Tíminn - 21.08.1975, Blaðsíða 12

12
TÍMINN
Fimmtudagur 21. ágúst 1975
Höfundur: David Morrell
Blóðugur
hildarleikur
99
yf ir leikvöllinn. Blóðslóðin er skýr og greinileg. Svo taka
við einhverjir runnar. Stórt svæði, vaxið runnagróðri.
— Ég sagði ykkur að öskra ekki... Svo sneri Kern sér að
Teasle, þar sem hann lá á gangstéttinni og sagði: — Gott
og vel. Það er bezt að kanna hvort þú veizt í raun og veru
hvar hann er.
— Bíddu við.
— Hann sleppur undan ef ég fer ekki strax á eftir
honum.
— Nei. Bíddu við. Þú verður að lofa mér...
— Ég er búinn að því. Læknirinn er að koma. Ég lofa
því.
— Nei.... Það er svolítið annað, sem þú verður að lofa
mér. Þú verður að leyfa mér að vera viðstöddum enda.
lokin, þegar og ef þú f innur hann. Ég á rétt á því. Ég er
búinn að þola of mikið til að verða svo af endinum.
— Hatar þú hann svona mikið?
— Ég hata hann ekki. Þú skilur þetta ekki. Hann vill það
sjálfur. Hann vill að ég sé viðstaddur.
— Guð sé oss næstur... Kern leit furðulostinn á Traut-
man og lögreglumennina... — Guð sé oss næstur.
— Ég skaut á hann, og tókst að særa hann illa. Allt í einu
hættiégað hata hann. Mér þótti þetta bara sorglegt.
— Þó nú væri.
— Nei. Ekki vegna þess að hann skaut MIG líka. Það
hefði ekki skipt máli hvort hann hefði hæft mig eður ei.
Mér hefði samt sem áður verið eins innanbrjósts. Þú
verður að lofa mér að vera við endalokin. Hann á það
skilið af mér. Ég verð að vera hjá honum við leikslok.
— Guð sé oss næstur.
— Lofaðu mér því.
— Gott og vel.
— Reyndu ekki að Ijúga að mér. Ég veit hvað þú hugsar.
Ég sé svo illa særður, að ekki sé hægt að f lytja mig út á
sléttuna.
— Ég lýg ekki, sagði Kern.... — Ég verð að fara... Hann
gaf mönnum sínum merki. Þeir lögðu af stað í átt að_
leikvellinum og sléttunni. Það var ekki laust við að þeir
væru óstyrkir.
— En Trautman var kyrr.
Nei, þú ferðauðvitaðekki, Trautman. Þú ætlar ekki að
blanda þér i þetta strax, er það? En f innst þér ekki að þú
ættir að sjá þetta? Finnst þér ekki að þú ættir að sjá
hvernig hann ber. sig að undir það síðasta?
Þegar Trautman mælti loksins orð af munni — var
rödd hans álíka þurr og viðurinn var í gamla dómhúsinu,
áður en þaðf uðraði upp: — Hversu illa ertu haldinn?
— Ég finn alls ekki neitt. Og þó. Það er ekki rétt.
Steinsteypan er ákaflega mjúk.
Enn heyrðust gífurlegar sprengidrunur og himinninn
var skyndilega uppl jómaður. Trautman leit tómlega í átt
aðeldsúlunni. Enn önnur benzínstöðin var sprungin í loft
upp.
— Þarna vann pilturinn þinn enn eitt stigið í frægðar-
feril sinn. Það má nú segja. Það er ekki um að villast, að
hann hefur fengið frábæra þjálf un í þessum skóla þín-
um.
Trautman leit á slökkviliðsmennina, sem börðust við
logana í dómhúsinu. Svo leit hann á rifótt kúlugatið á
kvið Teasles og augu hans kvikuðu. og Svo hlóðhann
skammbyssu sína og setti kúlu í skothólf ið áður en hann
gekk upp eftir grasflötinni í átt að bakgarðinum.
En til hvers varstu að þessu sagði Teasle. En hann
vissi þegar hvað í vændum var.... — Bíddu við.
Ekkert svar. Trautman gekk í flöktandi birtu loganna
upp að skugga hlið hússins.
— Biddu við, sagði Teasle — og-ætti örvæntingar í rödd
hans.... — Þú getur ekki gert þetta, hrópaði hann... —
Þetta er ekki þitt verk... En Trautman var horfinn rétt
eins og Kern.
— Andskotinn. Bíddu eftir mér, öskraði Teasle... Hann.
velti sér á magann og krafsaði í gangstéttina.... — Ég
verð að vera viðstaddur. Ég verð að I j úka þessu.
Með ofurmannlegu átaki reisti hann sigáhendur og
fætur. Hann hóstaði og blóðið draup af maga hans á
gangstéttina. Lögreglumennirnir tveir gripu hann og
ýttu honum niður.
