Sjómannablaðið Víkingur - 01.05.1969, Blaðsíða 29

Svo að skipin skili góAri útkoniu þtirfa skipstjórnannenn góða nienntun og þjálfun.
indi, sem prófið frá þessum
skóla veitir ykkur og vonandi á
ástandið eftir að breytast á þann
veg, að nóg verkefni verði fyrir
ykkur og þá sem á eftir koma í
þessari grein.
Nokkuð er farið að bera á því
að farmenn leiti héðan starfa á
erlendum skipum og meira en
svo að hér sé um hreina ævin-
týralöngun að ræða. Hitt mun
heldur þyngra á metunum, að
stýrimannastöður liggja ekki á
lausu eins og er.
Ég er því í sjálfu sér ekki mót-
fallinn, að ungir menn leiti
starfa erlendis um stundarsak-
ir, það getur verið bæði lærdóms-
ríkt og þroskandi. En með
þeirri þróun, sem nú er, virðist
allt útlit fyrir, að sú dvöi geti
orðið lengri en um stundarsakir
og sannarlega finnst mér í-
skyggilega komið siglingamálum
okkar þegar ekki finnast verk-
efni á íslenzkum skipum fyrir
ekki stærri hóp, en brautskráð-
ur er árlega frá þessum skóla.
Þjóðin stendur frammi fyrir
miklum efnahagslegum vanda í
dag og má sjálfsagt víða leita
orsakanna til hans. í umræðum
og skrifum um þessi mál hafa
megin orsakirnar verið taldar
aflabrestur og mikið verðfall
sjávarafurða á erlendum mörk-
uðum og vitaskuld verður því
ekki neitað, að það hefur valdið
okkur þungum búsifjum. Hins
vegar hefur minna verið rætt og
ritað um annað, sem ég fæ ekki
séð að gengið verði framhjá,
ef kiyfja á þessi mál til mergj-
ar til varanlegra úrlausna.
Rekstrarfj árskortur atvinnuveg-
anna hefur verið ofarlega á
baugi, þegar rætt hefur verið um
leiðir til úrbóta og virðist hann
vei'a almennur og sennilega það
eina, sem sameiginlegt er svo til
öllum fyrirtækjum á íslandi.
Einhvern tíma var því haldið
fram að ísland væri á nxörkum
lxins byggilega heims. Þetta er
að vísu hreinar öfgar, en þó er
eins og við höfum lagt svo mik-
ið kapp á að afsanna þessa kenn-
ingu, áð við höfunx verið á leið
með að kollsigla okkur við það.
Við höfum varið óhemju fjái'-
magni til byggiixga á seinni ár-
um og þó ekki sé litið nema á
yti’a borðið á sumurn þeirra
bera þær ekki vott um að hér sé
harðbýlt. Þvert á nxóti verður
að leita til þjóða, senx vissulega
hafa ekki verið taldar á mörkum
hins byggilega til að finna ein-
lxvei'n samjöfnuð. Máður keixxst
ekki hjá því að hugleiða, hvort
ekki hafi gætt hér nxeiri eftir-
sóknar eftir íburði og vei'aldleg-
um gæðum en góðu hófi gegndi
og lxvort það eigi ekki nokkurn
þátt í ei’fiðleikum atvinnufyrir-
tækjanna. Við eruixx hættir að
vera hófsanxii' og nægjusamir
eins og forverar okkar urðu að
vera, ef þeir áttu lífi og tilveru-
rétti að halda. Við höfum ein-
faldlega lifað um efni fram.
Engar einhliða aðgei’ðir leysa
þann vanda og mér er nær að
halda, að sá vandi verði ekki
Jeystur til frambúðar nema til
komi almenn hugarfarsbreyting.
Hugai’farsbreyting til meiri
hófsemi og hugleiðinga um það
áð lífshanxingja er ekki eingöngu
fólgin í því að bei’ast sem mest
á eða í kapphlaupi um hin svo-
kölluðu veraldlegu gæði.
En þrátt fyrir allt er landið
okkar gott og í hafinu, sem um-
lykur það, eru þær auðlindir, senx
við eigunx áð geta lifað af góðu
lífi með réttri nýtingu, og ef allt
er nxeð felldu. Það verður hlut-
verk ykkar, sem nú eruð að
hverfa frá námi til starfa að
standa fi’amarlega í fylkingu við
þann stax’fa. Þó ekki blási
kannski byrlega eins og stendur,
er það trú nxín, að út úr þeinx
bai’ningi konxi þjóðin heil og
samstillt og þó reynslunni ríkari.
Og af reynslunni má xxxikið læra.
Ég vil svo að iokum fyrir hönd
okkar kennaranna og prófdóm-
enda þakka ykkur samveruna
hér. Ég vona að þið megið vel og
leixgi íxjóta góðs af þeiixx undir-
búningi, sem þið hafið fengið lxér
og að þið getið sem fyrst notað
hann í starfi og þá helzt á ís-
lenzkunx skipum. í þeirri von
jafnfraixxt, að þið getið ávallt
hugsað til skólans ykkar með
hlýjunx hug og björtunx endur-
minningum, óska ég ykkur gæfu
og gengis á ókomnum árum.
Stýrimannaskólanum í Reykjavík
var sagt upp hinn 10. maí í 78.
sinn. Viðstaddir skólauppsögn voru
nokkrir af eldri nemendum skólans.
1 upphafi gaf skólastjóri, Jónas
Sigurðsson, yfirlit yfir starfsemi