Tíminn - 28.10.1970, Blaðsíða 14

Tíminn - 28.10.1970, Blaðsíða 14
14 TIMINN MIÐVIKUDAGUR 28. október 1970 Gljúfurversvirkjun Framháld af bls. 1 fyrirhugaðri Gliúfurversvirkjun á imilli Landeigendafélagsins og Laxárvirkjunarstjórnar, hafa farið harðnandi, sem m.a. kemur fram í kröfu landeigenda um lögbann, kæru á hendur Laxárvirkjunar- stjórn vegna framkvæmda við Laxá, opnun Miðkvíslar 26. ágúst s.l. og lokun Miðkvíslarsvæðisins með girðingu í byrjun þ.m. 2. Landeigendur við Laxá og Mývatn hafa stofnað með sér fé- lag, er þeir nefna „Landeigenda- félag Laxár og Mývatns". Er þetta félag nú fullmótað. Auk þess eru á þessu svæði starfandi þrjú veiðifélög. •Hlutverk Landeigendafélagsins er m.a. að gæta réttar landeig- enda í hvers konar viðskiptum við opinbera aðila, sem hafa með höndum eða ráðgera framkvæmd- ir á þessu svæði, og ennfremur allt, er varðar náttúruvernd, fiski rækt o.fl. Það má því telja sterkar líkur fyrir því, að útilokaS verði t.d, fyrir Laxárvirkjunarstjóra að gera sérsamninga við einstaka landeigendur, s.s. um endurbygg- ingu stíflunnar við Miðkvísl, nema til komi samþykki Landeigenda- félagsins. 3. Laxárvirkjunarstjórn hefur hafið framkvæmdir við orkuver í Laxá eftir óbreyttri Gljúfurvers áætlun. Þetta er gert, án þess að lög heimili fullvirkjun Laxár, sbr. bréf atvinnumálaráðherra frá 23. sept. 1069. Endurhönnun sú, sem ákveðin var í bréfi iðnaSarráðherra 13. maí 1970, hefur ekki farið fram. 4. Ekki liggja fyrir rökstuddar upplýsingar utn, hovrt þrýsting- ar í fyrirhuguðum jarðgöngum sé innan þeirra marka, er laxa- seíði þoli á leið sinni til sjávar, né hvort aflvólar sleppa þeim lif- andi í gegn. Um þessi atriði bæði þarf álit sérfróðra manna, Rannsóknir þær, sem ráðgerð- ar eru á vatnasvæði Mývatns og Laxár og þegar hefur verið lagð- ur grundvöllur að, með fulltingi iðnaíðarmálaráSuneytisins, munu hef jast næsta vor. Samkvæmt áliti Náttúrufræðistofnunar íslands munu þessar rannsóknir taka 3—5 ár. 5. Þér hafið, hæstvirtur ráð- herra, skipað sáttanefnd til að leita eftir sáttum á milli Laxár- virkjunarstjórnar og Landeigenda félags Laxár ,og Mývatns. Þó ennþá sé ekki fullvíst, hvort ár- angur verði af starfi sáttanefndar manna, er ljóst, að aðstaða þeirra er mjög veik, ekki sízt af því að framkvæimdum er haldið áfram af fullum krafti við virkjunina, eins og ekkert hafi í skorizt. 6. Það eru því tilmæli okkar, hæstvirtur ráðherra, að þér látið stöðva framkvæmdir við 1. áfanga Gljúfurversvii'kjunar, til þess að auðvelda sáttastörf og á meSan dómstólar fjalla um lögimæti virkj unaráforma. Að lokum viljum við taka fram, að þetta bréf byggist ekki á ein- hliða afstöðu aðila til deilumálsins í heild, heldur á nákvæmri at- hugun á cnálavöxtum, framkomn- um staSroyndum og raunsæi. Stjórn Búnaðarfélags íslands Þ,-;r^teinn SigurSsson Ásgeir Bjarnason Einar Ólafsson F.h. Stéttarsambands bænda Gunnar Guðbjartsson F.h. Nýbýlastjórnar ríkisins Árni Jónsson F.h. Veiðimálanefndar Árni Jónasson F.h. Náttúrufræðistofnunar fsl. Eyþór Einarsson. Ábyrgðin hvílir Heyskortur Framhalc at bls. 1 og frá ríkisbúurium á Litla- Hrauni og Kvíabryggju hafa fengizt um 600 hestar frá hvoru búi. Fréttamaður spurði Agnar hvernig heyið væri og hvað það kostaði. Sagði Agnar að go,V. hey, bundið úr hlöðu væri selt á sex krónur kílóið, en algeng- astá verðið er kr. 5,50 pr. kg. Varðandi