Sjómannablaðið Víkingur - 01.02.1957, Side 24

Þjóðverjinn, sem slapp úx fangelsi
FRAMHALDSSAGA
Yfirliðsforinginn Franz yon Werra, var einn af þekkt-
ustu hernaðarflugmönnum Þjóðverja í seinni heimstyrj-
öldinni, fyrir dirfsku. En þegar hann hafði ákveðið að
flýja úr varðhaidi, eftir að hann hafði verið tekinn fast-
ur af Englendingum, varð hann þeim mun hættulegri
heldur en þegar hann var á flugi á morðvél sinni frÉ
Þýzkalandi inn yfir England. Því að Englendingar vissu,
að hann hafði kynnzt svo mörgu hjá þeim, og með skarp-
skyggni og ófyrirleitni þeirri sem hann bjó yfir, myndi
hann geta valdið þeim ófyrirsjáanlegu tjóni. Þeir gerðu
því allt til þess að vaka vel yfir honum, en samt tókst
honum að strjúka.
Ensku rithöfundarnir Kendal Burt og James Leasor
hafa kynnt sér enskar og þýzkar heimildir um flótta hans
og birt í heildarsögu, er hér birtist útdráttur úr.
Milli tveggja þögulla enskra hermanna gekk Fran?
von Werra eftir þröngum göngum í húsnæði herráðs
RAF í Cockfoster. Von Werra var vísað inn í snoturt
herbergi. Á eikarborði í miðju herbergi lýsti af sterku
ljósi hringlampa, en að öðru leyti var dimmt í her-
berginu. Við skrifborðið sat grannholda RAF-flug-
foringi alvarlegur í yfirbragði. Hann kynnti sig á
þýzku. Nafn mitt er Hawkes flugsveitarforingi. Fáið
yður sæti, herra yfirforingi.
Fanginn skellti saman hælunum og hneigði sig reig-
ingslega. Um leið og hann settist veitti hann athygli
silfurbúnum göngustaf, sem stillt var upp við skrif-
borðið. Það minnti hann á grínmyndir úr þýzkum
blöðum af enskum liðsforingjum.
Hr. yfirforingi, tók Englendingurinn til máls. Þér
hafið skotið niður 13 enskar flugvélar og eyðilagt
5 eða 6 á jörðu. Allsæmilegt! Hann sagði þetta kæru-
leysislega með vott af háði í röddinni. Sem ein af
hinum smærri „fallbyssum" frá fyrri heimsstyrjöld
er það sérstakur heiður fyrir mig, að kynnast einni
af þeim stóru frá þeirri síðari.
Mér þykir það leitt, svaraði von Werra í svipuðum
tón, en ég minnist ekki nafns yðar úr skýrslum þeim,
er ég hef kynnt mér af mikilli ánægju um sögu Royal
Flying Corps. En þó mér veitist nú sá heiður að kynn-
ast yður, vil ég jafnt láta yður vita, að ég mun undir
“ngum kringumstæðum gefa yður hernaðarlegar upp-
lýsingar sem þér vilduð óska eftir.
Hann þagnaði augnablik, en hélt svo áfram með
ósvífnum raddblæ. En hvers konar heimskingi er ég
eiginlega, hr. flugliðsforingi. Það voruð þér sem skut-
uð niður vél mína, eða er það ekki rétt?
Englendingurinn svaraði ekki.
I sama mund byrjuðu loftvarnaflautur að arga sín
ámátlegu hljóð, ein af annarri, eins og þær ætluðu
ýið æra alla Lundúnaborg. von Werra brosti ánægju-
iega. Enn á ný þýzkar sprengjuflugvélar yfir London.
Það var 7. sept. 1940 og orrustan um England var að
ná hámarki sínu.
Hawkes stóð snögglega upp af stólnum, slökkti ljós-
ið og greip göngustafinn og gekk út að glugganum.
Þrátt fyrir hávaða loftvarnaflautanna heyrði von
Werra að Englendingurinn haltraði á tréfæti.
Afsakið, herra flugliðsforingi, mér þykir mjög leitt,
en ég vissi ekki . . .
Hann fékk ekkert svar. Hawkes hafði dregið glugga-
tjöldin frá og horfði yfir hina myrkvuðu Lundúna-
borg.
Loftvarnaflauturnar þögnuðu smátt og smátt. Haw-
kes dró gluggatjöldin rækilega fyrir, gekk aftur að
borðinu og kveikti á lampanum og sneri skerminum,
svo Ijósið féll beint í andlit von Werra.
Segið mér þó í trúnaði, hr. flugforingi, sagði Eng-
lendingurinn eins og við sjáifan sig, hver af vinum
yðar við höfuðstöðvar nr. 2 í 3. árásardeild á nú að
sjá um Simba, ljónsungann yðar, meðan þér eruð í
burtu. Ef til vill félagi yðar „Sanni“?
von Werra hnykkti við. Það voru aðeins þrír dag-
ar síðan hann var tekinn til fanga. Hann hafði aðeins
upplýst nafn sitt, stöðu og herdeildarnúmer. En samt
þekkti þessi brezki foringi herdeild hans og vissi
einnig nafnið á Ijónsunganum hans og gælunafn bezta
vinar hans. Og þetta var ekki uppgerð. Hann virtist
öllu þaulkunnugur og hafði meira að segja minnzt á
barónstitilinn, sem von Werra hafði gaman af að
skreyta sig með heima í Þýzkalandi þó það væru
stolnar f jaðrir.
í tvær klukkustundir samfleytt hélt Englendingur-
inn áfram að yfirheyra fangann og hæða hann fyrir
stórmennskulega framkomu hans. Ég verð að láta
í ljós aðdáun mína á yður, herra flugforingi fyrir
hinn hárfína smekk yðar á gildi auglýsinganna. Hann
dró fram á borðið þéttritaða skýrslu, sem var afrit
af ræðu, er von Werra hafði haldið í þýzkt útvarp,
þar sem hann lýsti því, er hann hafði skotið niður
fimm Hurricane-flugvélar og eyðilagt fjórar á jörð-
unni — allt í sömu ferðinni inn yfir England. Það
voru að vísu engin vitni með í förinni, en þrátt fyrir
24