séu svo miklar að senn hljóti að vera lokið nauðsynlegri uppbygg- ingu þessara stofnana og því megi beina tekjulind þeirra til anuarra verkefna. Því miður er staðreyndin sú, að Kópavogs hæli, sem nú rúmar um 170 vistmenn, þarf að stækka svo, að þar sé rými fyrir um 400 vistmenn og það hið bráðasta, og þar á eftir verður að aaka árlega vistrými á stofnunam fyrir vangefna, sem svarar fjölgun þeirra, en hún er talin vera 7—8 tilfelli á ári. Ég vil því biðja tekjustofni Styrktarfél. vangefinna griða, jafnvel þótt • að kalli önnur veigamikií og fjárfrek mál. Þjóðin má ekki stíga spor aftur á bak á þeirri braut að búa vangefnu fólki góð skilyrði. Einnig á bvi sviði koma fram margar merkar vísindaniður- stöður og reynsla fæst fyrir þvi. að ýmiskonar meðferð get ir skilað mörgu af því fólki nær því að eignast eðlilega liluldeild í hinu daglega Iífi, en nokkurn dreymdi um fyrir fáum áratugum. En það er óhjá kvæmilegt, að meðal okkar verður hópur fólks, sem án eig in tilverknaðar hefur hlotið þaa örlög að skorta möguleika til að vera sjálfbjarga við venjuleg skilyrði hins daglega lífs. Ef við, sem heilbrigð er- um, sjáum ekki sóma okkar í því að hlúa að þeim eftir mætti, þá er vansæmd okkar mikil. Og enn einu sinni vi' ég minna menn á, að enginn veit fyrir fram hvenær vandinn ber að hans dyrum, hvenær hann er sjálfur kvaddur til þess erfiða hlutverks að verða foreldri vangefins barns eða á annan hátt nákominn einstaklingi, sem er vangefinn. Því bið ég flytjendur þessa frumvarps og aðra alþingis- menn, að samþykkja ekki eða bera fram á Alþragi tillögur er skerði tekjur Styrktarsjóðs vangefinna. Því fé er vel varið. Sigríður Thorlacíus. --? i \ fc**-^-^H»»«»^^^^'<fc^>^0

x

Tíminn

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Tíminn
https://timarit.is/publication/50

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.