gæði heysins sagSi Agnar, að þaS væri mjög mis- jafnt, og væri vel athugandi hvort ekki bæri að koma upp heymati, svo bændur í f jarlæg u<m landshlutum gætu treyst á gæði heysins sem þeir keyptu langt frá heimabyggS sinni. Innilegar þakkir og kærar kveðjur sendi ég öllum þeirn, sem með gjöfum, skeytum og hlýjum handtökum minntust mín á sjötugsafmælinu. ' Guðmundur Ingimarsson frá Efri-Reykjum. ií. Faðir okkar og tengdafaðir Sigvaldi Jónsson frá Ausu, lézt í sjúkrahúsi Akraness, 23. október. , Útför hans fer fram frá Hvanneyrarkirkiu laugardaglnn 31. október kl. 14. Börn og tengdaböm. \ AlúSarþakkir sendum vis öllum þeim, er auSsýndu okkur samúS og I vinarhug viS fráfall og útför móSur okkar og tengdamóSur Þórhöllu Jónsdóttur. Kristín KonráSsdóttlr Steinunn Konráðsdóttlr FriSþjófur Gunnlaugsson Gísli Konráðsson Sólveig Axelsdóttir ElglnmaSur minn Andrés Andrésson, klæSskerameistari verður jarðsunginr> frá kirkju ÓháSa Safnaðarins viS Hátegisveg föetudaginn 30. októbor kl. 1,30. Þeim, sem vildu minnast hins látna er vinsamlegast bent á Ifknarstofnanir. Ingibjörg Stefánsdóttir. BHSBHillJFÍÍ! ,.,»,-..„l,..i „,,...,_. m»liui|| ll.i ¦H»i.».WpJ^ty.,t^wWW Framhald af bls. 9 arreikniog, sem nú er 180 milrj- arSar dollara á ári. Þetta er frumskilyrSi. Takist ekki að hemja þetta bruðl með fé og aðföng öll,,verður erfitt ef ekki ómögulegt, aS leggja fram fé til aS bæta úr mann- legri neyS í Bandaríkjunum oh Sovétríkjunum, hvað þá annars staðar í heiminum. Leiðtogarnir í Washington og Moskvu viðhafa ánægjuleg orS um SameinuSu þjóðirnar á ald- arfjórðungsafmæii þeirra, ~n aldrei hefir verið meiri þörf fyrir stefnumið samtakanna en einmitt nú, og aldrei verið jafn fjarri bví, að eftir þeim væri fariS. Engu að síður erum við enn einu sinni stödd á slíkum tímamótum í mannkynssögunni, að voldugustu þ.ióðirnar verða að taka að sér forustu um nýja heimsskipan, eða taka afleiðing unum að öðrum kosti. H. G. WELLS lýsti vandan- um á þessa leið fyrir fimmtíu árum í „Review of Review's: „Þörfin fyrir verulegt átak í framfaraátt er orðin ákaflegá á'berandi í málum mannkynsins. Augljóst er, að takist ekki að sameina heiminn um stefnuna að einu og sama markinu, forð- ast síharðnandi og hörmuleg styrjaldarátök, koma á almenn- um hömlum á það skefialusa bruðl, sem tíðkað er með arf okkar af kolum, olíu og sið- ferðisþreki, hlýtur ferill mann- kynsins að liggja til öngþveitis, endurtekningar heimsstyrjald- . arinnar í ýktri rnynd, og leiða fyrsit til upplausnar í samfélag- inu og síðan til hnignunar, sem stefnir beint að eyðingu." Þegar H. G. Wells ritaði þessi orð var hann fyrst og frenist 'aS tala til Breta og Frakka, en hið sama á við um risaveldin tvö, sem nú hafa for- ustuna á hendi, eða Bandaríkin og Sovétríkin. Á VÍDAVANGI Framhald aJ bls 13 ast hvor á sínu hafsvæði og á mismunandi árstímum, en sandsílrS sennilega veiðanlegt á grunnsævi víðsvegar um landið. í ni'ðu-'lagi greinar siníiar kemst Jakob Jakobsson svo að orði, að „til þess að vel takist til um slíka nýbreytni, þarf samstillt átak í rannsóknum, fiskileit og veiðarfæratilraun- um". Ætti að mega vænta þess, að allir þeir, er hugleiða þessi mál, komist að sömu niður- stöSu. Hér eru svo fjölmörg atriði ókönnuíf, að nauðsyn slíkra aðgerða er óumdeilan- i leg. f erindi, sem Þórður Þor- bjarnarson, Ph. D., forstjóri Rannsóknarstofnunar