Fréttablaðið - 13.04.2007, Qupperneq 50

BLS. 10 | sirkus | 13. APRÍL 2007
„Útiveran, félagsskapurinn og eftirvænt-
ingin eftir þeim stóra er það sem er svo
heillandi við stangveiðina,“ segir Katrín
Pétursdóttir, forstjóri Lýsis, sem hefur
stundað sportið í yfir 20 ár. Katrín fékk
maríulaxinn árið 1988 í Eystri-Rangá en
getur ekki gert upp á milli ánna sem hún
hefur veitt í þótt Laxá í Aðaldal og
Haffjarðará séu ofarlega á listanum.
Aðspurð segir hún laxveiðina jafnt fyrir
konur sem karla. „Þetta er afskaplega
ánægjulegt og skemmtilegt sport að
stunda og í laxveiði gerast svo ótrúlegir
hlutir. Þess vegna eru veiðimenn oft sagðir
mestu lygarar í heimi,“ segir hún hlæjandi
og bætir við að í veiði sé maður alltaf að
upplifa eitthvað nýtt. „Hvernig fiskurinn
tekur, baráttan við hann og leikurinn,
hvort hann sé fallegur eða stór, það er
þetta allt sem dregur mig í þetta auk
félagsskaparins og útiverunnar,“ segir
Katrín og bætir við að þeir laxar sem
veiðimenn missi verði gjarnar afar stórir í
huganum. Katrín stundar laxveiðina með
manninum sínum auk þess sem þau eru í
hjónaholli sem heitir Salmon Rusty. „Þar
erum við tólf hjón saman og svo er ég líka í
kvennaholli sem kallast því skemmtilega
nafni Happy Hookers. Ég held að það
leynist lítill veiðimaður í hverri sál. Þetta
er eins og að spila lottó nema þú hefur
meira um það að segja hvort þú nærð í
vinning eða ekki.“
„Ég byrjaði að veiða með pabba í
vötnum og á heiðum þegar ég var lítil.
Laxveiðin byrjaði svo fyrir alvöru eftir að
ég kynntist manninum mínum,“ segir Inga
Lind Karlsdóttir sjónvarpskona. „Maríu-
laxinn fékk ég árið 2002 í Þverá í Borgar-
firði en hann var stærsti lax sumarsins í
ánni, gríðarlegur hlunkur, mig minnir ein
18 eða 19 pund,“ segir Inga Lind stolt og
bætir við að þá hafi áhuginn kviknað fyrir
alvöru. „Þetta var alveg rosalega skemmti-
legt og þar sem hann var þetta stór
bönnuðu samferðamenn mínir mér að
naga af honum uggann. Ég lét því stoppa
hann upp og var í staðinn látin éta kæsta
hákarlsbita sem dugði ekki betur en svo að
ég fékk ekki fisk næstu tvö sumur á eftir.
Álögunum létti að lokum og síðan hef ég
fengið marga en engan svona stóran.“ Inga
Lind segir erfitt að gera upp á milli ánna
enda eigi hún enn eftir að kynnast mörgum
þeirra. „Víðidalsá er ótrúlega falleg en Ytri-
Rangá gefur alltaf mest. Þverá er hins
vegar hjúpuð gulli í minningunni vegna
maríulaxins. Mig langar að prófa fleiri ár
og sú sem heillar mest þessa stundina er
Breiðdalsá,“ segir Inga Lind sem veiðir
aðallega með eiginmanni sínum. „Mér
hefur ekki tekist enn að draga vinkonur
mínar í þetta sport en það stendur til bóta.
