Sjómannablaðið Víkingur - 01.02.1957, Qupperneq 17

í Neskaupstað
Mannhæðarhá skjólborð eru frá hvalbak aftur
á móts við togvindu og hlífir það skipverjum
fyrir ágjöf, þegar verið er við vinnu á þilfari.
Meðfram gangi er slá til að geyma á hin stóru
og þungu vörpuflotholt, sem eru úr járni. Sitja
þau þar kyrr, þótt veltingur sé á siglingu og
brjóta þá ekki upp steypu við öldustökk í gang-
inum, eins og oft vill verða þegar flotholtin, eða
„bobbingarnir", eins og það heitir um borð í
togara, berjast laus í ganginum.
Mikilvæg.t öryggisatri&i.
Ein af mikilvægustu breytingunum sem á þessu
skipi eru frá þeim eldri er innbyggður gangur í
vélarreisn, sem nær frá stjórnpalli og aftur eftir
skipinu, og þurfa því skipverjar sem fara milli
borðsalsins eða skipverjaklefa afturí ekki að fara
út á dekk eða út í ganginn, eins og á hinum eldri
skipum. Gangur þessi er því, auk þess að vera
til mikilla þæginda, stórkostelgur öryggisútbún-
aður í skipinu, þar eð ferðir skipverja í göng-
unum hafa oft reynzt að vera hinar hættulegustu.
Gangur þessi er að allra sjómanna dómi stór-
kostleg framför frá því sem verið hefur.
Eins og áður segir er skipið búið gíróáttavita
með sjálfstýrisútbúnaði og er eini íslenzki togar-
inn sem búinn er þeim tækjum. Tæki þessi eru
til mikilla bóta og talið er að þau geti m. a. í
langsiglingum sparað allmikið í olíukostnaði. Þá
er í skipinu símakerfi með 8 línum, og sérstakt
smatæki frammi í skipinu og annað aftur í borð-
sal, auk síma hjá helztu yfirmönnum skipsins.
1 eldhúsi er rafmagnseldavél og rafmagnspott-
ur, en horfið frá gömlu olíukyndingarvélinni sem
er í eldi'i togurunum.
Magnús Hermannsson 2. vélstj., Hjörtur Kristjansson, 1.
vélstj. og Gunnar Bjarnason 3. vélstj.
Frá vinstri: Herbert Benjamínsson bátsm., Birgir Sigurðs-
son 1. stýrim., Magnús Gíslason skipstj. og GuSmundur
Jónsson 2. stýrim.
Skipið er búið tveim alúmíníum björgunarbát-
um, sem komið er fyrir á þann hátt að miklu
auðveldara á að vera að koma bátunum í sjóinn
en verið hefur á eldri skipum. Þá er skipið búið
gúmbj örgunarbátum.
Ýmsar fleiri breytingar hafa verið gerðar á
þessu skipi frá því sem var á eldri togurunum,
má m. a. nefna það að togrúllur eru útbúnar með
kúlulegum í stað hinnar einföldu fóðringarað-
ferðar sem verið hefur.
Vönduö smíði.
Það er einróma álit þeirra sem skoðað hafa
togarann að allur frágangur á smíði skipsins sé
hinn bezti og meira í hann lagt en áður hefur
þekkzt hér á ísl. togurum. Leynir það sér ekbi að
þýzka skipasmíðastöðin, er mikinn áhuga hafði
á því að fá að byggja togara fyrir fslendinga,
hefur lagt sig fram um að gera verkið sem bezt
úr garði, og sýna þar með fslendingum handbragð
sitt og að Þjóðverjar smíði ekki lakari skip en
Englendingar.
Mikilvægt eftirlit.
Strax í upphafi skipakaupanna var skipaeftir-
lit Gísla Jónssonar og Erlings Þorkelssonar ráðið
;il að hafa eftirlit með smíði skipsins og vera
‘'Jorðfirðingum til ráðuneytis um allt er skipa-
taupin varðaði. Eins og áður er sagt fóru þeir
Ýísli Jónsson og Erlingur Þorkelsson út til Þýzka-
lands og sömdu þar með Norðfirðingum um smíði
skipsins. Það eru orð þeirra Norðfirðinga að þeir
Gísli og Erlingur hafi staðið með miklum ágæt-
um í sínu starfi og gætt hagsmuna kaupenda á
þann hátt sem bezt verður á kosið, enda er skipa-
íftirlit þeirra gjörkunnugt togarabyggingum af
mikilli reynslu. Mun Erlingur Þörkelsson vera
sá íslendingur, sem mesta kunnugleika hefur á
vélum og útbúnaði ísl. togara, enda var hann úti
í Bretlandi sem eftirlitsmaður með smíðí nýsköp-
unartogaranna 32 á sínum tíma og síðar.
17