fiskiðnað arins, flutti á ráðstefnu um vinnslu sjávarafurða 1961, og síðar var sérprentað, er og fjallað um hugsanlega vinnslu allra þessara fisktegunda. Af því má sjá, að það eru fleiri en fiskifræðingar, sem komið hafa auga á gildi þess að auka fjölbreytni i veiðum bræðslu- fisks. En samræmdar meiri háttar könnunarferflir á veg- um hins opinbera hafa ekki átt sér stað enn. Þjóðhagslegt gildi þess, ef takast mætti að nýta i miklum mæli nú ónota'ða afkastagetu sfldarverksmiðjínna og veita þar með fjölda manna arðbæra atvinnu og auka útflutnings- framlciðsluna, ætti að vera aug Ijóst hverjum manni. Flutningsmenn þessarar til- lögu telja því einsýnt, að hefj- ast beri handa um þær aðgerð- ir, sem í tillögunni greinir, og þá að sjálfsögðu á vegum Haf- rannsóknastofnunarinnar, sem nú annast fiskileit íslendinga. Flutningsmenn leggja áherzlu á, að vart er hugsanlegt, að einstakir útgerðarmenn eða fé- lög ráðist í áður óþekktar veið ar, þar sem allar líkur eru á að veiðarnar yrðu ekki arðvæn Iegar fyrr en að fenginni tals- verðri reynslu og eftir að lagt hefði verið í verulegan kostn- að. Að svo miklu leyti sem aðstaða er ekki fyrir hendi á skipum Hafrannsóknastofnunar innar, þyrfti af þessum ástæð- um að gera út fiskiskip með stuðningi hins opinbera til þess að kanna, hvaða veiðiaðferðir hentuðu bezt og hver grundvöll Ur væri fyrir vei'ðum á þeim fisktegundum, sem tillagan f jallar um, öðrum en loðnunni. Að fengnum jákvæðum niður- stöðum væri svo unnt að hefja almennar veiðar og fyrr ekki. Flutningsmennirnir leggja sérstaka áherzlu á það, að að- gerðir þær, sem þingsályktunar tillagan fjallar um, ver'ði eigi framkvæmdar á kostnað ann- arrar fiskileitar. Þorsk- og síld- arrannsóknum ber t.d. að þeirra dómi að sinna af fullum krafti og efla rannsóknir og leita að öðrum stofnum, svo sem rækju, humar og skelfiski, svo að dæmi séu nefnd. Mun það mála sannast, sem sagt hefur ve*-ið, að langaro"bærasta fjárfestingin, sem hugsanleg er \ til aukinna fiskveiða, sé vel skipulög'ð fiskileit ásamt til- heyrandi rannsóknum og veiðar færatilraunum. Því hagga ekki sveiflur þær, sem ætíð verða á aflamagni milli ára eða ein stakra vertíða." — TK Hljómsveitarstjóri Framhald af bls. 7 einkun og mannlega dýpt hljómsveitarstjórans — og það virðist sem hliómsveitin léki af mikilli ánægju með Mak- sím. Hann hefur lag á því n'ð efla hljómsveitarmenniaa meS orku sinni, með skilningi sín- um á tónlistinni og listrænni tjáningu. Hann hefur ákveðnar skoð- anir á tónlist — þó hann segi stundum: „Ég ahn allri góðri tónlist — alveg sama hver skap aSi hana og hvenær." Hann hefur sérstaka afstöSu til föSur síns. Auk sonarástar ber hann mikla virSingu fyvir föður sínum sem tónlistar- manni. Hann segir: FaSir minn er einn af kennurum mínum. Ég lærSi hjá mörgum prófessorum í hljómsveitarstjórn, Alexander Gák, Gennadí, Rodsjedstvenn- ski ig fleirí. Þeir kenndu mér ómetanlega mikiS. En af föSur mínum lærði ég ekki í beinni merkingu þess orSs heldur á víðara sviði — sem listamaður Maksím leitar ráSa og stuðn ings hjá tónskáldinu Dmitri Sjostakovitsj. Og ekki aSeins um hans eigin tónverk — en einnig tónverk annarra höf- unda. Hann hefur ekki misst sjón- ar af hinum margvíslegu áhuga málum sínum, en hefur se minni tíma fyrir hvaðeina sem «íkki er tenv?1 tónlist. Sú var tíS aS hann hafSi jeysimikinn áhuga á djassi, Og