Skinfaxi

Árgangur

Skinfaxi - 01.10.1915, Blaðsíða 1

Skinfaxi - 01.10.1915, Blaðsíða 1
10. BLAÐ S&lwjaxv REYKJAVÍK OKTÓBER 1915. VI. ÁR. Skattar. Eitt sinn bauð ungur bóndi sig til þing- mensku hér á landi, sem varla er tiltöku- mál. En hitt þótti meiri furðu sæta, að í framboðsræðu sinni lýsti þingmannsefnið því yfir, að hann vildi auka Oyinsæl skattana d landsmönnum, et hann kæmist ínn á þingið og fengi þess ráðið. Hann sagðist vita af eigin reynslu, að því meira fé sein hann hefði fengið handa milli og varið til nýti- •legra framkvæmda á jörð sinni, því betur hefði sér vegnað og því meira liefði hann grætt. Bændum leist samt ekki á þessa bliku. Þeir voru vanir að heyra þingmenn lofa að vera sparsamir í meðferð lands- fjárins, þótt illa gengi stundum að efna þau heit. Og þeim fanst, að maður sem Jofaði eyðslusemi og skattaálögum hlyti að vera'mesti háskagripur. Þess vegna kusu peir manninn ekki til þingsetu. Þeir vildu umfram alt, að þar sætu sem fiestir spar- samir menn, að þeir eyddu litlu og hefðu skattana lága. Skattahræðsla er mjög al- mennur kvilli í öllum löndum, en hann er óvenju skæður hér á landi. Þessi tegund eigingirninnar hefir orðið til þess, að lög- gjafarnir hafa orðið að fara með þjóðiua eins og barn og ná mestum tekjum úr vösum fólksins að því óafvitandi. Þetta er gert með tollunum, sem eru aðal tekjustofn landsins. Lítum nú fyrst á skattana, Æk^ttanfa. 8Jöldin til hinna opinberu sjóða. Eru þau nauðsynleg? Hvernig yrði umhorfs í landinu, ef engir væru skatt- ar? Enginn vegur væri lagður, engin brú bygð, engar strandferðir, engar póstgöng- ur, engir læknar, engir löggæslumenn eða dómarar, engin löggjöf, engin stjórn. Þjóð- in væri þá aðeins hópur hálfviltra einstak- linga, þar sem kreptur hnefinn væri æðsti dómari, og stundaróskin grundvallarlög. Allur sá friður og öryggi, sem menn njóta í siðuðum löndum er fenginn fyrir skatt- ana; allar þær sameiginlegu umbætur, sem kynslóð eftir kynslóð hafa gert, eru goldn- ar með greiddum sköttum. Og því meiri sem skattarnir eru, því meira má gera til að bæta löndin og hagi manna. Því minni sem skattarnir eru þvi hægari verða fram- farirnar og minna að gert til almennra hagsbóta. Frá þessu sjónarmiði hafði hið forsmáða þingmannsefni á réttu að standa, þótt málstaður hans yrði í minni hluta. Skattamálin eru mikilsverð mál. Þess vegna er þeirra líka getið árlega í dag- skrám þingflokkanna, þó að þar komi mest fram auka-atriðin. Fyrir flestum mönnurn er aðalatriði málsins að skattarnir séu sem lægstir og helst engir en aðrir Ieggja mesta áherslu á hvernig skattarnir eru fengnir, hvort heldur með verðhækkunarskatti á jarðeignir, tollum, eignaskatti o. s. frv. „Litlir eða engir skattar" er orðtak hins fáfróða kyrstöðumanns. Hann skilur ekki þýðingu fjármagnsins. Blind auragirndin ræður gerðum hans. Hann langar aðeins í fé handa sjálfum sér. Og hann veit ekki og skilur ekki, að í þjóðfélagi, þar sem eru engar eða litlar almennar framkvæmdir,

x

Skinfaxi

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Skinfaxi
https://timarit.is/publication/334

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.