Tvisvar hefur mér boðist stöng í ágætum
ám en þau boð voru dregin til baka þar
sem um karlaholl var að ræða. Ég fer ekki
ein í karlaholl svo það er fínt að vera með
manninum. Svo fremi að hann sé ágætur
og minn er það.“
„Ég er rosalega ánægð með að vorið
skuli vera að koma og veiðin að byrja,“
segir Ragnheiður Thorsteinsson dagskrár-
gerðarmaður sem þegar hefur farið í Sogið
og í Vífilsstaðavatn það sem af er veiði-
tímabilinu en ekkert fengið. „Það er
skemmtilegra að fá eitthvað,“ viðurkennir
hún en bætir við að hún hafi oft prófað að
taka Pollýönnu á þetta. „Það er náttúrlega
æðislegt að vera úti í náttúrunni og allt
það en það skemmir ekki að fá fisk og
venjulega fæ ég fisk í Vífilsstaðavatni. Ég
var bara orðin loppin af kulda í snjónum
en er viss um að ég hefði fengið fisk ef ég
hefði verið lengur.“ Ragnheiður fór á
hnýtinganámskeið með syni sínum sem er
8 ára og þegar byrjaður að veiða á flugu og
þau mæðginin veiða nú með sínum eigin
flugum. „Núna loksins er ég orðin alvöru,“
segir hún hlæjandi en Ragnheiður fékk
maríulaxinn sinn árið 1999 í Vatnsdalsá.
„Ég hafði verið með sömu fluguna í
örugglega 45 mínútur og ég held að laxinn
hafi hreinlega gefist upp á þessum
fíflagangi og gert mér til geðs að taka
hana,“ segir hún og bætir við að hún hafi
veitt frá því hún var lítil stelpa. „Veiðimað-
urinn hefur alltaf blundað í mér. Flugu-
veiðin er svo dásamleg, létt og auðveld.“
SIRKUS TALAÐI VIÐ FJÓRAR KONUR SEM GEFA KÖRLUNUM EKKERT EFTIR ÞEGAR KEMUR AÐ VEIÐUM.
Á eftir bráð kemur kona
MEÐ EINN VÆNAN Ragnheiður
Thorsteinsson ásamt veiðivinkon-
um sínum Brynju Gunnarsdóttur
og Hrefnu Ósk Benediktsdóttur.
„Ég man ekki hvað ég var gömul þegar ég
fór fyrst á hreindýraveiðar en ég er fædd og
uppalin austur á Jökuldal sem er mikið
veiðisamfélag og þetta kom bara með
móðurmjólkinni,“ segir Stefanía Katrín
Karlsdóttir sem stundar stangveiði,
rjúpna-, gæsa-, og hreindýraveiði með
bræðrum sínum. „Ég held að veiðieðlið
blundi í flestum Íslendingum. Þetta er svo
spennandi, félagsskapurinn og útiveran er
frábær, maður er náttúrlega að reyna við
náttúruöflin,“ segir Stefanía og bætir við
að í hreindýraveiðum sé grundvallaratriði
að hitta dýrið á réttan stað. „Það er mikið
vandaverk að skjóta dýrið svo það deyi en
særist ekki og hlaupi af stað. Hittnin þarf
því að vera góð auk þess sem flestir
veiðimenn reyna að hitta í framhluta
dýrsins til að skemma ekki bestu matar-
svæðin. Þetta er ákveðin kúnst og maður
verður að æfa sig í að hitta í mark áður en
haldið er af stað.“ Stefanía segir skotveiði
henta konum jafn sem körlum. „Riffillinn
er stórt verkfæri en ég held að veiðieðlið
blossi upp í konum jafnt sem körlum þegar
komið er á veiðistað.“
Fluguveiðin er dásamleg
LAXVEIÐI Inga Lind Karlsdóttir
veiðir aðallega með eiginmanni
sínum en ætlar sér að draga
vinkonurnar með í sportið.
Maríulaxinn var stærsti lax sumarsins
Á HREINDÝRAVEIÐUM
Stefanía með hreindýr
sem hún felldi.
Veiðieðlið blossar upp
Veiðimenn mestu lygarar í heimi
FLOTTAR VEIÐIKONUR
Katrín Pétursdóttir ásamt
Svövu Johansen verslunar-
konu í veiðitúr.