átti mikiS olötusafn og marg- ar spólur En L.iass er alvarleg listgrein — segir i,ann — þaS þarf að gefa sér mikinn tíma fyrir hann. Hér áSur fyrr gerði ég það. en nú hef ég einfaldlega ekki tíitaa til þess lengur. Það var lokaball í Tónlistar- skólanum í Moskvu. Meðal þeirra, sem aS þessu sinni voru aS úskrifast var Karine Georg- ian selloleikari. Hún átti að koma fram þarna um kvöldiS og var mjög taugaspennt, og sagSi aS það væri auSveldara aS leika í alþjóðlegri tónlistar- keppni, en framrhi fyrir skóla- systkinunum, sem hún var búm að vera með um fimm ára skeið. Karine lék vel. Bekkjarsyst- kinin glöddust . og kl'ópputSu henni duglega lof í lófa. Þannig höfðu líka undirtektir veriS ári áSur. En áheyrendur höfSu þá veriS nokkru strang- ari. í dómnefndinni sátu þá heimsfrægir tónlistarmenn, en þetta var á 3. alþjóSlegu Tsjai- kovskí tónlistarsamkeppninni í Moskvu. í keppninni hlaut Karine Georgian fyrstu verð- laun. Karine var ekki aemia fimm ára gömul, þegar hún byrjaSi að læra á selló undir handar- jaSri föSur síns Armens Georgi ans, sem er frægur sellóleikari og kennari. Á skólaárunum í Moskvu kom hún oft fram á skólaskemmtunum og tók þátt í samkepni oftar en einu sinni, sem haldin var í skólacium og vann í hvert sifm. Sautján ára a Saldri fékk hún 1. verSlaun í tónlistarsamkeppni sellóleikara frá öllu Rússlandi. ÁriS 1962 lauk Karine skóla- námi meS gullverðlaunum og var tekin í tónlistarskólann í Moskvu, þar sem hún stundaði nám hjá Mstislav Rostropovitsj, og undir leiSsögn hans æfSi hún fyrir Tsjaikovskí sam- keppnina. Karine lék víSa í borgum Sovétríkjanna meSan hún vai enn við nám í tónlistarskólan- um. Hún kom einnig fram á hljóonleikum utanlands: f Pól- landi, Ungverjalandi og tók , þátt í tónlistarhátíSinni sem helgu3 var nútíma , tónlist og haldin í Berlin árið 1967, en þar hlaut hún önnur verSlaun fyrir flutning sinn á sellókon- sert S'jostakovitsjar. Mikhail Kostikov, APN. Iþróltir vörSurinn var þá broti úr sek- úndu á undan á knöttinn. Á 35. mín. leiksins tók Björn aukaspyrnu og sendi vel inn,í teig- inn. Þar náSi Snorri Rútsson knett inum og náði að' spyrna inn fyrir vörn Skotanna og fylgdi Örn Ósk- arsson vel eftir og renndi í net- ið. Fyrstu 20 mín. síðari hálfleiks sótti íslenzka liSið vel og átti bá m. a. Ingi Björn fast 'skot á mark- iS, sem markvörðurinn bjargaði meistaralega, en heldur dró úr liðinu þegar Skotarnir skoruðu sitt annað mark. Undir lok leiks- ins var greinileg vítaspyrna, er Gísla Torfasyni var hrint á bakið rétt við markteig, en henni var sleppt, eins og öðruin brotum, sem þar urðu. Ekki reyndi sérlcga mikið á Árna Stefánsson markvörð, en hann varði þó la]glega tvisvar eða þrisvar í leiknum. Liðið var gott í heild og lék mun betur en gegn Wales á dög. unum. Vörnin var sterk og b? sérstaklega Helgi Björgvinsson of Gunnar Guðmundsson og sömu leiSis Árni Geirsson. Á mi3.iunn' voru, beir mjög góSir B.iörn O Pétursson og Snorri Rútsson oj Gísli Torfason, en hann kom inr á í síðari hálfleik. Framlínan vai helzt til af sundurlaus og ekk: allir með á nótunum, en hún gerð sitt bezta eins og reyndar allt liS iS — en enginn má viS 11 grófuu móther.ium — og hlutdrægun dómara. —klp—

x

Tíminn

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Tíminn
https://timarit.is/publication/50

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.