Sjómannablaðið Víkingur - 01.05.1969, Blaðsíða 7

Grænlandsferð órið 1959
i.
„Komir þú á Grænlandsgrund,
gjörirðu ferð svo langa,“ kvað
Sigurður skáld Breiðfjörð á sín-
um tíma. En þá hafði þekkingu
íslendinga um Grænland almennt
farið mjög hrakandi síðustu fjög-
ur hundruð árin vegna þess of-
beldisstjómarfars, sem þeir höfðu
búið við þann tíma, og sem með
öðru illu hafði hindraðeftirmætti
samgöngur íslendinga við sína
fornu nýlendu.
Þau hundrað árin, sem eydd eru
síðan Sigurður Breiðfjörðleið,má
segja að almenn fræðsla Islend-
inga um Grænland hafi lítt aukist
fram yfir það sem hann miðlaði
með kveri sínu: ,,Frá Grænlandi,"
þrátt fyrir margar ósamtaka og
ósamhljóða tiltektir ýmsra fræði-
manna að bæta þar úr. — Er nú
svo komið að allur þorri manna
hér gerir sér litlar og oft alrang-
ar hugmyndir um hversu hagað
hafi þar til í hinum íslenzku
byggðum til forna, eðahvarhinna
helztu örnefna fornra er að leita.
Bjöguð nöfn staða á grænlenzku
eða illa valin klúðurheiti eru lát-
in upplýsa oss hvar atburðir ger-
»------------------------»
Eftir ttagnui• V. Sturluson.
w------------------------w
ast og hvernig árferði sé þar, ef
fréttnæmt þykir fram yfir hvers-
dagsleikann.
En hverju skiptir þetta? Hvað
varðar oss um Grænland, það
feiknanna og frerarins land?mun
sumum kannske detta í hug að
spyrja. Sú var þó tíðin að íslend-
ingar létu sér annara um örlög
sín og skipan mála þar, en nú
virðist, er þeir gerðu sinn fyrsta
milliríkjasamning, sem sögur
fara af, einmitt um siglingar til
Grænlands.
En sleppum þessu núna. Ef
þú siglir yfir Grænlandshaf (þar
á ég við hafið milli Islands og
Grænlands — frá Vestfjörðum
að Hvarfi, en ekki milli Sval-
barða og Grænlands fyrir norðan
Island, þar sem Danir vilja setja
Grænlandshafið, til þess að geta
komið Danmerkurstrætinu sínu
fyrir milli Islands og Grænlands)
þá finnur þú ekki að þú sért á
erlendum sjó. Þú veizt um strend-
Jón Magnússon, skipstjóri, ásamt ungum
liáseta í brúarglugga.
ur landanna beggja megin og þér
finnst spölurinn svo stuttur að
jafnvel vond veður og mótbyr
draga ekki úr vissunni fyrir því
að löndin umkringi leið þína svo
þú náir öruggri höfn innan
skamms. — Að minnsta kosti hef-
ur þessi öryggistilfinning haldið
mér föstum tökum, bæði að heim-
an og heim, þær tvær Grænlands-
reisur sem mér hefur hlotnast að
fara enn sem komið er.
II.
Það var sumarið 1949 að ég fór
til Grænlands í fyrra skiptið, og
hef ég drepið lítilsháttar á til-
gang og reynslu þeirrar farar í
„Víkingnum" á sínum tíma.
VÍKINGUR
141