— Þú verður að hvíla þig. Reyndu að vera rólegur,
sagði annar þeirra.
— Láttu mig vera. Ég meina það. Láttu mig vera.
Þeir börðust við að hafa hemil á honum, en Teasle
barðist um: — Ég á rétt á að vera viðstaddur. Ég er upp-
hafsmaðurinn.
— Það er bezt að sleppa honum. Ef hann reynir að
berjast gegn okkur öllu meira — endar það með því, að
hann rífur heljar gat á sjálfan sig.
— Líttu á blóðið úr honum á mér. Hvað ætli sé mikið
blóð eftir innan í honum?
Nóg, alveg nóg, hugsaði Teasle með sér. Aftur
skreiddist hann á hendur og fætur. Fyrst setti hann undir
sig annan fótinn og svo hinn. Hann einbeitti sér að því að
rísa á fætur, og fann um leið salt blóðbragðið í munni
sér. Ég kom þessu öllu af stað, Trautman, hugsaði hann
Akilles hefur ekki drepið Hektor, og ekki
'fyrirörvarskoti i hælinn.
varð hann
1.
|
liill
Fimmtudagur
21. ágúst
7.00 Morgunútvarp Veður-
fregnir kl. 7.00, 8.15 og 10.10.
Fréttir kl. 7.30, 8.15 (og
forustugr. dagbl.) 9.00 og
10.00. Morgunbæn kl. 7.55.
Morgunstund barnanna kl.
8.45: Jóna Rúna Kvaran les
söguna „Alfinn álfakóng”
eftir Rothman (4). Til-
kynningar kl. 9.30. Létt lög
milli atriða. Við sjóinn kl.
10.25: Ingólfur Stefánsson
kynnir skýrslu rannsóknar-
nefndar sjóslysa fyrir árið
1974. Morguntónleikar kl.
11.00: Earl Wild og hljóm-
sveitin „Symphony of the
Air” leika Pianókonsert i
F-dúr eftir Gian-Carlo
Menotti/Jascha Heifetz og
Sinfóniuhljómsveitin i
Dallas leika Fiðlukonsert
eftir Miklós Rózsa.
12.00 Dagskráin. Tónleikar.
Tilkynningar.
12.25 Fréttir og veðurfregnir.
Tilkynningar. A frivaktinni
Margrét Guðmundsdóttir
kynnir óskalög sjómanna.
14.30 Miðdegissagan : „1
Rauðárdalnum ” eftir Jó-
hann Magnús Bjarnason
örn Eiðsson les (17).
15.00 Miðdegistónleikar Peter
Pongrácz, Lajos Toth og
Mikhály Eisenbacher leika
Trió fyrir tvö óbó og enskt
horn I C-dúr op. 87 eftir
Beethoven. Aaron Rosand
og Sinfóniuhljómsveit út-
varpsins I Luxemburg leika
„Vetrarljóð”, tónverk fyrir
fiðlu og hljómsveit eftir
Eugene Ysaye: Louis de
Froment stjórnar. Alfons og
Aloys Kontarsky leika tón-
list eftir Ravel á tvö píanó.
16.00 Fréttir. Tilkynningar.
(16.15 Veðurfregnir). Tón-
leikar.
16.40 Litli barnatiminn Eva
Sigurbjörnsdóttir og Finn-
borg Scheving fóstrur sjá
um þáttinn.
17.00 Tónleikar
17.30 „Lifsmyndir frá liðnum
tima” eftir Þórunni Elfu
Magnúsdóttur Höfundur
les(3).
18.00 Tónleikar. Tilkynningar.
18.45 Veðurfregnir. Dagskrá
kvöldsins.
19.00 Fréttir. Fréttaauki. Til-
kynningar.
19.35 Þættir úr jarðfræði
íslands. Helgi Björnsson
jarðfræðingur talar um
jökuhlaup.
20.00 Einsöngur i útvarpssal.
Guðmundur Jónsson kynnir
vestur-Islensk tónskáld, IV:
Björgvin Guðmundsson.
Ólafur Vignir Albertsson
leikur á pianó.
20.30 Leikrit: „Þau töluðu um
rósir” eftir Frank Giíroy
Þýðandi: Margrét Jóns-
dóttir. Leikstjóri og sögu-
maður: Stefán Baldursson.
Persónur og leikendur:
John Clery Róbert Arn-
finnsson, Nettie Cleary Her-
dls Þorvaldsdóttir, Timmy
Cleary Sigurður Skúlason,
22.00 Fréttir
22.15 Veðurfregnir Kvöld-
sagan: „Rúbrúk” eftir Poul
Vad Úlfur Hjörvar les
þýðingu slna (5).
22.35 Ungir pianósniiiingar.,
Sextándi þáttur: Alexander
Slobodyanik. Halldór
Haraldsson kynnir.
23.25 Fréttir I stuttu málh
Dagskrárlok.
Hreint
^land
fagurt
land
LANDVERND