Náttúrufræðingurinn - 1936, Qupperneq 20

128 NÁTTÚRUFRÆÐINGURINN
•iiiiiiimiiiiimiimiiiiiiimiimmmiiiimiimmiiiimiimiiiiiiimiiiiiiiimiiiimmiiiiimiimimmiiiiimiimiiiiiiiiiiimiiiiimii
astur þó í Vestmanneyjum og á svæðinu milli Þjórsáróss og Garð-
skaga (í hlýja sjónum), annars staðar er hann ekki fundinn. Bog-
krabbinn er gráðugt rándýr, sem lifir á ýmsum dýrum, sem hann
ræður við, og á hræjum. Hann syndir oft og verður, einkum hin-
ir smærri, fiskum og fuglum að bráð. Limastýfing er tíð, og oft,
mikil, jafnvel öll fimm fótapörin stýfð í senn. Til matar er hann
lítils virði, en áður suðu menn úr honum feitina til smyrsla.
5. Sundkrabbi (Portunus holsatus Fabr.), D og N Svöm-
mekrabbe, líkist allmikið bogkrabbanum á skjöldinn, hefir t. d.
5 sagtennur hvoru megin, en er minni, skjaldarlengdin sjaldan
yfir 30 mm. Fótliðurinn, sem ber töngina, hefir hvasst horn að
innanverðu og öftustu ganglimirnir eru breiðir og blaðmyndaðir,
randhærðir sundfætur. Liturinn er grágrænn. Sundkrabbinn er
grunnsævisdýr, sem lifir á 3—300 m dýpi frá íslandi suður með
öllum ströndum Evrópu, allt suður í Svartahaf. Hér er hann all-
tíður á 40—75 m við S- og SV-ströndina, milli Ingólfshöfða og
Snæfellsness og verður víst alloft fiskum (þyrsklingi) að bráð.
Eftir lögun öftustu fótanna að dæma, mun honum vera all-létt
um sund.
Töskukrabbi (Cancer pagurus Leach), D og N Taskekrabbe (14.
md.), stærsta krabbategund N- og V-Evrópu, algengt grunnsævisdýr í Norð-
ursjó, hefir fundizt hér
einu sinni, á Siglufirði á
snyrpinótaskipi, er hafði
síðast verið að veiðum á
Skagafirði, seint í júlí
1931. Þetta var allstórt
dýr (breidd 160 mm).
Hæpið er að þetta stóra
eintak af dýrinu, sem
annars er ekki fundið
norðar en í Lófót, sé
vaxið upp hér við norð-
urströnd landsins, held-
ur hefir það ef til vill
verið flutt sem vistir á
einhverju útlendu flutn-
ingaskipi til Siglufjarð-
ar og borizt þaðan yfir
á íslenzka fiskiskipið.
Verður að svo stöddu
að telja það vafasamt, að þessi krabbategund eigi heima í íslenzkum sjó.